Help! Ik ben zwanger maar niet happy!

Nadat jij en je partner het er vaak over hebben gehad, is het dan zover: jullie gaan proberen om zwanger te worden. Bij het ene stel gaat dat met veel tam tam en confetti. Het andere stel spoelt gewoon de pil dor de wc. Hoe dan ook: het avontuur gaat beginnen!

Voor het ene stel komt de zwangerschap als donderslag bij heldere hemel, omdat het een “surprise baby” is. Bij het andere stel duurt het soms een hele lange tijd voordat die zwangerschapstest eindelijk positief kleurt. Hoe dan ook: zwanger worden is voor veel stellen een emotionele gebeurtenis. Eentje die gepaard gaat met uiteenlopende gedachten, emoties en wellicht ook tranen. De eerste drie maanden zijn vaak onwerkelijk. Je weet dat je zwanger bent, maar de eerste echo komt weken later pas. Rationeel weet je dat er een klein wezentje in je lijf groeit, maar aan de buitenkant zie je niks. Waar bij de ene mama de zwangerschapskwalen al meteen beginnen en 24/7 misselijk zijn, daar lopen sommige moeders er doorheen alsof er niks aan de hand is. Het kan en het mag allemaal. Continue reading

Hoe blijf je eerlijk naar jezelf en je partner?

Na de de komst van een of meerdere kindjes verandert er een hoop tussen jou en je partner. Voorheen waren jullie met zijn tweetjes en konden jullie gaan en staan waar jullie wilden. Als je een kindje krijgt, is dat ineens voorbij. Natuurlijk, kan je je baby overal mee naartoe nemen. Maar niet iedere ouder kan of wil dat. Hoe dan ook, er verandert enorm veel voor jullie als stel en als ouders.

Daarnaast slapen jullie vooral die eerste periode na de bevalling erg weinig, waardoor je stemming of gemoedstoestand er ook niet altijd beter op wordt. Logisch, dat de druk op jullie als stel dus groter wordt. Niet elk stel kan hier goed mee om gaan en zelfs de meest stabiele stellen krijgen het voor hun kiezen zo net na de bevalling.

Hoe hou je het eerlijk?

Hoe hou je het eerlijk in je relatie? Hoe blijf je eerlijk naar jezelf en je partner toe? Allereerst is het belangrijk dat jullie goed gaan communiceren over de dingen die nu spelen. Merk je dat je dingen moeilijk  of storend vindt? Deel dit dan met je partner. Als je dingen gaat opkroppen, is de kans groot dat het er later of tijdens een discussie, pats boem, uitgooit en dan is de impact vaak erg groot. Je partner kan zich aangevallen voelen of zelfs heel boos worden en dat is zonde. Benoem de dingen die je niet aanstaan in het moment, wacht dus niet te lang met het delen van wat je dwars zit.

Geef elkaar een complimentje

Daarnaast is het belangrijk dat je elkaar complimenten geeft. Dus ook eerlijk zijn als dingen wel lukken of goed gaan. Je bent vaak geneigd om alleen te kijken wat niet lukt, als je eenmaal in die negatieve spiraal zit. Probeer deze te doorbreken en te zien wat je partner allemaal doet in het huishouden of hoe hij jullie kindjes verzorgt en liefdevol benaderd. Het is zo makkelijk om elkaar af te katten of alleen te zien wat de ander niet (goed) doet. Steek je tijd en energie liever in wat jullie gemeen hebben en wat wel lukt en goed gaat.

Ook jij maakt fouten

Wees ook eerlijk naar jezelf toe. Want, ook jij maakt fouten en dat is (gelukkig) heel normaal. We zijn niet perfect als mensen en dat hoeft ook helemaal niet. Dus steek ook hand in eigen boezen en geef toe als je iets onhandig of onjuist hebt aangepakt. Ik denk dat dit ook weer goodwill kweekt bij je partner. De zin “Ja, maar jij…” werkt meestal niet heel constructief in een relatie. Dus probeer deze te vermijden. Begin liever je zin met, “ik begrijp wat je bedoelt….” Dat werk positiever en de ander voelt zich dan ook gehoord.

