Zwanger na een postpartum depressie

Als je na de bevalling van je eerste kindje niet op een roze wolk zit, kun je je vaak niet voorstellen dat je ooit weer de moed zal hebben om nog een keer zwanger te raken. Veel moeders die mij volgen op instagram vragen mij: hoe was dit voor jou? Ik schreef hier al eerder een blog over. Net als voor mij, is voor de meeste moeders die toendertijd geen roze wolk hadden, enorm spannend om überhaupt al na te denken over een tweede kindje. Laat staan als het moment dan daar is en ze ook daadwerkelijk zwanger zijn.

Dit wil ik nooit meer meemaken

Veel moeders vrezen voor een herhaling van zetten. Heel begrijpelijk, want als je ooit in een postpartum depressie hebt gezeten, wil je dit nooit meer meemaken. Veel moeders krijgen er een knoop van in hun maag en dit is niet van de zwangerschapsmisselijkheid. Het is pure spanning die zich opbouwt in hun lijf en in hun mentale gesteldheid. Ze vragen zich af: hoe zal het me dit keer vergaan? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik dit keer wel op die roze wolk beland? Het antwoord op deze vraag is niet zo simpel.

Praat over je gevoelens

Ik zie veel moeders in mijn praktijk die zwanger zijn na een niet zo roze wolk bij hun eerste (of tweede, derde) kindje. Deze moeders zitten vaak vol onzekerheid en willen er alles aan doen om het dit keer wel in goede banen te leiden. De eerste stap hierin is: praat erover met je partner, een goede vriendin, je zus, etc. Zorg ervoor dat je inner circle weet wat je doormaakt en waar je mee zit. Er is niks zo eenzaams als al je emoties en angsten in je eentje verteren. Dus doe dit niet en start met praten. Continue reading

Als je als moeder constant in angst leeft

Sommige moeders voelen zich na de bevalling enorm onrustig. Het enorme verantwoordelijkheidsgevoel is overweldigend aanwezig. Vaak gaat dit gevoel gepaard met angstige en paniekerige gedachten en emoties. Omdat je niet weet wat normaal is, denken veel moeders dat dit erbij hoort of nog erger: dat ze zich aanstellen. Niks is minder waar. Als de angst vervolgens niet weggaat, maar alleen maar erger wordt, voelen deze mama’s zich vaak enorm onzeker en bang. Deze mama’s vragen zich af: wat als dit voor altijd blijft? Waarom denk ik de hele tijd zulke enge dingen? Wanneer stopt dit?.

Intrusies

Ik zie dit vaak in mijn praktijk en veel van deze moeders krijgen daarnaast last van intrusies. Dit zijn gedachten als: wat als ik mijn kind uit het raam gooi? Of als je de vaatwasser leegruimt: wat als ik mijn kind neersteek met een mes? Ik had hier zelf ook enorm veel last van na de geboorte van mijn oudste dochtertje. Ik dacht oprecht dat ik gek aan het worden was. Dat ze mijn kind bij me weg zouden halen en ik haar nooit meer zou zien.  Ik vroeg mezelf af: waarom denk ik dit de hele dag? Ik moet wel een hele slechte moeder zijn, dacht ik steeds. Dit alles gaf me nog meer angst en hierdoor belandde ik in een negatieve spiraal waar ik zelf niet meer uitkwam.

Veel schuld- en schaamtegevoel

Veel moeders kampen met deze intrusieve gedachten en durven het aan niemand te vertellen. Uit schaamte en schuldgevoel of uit angst om weggezet te worden als slechte moeder. Dit soort gedachten zijn, hoe gek dat ook klinkt, volkomen normaal. Het is een waarschuwingssysteem vanuit je brein dat zegt: let je op dat je de buggy niet loslaat als je op een steile helling loopt. Of: let je op dat je niet per ongeluk je kindje onder water laat gaan bij het in bad doen. Kortom: dit zijn allerlei scenario’s waar je je kindje voor wil behoeden. Continue reading

Mijn book tour gaat beginnen!

