Als je zwanger bent tijdens de Corona crisis

De Corona crisis houdt heel de wereld in zijn greep. Nog nooit eerder zijn er binnen onze generatie in zo’n korte tijd zoveel mensen ziek geraakt of overleden. Het zijn bizarre tijden met quarantaine, de anderhalve meter regel en de alles omvattende onzekerheid waarin we momenteel verkeren. Dat is voor een normaal mens als moeilijk te verteren, laat staan als je zwanger bent of net bent bevallen. Voor deze zwangere moeders is het vaak heel onrustig, omdat ze bang zijn dat zij of hun baby besmet zullen raken met het virus.

Angst voor besmetting

Sommige aanstaande mama’s willen niet meer naar het ziekenhuis, uit angst voor besmetting met het Corona virus en het aantal thuisbevallingen is nog nooit zo hoog geweest. De vraag: ‘wat nou als ik tijdens mijn bevalling toch in het ziekenhuis moet bevallen?’, is een veel gehoorde vraag. Ik hoor veel angst en paniek bij deze zwangere vrouwen. Logisch, want je weet gewoon niet of je geïnfecteerd raakt en dus ziek gaat worden. Vraag dus goed aan je verloskundige wat hun plan van aanpak is tijdens jouw bevalling en wat er gaat gebeuren als je bijvoorbeeld wel naar het ziekenhuis moet. Naar welk ziekenhuis wordt je bijvoorbeeld gebracht, zijn er langere aanrijdtijden voor ambulances, toch met eigen vervoer, etc? Deze praktische zaken kan je prima van te voren bespreken en als je bepaalde dingen wel of juist niet wil, kan je dit niet alleen in je bevalplan schrijven maar ook extra bespreken met je arts of verloskundige.

Waar is die roze wolk?

De roze wolk is bij deze zwangere moeders dan ook ver te zoeken en blijft na de bevalling ook vaak uit. Want, je mag allereerst  geen kraambezoek ontvangen. Kraamzorg moet zich ook aan strikte regels houden en je kan bijvoorbeeld niet even vragen of je moeder langs komt om je ’s avonds te komen helpen. Ten tweede had je had het je allemaal zo anders voorgesteld en ineens ben je in deze pandemie beland. Daarnaast zijn veel net bevallen mama’s bang dat hun kindje het Corona virus krijgt en dat brengt veel spanning met zich mee. Het voelt voor veel (aanstaande) moeders oneerlijk dat dit hen overkomt en laten we eerlijk zijn: dat is het ook. Jullie zwangere mama ’s hebben hier niet om gevraagd en toch moet je er mee zien te dealen.

Hoe kan je nu het beste omgaan met deze moeilijke situatie?

Allereerst is het belangrijk dat je probeert je niet langer te verzetten tegen het feit dat je in deze Corona crisis zit. Het is niet iets wat jij zelf eigenhandig kan veranderen, dus moet je proberen de manier waarop je hiermee omgaat, zien aan te passsen. Dat doe je door de situatie te gaan accepteren zoals hij is. In plaats van jezelf steeds af te vragen hoe lang dit nog gaat duren en wanneer alles weer back to normal zal zijn. Dit alles weet je niet en het constante nadenken hierover kost je nodeloos veel energie en die energie heb je nu even niet over. Daarnaast is het accepteren van je gedachten en de bijbehorende emoties ook belangrijk. Omdat beiden volkomen begrijpelijk zijn op dit moment. Je hebt als kersverse moeder ook een hoop te verwerken momenteel, dus wees alsjeblieft mild voor jezelf.

Even niet meer Googlen

Als laatste is het belangrijk dat je jezelf ontziet op het gebied van nieuws lezen, nu.nl uitpluizen, de RIVM website raadplegen, etc. Dit creëert even een kort moment van zekerheid, maar eigenlijk is dit een schijnveiligheid die je voor jezelf creëert. Probeer jezelf even wat rust te geven. Ga bijvoorbeeld een fijne (wandel) mediatie doen of een goed boek lezen. Dat is ook heel mindful en hierdoor kom je weer met beiden voeten op aarde. Zeg liefdevolle dingen tegen jezelf, zoals:” ik ben een goede moeder voor mijn kind, ik kan dit aan, ik hou van mezelf precies zoals ik ben, mijn bevalling zal goed verlopen.” Hierdoor ga je je mentaal een stuk fijner voelen.

Wil je een steuntje in de rug?

