Zwanger na een postpartum depressie

Als je na de bevalling van je eerste kindje niet op een roze wolk zit, kun je je vaak niet voorstellen dat je ooit weer de moed zal hebben om nog een keer zwanger te raken. Veel moeders die mij volgen op instagram vragen mij: hoe was dit voor jou? Ik schreef hier al eerder een blog over. Net als voor mij, is voor de meeste moeders die toendertijd geen roze wolk hadden, enorm spannend om überhaupt al na te denken over een tweede kindje. Laat staan als het moment dan daar is en ze ook daadwerkelijk zwanger zijn.

Dit wil ik nooit meer meemaken

Veel moeders vrezen voor een herhaling van zetten. Heel begrijpelijk, want als je ooit in een postpartum depressie hebt gezeten, wil je dit nooit meer meemaken. Veel moeders krijgen er een knoop van in hun maag en dit is niet van de zwangerschapsmisselijkheid. Het is pure spanning die zich opbouwt in hun lijf en in hun mentale gesteldheid. Ze vragen zich af: hoe zal het me dit keer vergaan? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik dit keer wel op die roze wolk beland? Het antwoord op deze vraag is niet zo simpel.

Praat over je gevoelens

Ik zie veel moeders in mijn praktijk die zwanger zijn na een niet zo roze wolk bij hun eerste (of tweede, derde) kindje. Deze moeders zitten vaak vol onzekerheid en willen er alles aan doen om het dit keer wel in goede banen te leiden. De eerste stap hierin is: praat erover met je partner, een goede vriendin, je zus, etc. Zorg ervoor dat je inner circle weet wat je doormaakt en waar je mee zit. Er is niks zo eenzaams als al je emoties en angsten in je eentje verteren. Dus doe dit niet en start met praten. Continue reading

Als de roze wolk tijdens de zwangerschap al ver te zoeken is

Voordat je zwanger werd, kon je het al helemaal inbeelden. Je zag jezelf zitten met je mooie buik, zielsgelukkig, lekker cocoonend op de bank met een kopje thee. Of misschien had je de hele kinderkamer al uitgezocht op Pinterest en zag je jezelf al zitten met je baby’tje in die mooie schommelstoel. Je dacht van te voren dat je enorm happy zou zijn in je zwangerschap en dat niks of niemand dat meer af zou kunnen pakken. Dan ineens is daar die grijze donderwolk. De roze wolk is in geen velden of wegen te bekennen en ineens lijkt het alsof je je in drijfzand bevind.

Taboe onderwerp

Sommige vrouwen die zwanger zijn, voelen zich niet happy. Nog zo’n taboe onderwerp waar bijna niemand over praat. Want, je moet toch blij en dankbaar zijn als je zwanger bent? Jij en je partner wilde dit kindje toch zo graag? Nou, dan moet je ook stralen en blijdschap van de daken schreeuwen, toch? Maar is dat wel zo? Ik denk persoonlijk van niet. Ik denk dat je prima dankbaar kunt zijn om het feit dat je zwanger bent, maar ook de niet zo roze wolk momenten kan ervaren. Het is allemaal namelijk niet zo zwart wit, als je het mij vraagt. Soweiso vindt ik het heel bijzonder dat anderen deze zwangere moeders ene bepaald gevoel of gedachte op willen leggen. Deze moeders hebben het al zwaar genoeg. Continue reading

Als je zwanger bent tijdens de Corona crisis

De Corona crisis houdt heel de wereld in zijn greep. Het zijn bizarre tijden met quarantaine, de anderhalve meter regel en de alles omvattende onzekerheid waarin we momenteel verkeren. Dat is voor een normaal mens als moeilijk te verteren, laat staan als je zwanger bent of net bent bevallen. Voor deze zwangere moeders is het vaak heel onrustig, omdat ze bang zijn dat zij of hun baby besmet zullen raken met het virus.

Angst voor besmetting

Sommige aanstaande mama’s willen niet meer naar het ziekenhuis, uit angst voor besmetting met het Corona virus en het aantal thuisbevallingen is nog nooit zo hoog geweest. De vraag: ‘wat nou als ik tijdens mijn bevalling toch in het ziekenhuis moet bevallen?’, is een veel gehoorde vraag. Ik hoor veel angst en paniek bij deze zwangere vrouwen. Logisch, want je weet gewoon niet of je geïnfecteerd raakt en dus ziek gaat worden. Vraag dus goed aan je verloskundige wat hun plan van aanpak is tijdens jouw bevalling en wat er gaat gebeuren als je bijvoorbeeld wel naar het ziekenhuis moet. Naar welk ziekenhuis wordt je bijvoorbeeld gebracht, zijn er langere aanrijdtijden voor ambulances, moeten jullie toch met eigen vervoer, etc? Deze praktische zaken kan je prima van te voren bespreken en als je bepaalde dingen wel of juist niet wil, kan je dit niet alleen in je bevalplan schrijven maar ook extra bespreken met je arts of verloskundige.

Waar is die roze wolk?

De roze wolk is bij deze zwangere moeders dan ook ver te zoeken en blijft na de bevalling ook vaak uit. Want, je mag allereerst  amper kraambezoek ontvangen. Kraamzorg moet zich ook aan strikte regels houden en je kan bijvoorbeeld niet even vragen of je moeder langs komt om je ’s avonds te komen helpen. Ten tweede had je had het je allemaal zo anders voorgesteld en ineens ben je in deze pandemie beland. Daarnaast zijn veel net bevallen mama’s bang dat hun kindje het Corona virus krijgt en dat brengt veel spanning met zich mee. Het voelt voor veel (aanstaande) moeders oneerlijk dat dit hen overkomt en laten we eerlijk zijn: dat is het ook. Jullie zwangere mama ’s hebben hier niet om gevraagd en toch moet je er mee zien te dealen.

Hoe kan je nu het beste omgaan met deze moeilijke situatie?

Allereerst is het belangrijk dat je probeert je niet langer te verzetten tegen het feit dat je in deze Corona crisis zit. Het is niet iets wat jij zelf eigenhandig kan veranderen, dus moet je proberen de manier waarop je hiermee omgaat, zien aan te passsen. Dat doe je door de situatie te gaan accepteren zoals hij is. In plaats van jezelf steeds af te vragen, hoe lang dit nog gaat duren en wanneer alles weer back to normal zal zijn. Dit alles weet je niet en het constante nadenken hierover kost je nodeloos veel energie en die energie heb je nu even niet over. Daarnaast is het accepteren van je gedachten en de bijbehorende emoties ook belangrijk. Omdat beiden volkomen begrijpelijk zijn op dit moment. Je hebt als kersverse moeder ook een hoop te verwerken momenteel, dus wees alsjeblieft lief voor jezelf.

Even niet meer Googlen

Als laatste is het belangrijk dat je jezelf ontziet op het gebied van nieuws lezen, nu.nl uitpluizen, de RIVM website raadplegen, etc. Dit creëert even een kort moment van zekerheid, maar eigenlijk is dit een schijnveiligheid die je voor jezelf creëert. Probeer jezelf even wat rust te geven. Ga bijvoorbeeld een fijne (wandel) mediatie doen of een goed boek lezen. Dat is ook heel mindful en hierdoor kom je weer met beiden voeten op aarde. Zeg liefdevolle dingen tegen jezelf, zoals:” ik ben een goede moeder voor mijn kind, ik kan dit aan, ik hou van mezelf precies zoals ik ben, mijn bevalling zal goed verlopen.” Hierdoor ga je je mentaal een stuk fijner voelen.

Wil je een steuntje in de rug?

Merk je dat in je zwangerschap niet lekker in je vel zit? Ik begeleid moeders die in de zwangerschap al niet op een roze wolk zitten en kan je hier goed in begeleiden. Mail naar info@froufroubegeleiding.nl en ik ga je hier mee helpen.

 

Help! Ik ben zwanger maar niet happy!

Nadat jij en je partner het er vaak over hebben gehad, is het dan zover: jullie gaan proberen om zwanger te worden. Bij het ene stel gaat dat met veel tam tam en confetti. Het andere stel spoelt gewoon de pil dor de wc. Hoe dan ook: het avontuur gaat beginnen!

Voor het ene stel komt de zwangerschap als donderslag bij heldere hemel, omdat het een “surprise baby” is. Bij het andere stel duurt het soms een hele lange tijd voordat die zwangerschapstest eindelijk positief kleurt. Hoe dan ook: zwanger worden is voor veel stellen een emotionele gebeurtenis. Eentje die gepaard gaat met uiteenlopende gedachten, emoties en wellicht ook tranen. De eerste drie maanden zijn vaak onwerkelijk. Je weet dat je zwanger bent, maar de eerste echo komt weken later pas. Rationeel weet je dat er een klein wezentje in je lijf groeit, maar aan de buitenkant zie je niks. Waar bij de ene mama de zwangerschapskwalen al meteen beginnen en 24/7 misselijk zijn, daar lopen sommige moeders er doorheen alsof er niks aan de hand is. Het kan en het mag allemaal. Continue reading

Als je tijdens je zwangerschap non-stop overgeeft

Bijna iedere zwangere vrouw is wel een beetje misselijk tijdens haar zwangerschap. Bij velen is dit vaak een van de eerste symptomen, waaraan moeder herkent dat ze zwanger is. Een beetje misselijkheid, hoort erbij, zeggen ze? Maar wat, als je zo ontzettend misselijk bent, dat je constant moet overgeven, in overtreffende trap? Of als je zelfs geen slok water meer binnenhoudt? Deze moeders lijden aan hyperemesis gravidarum (afgekort HG). Dit syndroom zorgt ervoor, dat moeders soms zelfs zo ontzettend ziek zijn, dat ze enkel in een donkere kamer zonder prikkels kunnen verblijven of opgenomen moeten worden in het ziekenhuis gedurende de rest van hun zwangerschap.

Een cliënt van mij verwoordde het als volgt: ”Ik voelde me vaak eenzaam en onbegrepen. Mentaal was het een echte strijd. Ik was bang dat ik niet van ons kindje zou kunnen houden. Gelukkig was het overgeven na de bevalling meteen over.“

De cijfers liegen er niet om

De cijfers geven weer dat 0,5 tot 2 procent van de moeders, last heeft van hyperemesis gravidarum. Dit is naar schatting tussen de 2000 en 4000 vrouwen per jaar. De echte cijfers zullen waarschijnlijk hoger liggen, omdat niet iedere zwangere naar de huisarts stapt of om hulp vraagt. Want: “een beetje misselijkheid hoort erbij.” Of de altijd leuke: ”Je bent zwanger, niet ziek.” Dit soort opmerkingen hoor ik vaak van cliënten in mijn praktijk. Ze voelen zich niet serieus genomen of zelfs een aanstelster, als ze dit soort opmerkingen naar hun hoofd geslingerd krijgen. Laten we een ding voorop stellen: deze HG mama’s klagen of overdrijven niet. Ze zijn vaak intens ziek en niet alleen in het eerste trimester van hun zwangerschap. Nee, vaak tot en met de bevalling aan toe. Continue reading

Als je na een postnatale depressie weer zwanger wordt

Ik weet het nog zo goed. Ik hield voor de tweede keer in mijn leven een zwangerschapstest in mijn handen. Vol ongeloof staarde ik ernaar. Ik kon niet geloven dat ik deze keer zo snel zwanger was. Bij de oudste hebben we er ruim anderhalf jaar over gedaan. Dit keer was het binnen twee maanden raak. Ik voelde me vervuld van geluk en dankbaarheid. Maar ook angstig. Want hoe zou het dit keer gaan? Zou ik weer een postnatale depressie krijgen? Of zou het dit keer anders gaan? Ik verlangde er zo naar om dit keer wel een positieve ervaring te mogen hebben. Ik riep mijn man uit bed en vertelde hem lachend ons mooie nieuws: Livia zou een broertje of een zusje krijgen.

In de weken die volgden kreeg ik de ene zwangerschapskwaal na de andere. Dat is het een uitdaging, als je al een opstandige peuter hebt rondlopen en mama om de haverklap ziek, zwak en misselijk is. We hebben het daarom na de eerste echo al verteld. Omdat Liv een heel pienter meisje is en ze allang doorhad dat er wat aan de hand was. Ze reageerde dolblij en trok meteen mijn trui omhoog om te kijken waar mijn dikke buik was. Die was er toen niet, maar dat hebben we later ruimschoots ingehaald. Continue reading