Afgelopen juni lanceerde mijn Engelse boek “This Is Post Partum.” Een droom die uitkwam, een internationaal boek publiceren! Ongelofelijk! Het is zo’n mega stap in mijn werk met moeders (en vaders) zonder roze wolk. Ik kan het soms nog steeds niet geloven dat dit allemaal gebeurt. Door de pandemie, was het lang onduidelijk hoe mijn book tour zich zou vormgeven en of ik überhaupt ergens naartoe zou gaan. De lancering begon digitaal met veel internationale aandacht voor mijn boek. Zo werd mijn artikel gepubliceerd in The Washington post en werd ik geïnterviewd door Jenny Mc Carthy. Ook zou ik naar New York vliegen om daar mijn book tour te gaan beginnen, maar met wat er allemaal gaande is in Amerika en de stijgende Corona cijfers, vond zowel mijn team als ik dat geen goed idee.

De kogel ging door de kerk

Dus besloten we dat we gingen kijken of de book tour in Dubai zou kunnen starten. Daar is mijn internationale uitgever (The Dreamwork Collective) gevestigd. Heel lang was het onzeker of ik er naartoe kon gaan of niet. Zowel daar als hier, fluctueerde de cijfers enorm. Afgelopen week ging de kogel door de kerk: ik ga naar Dubai. Heel snel al! Aanstaande vrijdag vliegen we al. Het voelt enerzijds heel spannend en anderzijds helemaal te gek dat dit nu eindelijk gaat gebeuren. Er worden drie evenementen georganiseerd die binnen de huidige richtlijnen en veiligheidsmaatregelen gaan plaatsvinden. Dubai hanteert een stuk strengere richtlijnen dan Nederland. Dus alles wordt heel goed geregeld door mijn team in Dubai. Continue reading

Als de roze wolk tijdens de zwangerschap al ver te zoeken is

Voordat je zwanger werd, kon je het al helemaal inbeelden. Je zag jezelf zitten met je mooie buik, zielsgelukkig, lekker cocoonend op de bank met een kopje thee. Of misschien had je de hele kinderkamer al uitgezocht op Pinterest en zag je jezelf al zitten met je baby’tje in die mooie schommelstoel. Je dacht van te voren dat je enorm happy zou zijn in je zwangerschap en dat niks of niemand dat meer af zou kunnen pakken. Dan ineens is daar die grijze donderwolk. De roze wolk is in geen velden of wegen te bekennen en ineens lijkt het alsof je je in drijfzand bevind.

Taboe onderwerp

Sommige vrouwen die zwanger zijn, voelen zich niet happy. Nog zo’n taboe onderwerp waar bijna niemand over praat. Want, je moet toch blij en dankbaar zijn als je zwanger bent? Jij en je partner wilde dit kindje toch zo graag? Nou, dan moet je ook stralen en blijdschap van de daken schreeuwen, toch? Maar is dat wel zo? Ik denk persoonlijk van niet. Ik denk dat je prima dankbaar kunt zijn om het feit dat je zwanger bent, maar ook de niet zo roze wolk momenten kan ervaren. Het is allemaal namelijk niet zo zwart wit, als je het mij vraagt. Soweiso vindt ik het heel bijzonder dat anderen deze zwangere moeders ene bepaald gevoel of gedachte op willen leggen. Deze moeders hebben het al zwaar genoeg. Continue reading

Kies zélf tussen borstvoeding of flesvoeding

Het is deze week “World Breastfeeding Week”. Deze week is bedoeld om borstvoeding onder de aandacht te brengen en te normaliseren. Een mooi initiatief! Ik schreef in mijn boekToen kreeg ik weer lucht” ook over borstvoeding en hoe dit niet voor elke moeder vanzelfsprekend is of lukt. Borstvoeding is prachtig, laat ik dat voorop stellen. Ik vond het zelf dan ook heel naar dat het niet lukte en ik steeds verging van de pijn.  Veel moeders voelen zich schuldig als borstvoeding geven niet lukt. Ze voelen zich tekort schieten als moeder en schamen zich vaak enorm. Ik schreef daarom een hoofdstuk over de keuzes die je als moeder hebt . En dat je de lat wat lager mag leggen voor jezelf als mama. Je leest het hoofdstuk hier:

Je kunt als moeder je kindje op verschillende manieren voeden. Ook jij hebt hier vast al over nagedacht. Wat wil je gaan geven als je baby er straks is? Of misschien lees je dit nu je baby net een week oud is en denk je: wat zal ik doen? De ene moeder kiest voor borstvoeding en de andere voor flesvoeding. Sommige moeders kiezen voor een combinatie van beide. Wat je ook kiest, het allerbelangrijkste is dat jij een keuze maakt die bij jou en je kindje past. Want er wordt zoveel geschreven en gezegd over borst- en flesvoeding, dat veel moeders door de bomen het bos niet meer zien. Wat ik moeders altijd adviseer: volg je gevoel en blijf hierbij. Kies wat voor jouw kindje en jou het beste voelt.

