Hoe handle je de feestdagen in Corona tijd?

Sinterklaas is in het land en alles is anders dan anders. We konden niet naar de intocht, er zijn geen Sinterklaas evenementen. Bij ons komt de Sint ook niet op schoolplein zoals gewoonlijk. Het is allemaal anders dan je normaal gesproken gewend bent. De feestdagen staan voor de deur en iedereen kijkt reikhalzend uit naar duidelijkheid van onze regering. Mogen we met kerst straks weer bij onze familie aanschuiven, kunnen we weer uit eten in ons favo restaurant of wordt het toch een kerst thuis in intieme sfeer?

De onduidelijkheid vinden veel moeders lastig

Ik merk dat de onzekerheid veel moeders bezig houdt. Ik zie, zowel in mijn praktijk als in onze directe omgeving, veel mensen die worstelen met alle restricties en onduidelijkheden. Veel ouders willen graag weten waar ze aan toe zijn. Niet alleen voor zichzelf, maar ook om het goed uit te kunnen leggen aan hun kindjes. Ik begrijp dat heel goed. Het geeft even een gevoel van veiligheid in onzekere tijden, als je weet wat er straks staat te gebeuren. Continue reading

Als je je als moeder onzeker voelt

We leven in een van de meest bizarre tijden ooit. De Corona crisis leek even wat minder grip te hebben op onze maatschappij, maar met de meest recente ontwikkelingen, stijgen de cijfers weer de pan uit. Ik hoor een hoop onzekerheid om me heen. Moeders die enorm worstelen met deze onzekerheid. Wat als deze semi lockdown niet werkt en we straks in een totale lockdown gaan? Wat als de scholen weer gaan sluiten? Wat als mijn eigen bedrijf omvalt of mijn partner zijn baan verliest? Het brengt enorm veel onzekerheden met  zich mee.

Die andere moeders hebben er schijnbaar geen moeite mee

Maar ook binnen het moederschap voelen veel mama’s zich onzeker. Als je om je heen kijkt, in real life of op soial media, lijkt het alsof andere moeders het allemaal ogenschijnlijk makkelijk af gaat. Veel moeders voelen zich dan te kort schieten of krijgen een faal gevoel van binnen. Zo zonde, want die andere mama’s lijken het wellicht allemaal voor elkaar te hebben, maar schijn kan bedriegen. Wie weet heeft die ene moeder net een huilbui achter de rug omdat ze zich heel rot voelt. Of misschien moet die andere mama en haar partner elke maand de eindjes aan elkaar knopen en hebben ze veel stress omtrent de financiën binnen hun huishouden. Continue reading

Als je het moederschap (soms) zwaar vindt

Er zijn soms van die momenten in het moederschap waarop je het even niet ziet zitten. Dit zijn meestal de momenten waarop de dingen niet zo gaan, zoals jij het graag had gewild. Of op de momenten waarop je door slaapgebrek, hormonen en weinig tijd voor jezelf het gevoel hebt dat je het niet meer kan handlen. Heel begrijpelijk, want als je net mama bent geworden, komt er enorm veel op je af. Maar ook als je kindjes wat ouder zijn, kan het moederschap je soms zwaar vallen. Veel moeders houden dit voor zichzelf, omdat ze niet willen klagen of niet als slechte moeder bestempeld willen worden.

Weg met dat taboe!

Dit laatste weegt erg zwaar mee voor deze mama’s. Want zeg nou zelf, niemand vindt het leuk om om als ontaarde moeder neergezet te worden. Alleen door het verzwijgen van dit soort dingen, gaat het taboe er niet af en denken andere moeders dat zij de enige zijn die het moederschap soms zwaar vinden. Dus, is het belangrijk dat we hier meer open over gaan praten. Je mag het moederschap namelijk best zwaar vinden. Dat is volkomen normaal. Ik ken eigenlijk geen enkele mama die dit soort momenten niet heeft. Inclusief ondergetekende.

