Loyaliteitsconflict onder moeders

Als je zwanger bent, zie je om je heen bij andere moeders vaak hoe “het hoort.” Je scrolt door talloze instafeeds heen van bekende moeders of momfluencers en ziet daar de ene mooie waterbevalling of thuisbevalling na de andere. Je ziet voor je hoe je straks wiegend met je baby in de schommelstoel zit en hoe je geniet van het mama zijn en van je kindje. In je gedachten is het een grote roze wolk en daar hou je je als zwangere mama vaak aan vast.

Gefaald

Maar wat als het allemaal anders loopt? Je zo gewenste thuisbevalling met zoutlamp verandert in een ziekenhuisbevalling, Omdat de ontsluiting niet vordert,  je kindje in nood is of omdat je placenta niet loskomt. Dit soort dingen kunnen gebeuren en hier kan je zelf niks aan doen. Veel mama’s die ik zie in mijn praktijk voelen zich hierdoor enorm schuldig. Deze moeders hebben voor hun gevoel gefaald, omdat ze de bevalling niet op eigen kracht konden doen of omdat ze een ruggenprik hebben gekregen. Continue reading

Hoe handle je de feestdagen in Corona tijd?

Sinterklaas is in het land en alles is anders dan anders. We konden niet naar de intocht, er zijn geen Sinterklaas evenementen. Bij ons komt de Sint ook niet op schoolplein zoals gewoonlijk. Het is allemaal anders dan je normaal gesproken gewend bent. De feestdagen staan voor de deur en iedereen kijkt reikhalzend uit naar duidelijkheid van onze regering. Mogen we met kerst straks weer bij onze familie aanschuiven, kunnen we weer uit eten in ons favo restaurant of wordt het toch een kerst thuis in intieme sfeer?

De onduidelijkheid vinden veel moeders lastig

Ik merk dat de onzekerheid veel moeders bezig houdt. Ik zie, zowel in mijn praktijk als in onze directe omgeving, veel mensen die worstelen met alle restricties en onduidelijkheden. Veel ouders willen graag weten waar ze aan toe zijn. Niet alleen voor zichzelf, maar ook om het goed uit te kunnen leggen aan hun kindjes. Ik begrijp dat heel goed. Het geeft even een gevoel van veiligheid in onzekere tijden, als je weet wat er straks staat te gebeuren. Continue reading

Zwanger na een postpartum depressie

Als je na de bevalling van je eerste kindje niet op een roze wolk zit, kun je je vaak niet voorstellen dat je ooit weer de moed zal hebben om nog een keer zwanger te raken. Veel moeders die mij volgen op instagram vragen mij: hoe was dit voor jou? Ik schreef hier al eerder een blog over. Net als voor mij, is voor de meeste moeders die toendertijd geen roze wolk hadden, enorm spannend om überhaupt al na te denken over een tweede kindje. Laat staan als het moment dan daar is en ze ook daadwerkelijk zwanger zijn.

Dit wil ik nooit meer meemaken

Veel moeders vrezen voor een herhaling van zetten. Heel begrijpelijk, want als je ooit in een postpartum depressie hebt gezeten, wil je dit nooit meer meemaken. Veel moeders krijgen er een knoop van in hun maag en dit is niet van de zwangerschapsmisselijkheid. Het is pure spanning die zich opbouwt in hun lijf en in hun mentale gesteldheid. Ze vragen zich af: hoe zal het me dit keer vergaan? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik dit keer wel op die roze wolk beland? Het antwoord op deze vraag is niet zo simpel.

Praat over je gevoelens

Ik zie veel moeders in mijn praktijk die zwanger zijn na een niet zo roze wolk bij hun eerste (of tweede, derde) kindje. Deze moeders zitten vaak vol onzekerheid en willen er alles aan doen om het dit keer wel in goede banen te leiden. De eerste stap hierin is: praat erover met je partner, een goede vriendin, je zus, etc. Zorg ervoor dat je inner circle weet wat je doormaakt en waar je mee zit. Er is niks zo eenzaams als al je emoties en angsten in je eentje verteren. Dus doe dit niet en start met praten. Continue reading

Als je als moeder constant in angst leeft

Sommige moeders voelen zich na de bevalling enorm onrustig. Het enorme verantwoordelijkheidsgevoel is overweldigend aanwezig. Vaak gaat dit gevoel gepaard met angstige en paniekerige gedachten en emoties. Omdat je niet weet wat normaal is, denken veel moeders dat dit erbij hoort of nog erger: dat ze zich aanstellen. Niks is minder waar. Als de angst vervolgens niet weggaat, maar alleen maar erger wordt, voelen deze mama’s zich vaak enorm onzeker en bang. Deze mama’s vragen zich af: wat als dit voor altijd blijft? Waarom denk ik de hele tijd zulke enge dingen? Wanneer stopt dit?.

Intrusies

Ik zie dit vaak in mijn praktijk en veel van deze moeders krijgen daarnaast last van intrusies. Dit zijn gedachten als: wat als ik mijn kind uit het raam gooi? Of als je de vaatwasser leegruimt: wat als ik mijn kind neersteek met een mes? Ik had hier zelf ook enorm veel last van na de geboorte van mijn oudste dochtertje. Ik dacht oprecht dat ik gek aan het worden was. Dat ze mijn kind bij me weg zouden halen en ik haar nooit meer zou zien.  Ik vroeg mezelf af: waarom denk ik dit de hele dag? Ik moet wel een hele slechte moeder zijn, dacht ik steeds. Dit alles gaf me nog meer angst en hierdoor belandde ik in een negatieve spiraal waar ik zelf niet meer uitkwam.

Veel schuld- en schaamtegevoel

Veel moeders kampen met deze intrusieve gedachten en durven het aan niemand te vertellen. Uit schaamte en schuldgevoel of uit angst om weggezet te worden als slechte moeder. Dit soort gedachten zijn, hoe gek dat ook klinkt, volkomen normaal. Het is een waarschuwingssysteem vanuit je brein dat zegt: let je op dat je de buggy niet loslaat als je op een steile helling loopt. Of: let je op dat je niet per ongeluk je kindje onder water laat gaan bij het in bad doen. Kortom: dit zijn allerlei scenario’s waar je je kindje voor wil behoeden. Continue reading

Mijn book tour gaat beginnen!

Afgelopen juni lanceerde mijn Engelse boek “This Is Post Partum.” Een droom die uitkwam, een internationaal boek publiceren! Ongelofelijk! Het is zo’n mega stap in mijn werk met moeders (en vaders) zonder roze wolk. Ik kan het soms nog steeds niet geloven dat dit allemaal gebeurt. Door de pandemie, was het lang onduidelijk hoe mijn book tour zich zou vormgeven en of ik überhaupt ergens naartoe zou gaan. De lancering begon digitaal met veel internationale aandacht voor mijn boek. Zo werd mijn artikel gepubliceerd in The Washington post en werd ik geïnterviewd door Jenny Mc Carthy. Ook zou ik naar New York vliegen om daar mijn book tour te gaan beginnen, maar met wat er allemaal gaande is in Amerika en de stijgende Corona cijfers, vond zowel mijn team als ik dat geen goed idee.

De kogel ging door de kerk

Dus besloten we dat we gingen kijken of de book tour in Dubai zou kunnen starten. Daar is mijn internationale uitgever (The Dreamwork Collective) gevestigd. Heel lang was het onzeker of ik er naartoe kon gaan of niet. Zowel daar als hier, fluctueerde de cijfers enorm. Afgelopen week ging de kogel door de kerk: ik ga naar Dubai. Heel snel al! Aanstaande vrijdag vliegen we al. Het voelt enerzijds heel spannend en anderzijds helemaal te gek dat dit nu eindelijk gaat gebeuren. Er worden drie evenementen georganiseerd die binnen de huidige richtlijnen en veiligheidsmaatregelen gaan plaatsvinden. Dubai hanteert een stuk strengere richtlijnen dan Nederland. Dus alles wordt heel goed geregeld door mijn team in Dubai. Continue reading

Als je het moederschap (soms) zwaar vindt

Er zijn soms van die momenten in het moederschap waarop je het even niet ziet zitten. Dit zijn meestal de momenten waarop de dingen niet zo gaan, zoals jij het graag had gewild. Of op de momenten waarop je door slaapgebrek, hormonen en weinig tijd voor jezelf het gevoel hebt dat je het niet meer kan handlen. Heel begrijpelijk, want als je net mama bent geworden, komt er enorm veel op je af. Maar ook als je kindjes wat ouder zijn, kan het moederschap je soms zwaar vallen. Veel moeders houden dit voor zichzelf, omdat ze niet willen klagen of niet als slechte moeder bestempeld willen worden.