De must die borstvoeding heet

Het fenomeen borstvoeding is een veelbesproken onderwerp in onze maatschappij. Daarmee bedoel ik niet alleen onze oude vertrouwde Nederlandse maatschappij, nee ook ver daarbuiten. Zo merkte ik, toen wij een paar maanden in Amerika woonden, dat er heel erg veel werd gepraat over borstvoeding. Over alle voordelen van borstvoeding en hoe goed deze natuurlijke manier van voeden is. De nadelen, daar hoorde je vrij weinig mensen over spreken. Ik ben zelf ook voorstander van borstvoeding, laat ik dat vooropstellen. Maar (en dit is een grote kanttekening die ik maak): binnen de voor jou als vrouw haalbare grenzen. Want ik vind het erg dat alle nieuwbakken moeders in een stramien van aanleggen, aanhappen, tepelhoedjes, afkolven en de hele santenkraam worden geduwd. Soms tot aan huilen toe. Ik vind dat iedere moeder het volste recht heeft om zelf te kiezen hoe ze haar kindje wil voeden. Ja, er is veel onderzoek gedaan naar borstvoeding en de vele voordelen hiervan voor de baby. Maar er zijn ook nadelen, zoals de stress die een moeder voelt als haar kindje niet genoeg voeding binnenkrijgt, omdat de borstvoeding niet voldoende op gang komt. Hier wordt eigenlijk amper over gerept. Iets wat ik onbegrijpelijk vind. Want iedere moeder die net bevallen is, wil het allerbeste voor haar kindje. Daarnaast vraagt de onzekerheid van het nieuwe ouderschap het uiterste van je en je bent makkelijk vatbaar voor de meningen van anderen. Vooral die van de groep die ook wel ‘borstvoedingsmaffia’ genoemd wordt. Ik vind dit zelf een vrij heftige term. Ik zal ze de ‘borstvoedingsgoeroes’ noemen. Dat klinkt wat aardiger. Deze vrouwen zijn vaak zelf lang doorgegaan met het voeden aan de borst. Ik heb veel respect voor deze groep vrouwen, want ze zijn er soms jaren zoet mee.

Ik vind het enigszins overdreven dat borstvoeding als enige juiste vorm van voeding wordt aangemerkt voor baby’s vandaag de dag. Wat mij betreft mogen alle moeders ermee doorgaan, voor zover het voor hen haalbaar is natuurlijk. Zelf vind ik twee jaar borstvoeding geven vrij lang. Maar nogmaals: dat moet iedere moeder zelf weten. Zolang ze andere moeders, die liever voor flesvoeding kiezen, in hun waarde laten. Want dat gebeurt vaak niet. Zo vertelde een cliënt van mij, dat ze van tevoren al had besloten geen borstvoeding te willen geven. Ze had geen zin in de polonaise aan haar lijf en wilde na de bevalling haar lichaam zo snel mogelijk weer voor zichzelf. Een begrijpelijk besluit. Echter, ze kreeg van haar directe omgeving de hele tijd vragen als: ‘Zou je niet toch eens proberen om borstvoeding te geven? Het schijnt zo goed te zijn voor je kindje.’ Ook vroegen volslagen onbekenden haar out of the blue: ‘Waarom geef je eigenlijk geen borstvoeding?’ Mijn cliënte werd hier helemaal door van haar stuk gebracht. Enerzijds voelde ze zich schuldig naar haar kindje toe en anderzijds vroeg ze zich terecht af waar iedereen zich mee bemoeide? Dit is een van de talloze voorbeelden die ik kan noemen van moeders die een beslissing nemen en vervolgens het gevoel krijgen dat ze het niet goed doen als moeder. Ik vind dit heel schrijnend, want deze moeders willen uiteraard ook het beste voor hun kindje. Waarom zou dit per se borstvoeding moeten zijn? Continue reading

Help! Ik faal als mama!

Soms heb je als mama van die momenten waarin je het gevoel hebt dat je faalt. Bijvoorbeeld omdat je kinderen je tot waanzin drijven en je even weinig tot geen geduld op kan brengen. Of omdat de borstvoeding niet lukt en je het gevoel hebt dat je minderwaardig bent als mama. Of omdat je al nachten niet geslapen hebt en bloedchagrijnig tegen alles en iedereen bent. Of omdat je naar andere moeders kijkt en het gevoel hebt dat zij het allemaal wel voor elkaar hebben en jij niet. Je voelt je een mislukkeling, een loser of nog erger: een slechte moeder.

