Als je als moeder constant in angst leeft

Sommige moeders voelen zich na de bevalling enorm onrustig. Het enorme verantwoordelijkheidsgevoel is overweldigend aanwezig. Vaak gaat dit gevoel gepaard met angstige en paniekerige gedachten en emoties. Omdat je niet weet wat normaal is, denken veel moeders dat dit erbij hoort of nog erger: dat ze zich aanstellen. Niks is minder waar. Als de angst vervolgens niet weggaat, maar alleen maar erger wordt, voelen deze mama’s zich vaak enorm onzeker en bang. Deze mama’s vragen zich af: wat als dit voor altijd blijft? Waarom denk ik de hele tijd zulke enge dingen? Wanneer stopt dit?.

Intrusies

Ik zie dit vaak in mijn praktijk en veel van deze moeders krijgen daarnaast last van intrusies. Dit zijn gedachten als: wat als ik mijn kind uit het raam gooi? Of als je de vaatwasser leegruimt: wat als ik mijn kind neersteek met een mes? Ik had hier zelf ook enorm veel last van na de geboorte van mijn oudste dochtertje. Ik dacht oprecht dat ik gek aan het worden was. Dat ze mijn kind bij me weg zouden halen en ik haar nooit meer zou zien.  Ik vroeg mezelf af: waarom denk ik dit de hele dag? Ik moet wel een hele slechte moeder zijn, dacht ik steeds. Dit alles gaf me nog meer angst en hierdoor belandde ik in een negatieve spiraal waar ik zelf niet meer uitkwam.

Veel schuld- en schaamtegevoel

Veel moeders kampen met deze intrusieve gedachten en durven het aan niemand te vertellen. Uit schaamte en schuldgevoel of uit angst om weggezet te worden als slechte moeder. Dit soort gedachten zijn, hoe gek dat ook klinkt, volkomen normaal. Het is een waarschuwingssysteem vanuit je brein dat zegt: let je op dat je de buggy niet loslaat als je op een steile helling loopt. Of: let je op dat je niet per ongeluk je kindje onder water laat gaan bij het in bad doen. Kortom: dit zijn allerlei scenario’s waar je je kindje voor wil behoeden. Continue reading

Als de Corona crisis je angsten aanwakkert

Deze week zijn de KDV’s en scholen alweer drie weken dicht. Voor veel ouders een enorme aderlating, omdat ze momenteel veel moeten multitasken en vaak overvraagd worden. De meeste ouders kunnen niet wachten tot het oude leven weer een beetje terugkomt. Ik zeg met opzet een beetje, want we zijn nog lang niet terug bij het oude leven. Maar het begin met vaccineren wordt volgende week gemaakt en dat brengt voor veel mensen weer wat hoop. Echter, zijn er ook moeders en vaders voor wie dit anders voelt. Ouders die eigenlijk amper waren bekomen van de lockdown van afgelopen Maart en nu weer met de handen in het haar zitten. Maar, er speelt meer.

Veel angst

Ik zie veel moeders in mijn praktijk en om mij heen die worstelen met angsten. Angst om ziek te worden, om een dierbare te verliezen of dat hun kindje besmet raakt met het virus. Maar ook dat ze overspannen raken door deze lockdown of in een burn-out terecht komen. Daarnaast voelt het voor ouders vaak veilig, zolang jullie in de quarantaine bubbel zit en het Corona virus voor je gevoel buiten de deur kan houden, voelt dit veilig. Maar als je kindje straks weer naar de opvang of naar school gaat, komt hij of zij weer in aanraking met andere kinderen en volwassenen. Dit betekent automatisch ook meer blootstelling aan potentiële Corona patiënten. Veel mensen weten nog niet of ze het virus (al gehad) hebben, omdat niet elke Corina patiënt ook daadwerkelijk symptomen heeft. Kortom; er speelt een hoop en veel ouders worstelen hier enorm mee.

Schijnveiligheid

Veel ouders googelen er op los en checken elke nieuwssite die er bestaat. op deze manier proberen ze even de controle terug te pakken in een toch wel erg onzekere situatie. Begrijpelijk, want dit geeft dan weer even een gevoel van veiligheid. Alleen, is dit schijnveiligheid. Tien minuten later is dat kalme gevoel weer verdwenen en heb je de volgende beer op de weg gevonden. En begint het hele google circus weer opnieuw. Voor anderen voelt de situatie voor jullie als gezin relatief veilig, zo in jullie quarantaine bubbel. Dit geeft voor angstige moeders en vaders ook weer een gevoel van controle. Eigenlijk is het loslaten van deze controle de oplossing en het accepteren van je angsten en onzekerheden. Alleen is dat voor deze moeders die sneller last hebben van angsten, extra moeilijk. Dat is mijns inziens heel begrijpelijk. Continue reading

Als mama voel je soms angsten en dat is oké

Veel mama’s die ik zie in mijn praktijk, ervaren regelmatig angst. Omdat ze bang zijn dat hun kindje iets overkomt. Of dit nu is, door hun toedoen of die van een ander: de angst is echt en alomvattend aanwezig. Als je vaak leeft in angst, heb je een niet aflatend gevoel van gejaagdheid, je hebt regelmatig hartkloppingen en je slaapt slecht. Dit laatste verergert het probleem ook nog eens. Als je slecht slaapt (en dan heb ik het niet over drie nachten), vermindert onder andere je relativeringsvermogen. Dit vermogen heb je soms even hard nodig, als je in paniek bent. Omdat het je kan kalmeren en weer met beiden benen op de grond kan zetten. Als je niet of weinig slaapt, gaat dit relativeringsvermogen op de schop en heb je dus nog meer last van deze angstige gevoelens. Hierdoor ga je ook weer minder goed slapen, omdat je soms in paniek wakker schrikt ’s nachts. Voor je het weet, beland je in een vicieuze cirkel waar je moeilijk alleen uitkomt.

Vluchten, bevriezen of vechten

Vanuit de oertijd zijn we als mens geprogrammeerd om op drie manieren op angst te reageren: bevriezen, vechten of vluchten. Welke van de drie je ook (onbewust) kiest, je accepteert je angst niet. Je bevriest, vecht er tegen of rent ervoor weg. Beiden is heel begrijpelijk, want angst voelt onaangenaam. Het is nu eenmaal geen fijne emotie om te ervaren. Logisch, dat je brein er van weg wil gaan. Echter, op het moment dat je dit doet, negeer je eigenlijk het probleem en komt de angst uiteindelijk als een boemerang weer bij je terug. Soms heviger, dan dat de angst hiervoor was. Continue reading