Weg met dat taboe!

Dit laatste weegt erg zwaar mee voor deze mama’s. Want zeg nou zelf, niemand vindt het leuk om om als ontaarde moeder neergezet te worden. Alleen door het verzwijgen van dit soort dingen, gaat het taboe er niet af en denken andere moeders dat zij de enige zijn die het moederschap soms zwaar vinden. Dus, is het belangrijk dat we hier meer open over gaan praten. Je mag het moederschap namelijk best zwaar vinden. Dat is volkomen normaal. Ik ken eigenlijk geen enkele mama die dit soort momenten niet heeft. Inclusief ondergetekende.

Spaghetti tegen het raam

Als mijn peuter weer eens met spaghetti loopt te smijten tijdens het avondritueel en mijn oudste de mini courgette stukjes uit het eten plukt en zegt:”dit eet ik niet, want het is groen.” Terwijl ik net mijn stinkende best heb gedaan om een lekkere en gezonde maaltijd te maken. Denk je dat ik dan met een tevreden glimlach ontspannen aan tafel zit? Natuurlijk niet! Ik zit dan ook te balen. Zo heeft elke moeder van dit soort momenten.

Veel moeders lopen vast

Ik ken veel moeders die na de bevalling vastlopen, omdat ze de lat veel te hoog leggen voor zichzelf. Ze verwachten van zichzelf een perfecte mama die alles aan het moederschap leuk vindt. Dat ze alles meteen goed moeten kunnen en niet moren falen. Of dingen niet altijd even leuk vinden, zoals weinig tijd voor jezelf, de borstvoeding die niet loopt of dat jij en je partner elkaar vrijwel amper kunnen spreken. Laat ik een ding vooropstellen: de perfecte moeder bestaat niet. Je kan je uiterste best doen, maar aan perfectie kan vrijwel niemand tippen. Dus let die lag een stuk lager en kijk met een milde blik naar jezelf. Continue reading

Als je relatie onder druk staat

Nu we de Corona lockdown periode een beetje uit beginnen te komen, merk je dat veel jonge moeders en vaders uitgebluster zijn dan ooit. De afgelopen periode hebben veel ouders die ik zie in mijn praktijk en om mij heen, enorm gebuffeld. Het thuiswerken in combinatie met het full-time zorgen voor je kind in zo’n stressvolle periode heeft flink zijn tol geëist voor deze ouders. Als je dan ook nog kinderen hebt waar je thuis les aan moet geven, werd de druk helemaal hoog. Veel ouders stonden in de overleving stand en hierdoor kwamen veel relaties onder enorme druk te staan.

Een relatie is hard werken

Een relatie is hard werken, ja ook voor de stellen bij wie het ogenschijnlijk allemaal heel makkelijk gaat. Ook zij worstelen achter gesloten deuren met hun issues. Alleen posten ze dat niet op social media en niet ieder stel is open over hun relatiestrubbelingen. Dat hoeft ook helemaal niet. Maar dit is dus de reden waarom het soms lijkt alsof het ene stel  er moeiteloos doorheen lijkt te gaan, terwijl jij en je partner elkaar soms niet konden luchten of zien. Continue reading

De 10 dingen die ouders mij het vaakst vertellen

Als je net ouders bent geworden, komt er veel op jullie af. Jullie kindje is nog maar net geboren en meteen  komt er enorm veel op de schouders van nieuwbakken papa’s en mama’s neer. Ineens heb je als ouder de enorme verantwoordelijkheid voor je kindje. Daarnaast slaap je weinig en sta je 24/7 aan. Moeders hebben vaak last van de hormonale disbalans en de spanning tussen jullie als ouders stijgt dan vaak. Het is dan ook niet voor niets dat veel stellen hulp zoeken, als ze net ouders zijn geworden. In mijn praktijk zie ik regelmatig stellen die enorm worstelen met het ouderschap. Omdat ze het gevoel hebben dat ze falen, geen idee hebben hoe ze het aan moeten pakken of gewoon graag een steuntje in de rug willen. Dit zijn de tien dingen die ouders mij het vaakst vertellen in therapie:

1. Ik voel me vaak best eenzaam

Eenzaamheid is een groot taboe onder nieuwbakken ouders. Velen durven niet te vertellen, dat ze zich soms eenzaam voelen in hun nieuwe rol als papa of mama. Het is ook geen kattenpis, vader of moeder worden. Eerst was je gewoon Tilda en nu ben je ineens Tilda, de moeder. Deze rolverandering is enorm wennen als je net bevallen bent en zorgt vaak voor vervreemding van de buitenwereld. Ook kan deze rolverandering ervoor zorgen dat ouders geïsoleerd raken. Omdat ze zich geen raad weten met hun gedachten en emoties en geen aansluiting vinden met de buitenwereld over hun soms donkere gedachten. Want, de hele wereld zit toch op een roze wolk na de bevalling? Nee. Helaas is dit niet altijd het geval.

2. Waarom ben ik hier aan begonnen?

Bij sommige ouders gaat het na de bevalling niet meteen van een leien dakje. Verschillende factoren kunnen voor veel stress zorgen bij kersverse ouders. Door het slaapgebrek, de krampjes en de hormonen die bij vrouwen een grote rol spelen, voelt een nieuwe moeder zich vaak niet lekker in haar vel. Vaders vinden dit vaak moeilijk om te zien, want ineens is hun vrouw een ander persoon geworden.  Ouders voelen zich soms enorm beperkt, want ze kunnen niet meer zo makkelijk de deur uit ,als voor dat ze een kindje kregen. Daarnaast speelt de constante verantwoordelijkheid voor de zorg van hun kindje ook nog een grote rol. Deze verantwoordelijkheid gaat ook niet meer weg en dit zorgt bij de ouders voor gedachten als: ik snak naar mijn oude leven. Was ik hier maar nooit aan begonnen. Ik mis mijn vrijheid. Allemaal heel begrijpelijk. Deel dit alsjeblieft met elkaar, het mag er gewoon zijn en is volkomen normaal

3. Het lijkt andere ouders zo makkelijk af te gaan en ons niet

Veel ouders vragen zich regelmatig af waarom het andere stellen zo ogenschijnlijk makkelijk af lijkt te gaan. Ik heb nieuws voor jullie, lieve papa’s en mama’s: dat is niet zo! Je zou denken door alle gelukzalige instagrampostst van celebs dat het een en al gelukzaligheid is in de levens van bekende mensen. Niks is minder waar. Ook zij lopen tegen deze moeilijkheden aan. Ook zij dealen met stress, vermoeidheid en die rotkrampjes! Alleen delen ze dit onderdeel van het ouderschap vaak niet op social media. Zo’n ondergepoepte baby wordt niet snel op insta gepost. Die perfecte vakantiefoto’s dan weer wel. Dit is mijn inziens heel jammer, want ik denk dat ze hiermee enorm zouden bijdragen aan het doorbreken van het taboe op de grijze wolk! Continue reading

Kom naar mijn boeksigneersessie op 23 maart 2018

Toen ik nog aan mijn boek schreef, stelde ik me voor dat ik ooit lezingen zou houden, boeksigneersessies zou organiseren en bovendien: veel moeders zou helpen. Mijn missie is, om de postnatale depressie zoveel mogelijk uit de taboesfeer te halen. Want een op de drie moeders, zit na de bevalling niet op een roze wolk. Dat is veel. Deze moeders voelen zich vaak eenzaam en alleen in hun gevoel. Pas, als ze erover gaan praten, komen ze erachter dat ze niet alleen zijn in hun gevoel. De schaamte en het schuldgevoel maken plaats voor opluchting. Ze merken dat ze zich beter gaan voelen.

Dit is een van de redenen dat ik mijn boek ben gaan schrijven. Om deze net bevallen moeders uit hun isolement te halen. Door de herkenning in mijn boek en de tips die ik hierin geef, voelen ze zich begrepen en ondersteund. Ik krijg wekelijks mailtjes, berichtjes en Instagram messenger berichtjes van moeders en soms ook van vaders die mijn boek hebben gelezen. Ze bedanken me voor het schrijven van mijn boek. Ik raak elke keer weer vervuld van dankbaarheid en trots, als ik deze woorden lees.

