Hoe ga je om met ongevraagde adviezen?

Soms bevind je je in een situatie, waarin je ineens van ongevraagd advies wordt voorzien. Bijvoorbeeld: je bent net bevallen en je schoonmoeder komt op bezoek. Ze vraagt vervolgens: ‘Goh, moet je baby niet in zijn eigen bedje slapen?’ Waarop jij zucht en beleefd antwoord geeft. Dit is vervelend, maar overkomt veel mensen. Wat ik bedoel is, de echt schaamteloze adviezen van wildvreemden of soms zelfs vriendinnen. Omdat ze denken het beter te weten dan jij. Ik heb goed nieuws! Dat weten ze niet. Welnee! Jij kent je kindje het allerbeste, dus jij weet dan ook het beste wat je moet doen of hoe je dingen aan moet pakken. Ik weet uit de praktijk dat veel kersverse moeders zich niet zo voelen. Door de onzekerheid en de enorme rolverandering, voel je je alles behalve stevig in je schoenen staan. Continue reading

Een ontspannen mama is een blije mama

Moeders zijn vaak geneigd om zichzelf eindeloos weg te cijferen. Mama’s zorgen voor het hele gezin: hun man, hun kindje(s), soms nog een paar huisdieren erbij. Ondertussen vergeten ze zichzelf volledig. Waarom is het zo belangrijk dat je als moeder ook eens pas op de plaats maakt voor jezelf? Omdat een ontspannen mama, een blije mama is en een blije mama is een fijne mama voor haar kindje(s).
In het dagelijks leven worden we als mama vaak opgeslokt door alles wat ons bezig houdt: onze baan, het gezinsleven, de boodschappen, het huishouden, de sociale evenementen, je vrienden en vriendinnen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Logisch, dat het er vaak bij in schiet om toch even te ontspannen. Ik adviseer moeders in de praktijk vaak, om minstens een dagdeel van de week aan zichzelf te besteden.
Dit kan verspreid zijn over de week, of bijvoorbeeld een zaterdagmiddag shoppen of lunchen met vriendinnen. Of een avondje naar de film en daarna een cocktail drinken. Als je het echt goed aan wil pakken, zou ik een weekendje weg boeken. Dan kom je echt even los van alle spanningen en bezigheden. Je kan uitslapen, een boek (uit)lezen, door straten slenteren, tafelen zo lang je wil zonder onderbroken te worden door vragen als: “Mag ik van tafel?” Of: “Waar ligt m’n sporttas?” En de altijd leuke: ”Ik lust dit niet, is er wat anders te eten?”
Niet elke moeder heeft het budget om er een weekend tussenuit te gaan. Dus voor deze moeders zet ik even wat low-budget tips in willekeurige volgorde op een rij. Deze tips kunnen er voor zorgen dat je je weer helemaal zen voelt: Continue reading

Samenwerken is essentieel!

Soms vraag ik me af waar het met de zorg in Nederland naartoe gaat. De wachtlijsten rijzen de pan uit, de zorgverzekeraars bepalen vrijwel alles en zelfs consultatiebureaus en huisartsen willen niet samenwerken met de zorgprofessionals die er verstand van hebben.
Ik loop hier in de praktijk dagelijks tegenaan. Ik probeer, zoals jullie weten, me al een tijd hard te maken voor het meer samenwerken tussen de verschillende disciplines: consultatiebureaus, verloskundigen, kraamzorg, huisartsen, etc. Om ervoor te zorgen dat moeders die na de bevalling niet op een roze wolk zitten, eerder en sneller van dienst te kunnen zijn. Ik zie te vaak moeders die al zo ver naar beneden zijn afgegleden in de negatieve spiraal. Continue reading

5 tips om van je onzekerheid af te komen

Als (kersverse) moeder heb je regelmatig te maken met onzekerheden en alle bijbehorende emoties. Het voelt soms als een oneerlijke strijd die niet te winnen valt. Veel moeders vragen mij: waarom voel ik zoveel onzekerheid? Is dit normaal? Hebben andere moeders dit ook? Waarom gaat het moederschap mij niet natuurlijk af, zoals bij andere mama’s? Hebben zij deze onzekerheid ook? Het antwoord is niet zo eenvoudig. Ik geef je deze tips om beter om te gaan met je onzekerheid. Sommige moeders komen er nooit helemaal vanaf, anderen leren ermee leven. Als je onderstaande tips opvolgt, heeft de onzekerheid in ieder geval niet meer zo’n enorme grip op jou en je bestaan. 

