Hoe de lat lager leggen je mamaleven kan veranderen

Veel moeders die in mijn praktijk komen hebben 1 ding met elkaar gemeen: ze leggen de lat te hoog voor zichzelf. Bij alles wat ze ondernemen of denken binnen het moederschap, streven ze naar perfectie. Zonde, want het is onmogelijk om altijd alles perfect te kunnen doen. Er is niet een manier om de perfecte moeder te zijn, maar er zijn duizenden manieren waarop je een goede moeder kunt zijn.  Goed dus. Want, goed is goed genoeg.

Ik was ook zo’n mama

Ik was ook zo’n moeder die alles tot in de puntjes geregeld wilde hebben, graag de touwtjes in handen hield en die er alles aan deed om die perfecte moeder te zijn. Ik scrolde door mijn instafeed heen en kreeg teleurstelling na teleurstelling te verwerken. Die teleurstelling ging over niemand anders dan over mezelf. Want: waarom had ik niet zo’n Pinterest waardig huis en waarom zagen mijn kinderen er niet altijd zo mooi gestyled uit? Wat ik me toendertijd niet realiseerde was, dat ik naar een momentopname van iemand zat te kijken. Een simpel shot uit een dag die 24 uur duurt.

Die ondergepoepte baby zie je niet op insta

Laten we eerlijk zijn, de meeste moeders posten niet over hun echtelijke ruzies of hoe ze na drie jaar nog niet in hun oude skinny jeans passen. Of hoe onzeker ze zich voelen als moeder en welke negatieve emoties daarbij komen kijken. Jammer, want juist dat is wat nieuwe moeders moeten zien. We klooien allemaal maar wat aan als mama’s. En het wordt tijd dat alle moeders dit weten. Of je nu tieners hebt of een klein baby’tje. Of je vijf kinderen hebt of een. Het maakt niks uit, alle moeders verdienen het om te weten dat de lat en stuk lager mag Continue reading

Loyaliteitsconflict onder moeders

Als je zwanger bent, zie je om je heen bij andere moeders vaak hoe “het hoort.” Je scrolt door talloze instafeeds heen van bekende moeders of momfluencers en ziet daar de ene mooie waterbevalling of thuisbevalling na de andere. Je ziet voor je hoe je straks wiegend met je baby in de schommelstoel zit en hoe je geniet van het mama zijn en van je kindje. In je gedachten is het een grote roze wolk en daar hou je je als zwangere mama vaak aan vast.

Gefaald

Maar wat als het allemaal anders loopt? Je zo gewenste thuisbevalling met zoutlamp verandert in een ziekenhuisbevalling, Omdat de ontsluiting niet vordert,  je kindje in nood is of omdat je placenta niet loskomt. Dit soort dingen kunnen gebeuren en hier kan je zelf niks aan doen. Veel mama’s die ik zie in mijn praktijk voelen zich hierdoor enorm schuldig. Deze moeders hebben voor hun gevoel gefaald, omdat ze de bevalling niet op eigen kracht konden doen of omdat ze een ruggenprik hebben gekregen. Continue reading

10 tips om de feestdagen in een lockdown zo goed mogelijk door te komen

 

Afgelopen week is ons land voor de tweede keer in een strenge lockdown gegaan. Deze keer zijn alle maatregelen nog strenger dan de lockdown van afgelopen maart. De meeste ouders waren daar net van bekomen en nu is het weer zover. Thuiswerken, voor de kindjes zorgen, je huishouden runnen en voor sommige ouders ook thuis lesgeven. Het is veel voor de meeste ouders. Zeker, zo vlak voor de feestdagen. Want, wat ga je doen nu je nergens naartoe kan en mag?

Je mag ook geen hordes mensen uitnodigen, dus behalve de twee plus 1 extra tijdens de feestdagen, is dat het wel zo’n beetje aan wat je kan verwachten qua visite. De kerstvakantie duurt dit jaar extra lang, dus moeten we er het beste van zien te maken. Daarom schrijf ik in deze blog de leukste tips die je samen met je gezin kan doen om de komende tijd goed en leuk door te komen. Als je het even niet meer weet, print deze lijst desnoods uit en plak hem op je koelkast.

