Help! Er komt een nog een kindje bij!

Help! Er komt een tweede kindje bij!

 

Op het moment dat je zwanger bent van je eerste kindje, denk je alleen nog maar aan de baby in je buik. Alles draait zo’n beetje om het kleine wonder in je buik en je gedachten draaien overuren met betrekking tot de geboorte en hoe je alles zo goed mogelijk kunt regelen en verzorgen voor je newborn. Hier heb je dan ook zeeën van tijd voor, want naast je werk en sociale leven, hoef je je in principe verder over weinig dingen druk te maken.

Dat is bij de komst van een tweede kindje echt andere koek. Ten eerste heb je al een gezin wat je draaiende moet houden. De zorg voor je oudste kindje vergt veel energie van je en je hebt echt geen tijd meer om te pas en te onpas een dutje te gaan doen. Helaas, want ook tijdens die tweede zwangerschap ben je bij tijd en wijlen erg moe. Maar ook de komst van jullie tweede, derde of misschien wel vierde kindje, zorgt ervoor dat je het voor je oudste kindje(s) in zo goed mogelijke banen wil leiden. Maar hoe doe je dat nu eigenlijk? Niet alleen voor je kindje, maar ook voor jezelf? Ik beschreef al eerder hoe je de overgang voor je oudste zo goed mogelijk kan verzorgen, maar ook voor jezelf staat er een hoop te veranderen. Soms zorgt dit voor stress en paniekgevoelens bij zwangeren. Logisch, want het is ook veel wat er staat te gebeuren. Hoe pak je dit nou zo goed mogelijk aan? Hier volgen mijn tips om deze overgang voor zowel jezelf als je kindje(s) zo soepel mogelijk te laten verlopen: (more…)

Waarom de periode na de bevalling zo overweldigend is

Waarom de periode na de bevalling met een baby zo overweldigend is

De periode na de bevalling is voor zowel roze-, als grijze wolk mama’s, erg pittig. Dit komt, omdat er mega veel op je af komt als kersverse moeder. Je hebt net een heftige gebeurtenis meegemaakt (de bevalling) en dan ineens wordt er van je verwacht dat je het allemaal wel weet: hoe je je baby moet verzorgen, wat je met die vreselijke krampjes aan moet, hoe vaak je je baby moet voeden (op verzoek of routine) en dan moet je die nieuwe moederrol ook nog eens vertolken met elke dag visite over de vloer en social media die naar je lonkt. Dit laatste is voor de hedendaagse moeders veel zwaarder, dan voor onze vorige generatie. Die hadden weinig vergelijkingsmateriaal, dus deden zij maar wat en dat was prima. Tegenwoordig vergelijkt elke moeder zich met die “perfecte moeder” op Instagram en hoppa, een minderwaardigheidscomplex is geboren!

Je bent net moeder geworden en ineens heb je 24/7 die enorme verantwoordelijkheid voor je kindje. Toen hij of zij nog in je buik zat, was je baby op de veiligste plek ter wereld, maar nu is hij ineens hier! En je voelt die verantwoordelijkheid ook de hele tijd, of het nu overdag is of ’s nachts. Ik ken vele verhalen van moeders die ’s nachts met een spiegel boven hun baby gingen hangen om te kijken of haar kindje nog wel ademde en of de spiegel besloeg. Of de geschrokken nieuwbakken ouders die zich afvroegen, nadat hun baby de hele nacht had doorgeslapen, zonder om een voeding te hebben gevraagd: ”Mijn god, leeft ze nog wel?” De verantwoordelijkheid voor je kindje is enorm en al deze bovenstaande dingen zijn volkomen normaal. (more…)

Hoe het ooit begon

Hoe het ooit begon

Drie jaar geleden zat ik midden in mijn postnatale depressie. Ik bevond me in een soort sinkhole. Ik werd steeds verder mijn depressie ingezogen en ik voelde me zo intens alleen. Nadat ik de eerste stappen naar mijn herstel had gemaakt en in therapie zat, begon mijn hoofd weer op te klaren. Ik zag dat ik niet alleen was hierin. Dat heel veel moeders niet op een roze wolk zitten na de bevalling. Dat gevoel wilde ik delen met andere moeders. Als ik me al zo eenzaam en geïsoleerd had gevoeld, zouden er vast nog veel meer mama’s zo thuis zitten met hun kersverse baby. Ik besloot een blog te schrijven over mijn postnatale depressie, zodat die moeders zich ook wat minder alleen zouden voelen.  Deze blog ging vervolgens viral en voor ik het wist, stond hij op Me To We, in de Flair en kreeg ik ongelofelijk veel reacties. Tot op de dag van vandaag ben ik intens dankbaar dat ik deze stap toen heb durven nemen. Dit is hoe het ooit allemaal is begonnen. En hoe daarna het pad naar lifecoaching voor moeders zonder roze wolk, zich langzaam maar gestaag ontvouwde. Ik ben dankbaar voor het werk dat ik vandaag de dag doe en voor het feit dat ik ook dit weer met jullie kan delen. Hieronder staat mijn allereerste blog. Ik kan niet geloven dat dit alweer drie jaar geleden is:

Hoe lang ik wel niet heb nagedacht over deze blog. Moet ik hem wel schrijven, of toch maar niet? Uiteindelijk heb ik besloten om hem toch te schrijven. Misschien help ik er een nieuwbakken moeder mee, die het net als ik, ook niet uit durft te spreken. Al help ik er maar een.

Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen, dat ik er zo doorheen zou zitten. Dat ik mezelf zo kwijt zou raken, zoals is gebeurd. Toen mijn o zo geliefde oma overleed, was ik natuurlijk bang voor de gevolgen. Bang dat ik me super verdrietig zou voelen, ik heb zelfs de term postnatale depressie in de mond genomen toentertijd. Is het self fulfilling prophecy? Of is het gewoon domme pech? Of beiden? Ik weet het niet en zal het waarschijnlijk ook nooit weten. Maar het feit is, ik heb een postnatale depressie. Het hardop zeggen blijft moeilijk en nu ik deze woorden zwart op wit lees op mijn scherm, krijg ik meteen weer een brok in mijn keel. (more…)

De vloek die vergelijken heet

De vloek die vergelijken heet

Veel moeders vergelijken zichzelf constant met andere moeders op Instagram, Facebook of Snapchat. Als je sommige moeders op social media moet geloven, is elke nieuwbakken) moeder zielsgelukkig, super zelfverzekerd en ziet ze er altijd tiptop uit. Ze heeft geen last van post-partum kwalen, een uitgezakt lichaam of onzekerheden. Ze straalt van oor tot oor, vindt het moederschap het leukste wat er is en doet alles zonder pijn of moeite. Herkenbaar?

Dit is totale onzin natuurlijk. Geen enkele moeder voelt zich na de bevalling meteen geweldig en vol zelfvertrouwen. De meeste moeders klooien maar wat aan en dat is heel normaal. De quote: “Die andere moeders doen ook maar wat”, is de meest gebruikte in mijn praktijk. Want echt, we doen allemaal maar wat! Het moederschap is nu eenmaal wennen, bij tijd en wijlen super zwaar en soms vindt je er gewoon geen snars aan. Als je na de zoveelste slapeloze nacht beneden komt, de was drie verdiepingen hoog opgestapeld ligt en je nog steeds niet in je skinny jeans past. (more…)

De zeven fijnste tips als je zwanger op vakantie gaat

de zeven beste tips om zwanger op vakantie te gaan

Als je zwanger op vakantie gaat, kan dat enerzijds heel leuk zijn, maar tegelijkertijd ook heel spannend. Hoe zal het allemaal verlopen op jullie vakantiebestemming? Zwangeren vragen zich vaak af: Kan ik het lichamelijk wel aan? Is het niet te warm? Er gaat van alles door je heen. Je weet soms al van te voren dat je op vakantie gaat, maar soms ook niet. Omdat sommigen dingen in het leven nu eenmaal niet te plannen zijn. Zwanger op vakantie kan natuurlijk prima, alleen moet je even wat aanpassingen maken.

