5 dingen die elke net bevallen moeder vergeet

Als je net bevallen bent, ziet je leven er ineens heel anders uit. Alles staat in dienst van je kersverse baby. Wanneer hij of zij gevoed moet worden, luiers die verschoond moeten worden, wassen die zich maar op blijven stapelen. Zodra kraamzorg de deur uit is, komt alles op jou neer als moeder, want partners zijn na de twee verlofdagen weer aan het werk. Dus je werkt in je hoofd (onbewust) je hele to do list af en gaat non-stop door met al je taken gedurende dag. Als je dan ook nog een of meerdere oudere kindjes hebt rond lopen, is de rust helemaal nergens meer te bekennen. Kortom: chaos alom! Dit zijn de vijf dingen de elke net bevallen moeder vergeet:

  1. Je zet talloze kopjes thee of koffie, maar je lijkt ze maar niet warm op te kunnen drinken. Simpelweg omdat je vergeten bent dat je die thee (of koffie) gezet hebt. Ondertussen ging je baby af, was de wasmachine klaar of stond de bezorger aan de deur met je pakketje. Dus gooi je je thee weg, zet weer nieuwe, om ook die niet warm op te drinken.
  2. Plassen….of poepen, daar wil ik vanaf zijn. Het is te bizar voor woorden, maar je vergeet om naar de wc te gaan. Na een afzienbare tijd denk je ineens, goh ik moet nu wel heul nodig naar de wc! Dat klopt! Je bent namelijk al een hele poos niet meer geweest! Mocht je dit zitten te lezen en denken: hey dat doe ik ook! Ga dan nu snel even naar de wc ;).
  3. Dat de supermarkt ook ooit weer dicht gaat. En je gedurende de dag even moet checken of je nog genoeg van alles in huis hebt. Dus als je geen luiers, flesvoeding, billendoekjes meer hebt, je die om 23.00 uur ’s avond niet meer kunt halen helaas. Je wordt wel weer erg creatief in het bedenken van oplossingen. Dat dan weer wel.
  4. Hoeveel tijd koken in beslag neemt. Als je een of meerdere kindjes hebt, wordt je ineens met je neus op de feiten gedrukt als het om tijdsplanning gaat. Koken wordt ineens een hele organisatie. Überhaupt bedenken wat je wil gaan eten, is al een hele opgave. Dan nog het snijden van groenten, koken van rijst, zonder dat het aanbakt, het lijkt ineens onmogelijk. Omdat of je baby, of je peuter je nodig heeft. Bij het billen afvegen bijvoorbeeld. Of omdat je baby in defcon 5 modus huilt en je zesentwintig keer de trap op en af moet rennen.
  5. Hoe hard babygehuil klinkt. Het is wetenschappelijk bewezen, dat het gehuil van je kindje bij jou veel harder binnenkomt, dan bij je man. Oneerlijk much? Nogal! Dus als je denkt, wat is dit intens, dan klopt dat hoor! Je kan er niks aan doen. Het gehuil van je baby gaat bij jou door merg en been en je man slaapt er doorheen. Bedankt moeder natuur, top geregeld!

Continue reading

Waarom doen moeders zo vaak concessies?

Als vrouw, als moeder, komt er dagelijks een hoop op je af en doe je veel concessies. Je runt je gezinsleven, gaat naar je werk, ondertussen sport je er nog bij want je wil er wel goed uitzien. Daarnaast heb je ook nog een sociaal leven te onderhouden en moet je er volgens de media ook nog een heet en stomend sexleven op na houden. Kortom: the pressure is on! Niet gek dus, dat je vaak concessies doet over het een en ander. Want al die ballen hoog houden, is simpelweg niet haalbaar. Vaak lever jij als moeder zelf het meeste in, als het op tijd voor jezelf aankomt.

