Hoe je als mama kan stoppen met piekeren

Als je net moeder bent geworden, weet je vaak niet wat je overkomt. Je hebt ineens de zorg over dit kleine baby’tje en je kijkt vol verwondering naar dit kleine wurmpje in je armen. Tegelijkertijd ben je net bevallen en moet je al dit natuurgeweld nog verwerken. Bevallen is geen kattenpis, dus het kost tijd om dit te te verteren. Niet alleen lichamelijk, maar ook het mentale stuk is belangrijk. Tijdens de bevalling, laat je de vrouw achter je die je ooit was en krijg je een nieuwe identiteit. Ineens ben je niet meer gewoon Tilda, maar mama Tilda. Dat is een enorm verschil

Enorm wennen

Niet gek dus, dat veel moeders enorm moeten wennen, zo na de bevalling. Sommige van deze moeders krijgen last van slapeloze nachten (ja ook als de baby slaapt) en hebben ineens veel angsten en sombere gedachten. Dit resulteert in een hoop gepieker. Drie keer raden wanneer dat gepieker plaatsvind? Juist, als iedereen lekker ligt te slapen, ’s nachts.

Piekeren zit in ons DNA

Piekeren is een van de meest voorkomende klachten onder moeders. Het piekeren zit in ons DNA, zou ik bijna willen zeggen. Ik ken geen man die ’s nachts uren wakker ligt. Ja, misschien wel even, maar de meeste mannen liggen ‘s nachts toch echt lekker te knorren. Moeders piekeren niet alleen veel, ze zien vaak ook een hoop beren op de weg. In mijn praktijk zie ik veel moeders die last hebben van wat ik het “wat-nou-als” syndroom. ‘Wat nou als ik geen goede moeder ben? Wat nou als ik mijn kindje niet goed verzorg? Wat nou als mijn baby daar op latere leeftijd last van krijgt? Wat nou als ik geen aantrekkelijke vrouw meer ben voor mijn partner?’

De lijst is eindeloos en dit gepieker en getwijfel kost enorm veel energie. Energie die je juist zo hard nodig hebt voor je partner en je kindjes. Je gezinsleven gaat boven alles, maar gaat vaak gebukt onder de druk en stress, als een van de ouders niet lekker in hun vel zitten. Het is niet even een kwestie van: ‘als mama goed in haar vel zit, gaat het met de kindjes ook beter.’ Nee, zo zwart wit is het gelukkig niet. Het is met name voor jezelf als moeder heel vervelend, als je constant aan jezelf twijfelt en veel piekert. Continue reading

Mooi nieuws: ik ga ook zwangere  vrouwen zonder roze wolk begeleiden

Sinds ik Frou Frou Begeleiding ben gestart, heb ik al veel moeders mogen helpen die na de bevalling niet op een roze wolk zitten. Het voelt nog steeds onwerkelijk en tegelijkertijd levensecht, dat ik dit werk mag doen, na alles wat ik zelf heb meegemaakt. Ik voel me zo dankbaar!

Steeds meer vraag

Gedurende de afgelopen jaren, kwam steeds vaker de vraag: begeleid je ook moeders die in hun zwangerschap al niet op een roze wolk zitten? Dit deed ik wel, maar was niet de standaard. Omdat de vraag steeds vaker komt en ik via social media steeds meer om hulp gevraagd wordt, heb ik besloten om mijn werkzaamheden als therapeut uit te breiden

Zwangeren zonder roze wolk begeleiden

Vanaf nu ga ik ook moeders begeleiden die in de zwangerschap al niet op een roze wolk zitten. Of dit nu moeders zijn die gewoonweg niet lekker in hun vel zitten of onzeker zijn, mama’s die eerder een postpartum depressie hebben meegemaakt. Of de mama’s die iets ingrijpends meemaken tijdens hun zwangerschap: een overlijden, baanverlies, HG, HELLP. Of de moeders die meerdere miskramen of doodgeboren kindjes hebben gekregen. Alle moeders zijn welkom in mijn praktijk. Continue reading

Een rectus diastase is geen kattenpis

Ik dacht dat ik na de TVT operatie wel klaar zou zijn met de herstelwerkzaamheden aan mijn  lichaam, na twee zwangerschappen. Ik verlies inmiddels niet meer bij elke beweging vocht, dus dat was al enorme winst, zullen we maar zeggen. Helaas kreeg ik drie maanden geleden uit het niets hele gekke klachten, Van de een op de andere dag, had ik zoveel pijn in mijn bekken en onderrug, dat ik nog amper kon lopen. Ik schrok me te pletter. Allereerst, sport ik een paar keer per week en ben ik (dacht ik) top fit. Twen tweede, vroeg ik me af waarom ik nu net zoveel pijn had, als tijdens de bekkeninstabiliteit in mijn laatste zwangerschap? Ik bedoel, ik ben niet zwanger, dus waar kwam dit dan in hemelsnaam vandaan? Ik belde de fysio en die kwam meteen aan huis.

Leunend op hem, strompelde ik het huis door. Langzaam aan de achtertuin in. “Blijven bewegen, niet gaan liggen dan wordt het erger”, zei hij luid en duidelijk. Ik strompelde weer verder door de achtertuin aan de arm van mijn man en was oprecht bang. Stevende ik nu weer af op die rolstoel, net als toen? En waar kwam dit in godsnaam ineens vandaan? Ik vond het een beangstigend gevoel dat mijn lijf me ineens zo in de steek liet, terwijl ik er juist alles aan deed om het sterker te maken.

De pijn werd niet minder, dus ging ik op aanraden van mijn man naar het ziekenhuis. Daar kreeg ik een CT-scan en bleek ik een flinke rectus diastase te hebben. Dit houdt in, dat je buikspieren niet meer aan elkaar vast zitten. Hierdoor ontstond er bij mij een enorme druk op mijn bekken en onderrug. Omdat onze jongste zoveel spookte ’s nacht, was ik veel op met haar. Door de vermoeidheid til je dan vaak net even verkeerd en zo was mijn onderrug en bekken totaal overbelast geraakt. Omdat mijn buikspieren dus niet mee deden! Ik had zoveel pijn, ik kon mijn eigen kinderen haast niet meer optillen. Continue reading

Een postpartum depressie bestaat niet

Ik vind het te zot voor woorden, dat ik hier een artikel over moet schrijven, maar ik doe het toch.

Onlangs verscheen in de Volkskrant een artikel over hoe een huisarts omschreef, hoe ze door meer betrokkenheid een betere hulpverlener kon zijn. Een prachtig artikel, waar ik me helemaal in kon vinden. Toen ik tegen beter weten in, de reacties ging lezen, viel ik van de ene verbazing in de andere. Een postpartum depressie zou niet bestaan. Het is een mythe. Niet te bewijzen. Dat werk. Continue reading

Hoe mindfulness je uit je postpartum depressie kan halen

Toen ik midden in mijn postpartum depressie zat, dacht ik dat dit nooit meer over zou gaan. Omdat ik er met bijna niemand over praatte, had ik het gevoel dat ik de enige moeder op aarde was, die dit onderging. Daarnaast dacht ik ook nog eens dat ik de uitzondering op de regel was, dat ik nou net die ene mama was waarbij dat oer-gen, dat oer-gevoel van het moederschap, totaal ontbrak. De onzekerheid, de angsten en de enorme depressieve gedachten slokten mijn hele bestaan op. Hoe doen al die andere moeders dat, vroeg ik me dagelijks af.

Mijn toenmalige therapeut raadde me mindfulness aan. Omdat het nogal een geitenwollensokken imago had, dacht ik dat mindfulness iets was voor mensen met geitenwollensokken in hun Birkenstocks. Niks mis met Birkenstocks trouwens, ik draag ze graag en met verve. Affijn, mindfuless had dus een vrij stoffig imago. Ik had er weinig verwachtingen van. Wat achteraf gezien, eigenlijk vooral in mijn voordeel werkte. Ik begon me in te lezen en hoe meer ik erover las, hoe meer ik me realiseerde dat mindfulness eigenlijk voor iedereen goed zou zijn. Niet alleen voor moeders zonder roze wolk. Inmiddels, ben ik er van overtuigd dat als de hele wereld een snufje minfulness tot zich zou nemen, de wereld er heel anders uit zou zijn. Een stuk leuker en vriendelijker in ieder geval. Continue reading

Als je relatie in zwaar weer komt na de bevalling

Veel stellen hebben het zwaar, zo tijdens de eerste periode na de bevalling. Niet alleen, omdat ze weinig slapen. Maar omdat een kindje krijgen, vaak een enorme impact op jullie beiden heeft als ouders. Daar waar jullie voorheen gewoon je eigen gang konden gaan, zit een van de twee nu vaker thuis met jullie kindje. Dit zorgt vaak voor wrijving bij stellen. Daarnaast moeten jullie die nieuwe rol als ouders nog eigen zien te maken. Iets, waar de meeste nieuwbakken moeders en vaders veel moeite mee hebben aan het begin.

Logisch, want de enorme verantwoordelijkheid die je nu hebt voor de zorg van jullie kindje(s), is mega en alomvattend aanwezig. Je kan eigenlijk nooit meer “uit”. De aan-knop is daar en gaat zelden uit. Veel moeders die bij mij in de praktijk komen, hebben een of meerdere issues met hun partner. Na de bevalling is er veel veranderd en er komt veel druk op jullie schouders te liggen. Er wordt hierdoor ook meer ruzie gemaakt en de sfeer wordt er niet altijd gezelliger op. Neem dit van mij aan: een relatie is KEIHARD werken. En na de komst van een of meerdere kindjes al helemaal. Mensen die zeggen dat het niet zo is, die zijn hier mijns inziens niet helemaal eerlijk over. Ik ken eigenlijk geen een stel dat niet struggelt nadat ze ouders zijn geworden. Continue reading

Als je na een postnatale depressie weer zwanger wordt

Ik weet het nog zo goed. Ik hield voor de tweede keer in mijn leven een zwangerschapstest in mijn handen. Vol ongeloof staarde ik ernaar. Ik kon niet geloven dat ik deze keer zo snel zwanger was. Bij de oudste hebben we er ruim anderhalf jaar over gedaan. Dit keer was het binnen twee maanden raak. Ik voelde me vervuld van geluk en dankbaarheid. Maar ook angstig. Want hoe zou het dit keer gaan? Zou ik weer een postnatale depressie krijgen? Of zou het dit keer anders gaan? Ik verlangde er zo naar om dit keer wel een positieve ervaring te mogen hebben. Ik riep mijn man uit bed en vertelde hem lachend ons mooie nieuws: Livia zou een broertje of een zusje krijgen.

In de weken die volgden kreeg ik de ene zwangerschapskwaal na de andere. Dat is het een uitdaging, als je al een opstandige peuter hebt rondlopen en mama om de haverklap ziek, zwak en misselijk is. We hebben het daarom na de eerste echo al verteld. Omdat Liv een heel pienter meisje is en ze allang doorhad dat er wat aan de hand was. Ze reageerde dolblij en trok meteen mijn trui omhoog om te kijken waar mijn dikke buik was. Die was er toen niet, maar dat hebben we later ruimschoots ingehaald. Continue reading

Borstvoeding of flesvoeding; het is altijd jouw keuze

 

Borstvoeding versus flesvoeding is een heet hangijzer onder moeders. Ik heb er in mijn boek “Toen kreeg ik weer lucht”, ook al een hoofdstuk aan gewijd. Er zijn een hoop moeders die worstelen met de keuze: ga ik borstvoeding of flesvoeding geven? Omdat ze het allerbeste willen voor hun kindje en zo graag een goede moeder willen zijn.

