Als je relatie in zwaar weer komt na de bevalling

Veel stellen hebben het zwaar, zo tijdens de eerste periode na de bevalling. Niet alleen, omdat ze weinig slapen. Maar omdat een kindje krijgen, vaak een enorme impact op jullie beiden heeft als ouders. Daar waar jullie voorheen gewoon je eigen gang konden gaan, zit een van de twee nu vaker thuis met jullie kindje. Dit zorgt vaak voor wrijving bij stellen. Daarnaast moeten jullie die nieuwe rol als ouders nog eigen zien te maken. Iets, waar de meeste nieuwbakken moeders en vaders veel moeite mee hebben aan het begin.

Logisch, want de enorme verantwoordelijkheid die je nu hebt voor de zorg van jullie kindje(s), is mega en alomvattend aanwezig. Je kan eigenlijk nooit meer “uit”. De aan-knop is daar en gaat zelden uit. Veel moeders die bij mij in de praktijk komen, hebben een of meerdere issues met hun partner. Na de bevalling is er veel veranderd en er komt veel druk op jullie schouders te liggen. Er wordt hierdoor ook meer ruzie gemaakt en de sfeer wordt er niet altijd gezelliger op. Neem dit van mij aan: een relatie is KEIHARD werken. En na de komst van een of meerdere kindjes al helemaal. Mensen die zeggen dat het niet zo is, die zijn hier mijns inziens niet helemaal eerlijk over. Ik ken eigenlijk geen een stel dat niet struggelt nadat ze ouders zijn geworden. Continue reading

De 10 dingen die ouders mij het vaakst vertellen

Nieuwbakken ouders krijgen een hoop voor hun kiezen. Hun kindje is nog maar net geboren en er komt enorm veel op deze papa’s en mama’s aan.. Het is dan ook niet voor niks dat veel stellen hulp zoeken, als ze net ouders zijn geworden. In mijn praktijk zie ik regelmatig stellen die enorm worstelen met het ouderschap. Omdat ze het gevoel hebben dat ze falen, geen idee hebben hoe ze het aan moeten pakken of gewoon graag een steuntje in de rug willen. Dit zijn de tien dingen die ouders het vaakst vertellen in therapie:

1. Ik voel me vaak best eenzaam

Eenzaamheid is een groot taboe onder nieuwbakken ouders. Velen durven niet te vertellen, dat ze zich soms eenzaam voelen in hun nieuwe rol als papa of mama. Het is ook geen kattenpis, vader of moeder worden. Eerst was je gewoon Tilda en nu ben je ineens Tilda, de moeder. Deze rolverandering is enorm wennen als je net bevallen bent en zorgt vaak voor vervreemding van de buitenwereld. Ook kan deze rolverandering ervoor zorgen dat ouders geïsoleerd raken. Omdat ze zich geen raad weten met hun gedachten en emoties en geen aansluiting vinden met de buitenwereld over hun soms donkere gedachten. Want de hele wereld zit toch op een roze wolk na de bevalling? Nee. Helaas is dit niet altijd het geval.

2. Waarom ben ik hier aan begonnen?

Bij sommige ouders gaat het niet meteen van een leien dakje na de bevalling. Verschillende factoren kunnen zorgen voor veel stress voor kersverse ouders. Door het slaapgebrek, de krampjes en de hormonen die bij vrouwen een grote rol spelen, voelt een nieuwe moeder zich vaak niet lekker in haar vel. Vaders vinden dit vaak moeilijk om te zien, want ineens is hun vrouw een ander persoon geworden.  Ouders voelen zich soms enorm beperkt, want ze kunnen niet meer zo makkelijk de deur uit ,als voor dat ze een kindje kregen. Daarnaast speelt de constante verantwoordelijkheid voor de zorg van hun kindje ook nog een grote rol. Deze verantwoordelijkheid gaat ook niet meer weg en dit zorgt bij de ouders voor gedachten als: ik snak naar mijn oude leven. Was ik hier maar nooit aan begonnen. Ik mis mijn vrijheid. Allemaal heel begrijpelijk. Deel dit alsjeblieft met elkaar, het mag er gewoon zijn.

3. Het lijkt andere ouders zo makkelijk af te gaan en mij niet

Veel ouders vragen zich regelmatig af waarom het andere stellen zo ogenschijnlijk makkelijk af lijkt te gaan. Ik heb nieuws voor jullie, lieve papa’s en mama’s: dat is niet zo! Je zou denken door alle gelukzalige instagrampostst van celebs dat het een en al gelukzaligheid is in de levens van bekende mensen. Niks is minder waar. Ook zij lopen tegen deze moeilijkheden aan. Ook zij dealen met stress, vermoeidheid en die rotkrampjes! Alleen delen ze dit onderdeel van het ouderschap vaak niet op social media. Jammer, want ik denk dat ze hiermee enorm zouden bijdragen aan het doorbreken van het taboe op de grijze wolk!