Merk je da je zwanger bent en niet lekker in je vel zit? Ik begeleid moeders die in de zwangerschap al niet op een roze wolk zitten en kan je hier goed bij begeleiden. Mail naar info@froufroubegeleiding.nl en ik ga je hier doorheen helpen.

 

Als je alleenstaande moeder bent tijdens de Corona crisis

Voor de meeste moeders is het momenteel enorm aanpoten. De Corona crisis duurt nu al weken en het einde lijkt voorlopig nog niet in zicht. De meeste mama’s hebben het behoorlijk zwaar. Ineens werk je niet alleen thuis, maar bevinden alle activiteiten zich in en om het huis. Ondertussen moeten de kids gehomeschooled worden, de boodschappen en de was gedaan worden. Daarnaast kan je niet even ergens naartoe. Er is geen escape en dat maakt deze periode enorm heftig voor velen. Dit alles is voor moeders met een partner al een enorme uitdaging. Maar wat als je single mom bent en dit hele Corona debacle ook nog eens in je eentje moet zien te rooien?

Enorme worsteling voor de single mom

De alleenstaande mama heeft het doorgaans al een paar tandjes zwaarder, doordat ze de meeste dingen in haar eentje moet aanpakken. Nu we midden in de Corona crisis zitten, is dit voor de single mom extra heftig. Ik zie in mijn praktijk dat deze moeders enorm worstelen met het feit dat ze niet even iemand hebben die even een arm om hen heen slaat of hen een knuffel geeft Continue reading

Help! Ik ben zwanger maar niet happy!

Nadat jij en je partner het er vaak over hebben gehad, is het dan zover: jullie gaan proberen om zwanger te worden. Bij het ene stel gaat dat met veel tam tam en confetti. Het andere stel spoelt gewoon de pil dor de wc. Hoe dan ook: het avontuur gaat beginnen!

Voor het ene stel komt de zwangerschap als donderslag bij heldere hemel, omdat het een “surprise baby” is. Bij het andere stel duurt het soms een hele lange tijd voordat die zwangerschapstest eindelijk positief kleurt. Hoe dan ook: zwanger worden is voor veel stellen een emotionele gebeurtenis. Eentje die gepaard gaat met uiteenlopende gedachten, emoties en wellicht ook tranen. De eerste drie maanden zijn vaak onwerkelijk. Je weet dat je zwanger bent, maar de eerste echo komt weken later pas. Rationeel weet je dat er een klein wezentje in je lijf groeit, maar aan de buitenkant zie je niks. Waar bij de ene mama de zwangerschapskwalen al meteen beginnen en 24/7 misselijk zijn, daar lopen sommige moeders er doorheen alsof er niks aan de hand is. Het kan en het mag allemaal. Continue reading

De 5 moeilijkste dingen aan moeder worden

Wanneer je voor de eerste keer moeder wordt, komt er een hoop op je af. Er zijn momenten waarop je overloopt van liefde voor je baby en je enorm kan genieten van het moederschap. Maar, er zullen ook momenten komen die uitdagend zullen zijn voor jou en ook voor je partner. De dingen waar niemand het over heeft, omdat je als mama nu eenmaal blij en dankbaar moet zijn. Ik denk dat deze dingen los van elkaar staan Dat je als mama happy en dankbaar kan zijn, maar het moederschap evengoed heel zwaar kan vinden.

Dit zijn de vijf ingewikkeldste dingen aan mama worden:

