Waarom je niks hoeft met de opgelegde mening van een ander

waarom je niks hoeft met de opgelegde mening van een ander

Sommige mensen vinden het belangrijk om hun mening te geven in allerlei verschillende situaties. Deze mensen verkondigen hun gospel, alsof hun leven er vanaf hangt. Vaak, zonder dat hun gesprekspartner daarom vraagt. Ze dringen hun mening aan je op en voordat je het weet, zijn ze jou ofwel aan het overtuigen dat je het moet doen zoals zij het doen. Of ze vertellen je, dat jouw manier van handelen of denken, niet de juiste is. Deze opgelegde mening kan hard binnenkomen. Zeker als je net moeder bent geworden van een of meerdere kindjes.

Je zit waarschijnlijk helemaal niet te wachten op al die ongevraagde adviezen, meningen en overtuigingen van die ander. Jij als mama probeert het ook maar gewoon goed te doen. Niks zo vervelend, als dat je tegen mensen aanloopt, die het allemaal ogenschijnlijk beter weten dan jij en dat niet onder stoelen of banken steken. Want schijn bedriegt, lieve mama’s. Deze mensen, verkondigen hun mening vaak zo sterk, omdat daar iets anders onder zit. Misschien is het hun eigen onzekerheid die hen parten speelt. Wie weet proberen ze hun gebrek aan zelfvertrouwen wel te overschreeuwen met hun zogenaamd zelfverzekerde voorkomen, waarin ze hun mening te pas en te onpas verkondigen.

Weet, dat jij als moeder niks hoeft met al deze ongevraagde meningen. Of dit nu in real life gebeurt of op social media, probeer het zo snel mogelijk naast je neer te leggen. Want wat zegt de mening van een wildvreemde eigenlijk over jou als moeder? Juist. Helemaal niks! Jij bent goed, precies zoals je bent. Je zou het bijna vergeten door alle vooroordelen en harde kritieken die er op social media geuit worden, maar in principe zijn we allemaal geboren met compassie en mededogen. De een ontwikkelt hun empathische kant wat sterker dan de ander, dit verschilt per persoon. Wat is er gebeurt met al die verbitterde, negatieve mensen die maar constant hun ongefilterde mening opdringen aan een ander? Als ze door zouden hebben, wat hun gedrag veroorzaakt bij een ander, zouden ze het dan anders doen? Hoe zouden ze het zelf vinden, als ze op deze manier aangesproken of behandelt zouden worden?

Mijns inziens moet deze negativiteit stoppen. Als nieuwbakken moeder, zit je meestal niet te wachten op de ongevraagde mening van die ander. Dus, wat doe je als iemand nu steeds jouw grenzen niet of nauwelijks respecteert? Mijn advies is: kom voor jezelf op! Je zou kunnen zeggen: “dankjewel voor je advies, maar ik kies mijn weg hierin.” Of: “ik begrijp waarom je dit zegt, maar ik vind het niet fijn als je dit zo doet” Op deze manier geef je je grenzen aan zonder je eigen waardigheid te verliezen. Een ander weet het vaak altijd beter. Dat is waarom de beste voetbalcoaches op de bank zitten en men voor de tv ook allerlei dingen roept over mensen die ze nog nooit in het echt hebben ontmoet.

Bedenk je, dat jij als mama je kindje(s) het beste kent. Je hoeft niks met de mening van die ander. Laat hem gaan en kies je eigen pad. Doe wat goed voelt voor jullie als gezin en blijf daarbij. Er zullen altijd ouders zijn die vertellen dat hun kindje al doorslaapt, zelf lief speelt of alles eet wat mama voorschotelt. De negatieve verhalen hoor je vaak niet. Dit geeft een vertekend beeld. Onthoud, dat ieder andere vader of moeder struggelt met de dingen omtrent het moederschap. Het is aan ons, om elkaar hierin te steunen, in plaats van elkaar de maat te nemen en naar beneden te halen.

Lees je dit en herken je je in bovenstaande? Heb je moeite met grenzen aangeven en wil je werken aan meer zelfvertrouwen? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl