Waarom me time voor moeders zo belangrijk is

Me time is een hot topic onder moeders. Omdat het iets schaars is. Me time is hetgeen wat we als mama allemaal willen, maar bijna niet te realiseren is. Je wil het heel graag, even dat momentje voor jezelf. Maar, vaak lonkt de vaat op het aanrecht, je telefoon, de was die nog moet worden opgevouwen. De to do lijst van moeders is vaak eindeloos.. Hierdoor kom je als moeder dus weinig aan jezelf toe waardoor er weinig me time overblijft.

Je batterij komt in het rood

Toch is het creëren van de me time momentjes heel belangrijk. Waarom? Omdat je batterij anders van groen, naar oranje en vervolgens naar diep donker rood gaat. Als je batterij eenmaal zo enorm in de min staat, is het heel moeilijk om hem weer in het groen te krijgen. Hierdoor is de balans vaak weg bij moeders en slaat de uitputting toe. Met als gevolg dat je wellicht uitvalt tegen je partner of je kindje afsnauwt, terwijl dat helemaal niet de bedoeling was.

Stel prioriteiten

Veel moeders in mijn praktijk vertellen me dat ze snakken naar me time , maar het gewoon niet voor elkaar krijgen. Ik begrijp dat helemaal. Want, je hebt maar zoveel uren tijd zitten in een dag.  Soms zou je jezelf als moeder wel in tienen willen delen om alles gedaan te krijgen. Daarom is prioriteiten stellen heel belangrijk. Niet alles is even belangrijk namelijk, al lijkt het in jouw hoofd wellicht wel zo. Jij en je gezin komen op een, dan je inner circle, daarna pas de rest. Dus werk, het huishouden, de boodschappen, etc. Komen daarna pas. Vaak bungelt jouw me time als moeder ergens onderaan dit lijstje. Continue reading

Hoe moeder worden mijn leven verbeterde

Voordat ik moeder mocht worden, leefde ik een vrij gehaast en druk leven. Ik stond amper stil bij wat ik eigenlijk aan het doen was. Ik rende van hot naar her en mijn agenda stond bomvol met afspraken. Het was allemaal heel gezellig en sociaal. Maar, tegelijk was het ook leeg en stres vol. Waarom? Omdat ik iets miste in mijn leven. Ik wist alleen nog niet wat dat was. Toen ik moeder was geworden, belandde ik in een postpartum depressie. Natuurlijk was dit een hele moeilijke periode in mijn leven. Tegelijkertijd heeft het me ook enorm veel gebracht.

Ik mag er zijn

Allereerst, heeft moeder worden ervoor gezorgd dat ik heel veel leerde over mezelf. Ik leerde bijvoorbeeld dat ik goed genoeg ben, zoals ik ben. Dat mijn gedachten (die soms heel donker waren) mij niet definiëren. Tegelijk leerde ik mezelf omarmen zoals ik ben. Van binnen en van buiten. Dat kon ik echt niet voordat ik moeder werd. Sterker nog, ik was mega onzeker over mijn lijf, mijn kunnen en mijn eigenwaarde was beneden alle pijl. Toen ik in therapie ging voor mijn postpartum depressie, leerde ik dat ik er gewoon mocht zijn zoals ik ben. Het was een enorme verademing. Continue reading

5 tips om meer zelfvertrouwen te krijgen als moeder

Soms voel je je als mama niet zo sterk in je schoenen staan. Je hebt misschien net een discussie gehad met je partner en hij of zij heeft een andere insteek dan jij hebt. Of je hebt net een gesprek gehad met die ogenschijnlijk enorm zelfverzekerde vriendin die het “allemaal zo goed voor elkaar heeft.” Hierdoor voel jij je falen als mama. Of je hebt net ongevraagd advies gekregen van een collega die je eigenlijk amper kent, maar toch trek je het jezelf enorm aan. Al deze dingen hebben een ding met elkaar gemeen: je voelt je onzeker en hebt het gevoel dat je het niet goed genoeg doet als mama.