Hier komen mijn 10 leukste tips voor tijdens de feestdagen:

  1. Maak een warme chocolademelk buffet(je). Je kan de klassieker maken van melk of pure chocolade, maar je kan ook witte chocolademelk proberen. Je kids kunnen deze dan leuk versieren met slagroom en hun favoriete toppings. Zoals mini marshmellow’s, de klassieke kerstkransjes of hagelslag. Lekker siroopje er overheen en je hebt je eigen kerst-chocolademelk gemaakt!
  2. Bordspelletjes zijn je go to deze winter als het om tijd doden gaat. Hele kuddes zijn aan het schaken geslagen sinds ze de Queens Gambit op Netflix hebben gekeken. Inclusief ondergetekende. Mijn oudste zit op schaakles op school en leert het mij nu ook. Maar ook Mens erger je niet, Rummicub of Monopoly blijven favoriet. Lekker met elkaar om de tafel en spelen maar. Zijn je kindjes wat kleiner? Nijntje heeft ook hele leuke bordspelletjes of het altijd leuke “Nijntje Danst.” Deze zijn hier thuis ook favoriet!
  3. Aangezien we vrijwel nergens naartoe kunnen, is wandelen zo’n beetje onze hobby nummer 1 geworden. Met deze kersttijd kun je er een leuke lichtjestocht van maken. Pak jezelf en je kids goed in en maak een leuk tochtje door de buurt. Zoek waar ze de huizen het mooist versierd hebben. Maak foto’s, omschrijf wat je ziet en geniet van het mooie uitzicht. Woon je meer afgelegen? Geen probleem, dan doe je het gewoon met de auto.
  4. Bak zelf leuke kerstkoekjes. Je kan allerlei leuke koekjesvormen vinden zoals sterretjes, kerstbomen en kerstklokjes. Met een beetje food colouring kan je ze zelfs nog in kerstkleuren maken. Je kan de koekjes ook versieren met glazuur, kerst sprinkles of chocolade stukjes. Doop ze lekker in de cohocolademelk en je hebt de kerstfeer zo te pakken.
  5. Kijk als gezin je favoriete kerstfilms. Dit kunnen tekenfilms zijn, maar ook klassiekers die jij uit je jeugd kent. Vooral op dagen waarop het allemaal niet zo wil in huis of de sfeer niet al te best is, zet je je favoriete kerstfilm aan, kruip tegen elkaar aan onder een dekentje en chill terwijl je samen naar de kerstfilms kijkt.
  6. Verstop de kerstman/sneeuwpop! Wellicht heb je ergens in je huis nog wat kerstmannen of andere kerstfiguren liggen? Verstop deze dan in en om het huis. Maak er een speurtocht van waarbij je kids op zoek gaan naar de kerstman en zijn vriendjes. Zo zijn zij even bezig en kan jij even op adem komen en een warm kopje thee of koffie drinken. Wissel af met je partner, zodat jullie beiden even kunnen Dat geld trouwens ook voor de rest van de dag ;).
  7. Aangezien we de meeste dingen in deze periode online bestellen, krijg je veel pakketjes bezorgd. En dus heb je een hoop dozen in huis. In plaats van ze weg te gooien, kan je hier leuke forten mee bouwen. Gooi er wat kussens in en een kleed en je hebt binnen no time een leuk fort waar je kindje(s) in kunnen spelen, chillen of een broodje eten. Ik vond dit zelf altijd heel leuk als kind om te doen en ook mijn meisjes houden enorm van forten bouwen. Ik zet er ook nog wel eens een tipi tent bij trouwens. Om het feest helemaal compleet te maken.
  8. Maak zelf kerstkaarten en stuur deze op naar de opa’s en oma’s, ooms en tantes. Je hoeft geen fancy papier te hebben, een A4’tje en wat verf en glitters volstaat ook. Maak er wat leuks van en prijs je kids om hun inzet. Als ze klaar en opgedroogd zijn, kan je ze opsturen naar je familie of vrienden. De persoonlijke touch is zo leuk in deze moeilijke tijden.
  9. Maak je eigen kersttraditie als gezin. Aangezien we nu veel thuis zijn, kan je hier rustig over nadenken. Het hoeft niet heel groots en meeslepend. Klein, maar fijn is ook helemaal prima. Bij ons is dit, op kerstavond een cadeautje openmaken, kerstliedjes zingen en daarna met zijn allen in het grote bed knuffelen voordat de meisjes naar bed gaan.
  10. Dit seizoen is Facetime, Zoom of Skype je beste vriend. Iedereen die ver weg woont of die je niet kunt zien met de feestdagen, kan je videobellen. Je kan de kindjes een ‘kerstconcert” laten geven, de zojuist uitgepakte cadeautjes laten zien of met zijn allen via Zoom aan het kerstdiner. Natuurlijk is dit niet hetzelfde als in real life. Maar, het geeft in ieder geval een gevoel van nabijheid.