Stap 1: Accepteer je eigen onzekerheid

Er is niks vervelender dan je rot voelen en jezelf daarom ook nog eens veroordelen. Je hoeft er helemaal niks van te vinden, de onzekerheid is er toch al. Accepteer het door middel van Mindfulness. Verdiep je in de weg naar zelfacceptatie. Hier is niks zweverigs aan, het is juist heel nuchter en praktisch. Accepteer je onzekerheid en alles wat erbij komt kijken en je zal merken dat het minder grip heeft op je gemoedstoestand.

Stap 2: Leg de lat wat lager

Sommige moeders leggen de lat enorm hoog voor zichzelf. Zo hoog, dat ze constant in zichzelf teleurgesteld raken. Voor jou als moeder, is dit heel vervelend, want op deze manier raak je steeds gedesillusioneerd. Bedenk je, dat als jij de lat minder hoog legt, als je reële doelen stelt, je minder snel teleurgesteld raakt. Daar bovenop krijg je meer zelfvertrouwen, als je je doelen haalbaar maakt en je ze bereikt. Dat geeft je onzekerheid een flinke duw richting de deur en je zelfvertrouwen een enorme boost.

Stap 3: Stop met vergelijken

Dit klinkt in deze tijd van social media makkelijker gezegd dan gedaan. Toch is het de beste manier om je onzekerheid de nek om te draaien. Als je steeds kijkt naar de perfect gestylde foto’s op Instagram van bekende Nederlandse moeders bijvoorbeeld, raak je op voorhand al teleurgesteld in je eigen leven. Of als je sommige verhalen van moeders hoort, over hun baby die altijd doorslaapt, of nooit huilt. Je onzekerheid voeden met de zogenaamde perfectie van andere moeders is funest. Neem van mij aan: dit is veel rooskleuriger voorgedaan, dan de werkelijkheid. Neem deze verhalen met een flinke korrel zout en focus je op je eigen kindje en jullie gezin. Continue reading

Moeders zijn superhelden

Moeders zijn een soort superwezens. Ze hebben geen idee waar ze aan beginnen, voordat ze moeder worden. Toch lukt het ze allemaal om, na de geboorte, het pad van het moederschap te bewandelen. Met verve mag ik wel zeggen. Want het maakt niet uit hoe je dit pad bewandelt, je mag er super trots op zijn dat je dit pad überhaupt bewandeld. Sommige moeders voelen de affiniteit met het moederschap niet meteen, andere mama’s zijn meteen helemaal in hun rol als moeder gesetteld alsof het niks is. De ene moeder heeft een kindje en laat het daar bij, de andere moeder heeft zes kinderen onder haar vleugels. Het resultaat is hetzelfde: elke dag is het weer zoeken naar de balans tussen werk, privé en een sociaal leven. Daar bovenop ligt er nog een enorme druk om vrouwen, om er zo goed mogelijk uit te blijven zien. De zwangerschapskilo’s moeten er in rap tempo af. De rimpels en wallen smeren we weg of worden zelfs met botox of fillers te lijf gegaan. De ene vrouw geeft niks om haar uiterlijk en de andere mama smeert een lekker make-upje op ’s morgens. Continue reading

De vijf grootste vooroordelen over het moederschap

Als je nog geen moeder bent is de wereld van moeders, van buitenaf, vaak moeilijk te doorgronden. Je denkt van te voren dat je alles op een bepaalde manier gaat doen en hebt er, eerlijkheidshalve, nogal eens een vooroordeel over. Logisch, want als je zelf (nog) geen moeder bent, is het moederschap en alles wat daarbij komt kijken ook moeilijk te begrijpen van buitenaf. Dit zijn de vijf meest voorkomende vooroordelen over het moederschap, door vrouwen die (nog) geen moeder zijn: Continue reading

Moederdag is niet voor iedereen een feest

Moederdag staat in het teken van het vieren van je eigen moeder. Dat ze zoveel voor je betekent, en om alles wat ze voor jou (en je partner of gezin) doet. Je uit je dankbaarheid en toont op zo’n dag extra affectie naar je moeder toe. Je viert haar leven en toont je waardering in de vorm van een cadeau of een lekkere maaltijd bijvoorbeeld. Maar wat als je nou niet zo’n goede band met je moeder hebt? Wat als je eigen moeder bijvoorbeeld niet meer in je leven is, omdat je geadopteerd bent, te vondeling bent gelegd of je moeder simpelweg is weggegaan en nooit meer is teruggekomen? Of als je moeder er wel al je hele leven is, maar jullie geen goede band hebben onderling? Wat als je miskraam na miskraam hebt gehad of een doodgeboren kindje hebt gebaard?

Voor deze moeders is Moederdag geen feest, maar juist vaak een dag waar ze tegenop zien. Bij het woord Moederdag krijgen ze vaak al negatieve associaties. Ook voor de moeders die zelf moeder zijn geworden en zien hoeveel vreugde en voldoening het moederschap aan hun eigen  leven toevoegt. Dan is zo’n Moederdag en de hele hype er omheen extra wrang. Want je wil in zo’n geval eigenlijk niet nadenken over wat je allemaal moet missen, als het om je eigen moeder gaat. Ze worden die weken ervoor al constant met hun neus op de feiten gedrukt en eigenlijk willen deze vrouwen, wiens moeder niet zo’n prominente rol speelt in hun leven, het liefst diep onder de wol kruipen en er niet meer onder vandaan komen. Begrijpelijk, want zo’n dag als Moederdag roept dan extra veel pijnlijke herinneringen op. Continue reading

Slaapgebrek bij moeders

Slaapgebrek, wie kent het niet als (nieuwbakken moeder? Het begint al in de kraamweek. Je doet geen oog dicht en op dag drie tot en met vijf van de eerste week na de bevalling, loop je er als een ware “mombie” bij. Een mombie, dat is een combinatie tussen een zombie en een moeder, die paarse kringen onder haar ogen heeft en non-stop, heel gek, haar mond wagenwijd open heeft. Juist, omdat ze alleen maar gaapt door het slaapgebrek. Heel scary allemaal…Anyway, daarna volgen de maanden zich in rap tempo op en bij de ene baby slapen ouders en kindje beter dan bij het andere gezin. Continue reading

Postnatale depressie: wat nu?

Als je in een postnatale depressie zit, lijkt je wereld ineens heel klein. Je bevindt je midden in de poepluiers, voedingen en slaapjes door en in een compleet eigen wereld. Een wereld die je van te voren nooit zo had bedacht. Je had je nog zo voorgenomen om er vooral veel op uit te gaan met je kleintje. Je zou niet aan huis gekluisterd raken, zoals je dat wel eens had gelezen op een forum her en der. Nee, je zou het heel anders gaan doen. Maar dan ineens bevind je je niet op een roze wolk, maar in een postnatale depressie en is het huis uit gaan wel het laatste waar je zin in hebt. Je wil alleen gelaten worden, je bent prikkelbaar en oververmoeid. Je huilt urenlang en snapt niet waarom je je zo voelt. Waarom andere moeders wel zielsgelukkig door hun kraamtijd heen lijken te komen en jij alleen meer piekert of je wel een goede moeder bent en of dit normaal is wat je voelt. Daarnaast voel je je schuldig over je postnatale depressie, dat je niet blij bent en je voelt je ondankbaar. Je ziet de leuke dingen van het moederschap wel eens, maar je wolk is niet roze. Verre van, je roze is diep donker grijs. Continue reading

Verandering van vrouw naar moeder

Soms vraag ik me wel eens af wat er van me geworden was, als ik geen moeder was geworden. Zou ik zo veranderd zijn als nu? Hoe zou mijn leven er dan hebben uitgezien? Heel erg anders of valt het misschien wel mee? Ik was een enorme partygirl vroeger. Ik ging alle festivals af en lustte graag een wijntje (of twee, drie…). Toen we besloten klaar te zijn voor het ouderschap, probeerden we zwanger te worden. Doordat ik lijd aan de ziekte collitis ulcerosa, lag ik opgenomen in het ziekenhuis en werd me verteld dat zwanger worden lastig zou zijn. Na anderhalf jaar proberen, lukte het nog steeds niet. Ik werd steeds kriegeliger van het feit dat ik elke maand menstrueerde. Toen ik een echo van mijn baarmoeder en eierstokken kreeg, zagen ze aan elke kant enorme hoeveelheden eitjes. Zoveel, dat er geen eentje kon rijpen, een beeld wat duidde op de aandoening PCOS. Ik zou een aantal onderzoeken ondergaan om uit te sluiten of vast te stellen of dit inderdaad zo was. Na weken wachten op mijn menstruatie, besloot ik toch maar eens een test te doen. Ik had allerlei gekke kwalen , ik was heel rillerig en ik had hartkloppingen waar je u tegen zegt. Continue reading