Onlangs ontving ik een mail van een kersverse vader: ”Hai Tilda, ik wil je bedanken voor het schrijven van dit boek. Mijn vrouw vindt eindelijk zichzelf weer terug en ik begrijp dankzij jouw boek nu ook een stuk beter, wat er zich in mijn vrouw ’s hoofd afspeelt. Heel erg bedankt!”

Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe bijzonder ik het vindt, om deze berichten te ontvangen. Sommigen van deze personen zal ik nooit in het echt ontmoeten. Anderen, melden zich na het lezen van mijn boek, meteen aan voor hun eerste sessie. Mocht je mijn boek gelezen hebben en graag een keer kennismaken met mij: kom dan aanstaande vrijdag naar het Zuid-Afrikahuis in Amsterdam. Daar organiseer ik samen met Lucinda Douglas van 15.00 tot 17.00 uur een boeksigneersessie waar iedereen binnen mag komen lopen. Ja, dus jij ook! Dus wil je graag een persoonlijke boodschap in je boek? Kom me dan ontmoeten en raak ondertussen geïnspireerd door de vele vrouwen die je om je heen zal vinden.

We kunnen met elkaar het taboe op de postnatale depressie doorbreken. Door samen te komen, erover te praten en open en eerlijk te praten over het moederschap.

Dus kom vrijdag naar Keizersgracht 141C in Amsterdam en kom mij in het echt meeten! Ik kan niet wachten om jullie allemaal in real life te ontmoeten!

 

Als moeder staat je hoofd altijd aan

Als moeder, staat je hoofd altijd aan. Dat wil zeggen: je hebt voor je gevoel altijd een enorme to do lijst die af “moet” in je hoofd. Veel moeders in mijn praktijk zeggen: ”Ik heb nooit rust. Het gaat maar door.’ En dat klopt ook wel, want als je moeder bent, lijkt die zogenaamde to do lijst soms eindeloos. Van de dingen die je voor je kindje(s) “moet doen”, tot wat je op werk moet presteren en alles wat daar tussen in ligt. Tel daar het huishouden, de boodschappen en je sociale leven bij op en je snapt, waarom veel moeders soms opgebrand raken.

Het is vandaag de dag geen kattenpis, om moeder te zijn. Niet alleen het moeder zijn an sich is pittig, maar ook alle verwachtingen die er aan je gesteld worden. We moeten er goed uitzien, sporten, een druk sociaal leven hebben. O en het liefst er ook nog een heet en stomend seksleven op na houden. Volgens onderzoeken hebben stellen gemiddeld drie keer per week seks. Ik zou graag willen weten, wie deze stellen zijn? Want ik ken ze niet. Echt niet. Daarnaast hebben veel mama’s het gevoel, dat ze constant bezig zijn met alles wat ze op een dag moeten doen. Er wordt constant een beroep op ze gedaan en dat is heel vermoeiend. Je hoofd staat eigenlijk altijd “aan”.

Dat laatste is vooral erg vermoeiend. Want soms wil je gewoon even uit. Gewoon even niks. Een serie kijken of simpelweg uit het raam staren. Dat is vaak al zo fijn. Even niet het gevoel hebben dat er een beroep op je gedaan wordt. Niet door je gezin, niet door social media of door je telefoon. Laatstgenoemde is een steeds vaker voorkomende klacht, die ik in mijn praktijk hoor. “Waarom kan ik die telefoon niet wegleggen?” Omdat we verslaafd zijn aan onze telefoon. Ja, jij ook. Je hoeft je er niet voor te schamen. Wel is het belangrijk, om je er meer bewust van te worden en wellicht meer te doseren, hoe vaak je op je telefoon zit.

Hoe krijg je je hoofd nu uit? Door meer in het nu te leven. Door meer stil te staan bij wat zich nu en op dit moment afspeelt. In plaats van steeds na te denken over wat er straks gaat komen of waar je naartoe moet. Door te stoppen met jezelf te vergelijken met andere moeders of vrouwen. Door te stoppen met terug te denken aan een situatie waarin je bijvoorbeeld anders had willen reageren. Het is allemaal heel begrijpelijk, dat je dit doet. Alleen helpt het je niet, om je hoofd rustiger te krijgen. Door dat constante appel uit te schakelen. Dus verdiep je eens in mindfulness en kijk of het je aanspreekt. Wil je hulp bij het creëren van meer rust in je leven en vooral: in je hoofd? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl