Een rectus diastase is geen kattenpis

Ik dacht dat ik na de TVT operatie wel klaar zou zijn met de herstelwerkzaamheden aan mijn  lichaam, na twee zwangerschappen. Ik verlies inmiddels niet meer bij elke beweging vocht, dus dat was al enorme winst, zullen we maar zeggen. Helaas kreeg ik drie maanden geleden uit het niets hele gekke klachten, Van de een op de andere dag, had ik zoveel pijn in mijn bekken en onderrug, dat ik nog amper kon lopen. Ik schrok me te pletter. Allereerst, sport ik een paar keer per week en ben ik (dacht ik) top fit. Twen tweede, vroeg ik me af waarom ik nu net zoveel pijn had, als tijdens de bekkeninstabiliteit in mijn laatste zwangerschap? Ik bedoel, ik ben niet zwanger, dus waar kwam dit dan in hemelsnaam vandaan? Ik belde de fysio en die kwam meteen aan huis.

Leunend op hem, strompelde ik het huis door. Langzaam aan de achtertuin in. “Blijven bewegen, niet gaan liggen dan wordt het erger”, zei hij luid en duidelijk. Ik strompelde weer verder door de achtertuin aan de arm van mijn man en was oprecht bang. Stevende ik nu weer af op die rolstoel, net als toen? En waar kwam dit in godsnaam ineens vandaan? Ik vond het een beangstigend gevoel dat mijn lijf me ineens zo in de steek liet, terwijl ik er juist alles aan deed om het sterker te maken.

De pijn werd niet minder, dus ging ik op aanraden van mijn man naar het ziekenhuis. Daar kreeg ik een CT-scan en bleek ik een flinke rectus diastase te hebben. Dit houdt in, dat je buikspieren niet meer aan elkaar vast zitten. Hierdoor ontstond er bij mij een enorme druk op mijn bekken en onderrug. Omdat onze jongste zoveel spookte ’s nacht, was ik veel op met haar. Door de vermoeidheid til je dan vaak net even verkeerd en zo was mijn onderrug en bekken totaal overbelast geraakt. Omdat mijn buikspieren dus niet mee deden! Ik had zoveel pijn, ik kon mijn eigen kinderen haast niet meer optillen. Continue reading

Borstvoeding of flesvoeding; het is altijd jouw keuze

 

Borstvoeding versus flesvoeding is een heet hangijzer onder moeders. Ik heb er in mijn boek “Toen kreeg ik weer lucht”, ook al een hoofdstuk aan gewijd. Er zijn een hoop moeders die worstelen met de keuze: ga ik borstvoeding of flesvoeding geven? Omdat ze het allerbeste willen voor hun kindje en zo graag een goede moeder willen zijn.

Hoe sneu is het dan, als borstvoeding niet lukt? Omdat het teveel pijn doet of omdat er simpelweg niet voldoende melk uit komt? Deze net bevallen moeders voelen zich enorm schuldig en ervaren een gevoel van falen. Want al die andere moeders lukt het toch ook? Waarom lukt het mij dan niet? Ook wordt er vaak gezegd dat kunstvoeding minder goed zou zijn als flesvoeding. Wie heeft dat bewezen, vraag ik me dan af? Het feit dat hele massa’s chinezen ’s morgens vroeg al in de rij staan om de pakken Nutrilon naar hun thuisland te exporteren, zegt denk ik al genoeg. Onze flesvoeding is van topkwaliteit. Er zitten ook een hoop andere voordelen aan kunstvoeding: je kan ‘s nachts een keer doorslapen, omdat je partner de nachtvoeding doet. Je kan een keer de deur uit, omdat je niet perse thuis hoeft te zijn om je kindje te voeden. En nee, dan ben je dus geen ontaarde moeder. Dat is volkomen normaal. Continue reading

Help! Ik ben mama!

 

Als je net moeder bent geworden, komt er heel veel op je af. Allereerst heb je nu ineens het wezentje in je armen, wat je negen maanden lang hebt voelen trappelen, bewegen en groeien in je buik. Voor sommige moeders is dit heel onwerkelijk aan het begin. Daarnaast ben je moe van de bevalling en heb je vaak al twee nachten niet geslapen. Tel daar de rond gierende hormonen bij op en je hebt de poppen aan het dansen.