Spaghetti tegen het raam

Als mijn peuter weer eens met spaghetti loopt te smijten tijdens het avondritueel en mijn oudste de mini courgette stukjes uit het eten plukt en zegt:”dit eet ik niet, want het is groen.” Terwijl ik net mijn stinkende best heb gedaan om een lekkere en gezonde maaltijd te maken. Denk je dat ik dan met een tevreden glimlach ontspannen aan tafel zit? Natuurlijk niet! Ik zit dan ook te balen. Zo heeft elke moeder van dit soort momenten.

Veel moeders lopen vast

Ik ken veel moeders die na de bevalling vastlopen, omdat ze de lat veel te hoog leggen voor zichzelf. Ze verwachten van zichzelf een perfecte mama die alles aan het moederschap leuk vindt. Dat ze alles meteen goed moeten kunnen en niet moren falen. Of dingen niet altijd even leuk vinden, zoals weinig tijd voor jezelf, de borstvoeding die niet loopt of dat jij en je partner elkaar vrijwel amper kunnen spreken. Laat ik een ding vooropstellen: de perfecte moeder bestaat niet. Je kan je uiterste best doen, maar aan perfectie kan vrijwel niemand tippen. Dus let die lag een stuk lager en kijk met een milde blik naar jezelf. Continue reading

De vijf dingen die je leert als je net moeder wordt

Als je net moeder bent geworden, gaat er een hele nieuwe wereld voor je open. Van te voren denk je dat dit vooral gaat over luiers verschonen, voeden en je baby in bad doen. In de werkelijkheid is het vaak toch net een tikkeltje anders. De enorme verandering die het moederschap met zich meebrengt, zorgt ervoor dat veel moeders (tijdelijk) even uit balans raken. Je bent ineens verantwoordelijk voor het kleine baby’tje dat in je armen ligt en dit gevoel kan soms heel overweldigend zijn voor mama’s en papa’s. Daarnaast gieren de hormonen als kersverse moeder door je lijf en slaap je weinig. Logisch, dat die eerste periode dus enorm wennen is.

Als je net bevallen bent, leer je allerlei nieuwe dingen over jezelf. Dit zijn vaak aspecten waar je zelf van te voren amper bij stil hebt gestaan. Dit zijn de vijf meest voorkomende dingen die je leert als je net moeder bent geworden

