Wat te doen als je een bevaltrauma hebt

Veel moeders die bij mij in de praktijk komen, hebben een pittige bevalling achter de rug. Ik spreek zelden vrouwen, bij wie de bevalling zoals in het boekje is gegaan. Dat vind ik sowieso een rare uitdrukking, want wat betekent dit eigenlijk? En via welk boekje? Natuurlijk, zijn er ook moeders bij wie dit wel het geval was en bij wie de bevalling wel goed is verlopen. Dit artikel is voor de moeders, waarbij dit niet het geval was. De mama’s die een trauma hebben overgehouden aan hun bevalling en daar tot op de dag van vandaag nog last van hebben.

Moeder worden is a big deal. Voor sommige moeders is het al hun hele leven duidelijk, dat ze moeder wilden worden. Voor de ander kwam dit gevoel pas veel later en bij weer een andere moeder komt dit gevoel misschien wel nooit helemaal uit de verf. Is dat erg? Welnee! Je doet je best als mama, niks meer en niks minder. Als de bevalling dan na negen maanden eindelijk op gang komt, zijn de meeste vrouwen enorm blij dat het zover is. Die laatste weken zijn voor de meeste zwangeren vaak erg zwaar en ze kijken dan reikhalzend uit naar het moment dat ze hun baby eindelijk vast mogen houden. Meestal heb je van te voren een bevalplan geschreven samen met je man, wat je hebt overlegd met je verloskundige of gynaecoloog. Hierin beschrijf je vaak wat je wel en juist niet wil, tijdens je bevalling. Bij mij was dit bijvoorbeeld, dat ik geen co-assistent aan mijn bed wilde, maar een ervaren en empathische verloskundige. Ervaren was ze, empathisch: mwah. En ik kreeg een co-assistent aan mijn bed. Need I say more?

Dat bevalplan had ik dus net zo goed niet kunnen schrijven, dacht ik achteraf. Continue reading

Wat als Vaderdag geen feest is?

Elk jaar wordt naast Moederdag, ook Vaderdag weer met een hoop tam tam aangekondigd. Het gaat veel al gepaard met mooie cadeau ideeën van de Hema voor een gezellige mok of Ipad-hoes en legio parfum advertenties overal. Er wordt op scholen en kinderdagverblijven geknutseld alsof het een lieve lust is. Ieder jaar worden er weer prachtige pennenbakken en tekeningen geproduceerd.  Allemaal super schattig en ook ik, smelt van de knutselwerken die ons dochtertje fabriceert.

Maar wat als er geen vaderfiguur in beeld is? Wat als je bijvoorbeeld als alleenstaande moeder, je gezin alleen moet runnen? Wat als je eigen vader niet meer leeft en je kind geen opa meer heeft? Of als je partner je bedrogen heeft en je niet meer on speaking terms bent met de vader van je kinderen? Of als je als weduwe achter bent gebleven, omdat je man overleden is? Wat als je vader bent en aan de andere kant van de wereld woont en je kindjes eigenlijk alleen op Skype ziet in plaats van in het echt? Of als je papa bent en je kindje recent is overleden? Of wat dacht je van vaders die hun kinderen niet mogen zien, omdat hun moeder dat niet goed vindt of omdat ze verwikkeld zijn in een voogdijstrijd. Continue reading