Weet, dat je hier niet alleen in bent en dat veel moeders hier mee worstelen. Zeker als het je eerste kindje is, kan het moederschap veel onzekerheden met zich mee brengen. Het is alsof je dagelijks eindexamen doet voor iets waar je nooit een gedegen opleiding voor hebt gedaan. En dat dan elke dag opnieuw. Logisch, dat je het soms gewoon even niet meer weet en dat onzekerheid dan je leven beheerst. Hieronder volgen de 5 fijnste tips om meer zelfvertrouwen te krijgen als moeder.

  1. Stop met vergelijken. Dat klinkt makkelijker dan het is, trust me I know. Toch werkt dit heel goed. Want, als je jezelf constant vergelijkt met ander moeders, trek je zelf steevast aan het kortste eind. Je weet namelijk dat zij bijvoorbeeld net een ruzie met haar partner heeft gehad of dat haar baby de hele nacht lag te huilen. Dat wordt meestal niet gedeeld in een snel praatje op straat of op social media. Blijf dicht bij jezelf en kijk naar hoe jij en je gezin het doen. Wat goed voelt voor jullie. Dan wordt je echt een stuk meer zelfverzekerd.
  2. Ga op zoek naar de dingen die wel lukken op een dag. Oftewel: noteer de kersen op de taart. Heb je lekker gekookt vandaag? Schrijf het op! Kreeg je veel complimenten over die leuke jurk die je aanhad? Steek die in je zak! Heb je een voldaan gevoel omdat je een fijne dag met je kids hebt gehad of omdat het huis nog rechtop staat en iedereen zonder kleerscheuren de dag door is gekomen? Top! Maak dit soort momenten groot, want die zijn ook van jou. Schrijf ze desnoods op aan het einde van de dag en sta hier uitgebreid bij stil.
  3. Leg de lat zo laag mogelijk voor jezelf als mama. Sterker nog: laten we die lat gewoon helemaal wegflikkeren! Gewoon, hoppakee, zo het raam uit. Who needs a bar anyway? Hoe lager jij de lat legt voor jezelf, hoe makkelijker en hoe leuker je leven als moeder wordt. Het hoeft niet allemaal perfect, goed is ook goed genoeg. Dat is mijn favoriete mantra sins ik mama ben geworden. Herhaal dit mantra zo nodig drie keer per dag.
  4. Oefen een paar keer per dag met meer mindfull in het leven staan. Hierdoor kom je meer in touch met je gevoel en filter je negatieve wegdachten over jezelf, het leven, het moederschap er eerder uit. Als je je hier meer bewust van bent, kan je deze gedachten opsporen en vervolgens laten gaan. En krijgen deze gedachten dus minder grip op jou. Dit is belangrijk, omdat onzekerheid zich vaak onbewust manifesteert in jou en je er op deze manier actief iets mee kunt doen. Dus opsporen, accepteren en laten gaan.
  5. Als je bovenstaande gedaan hebt, zeg dan iets aardigs tegen jezelf. Geef jezelf een compliment over hoe goed je iets hebt aangepakt. Of benoem wat er die ochtend allemaal wel al is gelukt in plaats van te kijken naar waarom je zogenaamd iets niet goed zou hebben aangepakt. Hiermee rol je de rode loper uit voor alles wat positief is in je leven. Hoe vaker je jezelf complimenten geeft, hoe meer je in je kracht komt te staan. Hierdoor zal je ook minder behoefte krijgen om jezelf steeds te vergelijken met andere moeders.

Continue reading

Als je bang bent dat je geen goede moeder bent

Spoiler alert: dan ben je wel!

Waarom? Omdat je het als moeder niet zo snel verkeerd doet. Ik weet dat dit niet altijd zo voelt, dus ik neem je even mee naar 2014. Zittend op de badkamervloer, huilend en wiegend met mijn armen om mijn knieën. Ik was inmiddels een paar maanden moeder en voelde me zo onzeker als mama. Ik vroeg me steeds af: hoe doen al die andere moeders dit? Het lijkt wel alsof iedereen een goede moeder is en ik worstel me door de dagen heen.

Veel schaamte onder moeders

Veel moeders in mijn praktijk, vertellen me dat ze het moederschap soms amper aankunnen. Niet omdat ze niet van hun kindje houden, maar omdat ze het gewoon heel zwaar vinden. De gebroken nachten, de rolverandering van vrouw naar moeder, de enorme verantwoordelijkheid die je voelt voor de zorg van je kindje. Tel daar de hormonale disbalans bij op en je hebt de poppen aan het dansen. De meeste moeders schamen zich enorm voor hun gedachten. “Ik moet wel een hele slechte moeder zijn, dat ik zo over het moederschap denk.” Of: ”Ik weet soms niet zo goed waar ik aan begonnen  bent. Ik vind het zo moeilijk.” Dit is een kleine greep uit de enorme reeks uitspraken die moeders mij vertellen. Deze mama’s hebben een paar dingen met elkaar gemeen. Ze leggen de lat vaak enorm hoog voor zichzelf, deze mama’s willen graag de controle houden over dingen en zijn ten derde enorm perfectionistisch aangelegd.

Als je dan een baby’tje krijgt, wordt je als mama enorm uitgedaagd in leren loslaten. Want, laten we eerlijk zijn: een kindje krijgen is loslaten 2.0. Je hebt ineens niks meer onder controle en de touwtjes moet je laten vieren. Iets wat voor de meesten van ons al lastig is, laat staan als je bovenstaande eigenschappen hebt. Ook ik had hier enorm veel last van toen ik net mama was geworden. Ik probeerde alles te controleren: ik hield me aan voedingsschema’s, las elk boek wat er te vinden was en Googelde me suf. Ook forums afstruinen, was een van mijn favoriete bezigheden. Ik had er een dagtaak aan, kan ik je vertellen. Nu, zoveel jaren en twee kindjes verder heb ik een paar dingen geleerd en die wil ik graag met je delen.

Je bent geen slechte moeder!

Allereerst: je bent geen slechte moeder als je het moederschap niet altijd leuk vindt. Dat is volkomen normaal, alleen bijna niemand praat erover en dat maakt het voor nieuwe moeders een enorm taboe onderwerp. Ten tweede is dingen controleren een vorm van schijnveiligheid. Het geeft je misschien even een impuls van zekerheid en ogenschijnlijke rust. Maar, na tien minuten is die rush verdwenen en moet je weer wat anders van jezelf Googlen/controleren of opzoeken om diezelfde “rust” bij jezelf terug te vinden. E zo blijf je in dezelfde vicieuze cirkel ronddwalen als mama.

Je hoeft niet alles te controleren

Mijn advies is: stop ermee. Het liefst vandaag nog. Je baby is geen robot en elk kindje is anders. Dus kijk naar jouw kindje en wat hij of zij nodig heeft. Blijf zo dicht mogelijk bij jezelf, lieve mama,  Je gooit bakken met energie het raam uit en die energie heb je nu juist zo hard nodig voor jezelf en je kindje. Last but not least: wees lief voor jezelf. Je doet je best en meer kan je niet doen als mama. Omarm jezelf met al je plus en mindere kanten. Op het moment dat je onvoorwaardelijk van jezelf leert houden, verdwijnen de controle dwang, de negatieve gedachten over jezelf en het moederschap ook steeds meer. Hoe liever jij bent voor jezelf, hoe leuker je leven als mama wordt. Echt waar!

Wil je hulp?

Lees je bovenstaande en herken je jezelf hierin? Wil je kunnen genieten van je leven als mama zonder al die negatieve gedachten? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl. Samen gaan we hiermee aan de slag!

Loyaliteitsconflict onder moeders

Als je zwanger bent, zie je om je heen bij andere moeders vaak hoe “het hoort.” Je scrolt door talloze instafeeds heen van bekende moeders of momfluencers en ziet daar de ene mooie waterbevalling of thuisbevalling na de andere. Je ziet voor je hoe je straks wiegend met je baby in de schommelstoel zit en hoe je geniet van het mama zijn en van je kindje. In je gedachten is het een grote roze wolk en daar hou je je als zwangere mama vaak aan vast.