Lieve moeders en vaders, probeer er onder deze omstandigheden het beste van te maken. Ja, het is pittig  waar we nu doorheen moeten en voor ons als ouders is het enorm aanpoten in deze periode. Maak er desondanks wat gezelligs van en houd moed.

Wil je hulp?

Lees je bovenstaande en zie je het de aankomende periode absoluut niet zitten ? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl. Ik ga je hier doorheen helpen!

Hoe handle je de feestdagen in Corona tijd?

Sinterklaas is in het land en alles is anders dan anders. We konden niet naar de intocht, er zijn geen Sinterklaas evenementen. Bij ons komt de Sint ook niet op schoolplein zoals gewoonlijk. Het is allemaal anders dan je normaal gesproken gewend bent. De feestdagen staan voor de deur en iedereen kijkt reikhalzend uit naar duidelijkheid van onze regering. Mogen we met kerst straks weer bij onze familie aanschuiven, kunnen we weer uit eten in ons favo restaurant of wordt het toch een kerst thuis in intieme sfeer?

De onduidelijkheid vinden veel moeders lastig

Ik merk dat de onzekerheid veel moeders bezig houdt. Ik zie, zowel in mijn praktijk als in onze directe omgeving, veel mensen die worstelen met alle restricties en onduidelijkheden. Veel ouders willen graag weten waar ze aan toe zijn. Niet alleen voor zichzelf, maar ook om het goed uit te kunnen leggen aan hun kindjes. Ik begrijp dat heel goed. Het geeft even een gevoel van veiligheid in onzekere tijden, als je weet wat er straks staat te gebeuren. Continue reading

Als je als moeder constant in angst leeft

Sommige moeders voelen zich na de bevalling enorm onrustig. Het enorme verantwoordelijkheidsgevoel is overweldigend aanwezig. Vaak gaat dit gevoel gepaard met angstige en paniekerige gedachten en emoties. Omdat je niet weet wat normaal is, denken veel moeders dat dit erbij hoort of nog erger: dat ze zich aanstellen. Niks is minder waar. Als de angst vervolgens niet weggaat, maar alleen maar erger wordt, voelen deze mama’s zich vaak enorm onzeker en bang. Deze mama’s vragen zich af: wat als dit voor altijd blijft? Waarom denk ik de hele tijd zulke enge dingen? Wanneer stopt dit?.

Intrusies

Ik zie dit vaak in mijn praktijk en veel van deze moeders krijgen daarnaast last van intrusies. Dit zijn gedachten als: wat als ik mijn kind uit het raam gooi? Of als je de vaatwasser leegruimt: wat als ik mijn kind neersteek met een mes? Ik had hier zelf ook enorm veel last van na de geboorte van mijn oudste dochtertje. Ik dacht oprecht dat ik gek aan het worden was. Dat ze mijn kind bij me weg zouden halen en ik haar nooit meer zou zien.  Ik vroeg mezelf af: waarom denk ik dit de hele dag? Ik moet wel een hele slechte moeder zijn, dacht ik steeds. Dit alles gaf me nog meer angst en hierdoor belandde ik in een negatieve spiraal waar ik zelf niet meer uitkwam.