  1. Je verandert na de bevalling in een multitasker pur sang. Was je voorheen niet in staat om een agenda ordenen? Kon je vroeger niet file parkeren met de muziek nog aan? Na de bevalling kan je ineens je kindje voeden, de telefoon beantwoorden en nog een enigszins zinnig gesprek voeren ook. Of je baby verschonen, terwijl je een voiceapp inspreekt en nog gevat uit de hoek komt ook. Dit alles tegelijk dus. Het is bijna een wonder te noemen. Bijna.
  2. De gedachte: ‘hoe doen andere moeders dit?’ of; ‘ik kan dit niet.’ wordt een van je trouwe metgezellen. Of het nu gaat om de dagelijkse beslommeringen omtrent je kindje of het combineren van huishouden, boodschappen, kraambezoek en de zorg voor je kindje. Het zijn de beruchte ballen die je hoog moet zien te houden als mama. Bijna elke moeder die ik zie in mijn praktijk heeft hier moeite mee. Heel begrijpelijk, want het is nogal wat. Je moet zoveel dingen zien te onthouden, regelen of bewerkstelligen zo net na de bevalling. Het is nogal wat.
  3. Perfectionisme is de nagel aan je doodskist. Ik ken zoveel moeders die dagelijks het gevoel hebben te falen. De lat ligt vaak veel te hoog bij nieuwbakken moeders. Het huis moet aan kant, je moet na zes weken weer in je skinny jeans passen en je moet er elke dag tip  top verzorgd uitzien. In de tijd waarin we leven vergelijken veel moeders zichzelf met andere mama’s. Dan wel in real life als op social media. Alleen is dat niet de werkelijkheid, lieve moeders. Die zogenaamde perfect insta mom gaat echt niet haar ondergepoepte baby op Instagram zetten. Of vertellen dat zij en haar partner gisteravond nog een mega ruzie gehad hebben. Dus onthoud alsjeblieft: het gras lijkt wellicht groener aan de overkant, maar dat is waarschijnlijk omdat het nep is. Leg de lat een stuk lager voor jezelf en wees lief voor jezelf. Lukte het vandaag niet? Morgen weer een dag!
  4. Je geheugen is een grote gatenkaas en je kan nog amper iets lezen, laat staan onthouden. Dit komt, doordat je cognitieve functies tijdelijk afnemen. Bij de niet zo roze wolk moeders is dit vaak nog erger. Ik weet nog dat ik na de bevalling tien keer achterop een verpakking heb gelezen hoe het gerecht klaargemaakt moest worden. Ik bleef maar lezen en uiteindelijk heb ik het opgegeven en het maar gewoon op gevoel gedaan. Het was, zoals je begrijpt, een enorm succes. De dag erna bestelden we pizza… Geef het de tijd, ooit ga je weer functioneren zoals voor de bevalling. Je geheugen wordt wellicht niet meer zo denderend als voordat je zwanger bent, maar een kniesoor die daarop let. Het komt echt weer goed!
  5. Veel mama’s vinden het spannend om naar buiten te gaan met hun baby uit angst dat hun kindje gaat huilen. En dus blijven ze vaak thuis en wordt hun wereld steeds kleiner. Als je toch de stoute schoenen aantrekt en naar buiten gaat, zal je merken dat je kindje weliswaar wel eens gaat huilen, maar dat niemand daar van op of omkijkt. Baby’s huilen nu eenmaal, dat hoort erbij. Dus probeer jezelf elke dag te motiveren om in elk geval een blokje om te gaan met je baby. Dat is motiverend voor de endorfines die dan gaan stromen en voor een goed dag- en nachtritme. De volgende stap is een boodschap doen bij de supermarkt. En zo bouw je het steeds wat verder uit. Je hoeft dit niet allemaal in een keer te kunnen. Het is logisch dat jullie beiden aan de nieuwe situatie moeten wennen. Je baby aan het leven hier op aarde en jij in je nieuwe rol als moeder. Dat is volkomen normaal, lieve mama’s!

Continue reading

Als de roze wolk tijdens de zwangerschap al ver te zoeken is

Voordat je zwanger werd, kon je het al helemaal inbeelden. Je zag jezelf zitten met je mooie buik, zielsgelukkig, lekker cocoonend op de bank met een kopje thee. Of misschien had je de hele kinderkamer al uitgezocht op Pinterest en zag je jezelf al zitten met je baby’tje in die mooie schommelstoel. Je dacht van te voren dat je enorm happy zou zijn in je zwangerschap en dat niks of niemand dat meer af zou kunnen pakken. Dan ineens is daar die grijze donderwolk. De roze wolk is in geen velden of wegen te bekennen en ineens lijkt het alsof je je in drijfzand bevind.

Taboe onderwerp

Sommige vrouwen die zwanger zijn, voelen zich niet happy. Nog zo’n taboe onderwerp waar bijna niemand over praat. Want, je moet toch blij en dankbaar zijn als je zwanger bent? Jij en je partner wilde dit kindje toch zo graag? Nou, dan moet je ook stralen en blijdschap van de daken schreeuwen, toch? Maar is dat wel zo? Ik denk persoonlijk van niet. Ik denk dat je prima dankbaar kunt zijn om het feit dat je zwanger bent, maar ook de niet zo roze wolk momenten kan ervaren. Het is allemaal namelijk niet zo zwart wit, als je het mij vraagt. Soweiso vindt ik het heel bijzonder dat anderen deze zwangere moeders ene bepaald gevoel of gedachte op willen leggen. Deze moeders hebben het al zwaar genoeg. Continue reading

Een jaar na de rectus diastase operatie

Deze week is het precies een jaar geleden dat ik geopereerd werd aan mijn rectus diastase. Ik schreef hier eerder al een blog over. Sindsdien krijg ik vaak mailtjes en DM’s over hoe het daarna is gegaan. Om al deze vragen in een keer te kunnen beantwoorden,  besloot ik deze blog te schrijven.