Gefaald

Maar wat als het allemaal anders loopt? Je zo gewenste thuisbevalling met zoutlamp verandert in een ziekenhuisbevalling, Omdat de ontsluiting niet vordert,  je kindje in nood is of omdat je placenta niet loskomt. Dit soort dingen kunnen gebeuren en hier kan je zelf niks aan doen. Veel mama’s die ik zie in mijn praktijk voelen zich hierdoor enorm schuldig. Deze moeders hebben voor hun gevoel gefaald, omdat ze de bevalling niet op eigen kracht konden doen of omdat ze een ruggenprik hebben gekregen. Continue reading

Zwanger na een postpartum depressie

Als je na de bevalling van je eerste kindje niet op een roze wolk zit, kun je je vaak niet voorstellen dat je ooit weer de moed zal hebben om nog een keer zwanger te raken. Veel moeders die mij volgen op instagram vragen mij: hoe was dit voor jou? Ik schreef hier al eerder een blog over. Net als voor mij, is voor de meeste moeders die toendertijd geen roze wolk hadden, enorm spannend om überhaupt al na te denken over een tweede kindje. Laat staan als het moment dan daar is en ze ook daadwerkelijk zwanger zijn.

Dit wil ik nooit meer meemaken

Veel moeders vrezen voor een herhaling van zetten. Heel begrijpelijk, want als je ooit in een postpartum depressie hebt gezeten, wil je dit nooit meer meemaken. Veel moeders krijgen er een knoop van in hun maag en dit is niet van de zwangerschapsmisselijkheid. Het is pure spanning die zich opbouwt in hun lijf en in hun mentale gesteldheid. Ze vragen zich af: hoe zal het me dit keer vergaan? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik dit keer wel op die roze wolk beland? Het antwoord op deze vraag is niet zo simpel.

Praat over je gevoelens

Ik zie veel moeders in mijn praktijk die zwanger zijn na een niet zo roze wolk bij hun eerste (of tweede, derde) kindje. Deze moeders zitten vaak vol onzekerheid en willen er alles aan doen om het dit keer wel in goede banen te leiden. De eerste stap hierin is: praat erover met je partner, een goede vriendin, je zus, etc. Zorg ervoor dat je inner circle weet wat je doormaakt en waar je mee zit. Er is niks zo eenzaams als al je emoties en angsten in je eentje verteren. Dus doe dit niet en start met praten. Continue reading

De vijf dingen die je leert als je net moeder wordt

Als je net moeder bent geworden, gaat er een hele nieuwe wereld voor je open. Van te voren denk je dat dit vooral gaat over luiers verschonen, voeden en je baby in bad doen. In de werkelijkheid is het vaak toch net een tikkeltje anders. De enorme verandering die het moederschap met zich meebrengt, zorgt ervoor dat veel moeders (tijdelijk) even uit balans raken. Je bent ineens verantwoordelijk voor het kleine baby’tje dat in je armen ligt en dit gevoel kan soms heel overweldigend zijn voor mama’s en papa’s. Daarnaast gieren de hormonen als kersverse moeder door je lijf en slaap je weinig. Logisch, dat die eerste periode dus enorm wennen is.

Als je net bevallen bent, leer je allerlei nieuwe dingen over jezelf. Dit zijn vaak aspecten waar je zelf van te voren amper bij stil hebt gestaan. Dit zijn de vijf meest voorkomende dingen die je leert als je net moeder bent geworden