Hier volgen mijn zeven tips voor als je zwanger op vakantie gaat. (more…)

De 5 dingen die je nooit tegen een zwangere moet zeggen

De 5 dingen die je niet tegen een zwangere moet zeggen

We kennen ze allemaal. Het type mens, wat altijd ergens iets over te zeggen heeft. Ben je te dik, dan is het niet goed. Val  je teveel af, krijg je daar weer commentaar op. Maar niks houdt de gemoederen zo bezig, als een zwangere vrouw, lijkt het wel. Ik vind het fascinerend en tegelijkertijd plaatsvervangend beschamend, wat mensen er allemaal uitflappen tegen deze zwangere vrouwen. Hier komen de vijf dingen die je nooit tegen een zwangere moet zeggen:

  1. “Wat ben je dik!” Werkelijk, wie dat nog tegen een zwangere durft te zeggen, verdient een knietje. Zo vertelde een cliënt mij ooit, dat ze een buurvrouw had, die haar er constant aan herinnerde, dat ze zo’n grote buik had en hoe ze dat dan voor zich zag tegen het einde van de zwangerschap. Zo onaardig! En vooral: zo onnodig. Laat die zwangere vrouwen met rust of geef ze een leuk compliment.

(more…)

Hoe pak je de komst van een tweede kindje aan?

Hoe pak je de komst van een tweede kindje aan

Ik ben zwanger van ons tweede kindje! Super leuk! Inmiddels ben ik 27 weken zwanger en het begint aardig op te schieten. Het voelt soms best onwerkelijk, dat er weer een baby’tje aan komt. We wilden dit zo graag en dan voelt het als zo’n enorme zegen dat het gelukt is! Ons kleine meisje wordt grote zus! Dat is nogal wat. De overgang is al in volle gang ingezet, want voor haar wil ik dit zo goed mogelijk voorbereiden. En voor ons zelf natuurlijk ook.

Ik ken de verhalen van peuters die grote broer of zus worden. De verhalen die je als moeder liever overslaat, omdat ze nogal confronterend zijn. Zindelijke peuters die ineens weer vol gas in hun broek poepen, zodra de baby er is. Of stikjaloerse broertjes en zusjes die de baby hun neus dichtknijpen als jij even niet kijkt. Daar wordt je niet blij van. Sterker nog: daar wordt je vrij ongerust van.

Maar hoe pak je de komst van een tweede kindje nu aan?

Leg allereerst het fenomeen zwangerschap uit aan je peuter. Vertel dat baby’s langzaam groeien in mama’s buik, dat de baby jullie kan horen, zelfs kan lachen en dat als de baby er eenmaal is, hij niet meer terug kan in je buik.

Praat over de verschillen tussen de grote zus/broer en de kleine baby. Leg bijvoorbeeld aan je kindje uit uit hoe knap het is dat hij of zij al zelf naar de wc kan en dat een baby overal bij geholpen moet worden. Het trotse “Ik ben grote zus” gevoel flink aanwakkeren dus!

Praat over de veranderingen die gaande zijn, maar vooral over wat er komen gaat. Leg uit dat mama straks haar tijd moet verdelen tussen jullie twee en dat mama van jullie allebei evenveel houdt. Help ze dus visualiseren wat er gaande is, dit kan met boekjes van bijvoorbeeld het Nijntje boek “Kleine Pluis” of “Bobbi wordt grote broer”. Samen dit soort boekjes lezen, helpt het zich in rap tempo ontwikkelende peuterbrein, grip krijgen op de situatie.

Betrek ze zoveel mogelijk bij de baby voorbereidingen. Laat je kindje bijvoorbeeld meehelpen met het uitzoeken van behang voor de babykamer. Of geef ze een verfkwast en laat ze meehelpen met verven van een muur, commode of stoel. Hierdoor laat je hem of haar heel belangrijk en betrokken voelen.