Hele leven op zijn kop

Realiseer je vooral als stel, dat de komst van een of meerdere kindjes nu eenmaal zwaar kan zijn. Voor de meeste ouders voelt het alsof hun hele leven op zijn kop staat, na de bevalling. Dit kan op een positieve manier zijn, maar voor de meeste stellen is het enorm aanpoten. De nieuwe rol als ouders, dat grote verantwoordelijkheidsgevoel voor de zorg van je kindje en bij mama de rondgierende hormonen, is wat veel. Dus logisch, dat je hier als stel soms moeite mee hebt. Dat wil niet zeggen dat het voor altijd zo blijft.

Vergeet elkaar niet

Plan tijd voor en met elkaar in, Het is zo makkelijk om elkaar te vergeten als je kindjes hebt gekregen. Ik zie dit heel veel in mijn praktijk. Blijf stilstaan bij wat er wel goed gaat en wees hier ook eerlijk in naar jezelf toe maar ook naar je partners. Het hoeft niet allemaal te zijn zoals in de films of social media. Wees vooral jezelf in je relatie, blijf dicht bij wie je bent en waar je voor staat. Dat zal jullie relatie alleen maar ten goede komen.

Wil je hulp?

Merk je dat je relatie niet goed loopt en wil je hulp? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl. Ik ga je hiermee helpen!

Als je mama vriendinnen je niet begrijpen

Soms gebeuren er dingen in je leven, die je erg teleurstellen. Dit zijn vaak dingen die je van te voren niet aan had zien komen. Zoals als je moeder bent geworden en je veel steun verwacht van je mama vriendinnen. Of dat zij je begrijpen, zoals niemand anders je begrijpt.

Andere kijk

Maar wat als dit niet het geval is? Wat als je moeder vriendinnen er een heel andere kijk op na houden of hun kinderen heel anders opvoeden dan jij doet? Of als je mom friends je veroordelen, omdat jij anders tegen dingen aankijkt dan zij? Dit zijn dingen die veel vaker gebeuren dan men doorgaans denkt. Ik hoor het vaak in mijn praktijk, maar zie het om me heen ook veel gebeuren. Zowel in real life als op social media. Moeders die elkaar de maat nemen, omdat zij vinden dat ze de waarheid in pacht hebben.

Veroordeeld worden door vriendinnen

Als een wildvreemde dan iets lelijks tegen je zegt op Instagram, is dit al niet leuk voor een moeder. Laat staan als dit van een goede vriendin komt die je je meest diep gewortelde onzekerheden en intieme geheimen toevertrouwt. Dan komt zoiets extra hard aan. Zo vertelde een cliënt me laats in mijn praktijk, hoe een mama vriendin haar enorm veroordeelde om hoe zij omging met het ziek zijn van haar kindje. Sterker nog: ze raadde deze moeder op vrij agressieve wijze aan om bepaalde stappen te ondernemen en toen mijn cliënte dit niet deed, werd ze hier keihard op afgerekend door deze vriendin.

Ook vertelde een cliënt me onlangs, dat ze had besloten om haar tweeling niet langer borstvoeding te geven. Omdat het simpelweg niet meer ging. Ze had veel moeite gehad met het nemen van deze beslissing en voelde zich enorm schuldig. Toen ze aan haar vriendenkring vertelde dat ze deze beslissing had genomen, kreeg ze geen fijne of warme ondersteuning. Nee, ze werd hier snoei hard op afgerekend. Sterker nog: ze kreeg geheel ongevraagd, allerlei artikelen, websites, etc. toegestuurd met informatie waarom ze wel borstvoeding zou moeten geven. Mijn cliënte vond dit heel erg naar en voelde zich hierdoor heel onzeker en in de steek gelaten door haar vriendengroep. Iets wat ik helaas vaker hoor en wat me enorm aan het hart gaat. Continue reading

Return to Sender

Ik hoor jullie denken, waarom schrijft Tilda nu ineens over Return to Sender? Nou, dat zal ik jullie vertellen. Return to Sender draag ik al jaren een heel warm hart toe. Omdat de opbrengst van deze collectie terug gaat naar degene die het gemaakt heeft! Vanuit mijn sterke rechtvaardigheidsgevoel, spreekt mij dit ontzettend aan. Soms komen er dingen op je pad, daar kan je geen nee tegen zeggen! Dus toen Return to Sender mij benaderde om een eerlijke review over een van hun mooie producten te schrijven, voelde ik me niet alleen vereerd maar ook heel dankbaar. Omdat ik de “senders” nu ook een beetje kan helpen door meer ruchtbaarheid te geven aan hun mooie producten en omdat ik graag mensen blij maak.