  1. Je hebt vrijwel geen tijd meer voor jezelf. Dat vond ik zelf heel ingewikkeld toen ik net mama was. Ik kolfde, ik voedde, ik vouwde tien kilo was weg op een dag. Maar tijd voor mezelf had ik niet. Dat miste ik soms enorm, maar tegelijkertijd wilde ik ook niet weg bij mijn kindje. Heel dubbel en heel ingewikkeld. Veel moeders die ik zie in mijn praktijk worstelen hier enorm mee.
  2. Je verlangt soms terug naar je oude leventje. Het leven waarin je kon gaan en staan waar je wilde, zonder dat je een halve volksverhuizing met je mee hoefde te slepen of na hoefde te denken voor je de deur uit ging. Veel moeders durven dit niet hardop te zeggen, uit angst om veroordeeld te worden. Omdat ze niet als ontaarde moeder bestempeld willen worden. Maar juist het delen van dit soort gevoelens is heel goed. Het opkroppen maakt dat je je als moeder soms heel eenzaam kan voelen
  3. Je slaapt een hele lange tijd bar weinig. Er zullen ouders zijn die dit kunnen beamen, maar er zullen ook ouders zijn wiens kind al heel snel doorsliep. Hoe dan ook, de nachten waarin je weinig slaapt, hakken er enorm in. Je relativeringsvermogen is gedaald tot een historisch dieptepunt en de hormonen maken je soms tijdelijk ontoerekeningsvatbaar. Ik herken dit volledig, bij mij was het niet anders. Het is niet voor niets dat de CIA slaapontzegging inzet als martelmethode. Niet slapen is zwaar en het lijkt soms eeuwig te duren. Hou vol, lieve mama’s! Ooit ga je weer slapen, heus!
  4. Je relatie met je partner verandert en kan soms onder enorme druk komen te staan na de komst van een kindje. Dat is heel logisch, want een baby slaapt ’s nachts weinig en heeft veel zorg en aandacht nodig. Dus de focus verschuift van aandacht geven aan je partner naar alle aandacht geven aan je kindje. Dat zorgt soms voor wrijving en kan de sfeer er thuis niet altijd even gezellig op maken. Blijf dus goed met elkaar communiceren en deel je gedachten en emoties met elkaar. Probeer zonder veroordeling naar elkaar te luisteren en blijf met elkaar in gesprek.
  5. Het enorme verantwoordelijkheidsgevoel wat je hebt als je net mama bent geworden is alles omvattend aanwezig. Dat geldt niet alleen voor mama’s, maar ook voor papa’s. Ineens realiseer je je, dat je kindje heel kwetsbaar is en hem of haar niks mag overkomen. De verantwoordelijkheid gaat soms ook gepaard met angsten en de zogeheten intrusies. Dit zijn heftige gedachten die je soms als moeder kan hebben uit angst je kindje per ongeluk iets aan te doen. Sommige mama’s die ik zie in mijn praktijk weten zich hier geen raad mee en slapen nog amper door alle stress en dit enorme verantwoordelijkheidsgevoel. Als dit bij jou ook het geval is, trek aan de bel en vraag om professionele hulp!

Heb je een steuntje in de rug nodig?

Als nieuwbakken moeder kan het enorm aanpoten zijn. Je aanpassings- en relativeringsvermogen wordt constant op de proef gesteld. Uit schuldgevoel en schaamte wil je het er vaak niet over hebben. Toch is het heel belangrijk om erover te gaan praten. Want als je niet op een roze wolk zit, of het moederschap simpelweg hel zwaar vindt, moet je hier niet alleen mee rond blijven lopen. Ik begrijp als geen ander hoe dit voelt, want ik heb dit zelf ook meegemaakt. Mail naar info@froufroubegeleiding.nl Samen gaan we werken aan een positiever gevoel en maken we de start naar herstel.

 

Hoe blijf je eerlijk naar jezelf en je partner?

Na de de komst van een of meerdere kindjes verandert er een hoop tussen jou en je partner. Voorheen waren jullie met zijn tweetjes en konden jullie gaan en staan waar jullie wilden. Als je een kindje krijgt, is dat ineens voorbij. Natuurlijk, kan je je baby overal mee naartoe nemen. Maar niet iedere ouder kan of wil dat. Hoe dan ook, er verandert enorm veel voor jullie als stel en als ouders.

Daarnaast slapen jullie vooral die eerste periode na de bevalling erg weinig, waardoor je stemming of gemoedstoestand er ook niet altijd beter op wordt. Logisch, dat de druk op jullie als stel dus groter wordt. Niet elk stel kan hier goed mee om gaan en zelfs de meest stabiele stellen krijgen het voor hun kiezen zo net na de bevalling.

Hoe hou je het eerlijk?

Hoe hou je het eerlijk in je relatie? Hoe blijf je eerlijk naar jezelf en je partner toe? Allereerst is het belangrijk dat jullie goed gaan communiceren over de dingen die nu spelen. Merk je dat je dingen moeilijk  of storend vindt? Deel dit dan met je partner. Als je dingen gaat opkroppen, is de kans groot dat het er later of tijdens een discussie, pats boem, uitgooit en dan is de impact vaak erg groot. Je partner kan zich aangevallen voelen of zelfs heel boos worden en dat is zonde. Benoem de dingen die je niet aanstaan in het moment, wacht dus niet te lang met het delen van wat je dwars zit.

Geef elkaar een complimentje

Daarnaast is het belangrijk dat je elkaar complimenten geeft. Dus ook eerlijk zijn als dingen wel lukken of goed gaan. Je bent vaak geneigd om alleen te kijken wat niet lukt, als je eenmaal in die negatieve spiraal zit. Probeer deze te doorbreken en te zien wat je partner allemaal doet in het huishouden of hoe hij jullie kindjes verzorgt en liefdevol benaderd. Het is zo makkelijk om elkaar af te katten of alleen te zien wat de ander niet (goed) doet. Steek je tijd en energie liever in wat jullie gemeen hebben en wat wel lukt en goed gaat.

Ook jij maakt fouten

Wees ook eerlijk naar jezelf toe. Want, ook jij maakt fouten en dat is (gelukkig) heel normaal. We zijn niet perfect als mensen en dat hoeft ook helemaal niet. Dus steek ook hand in eigen boezen en geef toe als je iets onhandig of onjuist hebt aangepakt. Ik denk dat dit ook weer goodwill kweekt bij je partner. De zin “Ja, maar jij…” werkt meestal niet heel constructief in een relatie. Dus probeer deze te vermijden. Begin liever je zin met, “ik begrijp wat je bedoelt….” Dat werk positiever en de ander voelt zich dan ook gehoord.

Hele leven op zijn kop

Realiseer je vooral als stel, dat de komst van een of meerdere kindjes nu eenmaal zwaar kan zijn. Voor de meeste ouders voelt het alsof hun hele leven op zijn kop staat, na de bevalling. Dit kan op een positieve manier zijn, maar voor de meeste stellen is het enorm aanpoten. De nieuwe rol als ouders, dat grote verantwoordelijkheidsgevoel voor de zorg van je kindje en bij mama de rondgierende hormonen, is wat veel. Dus logisch, dat je hier als stel soms moeite mee hebt. Dat wil niet zeggen dat het voor altijd zo blijft.

Vergeet elkaar niet

Plan tijd voor en met elkaar in, Het is zo makkelijk om elkaar te vergeten als je kindjes hebt gekregen. Ik zie dit heel veel in mijn praktijk. Blijf stilstaan bij wat er wel goed gaat en wees hier ook eerlijk in naar jezelf toe maar ook naar je partners. Het hoeft niet allemaal te zijn zoals in de films of social media. Wees vooral jezelf in je relatie, blijf dicht bij wie je bent en waar je voor staat. Dat zal jullie relatie alleen maar ten goede komen.

Wil je hulp?

Merk je dat je relatie niet goed loopt en wil je hulp? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl. Ik ga je hiermee helpen!

Als je mama vriendinnen je niet begrijpen

Soms gebeuren er dingen in je leven, die je erg teleurstellen. Dit zijn vaak dingen die je van te voren niet aan had zien komen. Zoals als je moeder bent geworden en je veel steun verwacht van je mama vriendinnen. Of dat zij je begrijpen, zoals niemand anders je begrijpt.

Andere kijk

Maar wat als dit niet het geval is? Wat als je moeder vriendinnen er een heel andere kijk op na houden of hun kinderen heel anders opvoeden dan jij doet? Of als je mom friends je veroordelen, omdat jij anders tegen dingen aankijkt dan zij? Dit zijn dingen die veel vaker gebeuren dan men doorgaans denkt. Ik hoor het vaak in mijn praktijk, maar zie het om me heen ook veel gebeuren. Zowel in real life als op social media. Moeders die elkaar de maat nemen, omdat zij vinden dat ze de waarheid in pacht hebben.

Veroordeeld worden door vriendinnen

Als een wildvreemde dan iets lelijks tegen je zegt op Instagram, is dit al niet leuk voor een moeder. Laat staan als dit van een goede vriendin komt die je je meest diep gewortelde onzekerheden en intieme geheimen toevertrouwt. Dan komt zoiets extra hard aan. Zo vertelde een cliënt me laats in mijn praktijk, hoe een mama vriendin haar enorm veroordeelde om hoe zij omging met het ziek zijn van haar kindje. Sterker nog: ze raadde deze moeder op vrij agressieve wijze aan om bepaalde stappen te ondernemen en toen mijn cliënte dit niet deed, werd ze hier keihard op afgerekend door deze vriendin.