Wat ook erg belangrijk is, dat je de verwachtingen bij moet stellen van wat een baby kan en vooral niet kan. Leg bijvoorbeeld uit dat een baby aan het begin vooral veel slaapt en nog niet met zijn grote zus of broer kan spelen. Dit tempert niet alleen de verwachtingen, maar voorkomt ook grote teleurstellingen, als de baby eenmaal geboren is.

Laat foto’s van zwangere moeders zien en andere kleine baby’s en ga indien mogelijk op bezoek. Hierdoor krijgt je peuter een beter beeld van de situatie en kan hij of zij vast zien hoe klein zo’n newborn eigenlijk is. Misschien vind je kindje het wel super spannend, zo’n kleine baby. Dan weet je dat vast en komt dat in de hectische periode na de bevalling niet als een enorme verassing.

Het is voor een peuter altijd heel leuk om babyfoto’s en filmpjes te kijken van hem of haar. Benoem hoe schattig hij of zij was als baby en dat ze nu nog steeds heel erg lief zijn. Je kan ook nog foto’s laten zien van toen je zwanger was van hem of haar

Als laatste de tip die ik van alle moeders om me heen hoor. Koop namens de baby een cadeautje voor je peuter. Dit kan van alles zijn, een grote Nijntje knuffel, een mooi voorleesboek of een racebaan. Geef het met veel tamtam namens de baby en benoem hoe lief het is van de baby, dat hij of zij een cadeau voor zijn of haar grote zus heeft gekocht. Andersom kan je dit natuurlijk ook doen. Laat je peuter dan een cadeautje uitzoeken voor de baby en laat hem of haar dit geven zodra de baby geboren is.

Ben je zwanger van jullie tweede kindje en merk dat je tegen dingen aanloopt, die je tijdens de eerste zwangerschap ook lastig vond? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl. Erover praten is het belangrijkste wat je nu kunt doen!

Stoppen met moeten

Stoppen met moeten

Misschien is het je al eens opgevallen. Je loopt op straat en ineens denk je: ik zou ik eigenlijk nog even de ramen moeten lappen voor de visite zo meteen komt. Of je buurvrouw komt binnen terwijl je een taart staat te bakken en zegt: “nou zo’n lekkere taart wil ik ook wel” en prompt sta je diezelfde avond nog een creatie voor je buurvrouw te bakken. Of je zit op je werk en ineens bekruipt je de gedachte: ik ben al een week niet wezen sporten, ik ben ook zo lui. Ik moet NODIG weer even langs de gym. Om vervolgens tot 22.00 uur ’s avonds nog met gewichten in de weer te zijn, terwijl je al een week niet fatsoenlijk geslapen hebt en eigenlijk vroeg naar bed wilde. Herkenbaar?

Wij vrouwen zijn er enorm goed in, om van alles te moeten. En daar mogen we wel eens mee stoppen, als je het mij vraagt. Want van wie moet je al die dingen, zogenaamd? Juist! Van jezelf! Dus hoeft het dus helemaal niet! The end. (more…)

Geslaagd voor mijn HBO Medische Basiskennis!

Geslaagd voor mijn HBO MBK!

Toen ik twee jaar geleden besloot, dat ik mijn HBO Medische Basiskennis wilde gaan halen, was dit maar om een enkele reden. Ik wil zoveel mogelijk moeders helpen, die na de bevalling niet op een roze wolk zitten. Of je nu daadwerkelijk een postpartum depressie hebt of simpelweg vastloopt na de bevalling: elke moeder is welkom. Maar omdat de zorgverzekeraars het voor het zeggen hebben in Nederland, viel ik niet binnen de reguliere geneeskunde en om die reden hoefden ze zij mij niet te vergoeden. Als ik mijn HBO Medische Basiskennis en vijf andere disciplines zou halen, wel. Ik besloot er voor te gaan. Ik besprak de opties met manlief en hoe ik het aan zou pakken. Mijn boek was toen nog niet af, ik was net mijn praktijk gestart en ik heb ook nog een gezin. O ja en ik wilde ooit misschien ook nog wel een tweede kindje. Kortom: dit voorspelde chaos. Nu gedij ik persoonlijk erg goed in chaos, maar om mijn eigen geestelijke gesteldheid te waarborgen, was een planning toch wel praktisch. (more…)