4. Ik wil geen tweede kind meer

Sommige ouders durven dit niet hardop uit te spreken, maar denken dit wel als ze nog niet zo lang geleden ouders zijn geworden. Ik wil echt nooit meer een tweede kind. Ik vind dit al zo ontzettend heftig, ik moet er niet aan denken, om dit dan straks allemaal nog eens mee te moeten maken. Dat is ook helemaal prima. Je hoeft je daar nu ook nog helemaal over na te denken! Focus je eerst op het nu en de huidige situatie. Probeer eerst uit de overlevingsstand te komen, voordat je überhaupt na gaat denken over een tweede kindje.

5. Ik ben mezelf helemaal kwijt. Wie ben ik nu ik vader of moeder ben?

Als je net ouders geworden bent, is het heel erg zoeken naar wie je bent. Door de hierboven genoemde rolverandering, de verantwoordelijkheid die je voelt voor je kindje(s) en de constante zorg voor jullie kleintje, kom je eigenlijk amper nog aan jezelf toe. Vroeger gingen jullie vaak de hort op, lekker uit eten of naar een festival. Tegenwoordig draait alles om voedingsschema’s, poepluiers en wie regelt welke huishoudelijke taken. Logisch, dat je dan weer moet zoeken naar de balans tussen de persoon die je ooit was en wie je nu bent nu je papa of mama bent geworden. Je oude ik is er nog steeds, die is echt niet met de noorderzon vertrokken. Straks komt er gewoon weer ruimte voor de dingen die jullie beiden fijn vonden om te doen. Je kan je hobby’s weer oppakken, samen uit eten gaan of dingen met vrienden doen. Je moet gewoon weer even de balans terug vinden en dat heeft tijd nodig. Gun jezelf die tijd ook! Dit gaat niet over een nacht ijs.

6. Papa is bang dat zijn emotionele copingskills in het niet valt naast die van mama

Vrouwen zijn van nature vaak ruimer bedeeld met emotionele copingskills dan mannen. Bij de moeders komt het verzorgende, de empathie en de liefdevolle benadering wat makkelijker dan bij de vaders. Logisch, want een vrouw draagt het kindje negen maanden in haar buik en bouwt vanaf dag 1 al een band op met jullie kindje. Vaders zijn soms bang dat ze achterblijven bij hun vrouw in de emotionele ontwikkeling die de opvoeding van hun kindje van hem vraagt. De meeste mannen hebben ook niet opgepast op hun buurkindjes of neefjes en nichtjes. Vrouwen oefenen dit vaak al op jonge leeftijd en hebben in die zin, al een stapje voor. Mannen zijn na de geboorte vaak bang dat ze het emotionele aspect van het ouderschap niet bij kunnen benen en haken vervolgens ontmoedigd af. Met de gedachte: dit kan ik toch niet.  Wat weer tot frustraties leidt bij de moeders. Vervolgens worden de vaders bestempeld als lui, ongeïnteresseerd of afwezig. Terwijl deze papa ook gewoon zijn best doet om het allemaal zo goed mogelijk te doen. Weet, dat je het als vader al snel goed doet in de ogen van je kindje. Als je laat zien dat je onvoorwaardelijk van ze houdt en er altijd voor ze bent, zullen ze dit voelen, echt waar.

7. Ik ben vast de enige mama die het “moedergen” totaal mist

Dit is een veel voorkomend fenomeen, wat ik veel voorbij zie komen in mijn praktijk. Moeders voelen vaak de enorme druk om een soort “oermoeder” te zijn. De mama die alles kan, alles weet en nooit iets fout doet. Alleen: die bestaat helemaal niet! Echt niet! Elke moeder verknald wel eens iets, pakt iets onhandig aan of denkt achteraf: was dit nou wel zo’n goed idee? En dat is allemaal prima. Je mag er zijn, precies zoals je bent, Jouw kindje kijkt met grote ogen naar zijn of haar mama en denkt alleen maar: dit is mijn mama en ik ben dol op haar! Je doet het goed, heus waar. Stop met jezelf te vergelijken met andere moeders. Die doen ook maar wat. Heus!