Hoe sneu is het dan, als borstvoeding niet lukt? Omdat het teveel pijn doet of omdat er simpelweg niet voldoende melk uit komt? Deze net bevallen moeders voelen zich enorm schuldig en ervaren een gevoel van falen. Want al die andere moeders lukt het toch ook? Waarom lukt het mij dan niet? Ook wordt er vaak gezegd dat kunstvoeding minder goed zou zijn als flesvoeding. Wie heeft dat bewezen, vraag ik me dan af? Het feit dat hele massa’s chinezen ’s morgens vroeg al in de rij staan om de pakken Nutrilon naar hun thuisland te exporteren, zegt denk ik al genoeg. Onze flesvoeding is van topkwaliteit. Er zitten ook een hoop andere voordelen aan kunstvoeding: je kan ‘s nachts een keer doorslapen, omdat je partner de nachtvoeding doet. Je kan een keer de deur uit, omdat je niet perse thuis hoeft te zijn om je kindje te voeden. En nee, dan ben je dus geen ontaarde moeder. Dat is volkomen normaal. Continue reading

Waarom je nooit meer op dieet moet gaan!

Ik heb zolang ik me kan herinneren eigenlijk altijd al gestruggeld met eten. Of niet eten. Daar wil ik vanaf zijn. Op mijn zesde kwam ik in een klas terecht waar een enorme pestkop de klas bestierde. Zij besloot dat ik dik was, dus de rest van de klas besloot dit ook. Ze terroriseerde de hele klas en iedereen was bang om ook gepest te worden. Vanaf dat moment werd ik gebombardeerd tot “dik varken”. Vanaf toen, werd ik me heel bewust van mijn lichaam. Ik keek met een andere en vooral meer kritische blik naar mezelf. Een blik die ik de 29 jaar die volgden, niet meer heb kunnen loslaten.

Mijn uiterlijk werd steeds belangrijker

Was ik daadwerkelijk te dik? Welnee. Ik was een gezond meisje, wat danste en bewoog. In haar eentje elastieken in de achtertuin van mijn oma, want vriendjes of vriendinnetjes had ik eigenlijk niet. Naarmate de jaren vorderden, werd me steeds meer duidelijk hoe “belangrijk” uiterlijk eigenlijk voor mij geworden was. Dat kwam enerzijds door de puberteit en anderzijds door de wereld die zich op televisie en in de magazines waar ik een abonnement op had, werd geportretteerd. Popfoto, Yes, Hitkrant. You name it en ik las het. Ik zag alleen maar dunne meiden en wilde er net zo uitzien als hen. Met mijn prachtige maat 38, voelde ik me niet slank genoeg. Hoe zonde denk ik nu! Ik zou een moord doen voor maat 38.

Het jo-jo-effect maakte zich van mij meester

Op een gegeven moment ontdekte ik de dieet mentaliteit. Ik kon afvallen! Het begon onschuldig. Beetje op mijn eten letten en voor ik het weet, vlogen de kilo’s eraf. Toen ik begon te studeren, ontdekte ik pasta en pesto. O en tiramisu. Ik kan wel zeggen dat ik de Italiaanse keuken met volle overgave geconsumeerd heb. All of it! De kilo’s kwamen er in rap tempo bij en ik baalde daar vervolgens weer van. Dus ik besloot weer te gaan afvallen. Met Weight Watchers dit keer. De kilo’s vlogen eraf. Het leek wel magie! Beetje punten tellen, beetje opletten en daarbij sporten en hoppakee: daar ging ik weer een kledingmaat omlaag. Dat zich ondertussen het jo-jo effect had ingezet, merkte ik niet eens. Ik kwam aan en viel weer af. Dat was nou eenmaal zo. Story of my life. En ik ging weer verder met mijn leven. Ik hoorde mezelf wel eens zeggen: ”ik heb levenslang met diëten.” Toch ging er nog geen belletje bij mij rinkelen. Continue reading

Hoe handle je als nieuwbakken moeder onzekerheden na de bevalling?