Ook vertelde een cliënt me onlangs, dat ze had besloten om haar tweeling niet langer borstvoeding te geven. Omdat het simpelweg niet meer ging. Ze had veel moeite gehad met het nemen van deze beslissing en voelde zich enorm schuldig. Toen ze aan haar vriendenkring vertelde dat ze deze beslissing had genomen, kreeg ze geen fijne of warme ondersteuning. Nee, ze werd hier snoei hard op afgerekend. Sterker nog: ze kreeg geheel ongevraagd, allerlei artikelen, websites, etc. toegestuurd met informatie waarom ze wel borstvoeding zou moeten geven. Mijn cliënte vond dit heel erg naar en voelde zich hierdoor heel onzeker en in de steek gelaten door haar vriendengroep. Iets wat ik helaas vaker hoor en wat me enorm aan het hart gaat. Continue reading

Als je het moederschap niet altijd leuk vindt

Van te voren had je een heel mooi beeld van hoe het moederschap zou zijn. Het beeld van hoe het moederschap zou zijn, had je heel helder voor de geest. Je zag jezelf al lekker cocoonen met je baby op de bank, helemaal op een roze wolk. Of rond rennend door de speeltuin met je kleintje en beiden enorm veel plezier hebbend. Het ideale plaatje, zeg maar. Dat ideale plaatje heeft zich als een zaadje gemanifesteerd in je hoofd en je hebt je hier onbewust volledig aan vastgeklampt.

Andere koek

Eenmaal bevallen, blijkt dat het moederschap toch even andere koek is. De slapeloze nachten, de rond razende hormonen en de enorme verantwoordelijkheid voor ze zorg van je kindje, zorgen ervoor dat je het allemaal amper vol kan houden. Logisch, want moeder worden is ook hartstikke indrukwekkend en zwaar. Als je dan ook nog een pittige bevalling hebt gehad en je vaak onzeker voelt, zijn de meeste nieuwbakken moeders vaak de wanhoop nabij. Continue reading

Hoe je als mama kan stoppen met piekeren

Als je net moeder bent geworden, weet je vaak niet wat je overkomt. Je hebt ineens de zorg over dit kleine baby’tje en je kijkt vol verwondering naar dit kleine wurmpje in je armen. Tegelijkertijd ben je net bevallen en moet je al dit natuurgeweld nog verwerken. Bevallen is geen kattenpis, dus het kost tijd om dit te te verteren. Niet alleen lichamelijk, maar ook het mentale stuk is belangrijk. Tijdens de bevalling, laat je de vrouw achter je die je ooit was en krijg je een nieuwe identiteit. Ineens ben je niet meer gewoon Tilda, maar mama Tilda. Dat is een enorm verschil

Enorm wennen

Niet gek dus, dat veel moeders enorm moeten wennen, zo na de bevalling. Sommige van deze moeders krijgen last van slapeloze nachten (ja ook als de baby slaapt) en hebben ineens veel angsten en sombere gedachten. Dit resulteert in een hoop gepieker. Drie keer raden wanneer dat gepieker plaatsvind? Juist, als iedereen lekker ligt te slapen, ’s nachts.

Piekeren zit in ons DNA

Piekeren is een van de meest voorkomende klachten onder moeders. Het piekeren zit in ons DNA, zou ik bijna willen zeggen. Ik ken geen man die ’s nachts uren wakker ligt. Ja, misschien wel even, maar de meeste mannen liggen ‘s nachts toch echt lekker te knorren. Moeders piekeren niet alleen veel, ze zien vaak ook een hoop beren op de weg. In mijn praktijk zie ik veel moeders die last hebben van wat ik het “wat-nou-als” syndroom. ‘Wat nou als ik geen goede moeder ben? Wat nou als ik mijn kindje niet goed verzorg? Wat nou als mijn baby daar op latere leeftijd last van krijgt? Wat nou als ik geen aantrekkelijke vrouw meer ben voor mijn partner?’

De lijst is eindeloos en dit gepieker en getwijfel kost enorm veel energie. Energie die je juist zo hard nodig hebt voor je partner en je kindjes. Je gezinsleven gaat boven alles, maar gaat vaak gebukt onder de druk en stress, als een van de ouders niet lekker in hun vel zitten. Het is niet even een kwestie van: ‘als mama goed in haar vel zit, gaat het met de kindjes ook beter.’ Nee, zo zwart wit is het gelukkig niet. Het is met name voor jezelf als moeder heel vervelend, als je constant aan jezelf twijfelt en veel piekert. Continue reading

Wanner je kind hoogbegaafd blijkt

Ik schrijf veel over het moederschap en over de niet zo roze wolk. Maar soms wil ik ook mijn eigen verhaal met jullie delen. Gewoon, omdat ik het belangrijk vindt, dat jullie zien dat ik ook maar gewoon een moeder ben. Die maar wat aanklooit. Met dezelfde struggles als iedere andere mama. Eigenlijk zijn het grotendeels de struggles van Livia, onze oudste dochter die ik met jullie wil delen.