  1. Je verandert na de bevalling in een multitasker pur sang. Was je voorheen niet in staat om een agenda ordenen? Kon je vroeger niet file parkeren met de muziek nog aan? Na de bevalling kan je ineens je kindje voeden, de telefoon beantwoorden en nog een enigszins zinnig gesprek voeren ook. Of je baby verschonen, terwijl je een voiceapp inspreekt en nog gevat uit de hoek komt ook. Dit alles tegelijk dus. Het is bijna een wonder te noemen. Bijna.
  2. De gedachte: ‘hoe doen andere moeders dit?’ of; ‘ik kan dit niet.’ wordt een van je trouwe metgezellen. Of het nu gaat om de dagelijkse beslommeringen omtrent je kindje of het combineren van huishouden, boodschappen, kraambezoek en de zorg voor je kindje. Het zijn de beruchte ballen die je hoog moet zien te houden als mama. Bijna elke moeder die ik zie in mijn praktijk heeft hier moeite mee. Heel begrijpelijk, want het is nogal wat. Je moet zoveel dingen zien te onthouden, regelen of bewerkstelligen zo net na de bevalling. Het is nogal wat.
  3. Perfectionisme is de nagel aan je doodskist. Ik ken zoveel moeders die dagelijks het gevoel hebben te falen. De lat ligt vaak veel te hoog bij nieuwbakken moeders. Het huis moet aan kant, je moet na zes weken weer in je skinny jeans passen en je moet er elke dag tip  top verzorgd uitzien. In de tijd waarin we leven vergelijken veel moeders zichzelf met andere mama’s. Dan wel in real life als op social media. Alleen is dat niet de werkelijkheid, lieve moeders. Die zogenaamde perfect insta mom gaat echt niet haar ondergepoepte baby op Instagram zetten. Of vertellen dat zij en haar partner gisteravond nog een mega ruzie gehad hebben. Dus onthoud alsjeblieft: het gras lijkt wellicht groener aan de overkant, maar dat is waarschijnlijk omdat het nep is. Leg de lat een stuk lager voor jezelf en wees lief voor jezelf. Lukte het vandaag niet? Morgen weer een dag!
  4. Je geheugen is een grote gatenkaas en je kan nog amper iets lezen, laat staan onthouden. Dit komt, doordat je cognitieve functies tijdelijk afnemen. Bij de niet zo roze wolk moeders is dit vaak nog erger. Ik weet nog dat ik na de bevalling tien keer achterop een verpakking heb gelezen hoe het gerecht klaargemaakt moest worden. Ik bleef maar lezen en uiteindelijk heb ik het opgegeven en het maar gewoon op gevoel gedaan. Het was, zoals je begrijpt, een enorm succes. De dag erna bestelden we pizza… Geef het de tijd, ooit ga je weer functioneren zoals voor de bevalling. Je geheugen wordt wellicht niet meer zo denderend als voordat je zwanger bent, maar een kniesoor die daarop let. Het komt echt weer goed!
  5. Veel mama’s vinden het spannend om naar buiten te gaan met hun baby uit angst dat hun kindje gaat huilen. En dus blijven ze vaak thuis en wordt hun wereld steeds kleiner. Als je toch de stoute schoenen aantrekt en naar buiten gaat, zal je merken dat je kindje weliswaar wel eens gaat huilen, maar dat niemand daar van op of omkijkt. Baby’s huilen nu eenmaal, dat hoort erbij. Dus probeer jezelf elke dag te motiveren om in elk geval een blokje om te gaan met je baby. Dat is motiverend voor de endorfines die dan gaan stromen en voor een goed dag- en nachtritme. De volgende stap is een boodschap doen bij de supermarkt. En zo bouw je het steeds wat verder uit. Je hoeft dit niet allemaal in een keer te kunnen. Het is logisch dat jullie beiden aan de nieuwe situatie moeten wennen. Je baby aan het leven hier op aarde en jij in je nieuwe rol als moeder. Dat is volkomen normaal, lieve mama’s!

Continue reading

Als de roze wolk tijdens de zwangerschap al ver te zoeken is

Voordat je zwanger werd, kon je het al helemaal inbeelden. Je zag jezelf zitten met je mooie buik, zielsgelukkig, lekker cocoonend op de bank met een kopje thee. Of misschien had je de hele kinderkamer al uitgezocht op Pinterest en zag je jezelf al zitten met je baby’tje in die mooie schommelstoel. Je dacht van te voren dat je enorm happy zou zijn in je zwangerschap en dat niks of niemand dat meer af zou kunnen pakken. Dan ineens is daar die grijze donderwolk. De roze wolk is in geen velden of wegen te bekennen en ineens lijkt het alsof je je in drijfzand bevind.