Ook ik maak er wel eens een potje van!

Allereerst wil ik tegen je zeggen: dat ben je niet, lieve mama! Geloof mij: elke moeder heeft regelmatig het gevoel alsof ze faalt. Ja, ook de moeders die dit niet zo naar buiten brengen. Waarom? Omdat het nogal moeilijk is om aan jezelf en aan de buitenwereld toe te geven dat je vindt dat je gefaald hebt. Mede daarom is het beeld wat op socal media en tv geschept wordt, vaak irreëel te noemen. echter, de meeste moeders maken er allemaal wel eens een potje van. Is dat erg? Welnee! Je mag als mama toch ook af en toe even je mindere momenten hebben? Ik deel ze regelmatig in mijn insta stories en krijg dan zoveel reacties. Moeders die zeggen: ”Oh, ik heb dit ook zo vaak.” Of: ”Wat fijn datje dit deelt! Ik ben dus niet de enige!”. Ook al heb je het gevoel hebt dat je te weinig doet of dat je faalt, jouw kindjes zien gewoon hun mama. Je kindjes maakt het niks uit als de groenten een keer verlept op tafel staan of ze voor de tv hun eten op moeten eten. Zij kijken naar jou en denken: dat is mijn mama! En ik hou van haar. Punt. Continue reading

Als je zwanger bent tijdens de Corona crisis

De Corona crisis houdt heel de wereld in zijn greep. Nog nooit eerder zijn er binnen onze generatie in zo’n korte tijd zoveel mensen ziek geraakt of overleden. Het zijn bizarre tijden met quarantaine, de anderhalve meter regel en de alles omvattende onzekerheid waarin we momenteel verkeren. Dat is voor een normaal mens als moeilijk te verteren, laat staan als je zwanger bent of net bent bevallen. Voor deze zwangere moeders is het vaak heel onrustig, omdat ze bang zijn dat zij of hun baby besmet zullen raken met het virus.

Angst voor besmetting

Sommige aanstaande mama’s willen niet meer naar het ziekenhuis, uit angst voor besmetting met het Corona virus en het aantal thuisbevallingen is nog nooit zo hoog geweest. De vraag: ‘wat nou als ik tijdens mijn bevalling toch in het ziekenhuis moet bevallen?’, is een veel gehoorde vraag. Ik hoor veel angst en paniek bij deze zwangere vrouwen. Logisch, want je weet gewoon niet of je geïnfecteerd raakt en dus ziek gaat worden. Vraag dus goed aan je verloskundige wat hun plan van aanpak is tijdens jouw bevalling en wat er gaat gebeuren als je bijvoorbeeld wel naar het ziekenhuis moet. Naar welk ziekenhuis wordt je bijvoorbeeld gebracht, zijn er langere aanrijdtijden voor ambulances, toch met eigen vervoer, etc? Deze praktische zaken kan je prima van te voren bespreken en als je bepaalde dingen wel of juist niet wil, kan je dit niet alleen in je bevalplan schrijven maar ook extra bespreken met je arts of verloskundige.

Waar is die roze wolk?

De roze wolk is bij deze zwangere moeders dan ook ver te zoeken en blijft na de bevalling ook vaak uit. Want, je mag allereerst  geen kraambezoek ontvangen. Kraamzorg moet zich ook aan strikte regels houden en je kan bijvoorbeeld niet even vragen of je moeder langs komt om je ’s avonds te komen helpen. Ten tweede had je had het je allemaal zo anders voorgesteld en ineens ben je in deze pandemie beland. Daarnaast zijn veel net bevallen mama’s bang dat hun kindje het Corona virus krijgt en dat brengt veel spanning met zich mee. Het voelt voor veel (aanstaande) moeders oneerlijk dat dit hen overkomt en laten we eerlijk zijn: dat is het ook. Jullie zwangere mama ’s hebben hier niet om gevraagd en toch moet je er mee zien te dealen.

Hoe kan je nu het beste omgaan met deze moeilijke situatie?

Allereerst is het belangrijk dat je probeert je niet langer te verzetten tegen het feit dat je in deze Corona crisis zit. Het is niet iets wat jij zelf eigenhandig kan veranderen, dus moet je proberen de manier waarop je hiermee omgaat, zien aan te passsen. Dat doe je door de situatie te gaan accepteren zoals hij is. In plaats van jezelf steeds af te vragen hoe lang dit nog gaat duren en wanneer alles weer back to normal zal zijn. Dit alles weet je niet en het constante nadenken hierover kost je nodeloos veel energie en die energie heb je nu even niet over. Daarnaast is het accepteren van je gedachten en de bijbehorende emoties ook belangrijk. Omdat beiden volkomen begrijpelijk zijn op dit moment. Je hebt als kersverse moeder ook een hoop te verwerken momenteel, dus wees alsjeblieft mild voor jezelf.

Even niet meer Googlen

Als laatste is het belangrijk dat je jezelf ontziet op het gebied van nieuws lezen, nu.nl uitpluizen, de RIVM website raadplegen, etc. Dit creëert even een kort moment van zekerheid, maar eigenlijk is dit een schijnveiligheid die je voor jezelf creëert. Probeer jezelf even wat rust te geven. Ga bijvoorbeeld een fijne (wandel) mediatie doen of een goed boek lezen. Dat is ook heel mindful en hierdoor kom je weer met beiden voeten op aarde. Zeg liefdevolle dingen tegen jezelf, zoals:” ik ben een goede moeder voor mijn kind, ik kan dit aan, ik hou van mezelf precies zoals ik ben, mijn bevalling zal goed verlopen.” Hierdoor ga je je mentaal een stuk fijner voelen.

Wil je een steuntje in de rug?

Merk je da je zwanger bent en niet lekker in je vel zit? Ik begeleid moeders die in de zwangerschap al niet op een roze wolk zitten en kan je hier goed bij begeleiden. Mail naar info@froufroubegeleiding.nl en ik ga je hier doorheen helpen.

 

Als je alleenstaande moeder bent tijdens de Corona crisis

Voor de meeste moeders is het momenteel enorm aanpoten. De Corona crisis duurt nu al weken en het einde lijkt voorlopig nog niet in zicht. De meeste mama’s hebben het behoorlijk zwaar. Ineens werk je niet alleen thuis, maar bevinden alle activiteiten zich in en om het huis. Ondertussen moeten de kids gehomeschooled worden, de boodschappen en de was gedaan worden. Daarnaast kan je niet even ergens naartoe. Er is geen escape en dat maakt deze periode enorm heftig voor velen. Dit alles is voor moeders met een partner al een enorme uitdaging. Maar wat als je single mom bent en dit hele Corona debacle ook nog eens in je eentje moet zien te rooien?

Enorme worsteling voor de single mom

De alleenstaande mama heeft het doorgaans al een paar tandjes zwaarder, doordat ze de meeste dingen in haar eentje moet aanpakken. Nu we midden in de Corona crisis zitten, is dit voor de single mom extra heftig. Ik zie in mijn praktijk dat deze moeders enorm worstelen met het feit dat ze niet even iemand hebben die even een arm om hen heen slaat of hen een knuffel geeft Continue reading

Help! Ik ben zwanger maar niet happy!

Nadat jij en je partner het er vaak over hebben gehad, is het dan zover: jullie gaan proberen om zwanger te worden. Bij het ene stel gaat dat met veel tam tam en confetti. Het andere stel spoelt gewoon de pil dor de wc. Hoe dan ook: het avontuur gaat beginnen!

Voor het ene stel komt de zwangerschap als donderslag bij heldere hemel, omdat het een “surprise baby” is. Bij het andere stel duurt het soms een hele lange tijd voordat die zwangerschapstest eindelijk positief kleurt. Hoe dan ook: zwanger worden is voor veel stellen een emotionele gebeurtenis. Eentje die gepaard gaat met uiteenlopende gedachten, emoties en wellicht ook tranen. De eerste drie maanden zijn vaak onwerkelijk. Je weet dat je zwanger bent, maar de eerste echo komt weken later pas. Rationeel weet je dat er een klein wezentje in je lijf groeit, maar aan de buitenkant zie je niks. Waar bij de ene mama de zwangerschapskwalen al meteen beginnen en 24/7 misselijk zijn, daar lopen sommige moeders er doorheen alsof er niks aan de hand is. Het kan en het mag allemaal. Continue reading

De 5 moeilijkste dingen aan moeder worden

Wanneer je voor de eerste keer moeder wordt, komt er een hoop op je af. Er zijn momenten waarop je overloopt van liefde voor je baby en je enorm kan genieten van het moederschap. Maar, er zullen ook momenten komen die uitdagend zullen zijn voor jou en ook voor je partner. De dingen waar niemand het over heeft, omdat je als mama nu eenmaal blij en dankbaar moet zijn. Ik denk dat deze dingen los van elkaar staan Dat je als mama happy en dankbaar kan zijn, maar het moederschap evengoed heel zwaar kan vinden.