Veel schuld- en schaamtegevoel

Veel moeders kampen met deze intrusieve gedachten en durven het aan niemand te vertellen. Uit schaamte en schuldgevoel of uit angst om weggezet te worden als slechte moeder. Dit soort gedachten zijn, hoe gek dat ook klinkt, volkomen normaal. Het is een waarschuwingssysteem vanuit je brein dat zegt: let je op dat je de buggy niet loslaat als je op een steile helling loopt. Of: let je op dat je niet per ongeluk je kindje onder water laat gaan bij het in bad doen. Kortom: dit zijn allerlei scenario’s waar je je kindje voor wil behoeden. Continue reading

Mijn book tour gaat beginnen!

Afgelopen juni lanceerde mijn Engelse boek “This Is Post Partum.” Een droom die uitkwam, een internationaal boek publiceren! Ongelofelijk! Het is zo’n mega stap in mijn werk met moeders (en vaders) zonder roze wolk. Ik kan het soms nog steeds niet geloven dat dit allemaal gebeurt. Door de pandemie, was het lang onduidelijk hoe mijn book tour zich zou vormgeven en of ik überhaupt ergens naartoe zou gaan. De lancering begon digitaal met veel internationale aandacht voor mijn boek. Zo werd mijn artikel gepubliceerd in The Washington post en werd ik geïnterviewd door Jenny Mc Carthy. Ook zou ik naar New York vliegen om daar mijn book tour te gaan beginnen, maar met wat er allemaal gaande is in Amerika en de stijgende Corona cijfers, vond zowel mijn team als ik dat geen goed idee.

De kogel ging door de kerk

Dus besloten we dat we gingen kijken of de book tour in Dubai zou kunnen starten. Daar is mijn internationale uitgever (The Dreamwork Collective) gevestigd. Heel lang was het onzeker of ik er naartoe kon gaan of niet. Zowel daar als hier, fluctueerde de cijfers enorm. Afgelopen week ging de kogel door de kerk: ik ga naar Dubai. Heel snel al! Aanstaande vrijdag vliegen we al. Het voelt enerzijds heel spannend en anderzijds helemaal te gek dat dit nu eindelijk gaat gebeuren. Er worden drie evenementen georganiseerd die binnen de huidige richtlijnen en veiligheidsmaatregelen gaan plaatsvinden. Dubai hanteert een stuk strengere richtlijnen dan Nederland. Dus alles wordt heel goed geregeld door mijn team in Dubai. Continue reading

Als je het moederschap (soms) zwaar vindt

Er zijn soms van die momenten in het moederschap waarop je het even niet ziet zitten. Dit zijn meestal de momenten waarop de dingen niet zo gaan, zoals jij het graag had gewild. Of op de momenten waarop je door slaapgebrek, hormonen en weinig tijd voor jezelf het gevoel hebt dat je het niet meer kan handlen. Heel begrijpelijk, want als je net mama bent geworden, komt er enorm veel op je af. Maar ook als je kindjes wat ouder zijn, kan het moederschap je soms zwaar vallen. Veel moeders houden dit voor zichzelf, omdat ze niet willen klagen of niet als slechte moeder bestempeld willen worden.

Weg met dat taboe!

Dit laatste weegt erg zwaar mee voor deze mama’s. Want zeg nou zelf, niemand vindt het leuk om om als ontaarde moeder neergezet te worden. Alleen door het verzwijgen van dit soort dingen, gaat het taboe er niet af en denken andere moeders dat zij de enige zijn die het moederschap soms zwaar vinden. Dus, is het belangrijk dat we hier meer open over gaan praten. Je mag het moederschap namelijk best zwaar vinden. Dat is volkomen normaal. Ik ken eigenlijk geen enkele mama die dit soort momenten niet heeft. Inclusief ondergetekende.