Taboe onderwerp

Sommige vrouwen die zwanger zijn, voelen zich niet happy. Nog zo’n taboe onderwerp waar bijna niemand over praat. Want, je moet toch blij en dankbaar zijn als je zwanger bent? Jij en je partner wilde dit kindje toch zo graag? Nou, dan moet je ook stralen en blijdschap van de daken schreeuwen, toch? Maar is dat wel zo? Ik denk persoonlijk van niet. Ik denk dat je prima dankbaar kunt zijn om het feit dat je zwanger bent, maar ook de niet zo roze wolk momenten kan ervaren. Het is allemaal namelijk niet zo zwart wit, als je het mij vraagt. Soweiso vindt ik het heel bijzonder dat anderen deze zwangere moeders ene bepaald gevoel of gedachte op willen leggen. Deze moeders hebben het al zwaar genoeg. Continue reading

Kies zélf tussen borstvoeding of flesvoeding

Het is deze week “World Breastfeeding Week”. Deze week is bedoeld om borstvoeding onder de aandacht te brengen en te normaliseren. Een mooi initiatief! Ik schreef in mijn boekToen kreeg ik weer lucht” ook over borstvoeding en hoe dit niet voor elke moeder vanzelfsprekend is of lukt. Borstvoeding is prachtig, laat ik dat voorop stellen. Ik vond het zelf dan ook heel naar dat het niet lukte en ik steeds verging van de pijn.  Veel moeders voelen zich schuldig als borstvoeding geven niet lukt. Ze voelen zich tekort schieten als moeder en schamen zich vaak enorm. Ik schreef daarom een hoofdstuk over de keuzes die je als moeder hebt . En dat je de lat wat lager mag leggen voor jezelf als mama. Je leest het hoofdstuk hier:

Je kunt als moeder je kindje op verschillende manieren voeden. Ook jij hebt hier vast al over nagedacht. Wat wil je gaan geven als je baby er straks is? Of misschien lees je dit nu je baby net een week oud is en denk je: wat zal ik doen? De ene moeder kiest voor borstvoeding en de andere voor flesvoeding. Sommige moeders kiezen voor een combinatie van beide. Wat je ook kiest, het allerbelangrijkste is dat jij een keuze maakt die bij jou en je kindje past. Want er wordt zoveel geschreven en gezegd over borst- en flesvoeding, dat veel moeders door de bomen het bos niet meer zien. Wat ik moeders altijd adviseer: volg je gevoel en blijf hierbij. Kies wat voor jouw kindje en jou het beste voelt.

De must die borstvoeding heet

Het fenomeen borstvoeding is een veelbesproken onderwerp in onze maatschappij. Daarmee bedoel ik niet alleen onze oude vertrouwde Nederlandse maatschappij, nee ook ver daarbuiten. Zo merkte ik, toen wij een paar maanden in Amerika woonden, dat er heel erg veel werd gepraat over borstvoeding. Over alle voordelen van borstvoeding en hoe goed deze natuurlijke manier van voeden is. De nadelen, daar hoorde je vrij weinig mensen over spreken. Ik ben zelf ook voorstander van borstvoeding, laat ik dat vooropstellen. Maar (en dit is een grote kanttekening die ik maak): binnen de voor jou als vrouw haalbare grenzen. Want ik vind het erg dat alle nieuwbakken moeders in een stramien van aanleggen, aanhappen, tepelhoedjes, afkolven en de hele santenkraam worden geduwd. Soms tot aan huilen toe. Ik vind dat iedere moeder het volste recht heeft om zelf te kiezen hoe ze haar kindje wil voeden. Ja, er is veel onderzoek gedaan naar borstvoeding en de vele voordelen hiervan voor de baby. Maar er zijn ook nadelen, zoals de stress die een moeder voelt als haar kindje niet genoeg voeding binnenkrijgt, omdat de borstvoeding niet voldoende op gang komt. Hier wordt eigenlijk amper over gerept. Iets wat ik onbegrijpelijk vind. Want iedere moeder die net bevallen is, wil het allerbeste voor haar kindje. Daarnaast vraagt de onzekerheid van het nieuwe ouderschap het uiterste van je en je bent makkelijk vatbaar voor de meningen van anderen. Vooral die van de groep die ook wel ‘borstvoedingsmaffia’ genoemd wordt. Ik vind dit zelf een vrij heftige term. Ik zal ze de ‘borstvoedingsgoeroes’ noemen. Dat klinkt wat aardiger. Deze vrouwen zijn vaak zelf lang doorgegaan met het voeden aan de borst. Ik heb veel respect voor deze groep vrouwen, want ze zijn er soms jaren zoet mee.