8. Gaan mijn angsten en zorgen ooit over?

Veel ouders krijgen bij het ouderschap een “fijn” cadeau, namelijk niet aflatende angst dat hun kindje iets zal overkomen. Vaders van dochters hebben dit vaak nog een tandje erger, omdat ze allerlei doomscenario’s hebben van wat hun kleine meisje allemaal kan overkomen. Ze slapen er slecht van, piekeren veel en vinden het moeilijk om deze angsten los te laten. Dit geldt voor zowel de vader, als de moeder. Deze angst kan soms de levens van deze papa’s en mama’s enorm beheersen. Zo erg, dat ze op een gegeven moment ook niets meer willen of kunnen ondernemen uit angst, voor wat er mis zou kunnen gaan. Zonde, want zo ontneem je jezelf allerlei mooie momenten met je kleintje. Leg de lat dus wat lager voor jezelf en begin met kleine stapjes.

9. Mijn relatie staat zo onder druk, ik weet niet hoe we dit gaan overleven

Naast het feit dat je als mens veel onder druk komt te staan als je net een baby hebt gekregen, komt ook de relatie tussen twee partners enorm onder druk te staan. Vaak is er amper tijd om samen een warme maaltijd te nuttigen, laat staan om van alles te gaan ondernemen. Ik adviseer stellen dan ook steevast om één avond in de week samen te eten. Of jullie nu uit eten gaan of er een datenight at home van maken, kies iets wat fijn voelt. Maak er iets gezelligs van. Telefoons weg, maak jullie favoriete gerecht en praat met elkaar. Communicatie is alles in een relatie. Als je niet praat over de dingen die je bezighouden, waar je mee zit of waar je tegenaan loopt, kan je partner je moeilijker aanvoelen of begrijpen. Soms wil je gewoon even aangehoord worden of een knuffel, geef dit dan aan. Niet iedereen zit op een oplossing te wachten. Respecteer elkaar en geniet van de tijd samen. Praat over wat je wel allemaal leuk vind aan het ouderschap. Zoek naar dingen die jullie wel nog kunnen doen samen en als gezin. Vind elkaar terug en kies weer bewust voor elkaar, ook nu jullie samen een kindje hebben en alles even op losse schroeven staat. Een relatie is hard werken, voor iedereen. Trust me!

10. Ik weet niet waarom mensen het altijd over die roze wolk hebben. Ik kan hem maar niet vinden

Daar is hij weer! De fameuze roze wolk. Ik kan het niet genoeg benadrukken. De roze wolk is een utopie. Die bestaat niet. Ja, je zal roze wolk momenten hebben op een dag, maar geen enkele ouder zit maandenlang, 24/7 op een roze wolk. Echt niet. Er zullen momenten zijn waarop je je kindje aankijkt en denkt: wat hou ik zielsveel van jou, wat ben je toch lief, ik wil je tegen alles beschermen, etc. Maar er zullen ook momenten zijn waarop je denkt: nu kan ik het even niet meer aan of ik wil je even achter het behang plakken. En dat is allemaal prima! Laat het er gewoon zijn. Accepteer dat het soms gewoon even heel erg aanpoten is en omarm de chaos. Je blijft je niet zo voelen, zoals nu. Weet dat het straks makkelijker zal gaan.

Worstelen jullie met het ouderschap en willen jullie ook een steuntje in de rug? Mail dan naar info@froufroubegelding.nl! Samen werken we aan een betere balans en meer rust binnen jullie gezin.

Hoe voorkom je een relatiecrisis als nieuwbakken ouders?

Op het moment dat je als stel begint na te denken over kinderen, begint er al een kleine verandering te komen in jullie relatie. Je begint te dagdromen over hoe het zal zijn als jullie straks eenmaal kinderen hebben. Jullie hebben beiden vast al verschillende ideeën over de opvoeding, regels en waarden en normen binnen jullie gezin. Sommige stellen zitten volledig op een lijn met betrekking tot deze onderwerpen, andere stellen staan recht tegenover elkaar.

Als het dan eenmaal zover is en jullie zijn papa en mama geworden, komt de grootste verandering. Ineens is daar een klein baby’tje die alles op zijn kop zet. Je eigen identiteit komt op losse schroeven te staan. Je bent nu moeder of vader geworden. Daar komt een heel eisenpakket bij kijken. Ouders worden is, alsof je eindexamen moet doen voor iets, waar je nooit een gedegen opleiding voor hebt gedaan. Logisch, dat jullie als stel, elkaar ook weer moeten vinden. Tussen de poepluiers, de slapeloze nachten en de voedingen door, moet je ergens tijd voor elkaar vrij zien te maken.