Voor veel nieuwbakken moeders is het enorm wennen, zo net na de bevalling. Je hebt ineens de enorme verantwoordelijkheid voor de zorg van je kindje. Iets wat veel moeders onrust en angsten geeft. Sommige mama’s vragen zich dagelijks af: wat nou als mijn kindje iets overkomt door mijn toedoen? Ook vinden nieuwbakken mama’s het niet altijd even leuk om moeder te zijn. Omdat ze hun oude leventje missen, veel van zichzelf kwijtraken en zichzelf helemaal opnieuw moeten uitvinden. Was je vroeger nog de laatste die op feestjes naar huis ging en het licht uitdeed, nu zit je ineens veel thuis met je baby. En hoeveel je ook van je kindje houdt, je verlangt soms wel eens terug naar de tijd waar je festival na festival afging en het licht zag worden met je partner. Alleen zeggen de meeste moeders dit niet, omdat ze niet ondankbaar of een slechte moeder willen zijn. Continue reading

De 5 fijnste cadeaus of gebaren in de kraamweek

Als net bevallen moeder, krijg je vaak de volgende vragen: wat kan ik voor je meenemen? Kan ik iets voor jullie doen? Of wat wil je graag hebben voor je kindje? Super fijn als mensen zo met je meedenken. Vaak heb je alleen geen notie, wat je moet antwoorden op deze vraag. Andere moeders zijn hierin erg georganiseerd en maken voor de bevalling al online een verlanglijstje. Voor hun baby of voor henzelf. Maar de meesten hebben geen idee of hebben zelf al de hele uitzet verzameld en ingeslagen. Toch zijn er heel fijn presentjes of gestes die je de kersverse ouders cadeau kunt doen. Namelijk: Continue reading

De vijf heftigste gedachten na de bevalling

Moeders die net bevallen zijn, hebben soms de meest intense gedachten. Ook de moeders die naar eigen zeggen, wel op de roze wolk zitten. De periode na de bevalling, is een van de heftigste perioden die een vrouw ooit zal doormaken in haar leven. Het is dan ook niet gek, dat je wordt overstelpt met gedachten en emoties, waar je soms enorm van kan schrikken.

Het goede nieuws is: je hoeft er niet van te schrikken! Het is namelijk heel normaal dat je deze gedachten hebt.  Hier volgen de vijf heftigste gedachten die een nieuwbakken moeder kan hebben na de bevalling:

  1. Ik had hier nooit aan moeten beginnen. Veel moeder schrikken enorm van deze gedachte. Omdat ze zich dan een slechte moeder voelen. Het tegendeel is waar: je bent geen slechte moeder als je dit denkt. Je hebt gewoon moeite met het moederschap en dat mag. Niemand verwacht van jou dat je het moederschap meteen helemaal fantastisch vindt, dus verwacht dit dan ook niet van jezelf!
  2. Ik kan dit helemaal niet! Als je net bevallen bent, komt er zo veel op je af, dat je je afvraagt hoe andere moeders dit allemaal doen. Alle nieuwe dingen die je moet onthouden, een routine ontwikkelen met je baby en het slaapgebrek waardoor je amper nog functioneert. Natuurlijk voel je je dan wel eens wanhopig en denk je: help! Ik ben hier niet voor in de wieg gelegd! Geef het de tijd! Laat het allemaal maar gebeuren en op den duur ga je merken, dat je sterker in je schoenen gaat staan.
  3. Ik ben de slechtste moeder ooit. Heb je je kindje per ongeluk zonder gordels vastgemaakt achter in de auto? Heb je je baby in een onbewaakt ogenblik van de commode af laten rollen? Heb je je kindje te hete melk gegeven? Dit is heel vervelend, maar het overkomt ons allemaal. Dit maakt je geen slechte moeder! Stop met jezelf te veroordelen en wees lief voor jezelf!
  4. Waarom kan ik niet meer genieten van het moederschap? Dit is een veel gehoorde gedachte van moeders die ik zie in mijn praktijk. Het is meteen ook een heel abstracte vraag, want wat is genieten nu eigenlijk? Betekent dit dat je na de bevalling constant op een roze wolk moet zitten? Nee! Natuurlijk heb je die momenten, dat je helemaal wegsmelt als je baby naar je lacht. Dat is een genietmoment pur sang! Maar die andere momenten, die waarin je er even geen snars aan vindt, mogen er net zo goed zijn. Accepteer dit van jezelf en laat het dan los.
  5. Krijg ik ooit mijn leven weer terug? Zo net na de bevalling, voelt het alsof je leven is overgenomen door je kindje(s) en alsof alles om hen draait. Je cijfert jezelf helemaal weg en vergeet eigenlijk totaal wie je was voordat je ooit moeder werd. Dat is heel begrijpelijk! Natuurlijk krijg je je leven weer terug! Het vergt alleen tijd en een goede planning. Zorg voor een dag(deel) in de week, waarop je iets kan doen, wat je helemaal zelf in kan richten. Naar de kapper, lunchen met een vriendin of naar de sauna. Alles mag, als jij er maar blij van wordt! Op dit soort momenten zonder de enorme verantwoordelijkheid voor je kindje(s), laad je helemaal op. Dit is zo ontzettend belangrijk!