Ik vind het enigszins overdreven dat borstvoeding als enige juiste vorm van voeding wordt aangemerkt voor baby’s vandaag de dag. Wat mij betreft mogen alle moeders ermee doorgaan, voor zover het voor hen haalbaar is natuurlijk. Zelf vind ik twee jaar borstvoeding geven vrij lang. Maar nogmaals: dat moet iedere moeder zelf weten. Zolang ze andere moeders, die liever voor flesvoeding kiezen, in hun waarde laten. Want dat gebeurt vaak niet. Zo vertelde een cliënt van mij, dat ze van tevoren al had besloten geen borstvoeding te willen geven. Ze had geen zin in de polonaise aan haar lijf en wilde na de bevalling haar lichaam zo snel mogelijk weer voor zichzelf. Een begrijpelijk besluit. Echter, ze kreeg van haar directe omgeving de hele tijd vragen als: ‘Zou je niet toch eens proberen om borstvoeding te geven? Het schijnt zo goed te zijn voor je kindje.’ Ook vroegen volslagen onbekenden haar out of the blue: ‘Waarom geef je eigenlijk geen borstvoeding?’ Mijn cliënte werd hier helemaal door van haar stuk gebracht. Enerzijds voelde ze zich schuldig naar haar kindje toe en anderzijds vroeg ze zich terecht af waar iedereen zich mee bemoeide? Dit is een van de talloze voorbeelden die ik kan noemen van moeders die een beslissing nemen en vervolgens het gevoel krijgen dat ze het niet goed doen als moeder. Ik vind dit heel schrijnend, want deze moeders willen uiteraard ook het beste voor hun kindje. Waarom zou dit per se borstvoeding moeten zijn? Continue reading

Ik was te gast bij Jenny Mc Carthy!

Een week geleden kreeg ik een e-mail die ik nooit had verwacht. Mijn publiciste mailde mij: “Hi Tilda! I have amazing news! Jenny mc Carthy wants to talk about your book “This Is Post Partum.” Ik dacht: staat dit er nou echt? Ik las de mail nog drie keer. Was dit de Jenny Mc Carthy? Als in: wereldberoemde filmster, mama, auteur en radio host? Jawel! Het was Jenny echt! Of ik donderdag 16 juli een interview met Jenny herself wilde doen. Het antwoord kunnen jullie natuurlijk wel raden!

Daar kwamen de zenuwen

De hele week kreeg ik berichtjes en mailtjes over het intervirew en op een gegeven moment begonnen de zenuwen te komen. Ik sliep onrustig, droomde over gemiste afspraken en werd wakker in de go modus. Toen mijn publiciste mailde dat de Jenny Mc Carthy show maar liefst 32 miljoen luisteraars per maand had, wist ik: dit wordt een groots ding. Ik ben niet zo snel star struck en ik heb voor mijn werk talloze bekende moeders ontmoet, dus dat is voor mij alsof ik met ieder ander in gesprek ben. Maar dit interview met Jenny Mc Carthy was toch wel even next level moet ik eerlijk bekennen.

Early bird

Het was een vroegertje afgelopen donderdag. Ik moest om 5.00 uur klaar zitten voor het radio interview wat via Zoom opgenomen zou worden! Ik had de wekker gezet om 4.30 uur en toen deze afging dacht ik echt even dat er een grapje met me werd uitgehaald. Het was pikkedonker en ik lag nog in diepe slaap. “waarom gaat mijn wekker nu af?”fluisterde ik tegen mijn man. Hij antwoordde heel droog:”Omdat je zo een interview hebt met Jenny!” Oh ja! Ik sprong uit bed, douchte snel en poetste mijn tanden. Eenmaal beneden zette ik nog even snel een kopje thee en installeerde ik mezelf achter mijn laptop. Continue reading