Eerst even wat informatie over dit mooie merk

Return to Sender is in 2006 opgericht door Katja Schuurman, Tessa Vos en Maarten van Huijstee. Tijdens haar reizen over de hele wereld, ontdekte Katja dat je niet rijk hoeft te zijn om ambities te hebben in het leven. Ook in de arme takken van de samenleving heb je juist  heel veel mensen die heel graag meer willen bereiken in het leven en hier voor willen strijden. Vaak wordt hen dit onmogelijk gemaakt door het gebrek aan kansen of mogelijkheden. Ook mijn man en ik hebben dit veel gezien, tijdens onze rondreizen. Sinds ik moeder ben, kan ik dit amper aanzien. Het komt nu ik mama ben van twee mooie dochters,  zoveel harder binnen. Katja zag naast alle armoede tijdens deze reizen, gelukkig ook veel mooie initiatieven. Zo ontstond tijdens haar reis door India het idee voor Return to Sender. Het idee was: eerlijke handel als drijfveer achter duurzame ontwikkeling. Win win dus!

Hun missie

De missie van Return to Sender is, om met eerlijke en duurzame handel, moeders en vrouwen te helpen een leven voor zichzelf en voor hun familie op te bouwen. Door de moeders op een duurzame wijze kennis te laten maken met de Westerse markt, kunnen zij hun leefomstandigheden direct verbeteren en leren ze hoe ze dit in de toekomst vol kunnen houden. En daar word ik nou blij van! Want ik vind het schrijnend, dat er wereldwijd zoveel vrouwen en moeders zijn, die geen eerlijke kans krijgen op werk, een fijne toekomst voor hen en hun gezin.

Maar liefst 7 Nederlandse ontwerpers van top niveau ontwikkelen samen met vakmensen uit ontwikkelingslanden jaarlijks een designcollectie. Deze collectie is geïnspireerd op de technieken en materialen uit het land van herkomst. Dit wordt gecombineerd met de kennis van kleuren en vormen van de ontwerper. Op deze manier komen twee werelden samen in één uniek product: handgemaakte designerproducten met een bijzonder en vooral eerlijk verhaal. Eerst werd de Return to Sender collectie verkocht bij de Hema. Tegenwoordig is dit bij de Bijenkorf. Continue reading

Als je tijdens je zwangerschap non-stop overgeeft

Bijna iedere zwangere vrouw is wel een beetje misselijk tijdens haar zwangerschap. Bij velen is dit vaak een van de eerste symptomen, waaraan moeder herkent dat ze zwanger is. Een beetje misselijkheid, hoort erbij, zeggen ze? Maar wat, als je zo ontzettend misselijk bent, dat je constant moet overgeven, in overtreffende trap? Of als je zelfs geen slok water meer binnenhoudt? Deze moeders lijden aan hyperemesis gravidarum (afgekort HG). Dit syndroom zorgt ervoor, dat moeders soms zelfs zo ontzettend ziek zijn, dat ze enkel in een donkere kamer zonder prikkels kunnen verblijven of opgenomen moeten worden in het ziekenhuis gedurende de rest van hun zwangerschap.

Een cliënt van mij verwoordde het als volgt: ”Ik voelde me vaak eenzaam en onbegrepen. Mentaal was het een echte strijd. Ik was bang dat ik niet van ons kindje zou kunnen houden. Gelukkig was het overgeven na de bevalling meteen over.“

De cijfers liegen er niet om

De cijfers geven weer dat 0,5 tot 2 procent van de moeders, last heeft van hyperemesis gravidarum. Dit is naar schatting tussen de 2000 en 4000 vrouwen per jaar. De echte cijfers zullen waarschijnlijk hoger liggen, omdat niet iedere zwangere naar de huisarts stapt of om hulp vraagt. Want: “een beetje misselijkheid hoort erbij.” Of de altijd leuke: ”Je bent zwanger, niet ziek.” Dit soort opmerkingen hoor ik vaak van cliënten in mijn praktijk. Ze voelen zich niet serieus genomen of zelfs een aanstelster, als ze dit soort opmerkingen naar hun hoofd geslingerd krijgen. Laten we een ding voorop stellen: deze HG mama’s klagen of overdrijven niet. Ze zijn vaak intens ziek en niet alleen in het eerste trimester van hun zwangerschap. Nee, vaak tot en met de bevalling aan toe. Continue reading

Mooi nieuws: ik ga ook zwangere  vrouwen zonder roze wolk begeleiden

Sinds ik Frou Frou Begeleiding ben gestart, heb ik al veel moeders mogen helpen die na de bevalling niet op een roze wolk zitten. Het voelt nog steeds onwerkelijk en tegelijkertijd levensecht, dat ik dit werk mag doen, na alles wat ik zelf heb meegemaakt. Ik voel me zo dankbaar!