Spaghetti tegen het raam

Als mijn peuter weer eens met spaghetti loopt te smijten tijdens het avondritueel en mijn oudste de mini courgette stukjes uit het eten plukt en zegt:”dit eet ik niet, want het is groen.” Terwijl ik net mijn stinkende best heb gedaan om een lekkere en gezonde maaltijd te maken. Denk je dat ik dan met een tevreden glimlach ontspannen aan tafel zit? Natuurlijk niet! Ik zit dan ook te balen. Zo heeft elke moeder van dit soort momenten.

Veel moeders lopen vast

Ik ken veel moeders die na de bevalling vastlopen, omdat ze de lat veel te hoog leggen voor zichzelf. Ze verwachten van zichzelf een perfecte mama die alles aan het moederschap leuk vindt. Dat ze alles meteen goed moeten kunnen en niet moren falen. Of dingen niet altijd even leuk vinden, zoals weinig tijd voor jezelf, de borstvoeding die niet loopt of dat jij en je partner elkaar vrijwel amper kunnen spreken. Laat ik een ding vooropstellen: de perfecte moeder bestaat niet. Je kan je uiterste best doen, maar aan perfectie kan vrijwel niemand tippen. Dus let die lag een stuk lager en kijk met een milde blik naar jezelf. Continue reading

Ik was te gast bij Jenny Mc Carthy!

Een week geleden kreeg ik een e-mail die ik nooit had verwacht. Mijn publiciste mailde mij: “Hi Tilda! I have amazing news! Jenny mc Carthy wants to talk about your book “This Is Post Partum.” Ik dacht: staat dit er nou echt? Ik las de mail nog drie keer. Was dit de Jenny Mc Carthy? Als in: wereldberoemde filmster, mama, auteur en radio host? Jawel! Het was Jenny echt! Of ik donderdag 16 juli een interview met Jenny herself wilde doen. Het antwoord kunnen jullie natuurlijk wel raden!

Daar kwamen de zenuwen

De hele week kreeg ik berichtjes en mailtjes over het intervirew en op een gegeven moment begonnen de zenuwen te komen. Ik sliep onrustig, droomde over gemiste afspraken en werd wakker in de go modus. Toen mijn publiciste mailde dat de Jenny Mc Carthy show maar liefst 32 miljoen luisteraars per maand had, wist ik: dit wordt een groots ding. Ik ben niet zo snel star struck en ik heb voor mijn werk talloze bekende moeders ontmoet, dus dat is voor mij alsof ik met ieder ander in gesprek ben. Maar dit interview met Jenny Mc Carthy was toch wel even next level moet ik eerlijk bekennen.

Early bird

Het was een vroegertje afgelopen donderdag. Ik moest om 5.00 uur klaar zitten voor het radio interview wat via Zoom opgenomen zou worden! Ik had de wekker gezet om 4.30 uur en toen deze afging dacht ik echt even dat er een grapje met me werd uitgehaald. Het was pikkedonker en ik lag nog in diepe slaap. “waarom gaat mijn wekker nu af?”fluisterde ik tegen mijn man. Hij antwoordde heel droog:”Omdat je zo een interview hebt met Jenny!” Oh ja! Ik sprong uit bed, douchte snel en poetste mijn tanden. Eenmaal beneden zette ik nog even snel een kopje thee en installeerde ik mezelf achter mijn laptop. Continue reading

De 5  leukste dingen aan een tweede kind krijgen

Toen ik net bevallen was van onze eerste dacht ik dat ik nooit meer opnieuw moeder zou worden. Door de postpartum depressie waarin ik zat, kon ik me niet voorstellen dat ik dit nog een keer aan zou durven. Weer die bevalling, al die hormonen en het slaapgebrek. En dan ook nog eens geen roze wolk er bovenop. Ik moest er niet aan denken om dit voor een tweede keer aan te gaan. Toch begon het na 2,5 jaar ineens te kriebelen. Ik zei op ene avond tegen mijn man:”ik ga nu iets heel geks zeggen.”Hij:”Wat dan?”Ik:”Ik denk dat ik nog ene kindje wil.”Hij keek me liefdevol en verrast aan. Tim zei:”Ik ga ook iets geks zeggen.”Ik:”Oh?”Hij:”Ik ook!”