Je bent je er misschien niet bewust van, maar ga maar eens na, hoe vaak je concessies doet. Hoe vaak heb jij in het weekend een dag(deel) voor jezelf? Hoe vaak kan jij ’s avonds rustig op de bank zitten met een serie of goed boek? Je kindje(s) moet(en) naar bed, de was moet nog gevouwen, er moet gekookt worden, afgewassen (of de vaatwasser inruimen), je huis nog even aan kant en voor je het weet is het 23.00 uur en kachel je in op de bank. In de weekenden wordt je vaak opgeslokt door sociale activiteiten. Die, hou me ten goede, ook hartstikke leuk zijn. Je vliegt alleen van sportschool, naar playdate, naar verjaardag en weer terug. Dus er blijft weinig tijd voor jezelf over. Een enkele keer is zo’n weekend natuurlijk helemaal niet erg, maar ik hoor steeds vaker van cliënten, dat ze eigenlijk amper aan zichzelf toekomen.

Veel moeders staan in de overlevingsstand en vaak zonder dat ze dit zelf doorhebben. “Ja, maar ik vind mijn werk zo leuk! Ik krijg daar juist energie van!” Of: ”Ik vind het helemaal niet erg om een thuisblijfmoeder te zijn, want ik spendeer juist extra veel quality time met mijn kindje(s) en daar ben ik heel dankbaar voor.” Dit zijn veel gehoorde uitspraken van moeders die ik zie. Verderop in het gesprek komt dan vaak naar voren, dat ze toch wel erg slecht slapen, veel piekeren en zich vaak oververmoeid voelen. Continue reading

Waarom de periode na de bevalling zo overweldigend is

De periode na de bevalling is voor zowel roze-, als grijze wolk mama’s, erg pittig. Dit komt, omdat er mega veel op je af komt als kersverse moeder. Je hebt net een heftige gebeurtenis meegemaakt (de bevalling) en dan ineens wordt er van je verwacht dat je het allemaal wel weet: hoe je je baby moet verzorgen, wat je met die vreselijke krampjes aan moet, hoe vaak je je baby moet voeden (op verzoek of routine) en dan moet je die nieuwe moederrol ook nog eens vertolken met elke dag visite over de vloer en social media die naar je lonkt. Dit laatste is voor de hedendaagse moeders veel zwaarder, dan voor onze vorige generatie. Die hadden weinig vergelijkingsmateriaal, dus deden zij maar wat en dat was prima. Tegenwoordig vergelijkt elke moeder zich met die “perfecte moeder” op Instagram en hoppa, een minderwaardigheidscomplex is geboren!

Je bent net moeder geworden en ineens heb je 24/7 die enorme verantwoordelijkheid voor je kindje. Toen hij of zij nog in je buik zat, was je baby op de veiligste plek ter wereld, maar nu is hij ineens hier! En je voelt die verantwoordelijkheid ook de hele tijd, of het nu overdag is of ’s nachts. Ik ken vele verhalen van moeders die ’s nachts met een spiegel boven hun baby gingen hangen om te kijken of haar kindje nog wel ademde en of de spiegel besloeg. Of de geschrokken nieuwbakken ouders die zich afvroegen, nadat hun baby de hele nacht had doorgeslapen, zonder om een voeding te hebben gevraagd: ”Mijn god, leeft ze nog wel?” De verantwoordelijkheid voor je kindje is enorm en al deze bovenstaande dingen zijn volkomen normaal. Continue reading

De vloek die vergelijken heet

Veel moeders vergelijken zichzelf constant met andere moeders op Instagram, Facebook of Snapchat. Als je sommige moeders op social media moet geloven, is elke nieuwbakken) moeder zielsgelukkig, super zelfverzekerd en ziet ze er altijd tiptop uit. Ze heeft geen last van post-partum kwalen, een uitgezakt lichaam of onzekerheden. Ze straalt van oor tot oor, vindt het moederschap het leukste wat er is en doet alles zonder pijn of moeite. Herkenbaar?

Dit is totale onzin natuurlijk. Geen enkele moeder voelt zich na de bevalling meteen geweldig en vol zelfvertrouwen. De meeste moeders klooien maar wat aan en dat is heel normaal. De quote: “Die andere moeders doen ook maar wat”, is de meest gebruikte in mijn praktijk. Want echt, we doen allemaal maar wat! Het moederschap is nu eenmaal wennen, bij tijd en wijlen super zwaar en soms vindt je er gewoon geen snars aan. Als je na de zoveelste slapeloze nacht beneden komt, de was drie verdiepingen hoog opgestapeld ligt en je nog steeds niet in je skinny jeans past. Continue reading

De vijf heftigste gedachten na de bevalling

Moeders die net bevallen zijn, hebben soms de meest intense gedachten. Ook de moeders die naar eigen zeggen, wel op de roze wolk zitten. De periode na de bevalling, is een van de heftigste perioden die een vrouw ooit zal doormaken in haar leven. Het is dan ook niet gek, dat je wordt overstelpt met gedachten en emoties, waar je soms enorm van kan schrikken.

Het goede nieuws is: je hoeft er niet van te schrikken! Het is namelijk heel normaal dat je deze gedachten hebt.  Hier volgen de vijf heftigste gedachten die een nieuwbakken moeder kan hebben na de bevalling:

  1. Ik had hier nooit aan moeten beginnen. Veel moeder schrikken enorm van deze gedachte. Omdat ze zich dan een slechte moeder voelen. Het tegendeel is waar: je bent geen slechte moeder als je dit denkt. Je hebt gewoon moeite met het moederschap en dat mag. Niemand verwacht van jou dat je het moederschap meteen helemaal fantastisch vindt, dus verwacht dit dan ook niet van jezelf!
  2. Ik kan dit helemaal niet! Als je net bevallen bent, komt er zo veel op je af, dat je je afvraagt hoe andere moeders dit allemaal doen. Alle nieuwe dingen die je moet onthouden, een routine ontwikkelen met je baby en het slaapgebrek waardoor je amper nog functioneert. Natuurlijk voel je je dan wel eens wanhopig en denk je: help! Ik ben hier niet voor in de wieg gelegd! Geef het de tijd! Laat het allemaal maar gebeuren en op den duur ga je merken, dat je sterker in je schoenen gaat staan.
  3. Ik ben de slechtste moeder ooit. Heb je je kindje per ongeluk zonder gordels vastgemaakt achter in de auto? Heb je je baby in een onbewaakt ogenblik van de commode af laten rollen? Heb je je kindje te hete melk gegeven? Dit is heel vervelend, maar het overkomt ons allemaal. Dit maakt je geen slechte moeder! Stop met jezelf te veroordelen en wees lief voor jezelf!
  4. Waarom kan ik niet meer genieten van het moederschap? Dit is een veel gehoorde gedachte van moeders die ik zie in mijn praktijk. Het is meteen ook een heel abstracte vraag, want wat is genieten nu eigenlijk? Betekent dit dat je na de bevalling constant op een roze wolk moet zitten? Nee! Natuurlijk heb je die momenten, dat je helemaal wegsmelt als je baby naar je lacht. Dat is een genietmoment pur sang! Maar die andere momenten, die waarin je er even geen snars aan vindt, mogen er net zo goed zijn. Accepteer dit van jezelf en laat het dan los.
  5. Krijg ik ooit mijn leven weer terug? Zo net na de bevalling, voelt het alsof je leven is overgenomen door je kindje(s) en alsof alles om hen draait. Je cijfert jezelf helemaal weg en vergeet eigenlijk totaal wie je was voordat je ooit moeder werd. Dat is heel begrijpelijk! Natuurlijk krijg je je leven weer terug! Het vergt alleen tijd en een goede planning. Zorg voor een dag(deel) in de week, waarop je iets kan doen, wat je helemaal zelf in kan richten. Naar de kapper, lunchen met een vriendin of naar de sauna. Alles mag, als jij er maar blij van wordt! Op dit soort momenten zonder de enorme verantwoordelijkheid voor je kindje(s), laad je helemaal op. Dit is zo ontzettend belangrijk!

Continue reading

Stop met voor anderen te denken

Veel moeders die ik zie ik mijn praktijk, hebben de neiging om dingen voor anderen in te vullen. Zo hoor ik bijvoorbeeld deze zin heel vaak: ”Dan denk ik, ze zullen me wel een heel slechte moeder vinden.” Of: ”Ik denk dat mijn man mij een enorme bitch vind.” Gevolgd door een aaneenschakeling van negatieve gevoelens. Als ik dan vraag, waarom ze denken dat anderen hun een slechte moeder vinden, vertellen ze me dat ze zich zo incapabel voelen als moeder. Dat ze het gevoel hebben, dat de hele wereld het moederschap van een leien dakje gaat, behalve bij hen. Natuurlijk is dit niet het geval, maar zo voelt het vaak wel als je naar anderen kijkt. Vooral als je alle gelukzalige postst van andere mama’s op social media ziet. Continue reading

De 7 beste adviezen aan een onzekere moeder

Als je net bevallen bent, voel je je soms heel onzeker. Er komt een wervelwind vol gedachten, emoties en gebeurtenissen op je af. Het is alsof je soms wordt meegesleurd in een enorme tornado. Het voelt heel heftig voor de meeste moeders en dat is logisch; Een baby krijgen, zet je hele wereld op zijn kop. Hoe graag je ook zwanger wilde worden, hoeveel boeken je ook hebt gelezen over het moederschap en hoe goed je ook je best doet: het moederschap maakt je soms heel erg onzeker. Daarom heb ik hier de 7 beste adviezen aan de onzekere moeder opgeschreven:

  1. Allereerst: stop met jezelf te vergelijken met andere moeders. Dat heeft echt geen enkele zin. Die andere mama’s doen namelijk ook maar wat en je weet verder niet wat er zich allemaal in hun hoofd afspeelt. Misschien zijn die ook wel bang, onzeker en voelen zij zich soms ook enorm incapabel als moeder.
  2. Kijk naar wat voor jou haalbaar is op elk moment. Is er die dag even weinig te behalen? Dan is dat maar zo. Accepteer dit van jezelf, het is helemaal prima. Je hoeft niks, alles mag.
  3. Bedenk je dat de perfecte moeder niet bestaat. Ookal lijken veel (bekende) moeders op Instagram heel zelfverzekerd, zielsgelukkig en over the moon met hun baby. Dat maakt ze nog niet de perfecte mama. Waarom? Omdat de perfecte moeder een mythe is. Ze bestaat niet, echt niet.
  4. Accepteer dat elke moeder wel eens onzeker is, een fout maakt of iets niet zo handig aanpakt. Dat is volkomen normaal. Je zal toch maar elke dag foutloos door het leven gaan: boring! Iedere moeder doet wel eens iets, waarvan ze achteraf denkt: oeps! Doe je dit expres? Nee! Dus vergeef jezelf en ga verder met de dag
  5. Bedenk je dat iedere dag een nieuw begin is. Had je vandaag een off-day? Dan begin je morgen weer met een schone lei. Niks of niemand is perfect, door wat er vandaag gebeurd is. Zoiets bestaat namelijk niet.
  6. Probeer de negatieve gedachten en emoties die je soms hebt over jezelf, over het moederschap en misschien ook wel over je baby te accepteren. Dat is volkomen normaal. Moeder zijn is vaak keihard werken, veel aanpassen en meer compromissen sluiten dan je ooit van te voren hebt gedaan. Dan is het niet gek, dat je je soms afvraagt of je dit wel had moeten doen of je onzeker voelt. Bekijk de gedachte die je hebt, stop hem in een wolk en laat hem wegdrijven.
  7. Schijf elke dag op, wat je vandaag allemaal goed hebt gedaan. Dat kan variëren van de meest pietluttige dingen (zoals: ik heb de vaatwasser leeggehaald), tot: ik heb mijn kindje vandaag voor het eerst weggebracht naar de gastouder/oppas/opvang zonder te huilen. Blijf die positieve dingen benoemen. Het zal ervoor zorgen dat je de nadruk niet langer legt op de dingen die minder goed gaan, naar de dingen die allemaal wel goed gaan. zo voel je je minder onzeker en sta je steviger in je schoenen.

Continue reading

Mogen de relblogs weg?