Steeds meer vraag

Gedurende de afgelopen jaren, kwam steeds vaker de vraag: begeleid je ook moeders die in hun zwangerschap al niet op een roze wolk zitten? Dit deed ik wel, maar was niet de standaard. Omdat de vraag steeds vaker komt en ik via social media steeds meer om hulp gevraagd wordt, heb ik besloten om mijn werkzaamheden als therapeut uit te breiden

Zwangeren zonder roze wolk begeleiden

Vanaf nu ga ik ook moeders begeleiden die in de zwangerschap al niet op een roze wolk zitten. Of dit nu moeders zijn die gewoonweg niet lekker in hun vel zitten of onzeker zijn, mama’s die eerder een postpartum depressie hebben meegemaakt. Of de mama’s die iets ingrijpends meemaken tijdens hun zwangerschap: een overlijden, baanverlies, HG, HELLP. Of de moeders die meerdere miskramen of doodgeboren kindjes hebben gekregen. Alle moeders zijn welkom in mijn praktijk. Continue reading

Een rectus diastase is geen kattenpis

Ik dacht dat ik na de TVT operatie wel klaar zou zijn met de herstelwerkzaamheden aan mijn  lichaam, na twee zwangerschappen. Ik verlies inmiddels niet meer bij elke beweging vocht, dus dat was al enorme winst, zullen we maar zeggen. Helaas kreeg ik drie maanden geleden uit het niets hele gekke klachten, Van de een op de andere dag, had ik zoveel pijn in mijn bekken en onderrug, dat ik nog amper kon lopen. Ik schrok me te pletter. Allereerst, sport ik een paar keer per week en ben ik (dacht ik) top fit. Twen tweede, vroeg ik me af waarom ik nu net zoveel pijn had, als tijdens de bekkeninstabiliteit in mijn laatste zwangerschap? Ik bedoel, ik ben niet zwanger, dus waar kwam dit dan in hemelsnaam vandaan? Ik belde de fysio en die kwam meteen aan huis.

Leunend op hem, strompelde ik het huis door. Langzaam aan de achtertuin in. “Blijven bewegen, niet gaan liggen dan wordt het erger”, zei hij luid en duidelijk. Ik strompelde weer verder door de achtertuin aan de arm van mijn man en was oprecht bang. Stevende ik nu weer af op die rolstoel, net als toen? En waar kwam dit in godsnaam ineens vandaan? Ik vond het een beangstigend gevoel dat mijn lijf me ineens zo in de steek liet, terwijl ik er juist alles aan deed om het sterker te maken.

De pijn werd niet minder, dus ging ik op aanraden van mijn man naar het ziekenhuis. Daar kreeg ik een CT-scan en bleek ik een flinke rectus diastase te hebben. Dit houdt in, dat je buikspieren niet meer aan elkaar vast zitten. Hierdoor ontstond er bij mij een enorme druk op mijn bekken en onderrug. Omdat onze jongste zoveel spookte ’s nacht, was ik veel op met haar. Door de vermoeidheid til je dan vaak net even verkeerd en zo was mijn onderrug en bekken totaal overbelast geraakt. Omdat mijn buikspieren dus niet mee deden! Ik had zoveel pijn, ik kon mijn eigen kinderen haast niet meer optillen. Continue reading

Wat te doen als je een bevaltrauma hebt

Veel moeders die bij mij in de praktijk komen, hebben een pittige bevalling achter de rug. Ik spreek zelden vrouwen, bij wie de bevalling zoals in het boekje is gegaan. Dat vind ik sowieso een rare uitdrukking, want wat betekent dit eigenlijk? En via welk boekje? Natuurlijk, zijn er ook moeders bij wie dit wel het geval was en bij wie de bevalling wel goed is verlopen. Dit artikel is voor de moeders, waarbij dit niet het geval was. De mama’s die een trauma hebben overgehouden aan hun bevalling en daar tot op de dag van vandaag nog last van hebben.

Moeder worden is a big deal. Voor sommige moeders is het al hun hele leven duidelijk, dat ze moeder wilden worden. Voor de ander kwam dit gevoel pas veel later en bij weer een andere moeder komt dit gevoel misschien wel nooit helemaal uit de verf. Is dat erg? Welnee! Je doet je best als mama, niks meer en niks minder. Als de bevalling dan na negen maanden eindelijk op gang komt, zijn de meeste vrouwen enorm blij dat het zover is. Die laatste weken zijn voor de meeste zwangeren vaak erg zwaar en ze kijken dan reikhalzend uit naar het moment dat ze hun baby eindelijk vast mogen houden. Meestal heb je van te voren een bevalplan geschreven samen met je man, wat je hebt overlegd met je verloskundige of gynaecoloog. Hierin beschrijf je vaak wat je wel en juist niet wil, tijdens je bevalling. Bij mij was dit bijvoorbeeld, dat ik geen co-assistent aan mijn bed wilde, maar een ervaren en empathische verloskundige. Ervaren was ze, empathisch: mwah. En ik kreeg een co-assistent aan mijn bed. Need I say more?

Dat bevalplan had ik dus net zo goed niet kunnen schrijven, dacht ik achteraf. Continue reading

Als je na een postnatale depressie weer zwanger wordt

Ik weet het nog zo goed. Ik hield voor de tweede keer in mijn leven een zwangerschapstest in mijn handen. Vol ongeloof staarde ik ernaar. Ik kon niet geloven dat ik deze keer zo snel zwanger was. Bij de oudste hebben we er ruim anderhalf jaar over gedaan. Dit keer was het binnen twee maanden raak. Ik voelde me vervuld van geluk en dankbaarheid. Maar ook angstig. Want hoe zou het dit keer gaan? Zou ik weer een postnatale depressie krijgen? Of zou het dit keer anders gaan? Ik verlangde er zo naar om dit keer wel een positieve ervaring te mogen hebben. Ik riep mijn man uit bed en vertelde hem lachend ons mooie nieuws: Livia zou een broertje of een zusje krijgen.

In de weken die volgden kreeg ik de ene zwangerschapskwaal na de andere. Dat is het een uitdaging, als je al een opstandige peuter hebt rondlopen en mama om de haverklap ziek, zwak en misselijk is. We hebben het daarom na de eerste echo al verteld. Omdat Liv een heel pienter meisje is en ze allang doorhad dat er wat aan de hand was. Ze reageerde dolblij en trok meteen mijn trui omhoog om te kijken waar mijn dikke buik was. Die was er toen niet, maar dat hebben we later ruimschoots ingehaald. Continue reading

Help! Ik ben mama!

 

Als je net moeder bent geworden, komt er heel veel op je af. Allereerst heb je nu ineens het wezentje in je armen, wat je negen maanden lang hebt voelen trappelen, bewegen en groeien in je buik. Voor sommige moeders is dit heel onwerkelijk aan het begin. Daarnaast ben je moe van de bevalling en heb je vaak al twee nachten niet geslapen. Tel daar de rond gierende hormonen bij op en je hebt de poppen aan het dansen.

Voor veel nieuwbakken moeders is het enorm wennen, zo net na de bevalling. Je hebt ineens de enorme verantwoordelijkheid voor de zorg van je kindje. Iets wat veel moeders onrust en angsten geeft. Sommige mama’s vragen zich dagelijks af: wat nou als mijn kindje iets overkomt door mijn toedoen? Ook vinden nieuwbakken mama’s het niet altijd even leuk om moeder te zijn. Omdat ze hun oude leventje missen, veel van zichzelf kwijtraken en zichzelf helemaal opnieuw moeten uitvinden. Was je vroeger nog de laatste die op feestjes naar huis ging en het licht uitdeed, nu zit je ineens veel thuis met je baby. En hoeveel je ook van je kindje houdt, je verlangt soms wel eens terug naar de tijd waar je festival na festival afging en het licht zag worden met je partner. Alleen zeggen de meeste moeders dit niet, omdat ze niet ondankbaar of een slechte moeder willen zijn. Continue reading