Waarom intrusies je juist wél een goede moeder maken

Je kent deze gedachte vast: je staat op het perron op de trein te wachten. In de verte zie je de trein in rap tempo naderen. Even denk je: zal ik ervoor springen? Even snel, als deze gedachte kwam, is hij weer voorbij. Je stapt de trein in en bent hem alweer vergeten. Dit soort gedachten heten intrusies. Deze zogeheten “dwanggedachten” heeft ieder mens in kleine of grotere mate. Moeders die van zichzelf angstig zijn aangelegd, hebben deze gedachten vaker dan andere moeders.

Als ik haar nu loslaat, is ze dood

Ik had ze na de bevalling ook heel veel. Zo liep ik op en dag met mijn baby over een brug. Ineens dacht ik: ”als ik de kinderwagen nu loslaat, dan is ze dood.” Ik schrok me kapot. Waarom denk ik dit soort dingen nu ineens, dacht ik. Ik moet wel een hele slechte moeder zijn! Ik durfde het aan niemand te vertellen, zo erg schaamde ik me hiervoor. Daar bovenop kwam nog een flinke dosis schuldgevoel, want welk goed denkend mens, heeft nu dit soort gedachten? Ik dacht dat als ik dit zou delen, ze me ter plekke zouden komen halen en opsluiten in een gesloten inrichting. Na maanden worstelen, durfde ik het eindelijk in therapie te vertellen. Continue reading

Hoe kom je als mama uit je postnatale depressie?

Je had het je van te voren allemaal zo mooi voorgesteld. Voordat je ging bevallen zag je al helemaal voor je hoe je wiegend in je schommelstoel, je kindje zou gaan voeden. Zachtjes drinkend aan je borst, snuffelend aan het hoofdje. Je zag jezelf al helemaal op die roze wolk zitten samen met je gezin. Dagdromend over de toekomst, wrijvend over je dikke buik op de bank.

Maar dan blijkt, dat het na de bevalling toch niet zo lekker gaat. Je voelt je eigenlijk helemaal niet zo happy. Sterker nog: je vraagt je regelmatig af waar je aan begonnen bent. Of dit het nou is, het moederschap. Of je het allemaal wel aan kan en of je wel een goede moeder bent. Je zit niet op een roze wolk, maar op een donkergrijze donderwolk. Je bent kapot moe door de gebroken nachten. Wellicht loopt de borstvoeding niet en draait je hele leven om voeden, kolven, nog meer voeden en hopen dat je baby tussendoor een uurtje slaapt. De hormonen razen ondertussen door je lijf en je relativeringsvermogen is door een historisch dieptepunt gedaald.

Je vraagt je dagelijks af: hoe doen andere moeders dit? Gaat het hen dan wel zo makkelijk af en ben ik de enige die zich zo voelt? Het antwoord is nee! Andere moeders doen ook maar wat. Om het beestje maar gewoon bij het naampje te noemen: we klooien allemaal maar wat aan. Ja echt! De onzekerheden die je als nieuwbakken moeder voelt, zijn heel normaal. Mijn eerste advies is dan ook: ga erover praten. Met je partner, een goede vriendin, je moeder, of de buurvrouw. Deel je onzekerheden en angsten, dat haalt al wat druk van de ketel. Je zal merken dat zij allemaal wel iemand kennen die na de bevalling ook niet op een roze wolk zat Continue reading

Waarom je je als moeder niet hoeft te schamen voor je gedachten

Als moeder kan je soms de meest uiteenlopende gedachten hebben. Je kan het ene  moment kijken naar je kind en denken: wat ben jij schattig, zeg! Ik kan je wel opeten, zo lief vind ik je. Maar er kan tien minuten later een gevoel zijn van onbehagen, van onrust. Misschien is het een onderdrukte gedachte die je al een tijdje weg probeert te stoppen. Wellicht heb je het gevoel dat je het allemaal even niet aankan. Want laten we wel wezen: het moederschap is soms heel overweldigend! Logisch dus, dat je gedachten soms alle kanten opgaan. Is dat erg? Welnee!

Jij bent namelijk niet wat je denkt. Onthoud deze goed, want dit is heel belangrijk. Jij bent niet je gedachten en andersom. Dus op het moment dat je een keer iets negatiefs denkt over jezelf, over het moederschap of over het leven an sich: no worries! Dat hebben we allemaal wel eens. Ja, echt. Man of vrouw, jong en oud: allemaal vinden we het leven soms even ruk. Dat wil niet zeggen, dat je je altijd zo blijft voelen. De meeste gedachten gaan namelijk vanzelf weer weg. Alleen voelt dat op het moment zelf niet zo. Continue reading

Waarom spanning laten gaan een must is

Je kent het gevoel wel, stramme schouders, soms het gevoel alsof er een band om je hoofd zit gespannen. Of je hebt vage rugklachten, waarvan je niet weet hoe je eraan komt. Herkenbaar? Dit is opgebouwde spanning die zich ergens in je lijf manifesteert. Eigenlijk is dit een schreeuw om aandacht vanuit je lichaam. Omdat je te ver bent gegaan en de spanningen zich teveel hebben opgebouwd. Zowel in je hoofd als in je lijf.

Het mentale proces wat hier aan vooraf is gegaan, heb je waarschijnlijk niet eens opgemerkt. Je bent zo druk met je dagelijkse to do list, dat je chronisch in de doe-modus zit. Gas op die lollie en doorgaan. Soms lijken de dagen net als de film “Ground Hog Day”, ze lijken allemaal op elkaar en gaan soms, voor je gevoel,  naadloos in elkaar over. Herkenbaar?

Je leeft eigenlijk in de overlevingsstand en dit moet stoppen. Je hebt zoveel spanning in je hoofd en lijf, dat je als een te strak gespannen snaar, bijna op knappen staat. Deze spanning is niet goed voor je. Dit klinkt als een enorme open deur. Toch zijn er moeders die maanden, soms jaren blijven doorlopen met dit probleem. Deze moeders merken de spanningen wel vaag op, maar doen er vervolgens niks mee en leiden hun leven alsof ze geen keuze hebben. Maar die keuze heb je wel! Het is eigenlijk heel simpel: kies voor jezelf. Zet jezelf op de eerste plek, in plaats van je werk, je overvolle sociale agenda. Focus op wat goed voelt voor jou en je gezin en volg dit gevoel. Tot het bittere einde, zou ik eigenlijk willen zeggen. Want niemand wil zich zo gespannen voelen, toch? Continue reading

De 7 dingen die je na de bevalling voorgoed veranderen

Als je moeder wordt, verander je voor goed. Dat is voor veel aanstaande moeders van te voren moeilijk voor te stellen. Sommige moeders in spe, vinden het zelfs een tikkeltje overdreven, dat andere moeders zo veranderen na de geboorte van hun kindje. Toch is het de normaalste zaak van de wereld. Tijdens de bevalling, gebeurt er iets met je als vrouw. Je laat de persoon die je ooit was, achter je en transformeert in een moeder. Dat deze rolverandering niet zonder slag of stoot gaat, is een gegeven en kan je hier lezen: http://bit.ly/2oOq2JH. Veel moeders hebben hier veel moeite mee. Waar is mijn identiteit? Wie ben ik, nu ik mama ben? Waarom is mijn leven zo veranderd? Dit zijn de 7 dingen die je als vrouw voorgoed veranderen, als je bevallen bent:

  1. Je hebt ineens een mega verantwoordelijkheid voor je kindje. Deze verantwoordelijkheid, zorgt bij veel moeders voor angsten en slapeloze nachten. Logisch, want je wilt het allemaal zo graag goed doen voor jullie baby.
  2. De relatie met je partner is voorgoed veranderd. Voorheen waren jullie met z’n tweetjes, nu zijn jullie een gezin. De tijd en aandacht voor elkaar moet onderling anders verdeeld worden en dat is ingewikkeld voor veel stellen.
  3. Je hebt ineens een stuk minder tijd voor jezelf. En hoe goed anderen je daarvan proberen te doordringen van te voren, als het moment eenmaal daar is, is het soms echt even slikken. Weg spontane etentjes, uitslapen is er niet meer bij en zomaar even de stad in, wordt een hele expeditie met je kindje erbij.
  4. Ineens heb je heimwee naar je oude leven. Dit heimwee gevoel kan ervoor zorgen, dat je je nieuwe leven soms niet zo leuk vindt en bij tijd en wijle zelfs een beetje gaat verafschuwen. Dat is heel begrijpelijk en niks om je voor te schamen. Je oude leven was zonder zorgen en met veel vrijheid. Je nieuwe leven is vervuld met liefde, knuffelmomenten, maar ook concessies. Dat hoort erbij.
  5. De momenten waarop je je eigen kunnen en capaciteiten in twijfel trekt, zijn niet meer op twee handen te tellen. Vroeger was je zelfverzekerd en wist je waar je voor stond. Met een kersverse baby, heb je werkelijk geen idee wat je doet, of dit het juiste is en vraag je je dagelijks af hoe andere moeders dit doen. Het antwoord is: die doen ook maar wat. Echt waar!
  6. Op het moment dat je ouders wordt, krijg je een soort open zenuw. Op het moment dat er iets met je kindje aan de hand is, bijvoorbeeld als hij of zij ziek is: voel je de pijn enorm binnenkomen. Ook als je kindje(s) op latere leeftijd verdriet hebben, zich buitengesloten voelen of gepest worden, ga je als moeder door de grond. Dat is en blijft zo, in welke leeftijd je kindje(s) zich ook bevind(en).
  7. Als moeder ben je iemands baken in de nacht. De persoon waar ze tegenop kijken. Hoe labiel en onzeker jij je van binnen ook mag voelen, jouw kindje kijkt met grote ogen tegen zijn of haar mama op. Voor je baby maakt het niet uit, dat je een pukkel hebt, een keer vergeten bent boodschappen te doen of een keer niet zo vrolijk bent. Je kindje houdt onvoorwaardelijk van jou en jij natuurlijk van hem. Ondanks alles wat er met je gebeurd is, blijft dat gelukkig zo.

Merk je dat je moeite hebt met de veranderingen die gaande zijn in jouw leven, na de bevalling? Wil je hulp met het beter omgaan van je rol als moeder, de onzekerheden die daarbij komen kijken en wil je weer genieten? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl

Mogen de relblogs weg?

Je ziet momenteel veel van die opstandige moeder blogs. Je kent ze ongetwijfeld, ze trappen overal tegenaan, promoten de ontaarde moeder en doen alsof het ze allemaal niet zoveel kan schelen. Het meest frappante aan deze blogs vind ik nog de commentaren van de mensen eronder. Alsof niemand een filter heeft, enkel en alleen omdat men vanachter een laptop of tablet scherm zit te becommentariëren. Ik heb al die negativiteit en het relgevoel nooit begrepen. Waarom is ergens tegenaan schoppen de trend? Ik laat hem graag aan me voorbijgaan. Ik denk dat juist nieuwbakken moeders, dit soort blogs niet moeten lezen. Ze geven een verkeerd beeld van hoe je zogenaamd tegen het moederschap aan zou moeten kijken. Relaxed, alsof het niks voorstelt en haast onverschillig. De moeder die niet op een roze wolk zit, heeft vaak veel angsten. De angst om het allemaal verkeerd te doen bijvoorbeeld. Maar ook de angst dat haar kindje iets overkomt. Deze mama’s voelen zich enorm verantwoordelijk en leggen de lat heel hoog voor zichzelf. Als je dan leest, dat het moederschap allemaal wel meevalt, dat we vooral onze schouders moeten ophalen voor alles, voelen deze kersverse moeders zich hier enorm buiten vallen. Want deze moeders ervaren hun moederrol helemaal niet zo. Zij leggen de lat niet voor niks zo hoog, ze willen de perfecte moeder zijn en krijgen door dit soort blogs een enorm faalgevoel.  Ze vragen zich af: “Waarom kan ik geen relaxte moeder zijn?” Of: ”Waarom denken deze moeders overal zo makkelijk over, terwijl ik alles continue aan het afwegen ben?” Continue reading

7 tips om je grenzen beter aan te geven

Er zijn van die momenten in je leven, waar op je achteraf denkt: had ik toen maar wat terug gezegd. Of: was ik toen maar assertiever geweest. Hoe komt het toch, dat wij vrouwen (en sommige mannen) het zo lastig vinden om onze grenzen aan te geven? Waarom vinden wij het woordje “nee” zo lastig om uit te spreken? Sterker nog, de meeste mama’s die ik zie in de praktijk, voelen ook nog eens een grote behoefte om uit te leggen, waarom ze nee zeggen. Eigenlijk is dit helemaal niet nodig, want het woordje “nee” is in principe al voldoende. Je hebt antwoord gegeven, de teerling is geworpen, schluss. Ik geef je daarom graag tips, om beter je grenzen aan te geven, gewoon omdat je leven er een stuk makkelijker en vooral: een stuk leuker door wordt.

  1. Leer te luisteren naar je gevoel en volg dit vervolgens. Dus als jij intuïtief al aanvoelt, dat wat er van je gevraagd wordt niet oké is of over je grenzen heen gaat, zeg dan nee. Je voelt dit unheimische gevoel niet voor niets en het is heel belangrijk om op dat moment je gevoel te volgen en je grenzen aan te geven aan die ander.

Continue reading

Angsten en het moederschap gaan hand in hand

Als (jonge) moeder kan je soms veel last hebben van angsten. De enorme verantwoordelijkheid voor je kindje, gaat soms volledig met je aan de haal. Dat is logisch, want vooral bij je eerste kindje, ben je zo overmand door alles en krijg je amper grip op je emoties en hormonen die door je lijf gieren. Tel daar de enorme verantwoordelijkheid van je nieuwe baby bij op en je hebt de poppen aan het dansen. De angsten zijn voor elke moeder herkenbaar, als je ze eenmaal out in the open gooit. ‘Maar waarom doet niemand dat?’, vragen moeders mij vaak in de praktijk. Continue reading

Moeders: omarm je superhero status!

Moeders zijn een soort superwezens. Ze hebben geen idee waar ze aan beginnen, voordat ze moeder worden. Moeder worden is alsof je examen doet voor iets, waar je nooit een gedegen opleiding voor hebt gevolgd. Toch lukt het ze allemaal om, na de geboorte, het pad van het moederschap te bewandelen. Dat pad bevat nogal eens wat hobbels en kuilen, maar jullie moeders doen het toch maar mooi allemaal. Want het maakt niet uit hoe je dit pad bewandelt, je mag er super trots op zijn dat je dit pad überhaupt bewandeld. Sommige moeders voelen de affiniteit met het moederschap niet meteen, andere mama’s zijn meteen helemaal in hun rol als moeder gesetteld alsof het niks is. De ene moeder heeft een kindje en laat het daar bij, de andere moeder heeft zes kinderen onder haar vleugels. Het resultaat is hetzelfde: elke dag is het weer zoeken naar de balans tussen werk, privé en een sociaal leven. Daar bovenop ligt er nog een enorme druk onder vrouwen, om er zo goed mogelijk uit te blijven zien. De zwangerschapskilo’s moeten er in rap tempo af. De rimpels en wallen smeren we weg of worden zelfs met botox of fillers te lijf gegaan. De ene vrouw geeft niks om haar uiterlijk en de andere mama smeert een lekker make-upje op ’s morgens. Hoe je dit ook invult, maakt niet uit. Het zijn een hoop ballen om hoog te houden als moeder. Continue reading