Het was even stil bij ons thuis. Geloof me: dat komt niet vaak voor. We keken elkaar aan en pakten elkaars hand vast. Daarna begonnen we keihard te lachen. We praatten uren over hoe we ons beiden voelden over deze beslissing en hoe we het anders aan wilden pakken. Maar vooral: Hoe leuk Liv het zou vinden om grote zus te worden. Na ene paar maanden was het zover: ik was zwanger van Emmi. De zwangerschap vloog voorbij. Toen Liv’s kleine zusje er eenmaal was, ontplofte ik van liefde voor die twee. Helemaal als ik ze samen op de bank zag liggen. De roze wolk was er in vlagen en dat was meer dan ik ooit had kunnen en durven dromen. Dus als je dit leest en je had geen roze wolk bij de eerste: weet dat het de tweede keer heel anders kan gaan. Waarom een tweede kind zo leuk is om te krijgen? Je leest het hier:

  1. Omdat je liefde letterlijk verdubbeld wordt. Ja, het is dubbel zoveel zorgen en dubbel zoveel energie die je in je kindjes steekt. Maar nog nooit heb ik zoveel liefde gevoeld als voor mijn kleine meisjes. Alle zorgen of ik wel evenveel van ze kon houden, verdwenen als sneeuw voor de zon zodra ik ze samen zag. Het was zo aandoenlijk en de liefde was alles omvattend aanwezig.
  2. Je ziet je oudste ineens ontplooien tot grote broer of zus. Ze nemen dit vaak heel serieus, ongeacht de leeftijd die ze hebben. Ze plakken nog net geen button op met :”Big brother of the year”. Liv hielp ook overal mee, omdat ze wat ouder was. Dus flesjes geven, luiers pakken of billendoekjes uit de verpakking aangeven. In bad doen was veruit favoriet. Ze vond dat het leukste wat er was en toegegeven: wij ook!
  3. De tweede keer is relatief makkelijker dan de eerste, omdat je het allemaal al eens mee hebt gemaakt. Ook al zit je niet altijd op een roze wolk of zelfs in een PPD, je schrikt minder heftig van die enorme verantwoordelijkheid bijvoorbeeld, omdat je dat al kent van de oudste. Daarnaast bewandel je al snel de routines die je met je oudste ook had. Dat vinden veel moeders zijn.
  4. Je hoeft niet opnieuw het wiel uit te vinden. Je weet nog een hoop van je eerste ervaring en ondanks je pregnacy brain onthoud je onbewust meer dan je denkt. Hoe vaak wij niet tegen elkaar zeiden:”oh ja, dat deed Liv ook!”Een “feest” der herkenning. Hierdoor wisten we nu ook beter wat we moesten doen. Ik zie dit ook vaak in mijn praktijk. Het feit dat niet alles gloednieuw is en je kan varen op de vertrouwde weg helpt veel ouders enorm na de komst van een tweede kindje.
  5. Dit is niet wetenschappelijk bewezen, maar de tweede kindjes zijn vaak een stuk ondernemender, ondeugender en ware durvals. Ik zie dit vaak in mijn praktijk, maar ook in onze vriendengroep. De tweede is vaak een enorme boevenkont, terwijl de oudste vaker wat rustiger en braver is. Nogmaals: dit zal niet overal zo zijn, maar ik vond dit heel leuk. Natuurlijk zorgt dit ook voor enorme uitdagingen. Zo kan je bijna dagelijks in mijn insta stories zien hoe Emmi er een bende van maakt in huis of ondeugend is.

Continue reading

Toen mailde The Washinton Post

Er zijn van die momenten in je leven die je nooit meer vergeet. Vorige week woensdag was zo’n moment. Nadat mijn vriendin uit Frankrijk spontaan langskwam, omdat ze in Nederland was, gingen we aan de Gin Tonic.Ik had mijn werk afgerond en we hadden nog ene uurtje voordat de kindjes opgehaald zouden worden. We waren uitgebreid aan het bijkletsen, want we hadden elkaar al zeven maanden niet gezien. Door Corona, hun verhuizing, nou ja het leven eigenlijk.