Het mentale stuk had blijkbaar prioriteit

Livia is 5,5 jaar oud en zit in groep twee van de basisschool. Al sinds de peuterschool, krijgen wij te horen dat haar motoriek achterloopt op dat van haar leeftijdsgenootjes. Livia liep pas bij 22 maanden. Lopen kan je het eigenlijk niet eens noemen, ze rende van de een op de andere dag ineens door het huis. Ik voelde me flink gepiepeld. Al die maanden heb ik je gedragen en nu ineens kan je niet alleen lopen, maar ook rennen? Nu snappen we inmiddels hoe dit komt, maar toen stonden we met open mond te kijken.

Nu was het ons dus ook wel opgevallen dat Liv motorisch wat langzamer was,  maar wij besteedden hier niet zoveel aandacht aan. Omdat ze met anderhalf jaar al volzinnen sprak en wij dachten: dit is duidelijk waar haar aandacht naartoe gaat: het mentale stukje. Dat motorische komt vanzelf wel. Alleen, bleef dat motorische stuk wel achter vergeleken met haar mentale ontwikkeling. Dat laatste ging met sprongen vooruit.

Ze heeft een motorische stoornis

Ook toen Livia naar de basisschool ging, kregen we van haar juf te horen: ”Livia beweegt heel houterig en heeft X-benen.” De keer erna zei de juf tijdens het tien minutengesprek: ”We denken dat Livia een motorische stoornis heeft. Jullie moeten met haar naar de fysio.” Wij vonden dit een vrij heftige uitspraak, maar wilden hier wel gevolg aan geven. Dus troonden we naar de fysiotherapeut. Deze heeft Livia uitgebreid getest op zowel fijne, als grove motoriek. Uit alle testen bleek dat ze niet alleen prima benen had, maar ook geen motorische stoornis had. Continue reading

Als je tijdens je zwangerschap non-stop overgeeft

Bijna iedere zwangere vrouw is wel een beetje misselijk tijdens haar zwangerschap. Bij velen is dit vaak een van de eerste symptomen, waaraan moeder herkent dat ze zwanger is. Een beetje misselijkheid, hoort erbij, zeggen ze? Maar wat, als je zo ontzettend misselijk bent, dat je constant moet overgeven, in overtreffende trap? Of als je zelfs geen slok water meer binnenhoudt? Deze moeders lijden aan hyperemesis gravidarum (afgekort HG). Dit syndroom zorgt ervoor, dat moeders soms zelfs zo ontzettend ziek zijn, dat ze enkel in een donkere kamer zonder prikkels kunnen verblijven of opgenomen moeten worden in het ziekenhuis gedurende de rest van hun zwangerschap.

Een cliënt van mij verwoordde het als volgt: ”Ik voelde me vaak eenzaam en onbegrepen. Mentaal was het een echte strijd. Ik was bang dat ik niet van ons kindje zou kunnen houden. Gelukkig was het overgeven na de bevalling meteen over.“

De cijfers liegen er niet om

De cijfers geven weer dat 0,5 tot 2 procent van de moeders, last heeft van hyperemesis gravidarum. Dit is naar schatting tussen de 2000 en 4000 vrouwen per jaar. De echte cijfers zullen waarschijnlijk hoger liggen, omdat niet iedere zwangere naar de huisarts stapt of om hulp vraagt. Want: “een beetje misselijkheid hoort erbij.” Of de altijd leuke: ”Je bent zwanger, niet ziek.” Dit soort opmerkingen hoor ik vaak van cliënten in mijn praktijk. Ze voelen zich niet serieus genomen of zelfs een aanstelster, als ze dit soort opmerkingen naar hun hoofd geslingerd krijgen. Laten we een ding voorop stellen: deze HG mama’s klagen of overdrijven niet. Ze zijn vaak intens ziek en niet alleen in het eerste trimester van hun zwangerschap. Nee, vaak tot en met de bevalling aan toe. Continue reading