Meteen pijn

Toen ik wakker werd uit de narcose had ik meteen veel pijn. Een buikwandcorrectie is geen kattenpis. De snijwonden brandden enorm en het was heftig. Ik had een drukpak aan, wat ervoor moest zorgen dat er zo min mogelijk vochtophopingen kwamen. Door de pijnmedicatie sliep ik veel en toen ik de volgende dag naar huis ging, verliep dat eigenlijk best goed. Ik had wel pijn, maar kon wel in en uit de auto komen. De dagen erna lag ik veel in bed, maar probeerde ik ook elke dag een stukje te wandelen in de tuin. Dit is goed voor je wondgenezing en bloedsomloop. Ik liep zo krom als een oud vrouwtje. Omdat de wond heel strak gespannen staat, kan je simpelweg niet rechtop zitten of staan. Dit was na een week of zes over. Toen liep ik weer normaal rechtop.

Rust houden

De eerste twee weken moest ik zoveel mogelijk rust houden en mocht ik vrijwel niks doen qua tillen, autorijden, boodschappen doen of huishoudelijk werk verrichten. Dit betekende ook dat ik mijn kindjes niet op kon tillen. Dat was lastig, maar omdat mijn man twee weken vrij had genomen, deed hij veel in en om het huis en was dit probleem hierdoor grotendeels opgelost. Na twee weken moest ik op nacontrole komen. De arts controleerde de wonden en keek of het litteken goed aan het genezen was. Dit bleek het geval. Helaas bleek ook dat ze me te weinig pijnmedicatie hadden gegeven. Ze hadden me een te lage dosering gegeven, waardoor ik de weken ervoor veel pijn had. Ik kreeg toen alsnog een hogere dosis voorgeschreven, maar omdat het na twee weken al zo goed ging, besloot ik die niet meer te nemen. Morfine is een verslavende medicatie en eigenlijk wilde ik het liever afbouwen in plaats van er nog meer bij slikken.

Ik kreeg een nieuwe navel

Mijn navel was vervangen door een nieuwe en mijn oude navel litteken zat nu onder mijn bikinilijn. Mijn nieuwe navel zag er gek uit vond ik. Mijn buik was plat, iets wat ik al jaren niet meer gezien had. Het drukpak moest ik 24/7 aan en daar zat dus een plas gat in. Ja, echt. Dus ik had geen ondergoed aan. Dat kon wel, maar dat vond ik niet lekker zitten en om nou elke keer dat drukpak aan en uit te doen om naar de wc te gaan, was echt geen optie. Ik kreeg het drukpak aan het begin ook niet zelf aan of uit, dat moest mijn man doen. Je kan wel zeggen dat onze relatie zich enorm verdiepte in deze periode ;).

Weer alles opbouwen

Na vier weken mocht ik alles weer op gaan bouwen, maar nog niet sporten. Ik kon wel weer lichte dingen tillen en ik tilde mijn kindjes zittend op mijn schoot. Na zes weken mocht ik weer gaan sporten. Geen bukikspieren trainen, maar wel rustig fitnessen of bodypump lesjes doen. Ik deed nog geen high intensity trainingen als Git, Burn of hardlopen. Daar heb ik een half jaar mee gewacht, omdat het niet goed voelde om dit eerder te doen. Yoga was volgens mijn arts nog te vroeg. Omdat het niet goed was om die buikspieren al op te gaan rekken. Sporten voelde meteen fijn. Omdat mijn buikspieren weer aan elkaar zaten, had ik geen pijn of druk down under. Wat een enorm verschil! Ik was zo opgelucht en blij!