Als je net bevallen bent, gaat er van alles door je heen. Door het slaapgebrek en de hormonen is je relativeringsniveau beneden alle pijl gezakt. Daarnaast heb je een heel nieuwe rol die je je nog eigen moet zien te maken. Daar bovenop heb je ineens een enorme verantwoordelijkheid voor de zorg voor je baby. Dit alles is voor veel nieuwbakken moeders een scenario, waarbij een leger aan onzekerheden oprukt. Logisch, dat je je hierdoor soms even om het hand voelt. Veel moeders vragen zich af: zijn die andere moeders ook zo onzeker? Worstelen zij ook zo met het moederschap? Vinden andere mama’s het ook zo zwaar? Het antwoord op al deze vragen is: ja!

Het is volkomen normaal dat je je onzeker voelt, zo net na de bevalling. Maar ook later in je leven zal je je als mama nog regelmatig onzeker voelen. Als je weer aan het werk gaat nadat je mama bent geworden of als je kindje voor het eerst naar school gaat bijvoorbeeld. Er zullen zich altijd weer nieuwe situaties voordoen, waardoor je je als moeder soms onzeker voelt. Is dat erg? Nee! Het goede nieuws is: je kan hier beter mee leren omgaan!

Als eerste is het belangrijk dat je erkent dat je je soms onzeker voelt. In plaats van het te gaan verbloemen of juist te overcompenseren door jezelf heel overdreven zelfverzekerd te doen voorkomen, bijvoorbeeld. Het is belangrijk dat je eerlijk bent naar jezelf toe en naar anderen. Zodat je het kan delen met je inner circle en je hier niet de hele tijd alleen mee rond blijft lopen. Op deze manier kunnen anderen je ook helpen met deze onzekerheden en worden de onzekerheden ook minder beladen voor jou als moeder.

Tevens is het evident om te accepteren van jezelf dat je deze onzekerheden hebt. Het is meer dan logisch, dat je als kersverse mama niet alle wijsheid in pacht hebt! En met jou vele andere mama’s ook niet, echt niet!  Dus accepteer dit van jezelf. Geef jezelf de ruimte om de onzekerheden er te laten zijn, in plaats van jezelf hierom te veroordelen. Zeg tegen jezelf: ik mag dit voelen, het is er al, dus laat het er gewoon zijn. Op het moment dat je deze gedachten en emoties toelaat, krijg je weer wat meer lucht.

Ten slotte is het voor jezelf heel fijn als je hulp zoekt, op het moment dat je merkt dat de onzekerheden met je op de loop gaan. Een moeder in mijn praktijk vertelde me ooit: ”Ik stond al op met een angstig gevoel. De gedachte ‘ik kan dit niet, ik ben geen goede moeder’, spookte meteen door mijn hoofd. Gevolgd door: ’hoe doen andere moeders dit allemaal?’ Deze mama werd vanaf het moment dat ze opstond al meegenomen door de maalstroom aan gedachten en onzekerheden over zichzelf en het moederschap. Super vervelend, want hierdoor begint je dag al meteen zo naar. Merk je dat je de onzekerheden na de bevalling niet los kan laten? Heb je het gevoel te falen als moeder en hier niet uit te komen? Geen nood! Je bent niet de enige mama die hier last van heeft. Mail naar info@froufroubegeleiding.nl en ik ga je hiermee helpen. De mama die hierboven omschreef, loopt inmiddels weer vrolijk achter de kinderwagen en heeft weer een fijn en ontspannen leven met haar gezin.