Je ziet momenteel veel van die opstandige moeder blogs. Je kent ze ongetwijfeld, ze trappen overal tegenaan, promoten de ontaarde moeder en doen alsof het ze allemaal niet zoveel kan schelen. Het meest frappante aan deze blogs vind ik nog de commentaren van de mensen eronder. Alsof niemand een filter heeft, enkel en alleen omdat men vanachter een laptop of tablet scherm zit te becommentariëren. Ik heb al die negativiteit en het relgevoel nooit begrepen. Waarom is ergens tegenaan schoppen de trend? Ik laat hem graag aan me voorbijgaan. Ik denk dat juist nieuwbakken moeders, dit soort blogs niet moeten lezen. Ze geven een verkeerd beeld van hoe je zogenaamd tegen het moederschap aan zou moeten kijken. Relaxed, alsof het niks voorstelt en haast onverschillig. De moeder die niet op een roze wolk zit, heeft vaak veel angsten. De angst om het allemaal verkeerd te doen bijvoorbeeld. Maar ook de angst dat haar kindje iets overkomt. Deze mama’s voelen zich enorm verantwoordelijk en leggen de lat heel hoog voor zichzelf. Als je dan leest, dat het moederschap allemaal wel meevalt, dat we vooral onze schouders moeten ophalen voor alles, voelen deze kersverse moeders zich hier enorm buiten vallen. Want deze moeders ervaren hun moederrol helemaal niet zo. Zij leggen de lat niet voor niks zo hoog, ze willen de perfecte moeder zijn en krijgen door dit soort blogs een enorm faalgevoel.  Ze vragen zich af: “Waarom kan ik geen relaxte moeder zijn?” Of: ”Waarom denken deze moeders overal zo makkelijk over, terwijl ik alles continue aan het afwegen ben?” Continue reading

7 redenen waarom je geen sorry hoeft te zeggen

“Sorry”, zeg je als je per ongeluk tegen iemand aanbotst op straat. De man in kwestie knalde eigenlijk tegen jou aan, maar hij loopt gewoon door. Hij lijkt je niet eens op te merken. Op je werk, spreek je een collega aan op een fout in zijn of haar werk. Je collega strubbelt tegen en gaat in de aanval. Voor je het weet maak je je excuses en ga je gauw over tot de orde van de dag. Herkenbaar? Vrouwen zijn over het algemeen meesters in sorry zeggen. Het woordje valt te pas en te onpas. Mannen hebben dit veel minder. Die leggen de schuld sneller bij een ander en zullen niet snel sorry zeggen, als ze vanuit de draaideur pardoes tegen je aanlopen. Dit is genetisch bepaald. Cru, maar waar.

Moeders die ik in de praktijk zie, laten sorry ook vaak van hun lippen rollen. Ze zeggen sorry tegen hun partner, omdat ze moe zijn en een kort lontje hebben. Of deze mama’s bieden hun excuses aan, omdat ze moeten huilen om hun depressie. Dat hoeft helemaal niet! Stop alsjeblieft met sorry zeggen! Het is negen van de tien keer namelijk helemaal niet nodig! Andere doen het ook niet zo vaak. Kijk maar eens om je heen. Zie jij de buurvrouw steeds sorry zeggen? Of zie je je partner de hele dag sorry zeggen, omdat hij zijn sokken niet opruimt? Nee! Waarom moet je stoppen met sorry zeggen? Continue reading

Als je gedachten zo donker zijn als de nacht

Op het moment dat je in een postpartum depressie zit, dan kan je het maar moeilijk voorstellen, dat er ooit weer licht gloort aan de horizon. Als je ergens onderin de put bungelt, is het lichtpunt nog nooit zo ver weg geweest. Dus is het zaak, dat je hulp zoekt. Want in je eentje zo’n depressie aangaan, is niet te doen. Ten eerste, verergeren je klachten en gaan je donkere gevoelens met rasse schreden vooruit. Daarnaast werk je eenzaamheid en isolatie in de hand. Als je vervolgens je gedachtes niet durft te delen en je je depressie voor de buitenwereld verbergt, zal je je als moeder erg alleen voelen. Dit verergert de depressie vervolgens weer en zo is het einde zoek. Continue reading