Waarom veel moeders een trauma hebben na de bevalling

Tijdens bijna alle gesprekken die ik voer met moeders, komt de bevalling eigenlijk wel naar voren. Veel moeders hebben een trauma opgelopen van hun bevalling. Niet eens zozeer vanwege de pijn (dat is een gegeven en gewoon heel erg heftig). Maar meer omdat er van alles is misgegaan tijdens hun bevalling. En dan doel ik met name op de miscommunicatie tussen de zorg-professionals en de mama in kwestie. Zo vertelde een moeder mij onlangs, dat haar bevalplan helemaal niet gelezen was en zij bij elke shiftwisseling weer haar hele verhaal moest doen. Een andere moeder vertelde me dat ze na anderhalf uur persen in totale paniek was en vroeg of er niet ingegrepen moest worden. Haar verloskundige was van de oude stempel en liet alles “lekker op zijn beloop.” Het resultaat: een vacuüm-verlossing met een totaalruptuur. De vacuümpomp werd er zonder te overleggen opgezet, de moeder voelde de boel scheuren “down under” en heeft daarna via EMDR (gespecialiseerde traumaverwerkingstherapie) dit vreselijke trauma moeten verwerken. Continue reading

Verandering van vrouw naar moeder

Soms vraag ik me wel eens af wat er van me geworden was, als ik geen moeder was geworden. Zou ik zo veranderd zijn als nu? Hoe zou mijn leven er dan hebben uitgezien? Heel erg anders of valt het misschien wel mee? Ik was een enorme partygirl vroeger. Ik ging alle festivals af en lustte graag een wijntje (of twee, drie…). Toen we besloten klaar te zijn voor het ouderschap, probeerden we zwanger te worden. Doordat ik lijd aan de ziekte collitis ulcerosa, lag ik opgenomen in het ziekenhuis en werd me verteld dat zwanger worden lastig zou zijn. Na anderhalf jaar proberen, lukte het nog steeds niet. Ik werd steeds kriegeliger van het feit dat ik elke maand menstrueerde. Toen ik een echo van mijn baarmoeder en eierstokken kreeg, zagen ze aan elke kant enorme hoeveelheden eitjes. Zoveel, dat er geen eentje kon rijpen, een beeld wat duidde op de aandoening PCOS. Ik zou een aantal onderzoeken ondergaan om uit te sluiten of vast te stellen of dit inderdaad zo was. Na weken wachten op mijn menstruatie, besloot ik toch maar eens een test te doen. Ik had allerlei gekke kwalen , ik was heel rillerig en ik had hartkloppingen waar je u tegen zegt. Continue reading

De oermoeder, bestaat die eigenlijk wel?

Er zijn vrouwen, die vanaf jongs af aan al weten dat ze mama willen worden. Ze voelen dit al hun hele leven door hun hele wezen heen vibreren. Ze willen niets liever dan mama worden en kunnen niet wachten tot het zover is.  Ze droomden er als klein meisje al van hoe het is om mama te zijn. Ze oefenden met hun pop en verzorgden deze. Ze kleedden hun Barbies aan en uit, borstelden hun haren, deden hun pop in bad, etc. Voor deze vrouwen komt het moederschap dan ook vaak (als het hen gegeven is)  als gepland. Ze zijn de zogenaamde “oermoeder”. Ik propte als mini mama zelfs al leverworst in de mond van mijn pop. Die mijn moeder er vervolgens met geen mogelijkheid meer uitgepeuterd kreeg. Het zat er al vroeg in, zullen we maar zeggen. Later ging ik oppassen op kindjes in de buurt en van familie en vrienden. Ik dacht altijd, dat ik zo’n oermoeder in de dop was. Ik wist immers al sinds ik klein was, dat ik mama wilde worden. Ik wilde niks liever.

Toen ik eenmaal bevallen was, voelde ik me helemaal geen oermoeder. Sterker nog, verre  van dat. ik dacht continue: waar ben ik aan begonnen? Ik kan dit helemaal niet. Waarom gaat het me niet zo makkelijk af, als ik van te voren en jarenlang gedacht heb? Het was op zijn zachtst gezegd, nogal een deceptie. Ik voelde me geen oermoeder en was diep teleurgesteld in mezelf. Toen bij mij de diagnose postpartum depressie werd gesteld, bleek ik niet de enige niet zo’ “oermoeder” was. Er waren veel mama’s die zich door het moederschap heen ploeterden. Die zich alles behalve een oermoeder voelen. Om allerlei verschillende redenen. Bijvoorbeeld, vrouwen die een kind krijgen omdat het naar eigen zeggen “moet”. Die de opgelegde druk van de maatschappij zo intens ervaren, dat ze besluiten om “toch maar een kind te krijgen”. Of moeders die per ongeluk zwanger raken en er geen raad mee weten. Die geen verbintenis voelen met het kindje wat in hun buik groeit en als het eenmaal geboren is, geen idee hebben wat ze er mee aan moeten. Of de moeders die na jarenlange fertiliteitstrajecten dan eindelijk mama zijn geworden en er maar niet van kunnen genieten. En zo zijn er nog veel meer denkbare scenario’s.