Voor veel stellen is dit erg lastig. Doordat jullie leven ineens full-time om de kindje(s) draait, heb je veel minder tijd om samen even alleen te zijn. Een avondje samen weg is in tegenstelling tot vroeger, niet meer zomaar gepland. Tegenwoordig vraagt dit om een ijzersterke planning, regelen van oppas en op tijd reserveren van een leuk restaurantje. Doordeweeks zit je vaak samen doodmoe op de bank, te Netflixen in je pyjama en rollen jullie uiterlijk 22.00 je bed in. Logisch, want je weet maar nooit wat voor nacht je te wachten staat en hoeveel uur slaap je krijgt.

Een relatiecrisis ligt vaak op de loer bij kersverse ouders. Continue reading

Postnatale depressies bij vaders

In mijn praktijk zie ik vooral moeders, die na de bevalling in een postnatale depressie zitten. Echter, zitten niet alleen moeders soms op een grijze wolk, ook vaders kunnen hier last van hebben. Uit onderzoek is gebleken dat een op de tien vaders, hier last van heeft in mindere tot soms ernstige mate. In mijn praktijk komen ook vaders, die na de bevalling erg moeten wennen aan hun nieuwe rol. Ook mannen hebben hier vaak moeite mee en komen bij mij voor advies als ze in een postnatale depressie zijn beland.

Ik vind het enorm belangrijk om aandacht voor postnatale depressies onder vaders te vragen. Omdat er van deze papa’s vaak wordt verwacht, dat ze het allemaal maar aankunnen. Terwijl het voor nieuwbakken vaders, ook heel moeilijk is om aan hun nieuwe vaderrol te wennen. Vaders vertellen mij: ”Vroeger gingen we samen naar festivals en zakten we avonden door in de kroeg. Nu liggen we elke avond om 21.00 uur in bed.” Dat is even omschakelen voor veel mannen. Ook het veranderen van hun vrouw, vinden veel vaders lastig. Draaide het vroeger nog om hen tweeën en werd er uitgebreid getafeld, tegenwoordig bepaalt de baby alles en is er weinig ruimte meer voor hun tweeën, laat staan voor spontaniteit. Ik vertel deze uitgebluste papa’s dan ook, dat dit allemaal weer gaat komen. Dat het eerste jaar met een baby nu eenmaal heftig is. Dat het wennen is, om samen voor een kindje te zorgen en dat jullie elkaar hierin weer moeten vinden.

Het is heel begrijpelijk, dat je als net “bevallen” vader, ook in een postnatale depressie kan belanden. De symptomen variëren, maar zijn vaak:

  • Slecht slapen
  • Weinig eetlust
  • Veel piekeren en stress ervaren
  • Angstige gevoelens of gedachten
  • Negatieve emoties met betrekking tot het vaderschap
  • Redelijke tot extreme mate van onzekerheid

Accepteer van jezelf, dat je als vader in een postnatale depressie terecht bent gekomen. Het is niet niks, een kindje krijgen. Het is een hele verandering, op alle vlakken.

Ook het seksleven wordt vaak besproken in mijn praktijk: ”Vroeger hadden we een paar keer per week seks. Tegenwoordig mag ik blij zijn, als we een keer per maand halen.” Mannen raken hier eerder door gefrustreerd, dan vrouwen. Ik leg deze vaders dan ook uit, dat er heel veel gebeurd is met hun vrouw. Dat hun lijf een tijd lang niet van henzelf is geweest en dat ze haar lichaam gedeeld heeft met hun kindje. Daarnaast is er tijdens de bevalling behoorlijk wat natuurgeweld losgelaten op de “kritieke zones”, zullen we maar zeggen. Logisch, dat een nieuwbakken mama, dan niet meteen staat te springen om seks. Uitzonderingen daargelaten, natuurlijk. Dat komt wel weer. Sommige vaders hebben juist door het enorme slaapgebrek en de stress, helemaal geen seksdrive. Beiden is heel begrijpelijk en hoort ook bij de signalen van een postnatale depressie bij mannen.

Waar het om gaat is, dat ook vaders in een postnatale depressie terecht kunnen komen. Ook zij worstelen met extreme vermoeidheid en psychische stress. Soms neemt de behoefte om sociaal contact te hebben af, gaan vaders steeds minder de deur uit en staat dit alles het dagelijkse functioneren van de kersverse papa in de weg. Hier moet meer begrip voor komen. Naast het feit dat vaders vanaf het komende jaar na de bevalling langer thuis mogen blijven, pleit ik voor meer openheid onder vaders. Het is niet niks wat deze mannen te verduren krijgen. In de hedendaagse tijdsgeest, draait het toch vaak om moeder en kind. Logisch, maar daarmee wordt de rolverandering en alle daarbij komende klachten van de jonge vader vaak onderkend.