De vijf heftigste gedachten na de bevalling

De vijf heftigste gedachten na de bevalling

Moeders die net bevallen zijn, hebben soms de meest intense gedachten. Ook de moeders die naar eigen zeggen, wel op de roze wolk zitten. De periode na de bevalling, is een van de heftigste perioden die een vrouw ooit zal doormaken in haar leven. Het is dan ook niet gek, dat je wordt overstelpt met gedachten en emoties, waar je soms enorm van kan schrikken.

Het goede nieuws is: je hoeft er niet van te schrikken! Het is namelijk heel normaal dat je deze gedachten hebt.  Hier volgen de vijf heftigste gedachten die een nieuwbakken moeder kan hebben na de bevalling:

  1. Ik had hier nooit aan moeten beginnen. Veel moeder schrikken enorm van deze gedachte. Omdat ze zich dan een slechte moeder voelen. Het tegendeel is waar: je bent geen slechte moeder als je dit denkt. Je hebt gewoon moeite met het moederschap en dat mag. Niemand verwacht van jou dat je het moederschap meteen helemaal fantastisch vindt, dus verwacht dit dan ook niet van jezelf!
  2. Ik kan dit helemaal niet! Als je net bevallen bent, komt er zo veel op je af, dat je je afvraagt hoe andere moeders dit allemaal doen. Alle nieuwe dingen die je moet onthouden, een routine ontwikkelen met je baby en het slaapgebrek waardoor je amper nog functioneert. Natuurlijk voel je je dan wel eens wanhopig en denk je: help! Ik ben hier niet voor in de wieg gelegd! Geef het de tijd! Laat het allemaal maar gebeuren en op den duur ga je merken, dat je sterker in je schoenen gaat staan.
  3. Ik ben de slechtste moeder ooit. Heb je je kindje per ongeluk zonder gordels vastgemaakt achter in de auto? Heb je je baby in een onbewaakt ogenblik van de commode af laten rollen? Heb je je kindje te hete melk gegeven? Dit is heel vervelend, maar het overkomt ons allemaal. Dit maakt je geen slechte moeder! Stop met jezelf te veroordelen en wees lief voor jezelf!
  4. Waarom kan ik niet meer genieten van het moederschap? Dit is een veel gehoorde gedachte van moeders die ik zie in mijn praktijk. Het is meteen ook een heel abstracte vraag, want wat is genieten nu eigenlijk? Betekent dit dat je na de bevalling constant op een roze wolk moet zitten? Nee! Natuurlijk heb je die momenten, dat je helemaal wegsmelt als je baby naar je lacht. Dat is een genietmoment pur sang! Maar die andere momenten, die waarin je er even geen snars aan vindt, mogen er net zo goed zijn. Accepteer dit van jezelf en laat het dan los.
  5. Krijg ik ooit mijn leven weer terug? Zo net na de bevalling, voelt het alsof je leven is overgenomen door je kindje(s) en alsof alles om hen draait. Je cijfert jezelf helemaal weg en vergeet eigenlijk totaal wie je was voordat je ooit moeder werd. Dat is heel begrijpelijk! Natuurlijk krijg je je leven weer terug! Het vergt alleen tijd en een goede planning. Zorg voor een dag(deel) in de week, waarop je iets kan doen, wat je helemaal zelf in kan richten. Naar de kapper, lunchen met een vriendin of naar de sauna. Alles mag, als jij er maar blij van wordt! Op dit soort momenten zonder de enorme verantwoordelijkheid voor je kindje(s), laad je helemaal op. Dit is zo ontzettend belangrijk!

(more…)