Ineens stond mijn telefoon roodgloeiend

Ineens stond mijn telefoon roodgloeiend. Ik had een appje van mijn uitgever, gevolgd door een voic-eapp en allemaal e-mails. Ik luisterde eerst de voiceapp af. Het was Kira, mijn uitgever:”TILDA! YOU HAVE TO CHECK YOUR E-MAIL! RIGHT NOW!!!” Ik dacht, waar is de brand? Wat is er allemaal aan de hand? Ik opende mijn mail en daar las ik iets wat ik nooit had durven dromen. Mijn publiciste in New York schreef: ”Dear Tilda, I hope this e-mail finds you well. The Washinton Post is very interested in publishing your essay.” Eerst dacht ik dat ik het niet goed had gelezen. Ik scrollde nog een keer terug naar boven en las het nog eens. Het stond er echt. The Washington Post wil mijn essay publiceren!

Ik heb hardop gegild!

Ik kan hier heel nuchter en cool over gaan doen, maar ik heb gewoon heel hard gegild! Mijn vriendin kwam vanuit de tuin naar binnen gerend: ”Wat is er aan de hand?” Ik vertelde haar het fantastische nieuws en we dansten beiden hand in hand door de keuken heen. Ik kon het niet geloven. Zo’n groot medium die mijn artikel wilde plaatsen! De essay gaat over hoe je een post partum depressie (PPD) overleeft tijdens een pandemie. Iets wat wereldwijd enorm veel aandacht nodig heeft. Want je zal nu maar in een PPD zitten en niemand die langs kan komen, je kan helpen of even een knuffel kan geven. Alsof een post partum depressie nog niet zwaar genoeg is, krijgen deze moeders en vaders de Corona crii er ook nog eens bovenop.

84 miljoen views per maand!

Nadat we gedanst hadden, kreeg ik nog tig e-mails Er moest nog even wat “getweakt” (ofwel er moesten wat kleine aanpassingen gedaan) worden zoals mijn redacteur dat noemt en dan kan hij de deur uit naar The Washington Post. Dus ik schreef lekker soepel (dankzij de gin tonic) de laatste wijzigingen aan mijn artikel en stuurde hem direct door naar mijn redacteur. De dag erna moest het namelijk voor de deadline bij de Washington Post binnen zijn. De 24 uur erna wachtte ik op de mail van mijn redacteur of het gelukt was en van mijn publiciste of ze hem ingediend had. In de tussentijd mailde laatstgenoemde dat The Washington post elke maand 84 miljoen views en reads heeft. Dat is zo gigantisch veel! Ik viel bijna van de bank af. Eind van de vrijdagmiddag kwam het verlossende woord: “De essay is helemaal top en we hebben hem net ingestuurd bij The Washington Post!” Sindsdien loop ik met bonzend hart rond. Want, dit is “larger then life” zoals ze dat in Amerika zeggen.

Afgelopen maandag is de essay geplaatst bij The Washington Post en sindsdien is mijn telefoon en mailbox ontploft. Ik heb zoveel reacties gehad via Linkedin, Twitter, mail, Facebook, Whatsapp en Instagram! Ik hou het amper bij allemaal. Soms moet ik mezelf even knijpen of dit echt gebeurd. Het is zo tof allemaal. 16 juni verschijnt mijn Engelse boek: “This Is Post Partum” en hiermee komt een grote droom uit. Ik wil zoveel mogelijk moeders (en vaders) helpen die na de bevalling niet op een roze wolk zitten. Dit boek draagt hier enorm aan bij. Het uitkomen van deze essay zal zoveel goeds doen voor mijn boek. Ik voel me ontzettend dankbaar! Wil je mijn reis met mijn Engelse boek volgen? Check dan mijn Nederlandse of Engelse instagram  De essay kan je hier lezen.