Continue reading

Hoe hou je het leuk samen nadat je ouders bent geworden?

Veel stellen bevinden zich na de komst van een of meerdere kindjes in enigszins onrustig vaarwater. De zorg van alle dag zorgt soms voor chaos en als je een of meerdere kindjes hebt, komt je relatie vaak op de tweede plek te staan. Dit doen jullie natuurlijk niet expres. De zorg voor de kinderen, de stress van alledag en een druk sociaal leven, slurpt al jullie energie op. Dan is het makkelijk en comfortabel, om ’s avonds uitgezakt op de bank te Netflixen tot het tijd is om naar bed te gaan.

Logisch, dat veel stellen met (jonge) kinderen worstelen, om de sleur uit hun relatie te weren. Vaak hoor ik van (nieuwbakken) moeders dat ze het hun partner wel eens verwijten dat hij “lekker naar zijn werk gaat”, terwijl zij thuis het huishouden “moeten” runnen. Sommige moeders verlangen zelfs met smart naar het einde van hun zwangerschapsverlof, zodat ze zelf ook weer aan het werk kunnen. Even iets voor zichzelf doen. En daar zit nu net de crux. Want die tijd voor jezelf, is super belangrijk. Zowel voor jouw partner, als jijzelf.  Wat heel belangrijk is, is dat jullie samen proberen iets leuks te blijven doen (als is het een keer per maand).  Dit kan van alles zijn: samen uit eten gaan, naar de bioscoop, samen wandelen en ergens lunchen, enzovoorts. Tevens is het belangrijk dat je ook los van elkaar dingen gaat doen. Laat hem lekker op vrijdagavond voetbal kijken met zijn vrienden en ga zelf lekker een dagje naar een spa, winkelen of lunchen met je beste vriendin. Op dit soort momenten laad je weer even op en ben je niet alleen maar moeder, maar ook weer even je vertrouwde zelf. Continue reading

Wat als je geen oermoeder bent?

Voor veel moeders komt het moederschap gepland. Ze zijn de zogehete “oermoeder”. Ze dromen er als klein meisje al van hoe het is om mama te zijn. Ze oefenen met hun pop en verzorgen deze. Ze kleden hun Barbies aan en uit, borstelen hun haren, etc. Ik propte als mini oermoeder zelfs al leverworst in de mond van mijn pop Lieselot. Die mijn moeder er vervolgens met geen mogelijkheid meer uitgepeuterd kreeg . Maar, dat daar gelaten. Ik ben zo’n oermoeder, die er al haar hele leven van droomde om moeder te worden. Ik wilde niks liever.

Maar er zijn ook moeders die dit niet hebben. Die zich alles behalve een oermoeder voelen. De vrouwen die een kind krijgen omdat het naar eigen zeggen “moet”. Die de opgelegde druk van de maatschappij zo intens ervaren, dat ze besluiten om “toch maar een kind te krijgen”. Of moeders die per ongeluk zwanger raken en er geen raad mee weten. Die geen verbintenis voelen met het kindje wat in hun buik groeit en als het eenmaal geboren is, geen idee hebben wat ze er mee aan moeten. Continue reading