Dus ken je of ben je een vader die niet op een roze, maar op een grijze wolk zit? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl. Samen werken we aan je herstel!

 

Help, mijn man is geen betrokken vader! Lees het hier: http://bit.ly/2BUig8E

Het heruitvinden van je partner

Op het moment dat je ontdekt dat je zwanger bent, verandert er iets. In jou zelf, maar ook in je relatie met je partner. Ineens zijn jullie niet meer met zijn tweeën, maar groeit er een leven in je buik. Een gedachte die overweldigend kan zijn, in positieve zin, maar ook in negatieve zin. Je vraagt je af: hoe zal het ons straks zal vergaan? Hoe zal het zijn, als het niet meer alleen over ons gaat?
Op het moment dat je niet meer alleen met zijn tweetjes bent, verandert ook de dynamiek in je relatie. Eerst maakte je je druk om dingen als, waar gaan we dit weekend uit eten of: gaan we naar dit festival of toch naar dat concert? Nu denk je na over babynamen, de manier van opvoeden en hoe jullie het straks willen gaan doen als ouders.
De meeste ouders hebben geen idee wat hen te wachten staat, zo net na de bevalling. Continue reading

De veilige bubble

Op het moment dat je in een soort veilige bubble zit van man, huisje, boompje, beestje, is het vaak moeilijk voor te stellen hoe het is, als je die veilige bubbel niet om je heen hebt. Dan zit je gewoon lekker in je comfort zone, je bent je er waarschijnlijk niet eens bewust van, dat je in die veilige bubble zit. Maar als deze dan ineens wegvalt, om wat voor reden dan ook, voel je je ineens naakt, kwetsbaar en om het hand. Want wat moet je nu ineens? Dit overkomt veel moeders, die bijvoorbeeld ineens zonder hun partner door het leven moeten of als hun partner vaak weg moet naar het buitenland voor zijn of haar werk. Continue reading

Help! Mijn man doet niks!

Je herkent dit beeld vast van televisie of social media: de blije vader die zijn kindje stevig in zijn armen houdt en er de hele dag mee rondsjouwt door het huis. Niks is hem te veel. Ondertussen geeft hij de baby een flesje zodat mama even kan dutten en als kers op de taart gaat hij ook nog boodschappen doen met de baby in de draagzak. Mooi plaatje, toch? Helaas is dit niet voor elke moeder realiteit. Sommige moeders hebben vaders in huis die niet zo vaak thuis zijn door hun drukke baan. Of papa’s die wel thuis zijn, maar vrijwel geen vinger uitsteken. Andere moeders hebben zelfs helemaal geen vaderfiguur in beeld en doen echt alles helemaal zelf. Er zijn natuurlijk genoeg papa’s die zich vol toewijding op het vaderschap storten. Die de mama’s bij alles ondersteunen. Niks is hen teveel. Ze koken, doen de was en doen na hun drukke werkdag de baby nog even in bad. Maar wat als dit niet zo is? Continue reading

Het inkakken van je relatie

Soms hoor ik van moeders dat ze vinden dat hun relatie aan het inkakken is, zo na de komst van hun kindje. Dat de sjeu er wel een beetje af is of soms zelfs helemaal. Dat hun man ’s avonds alleen nog maar wil liggen en zappen en toegegeven: zij zelf ook. Op zich is dat logisch, want de eerste jaren na de komst van een baby zijn intens. Zo intens, dat je je soms misschien wel afvraagt waar je aan begonnen bent? Voel je daar niet schuldig over. Het is iets wat veel moeders ook zo ervaren. Je bent dus niet de enige die zich zo voelt. Het roze wolk verhaal synct ook daar niet mee, want hoeveel berichten, foto’s, etc. zie je wel niet op social media, van gelukzalige gezinnen die het allemaal moeiteloos af lijkt te gaan. Geloof mij, dat dit een leven is wat ze aan de buitenwereld willen laten zien en dat dit niet per definitie de waarheid is. Ik denk dat ieder stel zulke mooie momenten beleeft, maar dat er ook genoeg momenten zijn waarop ze zich echt niet het “perfecte gezin” voelen. Of het idee hebben de “ultieme relatie” te ervaren. Achter de schermen vindt ook van alles plaats, waar jij en ik geen weet van hebben. Misschien liggen zij ook ’s avonds uitgeteld op de bank met een zak chips en weinig gespreksstof. Enorm ingekakt te wezen. Continue reading