Geen bekkenpijn meer

Toen ik eenmaal weer begon met hardlopen, had ik ook geen pijn meer aan mijn bekken. Ik kon gewoon rennen zonder dat ik verging van de pijn. Buikspieroefeningen voelden aan het begin heel gek. Omdat het zo strak zat en ik het gevoel had dat de boel ontplofte als ik het aanspande. Dus bouwde ik dit heel rustig op. Planken voelde wel goed, maar dan niet meteen een minuut lang, gewoon vijftien seconden, toen twintig, dertig, etc. Het litteken genas al die tijd goed en kleurde van rood naar paars, naar geel en weer terug naar lichtpaars. Die kleur heeft het nu nog steeds. Ik verlitteken niet zo mooi, dus het litteken is in mijn optiek niet mooi. Maar omdat het onder mijn bikini broekje zit, ziet niemand dat en maakt het me ook niet zoveel uit. Mijn navel is ook nog steeds lichtpaars gekleurd, maar ook daar ben ik inmiddels aan gewend.

Was het het allemaal waard?

De grote vraag die ik van iedereen kreeg is: was het het waard? En het antwoord is volmondig ja! Mijn kwaliteit van leven is enorm verbeterd. Ik heb geen pijn meer bij dagelijkse activiteiten en ik kan gewoon met mijn kids rennen, stoeien en gek doen zonder pijn te ervaren. Ook is mijn buik plat, dat vind ik esthetisch gezien mooi en fijn. Maar het belangrijkste is dat die bekkenpijn weg is. Dat geeft zoveel rust. Natuurlijk was de pijn van de operatie heftig aan het begin, maar met name de eerste twee weken zijn het pittigst. Waarvan ik de eerste week het ergst vond. Na die eerste twee weken ging het herstel met rasse schreden vooruit. Nu, een jaar later kijk ik er positief op terug en ik heb het er allemaal graag voor over gehad.

Heb je nog vragen?

Heb je vragen over bovenstaande of overweeg je een buikwandcorrectie? Mail dan gerust naar info@froufroubegeleiding.nl

Help! Ik faal als mama!

Soms heb je als mama van die momenten waarin je het gevoel hebt dat je faalt. Bijvoorbeeld omdat je kinderen je tot waanzin drijven en je even weinig tot geen geduld op kan brengen. Of omdat de borstvoeding niet lukt en je het gevoel hebt dat je minderwaardig bent als mama. Of omdat je al nachten niet geslapen hebt en bloedchagrijnig tegen alles en iedereen bent. Of omdat je naar andere moeders kijkt en het gevoel hebt dat zij het allemaal wel voor elkaar hebben en jij niet. Je voelt je een mislukkeling, een loser of nog erger: een slechte moeder.

Ook ik maak er wel eens een potje van!

Allereerst wil ik tegen je zeggen: dat ben je niet, lieve mama! Geloof mij: elke moeder heeft regelmatig het gevoel alsof ze faalt. Ja, ook de moeders die dit niet zo naar buiten brengen. Waarom? Omdat het nogal moeilijk is om aan jezelf en aan de buitenwereld toe te geven dat je vindt dat je gefaald hebt. Mede daarom is het beeld wat op socal media en tv geschept wordt, vaak irreëel te noemen. echter, de meeste moeders maken er allemaal wel eens een potje van. Is dat erg? Welnee! Je mag als mama toch ook af en toe even je mindere momenten hebben? Ik deel ze regelmatig in mijn insta stories en krijg dan zoveel reacties. Moeders die zeggen: ”Oh, ik heb dit ook zo vaak.” Of: ”Wat fijn datje dit deelt! Ik ben dus niet de enige!”. Ook al heb je het gevoel hebt dat je te weinig doet of dat je faalt, jouw kindjes zien gewoon hun mama. Je kindjes maakt het niks uit als de groenten een keer verlept op tafel staan of ze voor de tv hun eten op moeten eten. Zij kijken naar jou en denken: dat is mijn mama! En ik hou van haar. Punt. Continue reading

Als de Corona crisis je angsten aanwakkert

Deze week gaan de KDV’s en scholen weer open. Voor veel ouders een enorme opluchting na al het multitasken en overvraagd worden van de afgelopen maanden. Nu, na acht weken gaat alles langzaamaan weer opstarten, beginnen of hervatten. Ik vind het zelf heel fijn dat het oude leven weer een beetje terugkomt. Ik zeg met opzet een beetje, want we zijn nog lang niet terug bij het oude leven. Maar het begin is gemaakt en dat brengt voor veel ouders hoop. Echter, zijn er ook moeders en vaders voor wie dit anders voelt. Deze ouders vinden het lastig om alle veiligheid die ze in hun gezin in de afgelopen periode hebben opgebouwd, weer los te laten en dat is heel begrijpelijk.

Veel angst

Ik zie veel moeders in mijn praktijk en om mij heen die worstelen met angsten. Angst om ziek te worden, om een dierbare te verliezen of dat hun kindje besmet raakt met het virus. Zolang je in je quarantaine bubbel zit en het Corona virus voor je gevoel buiten de deur kan houden, voelt dit veilig. Maar als je kindje weer naar de opvang of naar school gaat, komt hij of zij weer in aanraking met andere kinderen en volwassenen. Dit betekent automatisch ook meer blootstelling aan potentiële Corona patiënten. Veel mensen weten nog niet of ze het virus (al gehad) hebben, omdat het testen op Covid 19 nog in de opstartfase zit.

Schijnveiligheid

Daarom wordt er ook aangeraden om zoveel mogelijk thuis te blijven en nog steeds voor de echt noodzakelijke dingen naar buiten te gaan. Ik zie echter overal weer mensen massa’s ontstaan, zowel in de stad als op het strand, de bossen, etc. Dus die relatieve veiligheid die je hebt opgebouwd als gezin, komt voor veel ouders in het gedrang. Nu was deze veiligheid een soort schijnveiligheid, want je had het eerst ook niet onder controle. Het Corona virus kon immers nog steeds bij jullie als gezin komen. Maar de situatie voelde voor jullie relatief veilig, zo in jullie quarantaine bubbel. Dit geeft voor angstige moeders dan weer een gevoel van controle. Op dit moment moet je die controle weer loslaten en dat is voor deze moeders die sneller last hebben van angsten, extra moeilijk. Dat is mijns inziens heel begrijpelijk. Continue reading

Hoe houd je je relatie leuk tijdens de Corona crisis?

Inmiddels zitten we in de zesde week van de Corona crisis. De meesten van ons zijn het behoorlijk zat aan het worden. Om me heen zie ik een hoop stellen worstelen. Want, het is nogal heftig wat er allemaal van ons ouders verwacht wordt op dit moment. Naast het feit dat veel van jullie gewoon thuis moeten doorwerken terwijl de kids ook nog thuis zijn, moet je als ouders ook nog het huishouden regelen, je kinderen lesgeven, boodschappen regelen en elkaar nog een beetje aandacht geven. Gisteren heeft de overheid besloten dat de scholen en de opvang weer open mogen. Evengoed, is het enorm aanpoten voor de meeste ouders onder ons.

Je relatie is net een kamperplant

Een relatie is eigenlijk net als een plant. Je relatie heeft ook water nodig. In de vorm van een goed gesprek, aandacht voor elkaars behoeften en natuurlijk ook affectie. Veel ouders hebben momenteel enorm veel moeite om met name dat laatste te tonen, omdat ze simpelweg in de overlevingsstand staan. Dus dan schiet die knuffel of kus er vaak bij in. En juist die knuffels zijn nu extra belangrijk. Want hierdoor komt er oxytocine vrij, het feel good stofje waardoor je je niet alleen mentaal beter gaat voelen, maar ook weer meer aan elkaar gaat hechten. Seks is hier ook een goed voorbeeld van, trouwens. Continue reading

Als je zwanger bent tijdens de Corona crisis

De Corona crisis houdt heel de wereld in zijn greep. Nog nooit eerder zijn er binnen onze generatie in zo’n korte tijd zoveel mensen ziek geraakt of overleden. Het zijn bizarre tijden met quarantaine, de anderhalve meter regel en de alles omvattende onzekerheid waarin we momenteel verkeren. Dat is voor een normaal mens als moeilijk te verteren, laat staan als je zwanger bent of net bent bevallen. Voor deze zwangere moeders is het vaak heel onrustig, omdat ze bang zijn dat zij of hun baby besmet zullen raken met het virus.

Angst voor besmetting

Sommige aanstaande mama’s willen niet meer naar het ziekenhuis, uit angst voor besmetting met het Corona virus en het aantal thuisbevallingen is nog nooit zo hoog geweest. De vraag: ‘wat nou als ik tijdens mijn bevalling toch in het ziekenhuis moet bevallen?’, is een veel gehoorde vraag. Ik hoor veel angst en paniek bij deze zwangere vrouwen. Logisch, want je weet gewoon niet of je geïnfecteerd raakt en dus ziek gaat worden. Vraag dus goed aan je verloskundige wat hun plan van aanpak is tijdens jouw bevalling en wat er gaat gebeuren als je bijvoorbeeld wel naar het ziekenhuis moet. Naar welk ziekenhuis wordt je bijvoorbeeld gebracht, zijn er langere aanrijdtijden voor ambulances, toch met eigen vervoer, etc? Deze praktische zaken kan je prima van te voren bespreken en als je bepaalde dingen wel of juist niet wil, kan je dit niet alleen in je bevalplan schrijven maar ook extra bespreken met je arts of verloskundige.

Waar is die roze wolk?

De roze wolk is bij deze zwangere moeders dan ook ver te zoeken en blijft na de bevalling ook vaak uit. Want, je mag allereerst  geen kraambezoek ontvangen. Kraamzorg moet zich ook aan strikte regels houden en je kan bijvoorbeeld niet even vragen of je moeder langs komt om je ’s avonds te komen helpen. Ten tweede had je had het je allemaal zo anders voorgesteld en ineens ben je in deze pandemie beland. Daarnaast zijn veel net bevallen mama’s bang dat hun kindje het Corona virus krijgt en dat brengt veel spanning met zich mee. Het voelt voor veel (aanstaande) moeders oneerlijk dat dit hen overkomt en laten we eerlijk zijn: dat is het ook. Jullie zwangere mama ’s hebben hier niet om gevraagd en toch moet je er mee zien te dealen.

Hoe kan je nu het beste omgaan met deze moeilijke situatie?

Allereerst is het belangrijk dat je probeert je niet langer te verzetten tegen het feit dat je in deze Corona crisis zit. Het is niet iets wat jij zelf eigenhandig kan veranderen, dus moet je proberen de manier waarop je hiermee omgaat, zien aan te passsen. Dat doe je door de situatie te gaan accepteren zoals hij is. In plaats van jezelf steeds af te vragen hoe lang dit nog gaat duren en wanneer alles weer back to normal zal zijn. Dit alles weet je niet en het constante nadenken hierover kost je nodeloos veel energie en die energie heb je nu even niet over. Daarnaast is het accepteren van je gedachten en de bijbehorende emoties ook belangrijk. Omdat beiden volkomen begrijpelijk zijn op dit moment. Je hebt als kersverse moeder ook een hoop te verwerken momenteel, dus wees alsjeblieft mild voor jezelf.

Even niet meer Googlen

Als laatste is het belangrijk dat je jezelf ontziet op het gebied van nieuws lezen, nu.nl uitpluizen, de RIVM website raadplegen, etc. Dit creëert even een kort moment van zekerheid, maar eigenlijk is dit een schijnveiligheid die je voor jezelf creëert. Probeer jezelf even wat rust te geven. Ga bijvoorbeeld een fijne (wandel) mediatie doen of een goed boek lezen. Dat is ook heel mindful en hierdoor kom je weer met beiden voeten op aarde. Zeg liefdevolle dingen tegen jezelf, zoals:” ik ben een goede moeder voor mijn kind, ik kan dit aan, ik hou van mezelf precies zoals ik ben, mijn bevalling zal goed verlopen.” Hierdoor ga je je mentaal een stuk fijner voelen.

Wil je een steuntje in de rug?

Merk je da je zwanger bent en niet lekker in je vel zit? Ik begeleid moeders die in de zwangerschap al niet op een roze wolk zitten en kan je hier goed bij begeleiden. Mail naar info@froufroubegeleiding.nl en ik ga je hier doorheen helpen.