Dit zijn de vijf ingewikkeldste dingen aan mama worden:

  1. Je hebt vrijwel geen tijd meer voor jezelf. Dat vond ik zelf heel ingewikkeld toen ik net mama was. Ik kolfde, ik voedde, ik vouwde tien kilo was weg op een dag. Maar tijd voor mezelf had ik niet. Dat miste ik soms enorm, maar tegelijkertijd wilde ik ook niet weg bij mijn kindje. Heel dubbel en heel ingewikkeld. Veel moeders die ik zie in mijn praktijk worstelen hier enorm mee.
  2. Je verlangt soms terug naar je oude leventje. Het leven waarin je kon gaan en staan waar je wilde, zonder dat je een halve volksverhuizing met je mee hoefde te slepen of na hoefde te denken voor je de deur uit ging. Veel moeders durven dit niet hardop te zeggen, uit angst om veroordeeld te worden. Omdat ze niet als ontaarde moeder bestempeld willen worden. Maar juist het delen van dit soort gevoelens is heel goed. Het opkroppen maakt dat je je als moeder soms heel eenzaam kan voelen
  3. Je slaapt een hele lange tijd bar weinig. Er zullen ouders zijn die dit kunnen beamen, maar er zullen ook ouders zijn wiens kind al heel snel doorsliep. Hoe dan ook, de nachten waarin je weinig slaapt, hakken er enorm in. Je relativeringsvermogen is gedaald tot een historisch dieptepunt en de hormonen maken je soms tijdelijk ontoerekeningsvatbaar. Ik herken dit volledig, bij mij was het niet anders. Het is niet voor niets dat de CIA slaapontzegging inzet als martelmethode. Niet slapen is zwaar en het lijkt soms eeuwig te duren. Hou vol, lieve mama’s! Ooit ga je weer slapen, heus!
  4. Je relatie met je partner verandert en kan soms onder enorme druk komen te staan na de komst van een kindje. Dat is heel logisch, want een baby slaapt ’s nachts weinig en heeft veel zorg en aandacht nodig. Dus de focus verschuift van aandacht geven aan je partner naar alle aandacht geven aan je kindje. Dat zorgt soms voor wrijving en kan de sfeer er thuis niet altijd even gezellig op maken. Blijf dus goed met elkaar communiceren en deel je gedachten en emoties met elkaar. Probeer zonder veroordeling naar elkaar te luisteren en blijf met elkaar in gesprek.
  5. Het enorme verantwoordelijkheidsgevoel wat je hebt als je net mama bent geworden is alles omvattend aanwezig. Dat geldt niet alleen voor mama’s, maar ook voor papa’s. Ineens realiseer je je, dat je kindje heel kwetsbaar is en hem of haar niks mag overkomen. De verantwoordelijkheid gaat soms ook gepaard met angsten en de zogeheten intrusies. Dit zijn heftige gedachten die je soms als moeder kan hebben uit angst je kindje per ongeluk iets aan te doen. Sommige mama’s die ik zie in mijn praktijk weten zich hier geen raad mee en slapen nog amper door alle stress en dit enorme verantwoordelijkheidsgevoel. Als dit bij jou ook het geval is, trek aan de bel en vraag om professionele hulp!

Heb je een steuntje in de rug nodig?

Als nieuwbakken moeder kan het enorm aanpoten zijn. Je aanpassings- en relativeringsvermogen wordt constant op de proef gesteld. Uit schuldgevoel en schaamte wil je het er vaak niet over hebben. Toch is het heel belangrijk om erover te gaan praten. Want als je niet op een roze wolk zit, of het moederschap simpelweg hel zwaar vindt, moet je hier niet alleen mee rond blijven lopen. Ik begrijp als geen ander hoe dit voelt, want ik heb dit zelf ook meegemaakt. Mail naar info@froufroubegeleiding.nl Samen gaan we werken aan een positiever gevoel en maken we de start naar herstel.