Ook hier moet meer aandacht aan besteed worden. Degenen die mij volgen op instagram (@geenrozewolk), weten dat ik aan alle kanten probeer om de taboes en stigma’s rond alles omtrent de postpartum periode te doorbreken. Wat ik hierboven omschrijf, zijn geen futiliteiten en dit verdient aandacht op een milde en meelevende manier. Niet de veroordelende en harde maniier die we vandaag de dag vaak op social media en tv voorbij zien komen. Want ook deze “non – oermoeders”, zijn natuurlijk goede moeders. Ook deze mama’s, die geen idee hebben hoe om te gaan met het moederschap, doen a hell of a job als je het mij vraagt. Want als iets je niet van nature gemakkelijk afgaat, moet je het jezelf allemaal aanleren. Wat is er nu moeilijker dan jezelf de rol van moeder “aanleren” als dit je niet zomaar vanzelf aan komt waaien? Zelfs de doorgewinterde oermoeders, vinden dit lastig. Laat staan als je geen idee hebt wat je met je baby en later opgroeiende kinderen aan moet. Weet dat het oké is, om dit te delen en het open te gooien. Hoe moeilijk dit ook is, je hebt alle recht om je zo te voelen, dus behandel jezelf met compassie in plaats met veroordeling.

Weet, dat als je jezelf geen oermoeder voelt, dit niet betekent dat je geen goede moeder bent! Het is eigenlijk het verhaal van nature versus nurture. Het feit dat je je geen oermoeder voelt, wil niet zeggen dat je er geen een kunt worden. En als je geen oermoeder wil worden is dat ook helemaal prima. In mijn ogen doen alle moeders zo ontzettend hun best en meer kan je dan ook niet doen. Je kan je innerlijke zelfvertrouwen aanboren, door dichtbij jezelf te blijven. Zoek naar dingen die bevestigen dat je wel een goede moeder bent, in plaats van de nadruk te leggen op wat je allemaal niet kan of wat niet lukt. Probeer de focus te leggen op wat je wel natuurlijk af ging, waarvoor je geen advies hoefde in te winnen bij andere moeders of professionals. Kijk naar wat er op een dag wel goed ging en schrijf dit op!

Onlangs nam ik een podcast op over wat er als moeder allemaal van je wordt verwacht. We praten over de hormonale disbalans, de totale uitputting waar je soms maar niet uit lijkt te komen en allerlei andere zaken omtrent het moederschap. Je luistert hem hier:

Mocht je na het lezen van dit artikel denken: ik wil meer zelfvertrouwen in mijn rol als mama, mail dan naar:info@froufroubegeleiding.nl

 

Can I have a massive applause for all the single mothers?

It is not being said enough, so I think that more attention should be given to single mothers among us. I make a huge bow for this group of strong moms. They are the mothers who run the evening ritual on their own every evening. Who try to bridge the gap between work, children, school and daycare every day. Where most mothers who are in a relationship, find this difficult as it is (including me, myself and I), these single mothers do this day in, day out All. By. Themselves! It takes a village to raise a child, but they often do not have a village at all.

Different reasons

The reasons why you become or are a single mom, are plenty. Sometimes you get blessed with a pregnancy, you two are full of confidence and happiness. You are a happy couple in a stable relationship and you wanted nothing more than to have a baby together. Yet, your relationship is falling apart. Maybe, you are now forty years of age and have not yet met the right man and becoming a mother is your ultimate wish. You might have gotten pregnant by accident after a one night stand and the father is nowhere to be seen. Or, your partner has passed away and you are all of a sudden a widow with one or more kids. There are countless examples with the same result: you are a single mother. Continue reading

Ken jij iemand die dit zou durven?

Moeders voelen zich zo net na de bevalling soms een beetje om het hand. Niet iedere moeder verzandt in een post partum depressie, maar ook niet iedere moeder blaakt van geluk na de bevalling. Sommige mama’s voelen zich niet meer zichzelf en twijfelen of ze wel een goede moeder zijn. Andere moeders weten niet hoe ze hun leven opnieuw moeten inrichten, na de komst van hun kleintje. Heel begrijpelijk!

Er wordt een hoop gepiekerd door de moeders. Zowel overdag, als midden in de nacht. Kan ik het moederschap wel aan? Waarom ben ik zo onzeker? Zijn andere moeders ook zo wiebelig? Dit zijn voorbeelden van vragen die door het hoofd van jou als nieuwbakken moeder kunnen spoken. Vragen die je wakker houden ‘s nachts. Continue reading

Onbegrip onder moeders

De laatste tijd lees ik zoveel meningen vol onbegrip op social media, als het om moeders gaat die geen roze wolk ervaren. Dit zijn veelal de moeders die zelf de roze wolk in it’s full glory mogen ervaren. Iets wat ik erg fijn en bewonderingswaardig vind. Want zeg nou zelf, dit is slechts een klein handje moeders. De meeste mama’s, vinden het vaak toch ploeteren. Continue reading