Hoe handle je als nieuwbakken moeder onzekerheden na de bevalling?


Als je net bevallen bent, gaat er van alles door je heen. Door het slaapgebrek en de hormonen is je relativeringsniveau beneden alle pijl gezakt. Daarnaast heb je een heel nieuwe rol die je je nog eigen moet zien te maken. Daar bovenop heb je ineens een enorme verantwoordelijkheid voor de zorg voor je baby. Dit alles is voor veel nieuwbakken moeders een scenario, waarbij een leger aan onzekerheden oprukt. Logisch, dat je je hierdoor soms even om het hand voelt. Veel moeders vragen zich af: zijn die andere moeders ook zo onzeker? Worstelen zij ook zo met het moederschap? Vinden andere mama’s het ook zo zwaar? Het antwoord op al deze vragen is: ja!

Het is volkomen normaal dat je je onzeker voelt, zo net na de bevalling. Maar ook later in je leven zal je je als mama nog regelmatig onzeker voelen. Als je weer aan het werk gaat nadat je mama bent geworden of als je kindje voor het eerst naar school gaat bijvoorbeeld. Er zullen zich altijd weer nieuwe situaties voordoen, waardoor je je als moeder soms onzeker voelt. Is dat erg? Nee! Het goede nieuws is: je kan hier beter mee leren omgaan!

Als eerste is het belangrijk dat je erkent dat je je soms onzeker voelt. In plaats van het te gaan verbloemen of juist te overcompenseren door jezelf heel overdreven zelfverzekerd te doen voorkomen, bijvoorbeeld. Het is belangrijk dat je eerlijk bent naar jezelf toe en naar anderen. Zodat je het kan delen met je inner circle en je hier niet de hele tijd alleen mee rond blijft lopen. Op deze manier kunnen anderen je ook helpen met deze onzekerheden en worden de onzekerheden ook minder beladen voor jou als moeder.

Tevens is het evident om te accepteren van jezelf dat je deze onzekerheden hebt. Het is meer dan logisch, dat je als kersverse mama niet alle wijsheid in pacht hebt! En met jou vele andere mama’s ook niet, echt niet!  Dus accepteer dit van jezelf. Geef jezelf de ruimte om de onzekerheden er te laten zijn, in plaats van jezelf hierom te veroordelen. Zeg tegen jezelf: ik mag dit voelen, het is er al, dus laat het er gewoon zijn. Op het moment dat je deze gedachten en emoties toelaat, krijg je weer wat meer lucht.

Ten slotte is het voor jezelf heel fijn als je hulp zoekt, op het moment dat je merkt dat de onzekerheden met je op de loop gaan. Een moeder in mijn praktijk vertelde me ooit: ”Ik stond al op met een angstig gevoel. De gedachte ‘ik kan dit niet, ik ben geen goede moeder’, spookte meteen door mijn hoofd. Gevolgd door: ’hoe doen andere moeders dit allemaal?’ Deze mama werd vanaf het moment dat ze opstond al meegenomen door de maalstroom aan gedachten en onzekerheden over zichzelf en het moederschap. Super vervelend, want hierdoor begint je dag al meteen zo naar. Merk je dat je de onzekerheden na de bevalling niet los kan laten? Heb je het gevoel te falen als moeder en hier niet uit te komen? Geen nood! Je bent niet de enige mama die hier last van heeft. Mail naar info@froufroubegeleiding.nl en ik ga je hiermee helpen. De mama die hierboven omschreef, loopt inmiddels weer vrolijk achter de kinderwagen en heeft weer een fijn en ontspannen leven met haar gezin.

 

Hoe ga je om met teleurstelling?

Soms kom je als moeder voor een teleurstelling te staan in je leven. Het kan iets kleins zijn, zoals een geannuleerde playdate waardoor je niet even rustig boodschappen kan doen. Maar soms, overkomt je als moeder een teleurstelling, waar je niet zo snel overheen kan stappen. Bijvoorbeeld, als je iemand in vertrouwen neemt over je soms negatieve gedachten over het moederschap en deze persoon reageert niet zo empathisch op je verhaal, als je gehoopt had. Of als je zwanger bent en je niet zo happy en onbezorgd in je zwangerschap staat, als je van te voren had gedacht. Of als je na de bevalling niet op een roze wolk zit en je niet kan genieten van je kindje, het moederschap en alles daaromheen. Dit kan heel pijnlijk zijn en vaak ook heftig voelen. Hoe ga je om met dit soort teleurstellingen in je leven? Continue reading

Je mag je kwetsbaarheid als moeder laten zien

Veel moeders die ik zie in mijn praktijk, voelen zich kwetsbaar. Allereerst vanwege de open zenuw die je krijgt, als je eenmaal moeder bent. Je wil je kindje(s) overal tegen beschermen en doet er alles aan om ze gelukkig te maken. Maar ook, omdat deze moeders,  naar eigen zeggen, “Mij niks mag overkomen. Veel mama’s zeggen tijdens een sessie:  “Mijn kindjes kunnen mij niet missen. Wat, als mij iets overkomt en ik er straks niet meer ben?”  Dit soort gedachten en alle bijbehorende emoties zijn heel begrijpelijk. Deze moeders zijn vaak dag en nacht bezig met allerlei angstige gedachten en de bijbehorende emoties. Waardoor ze amper slapen en overdag in de overlevingsstand staan.

Daarnaast voelen veel moeders zich kwetsbaar, doordat ze zichzelf steeds vergelijken met ogenschijnlijk succesvolle, zelfverzekerd en sterke vrouwen op social media. Het is funest voor je zelfvertrouwen om jezelf steeds te vergelijken, maar het roept vaak ook een gevoel van falen op. Hierdoor voel je je als mama dan ook weer sneller kwetsbaar.

Laten we eerlijk zijn, het is ook doodeng om moeder te worden en om mama te zijn. Je voelt de enorme verantwoordelijk voor de zorg van je kindje(s). Je wil niet dat hen, jou of je partner iets overkomt. Dat maakt je heel begrijpelijk, dus voor je gevoel meer kwetsbaar. Hoe goed je je ook verzekert tegen ongevallen, je eigen lot, heb je nu eenmaal niet in handen. Logisch, dat dit dus als erg spannend wordt ervaren door veel moeders.

Hoe ga je hier nu mee om? Dat enorme verantwoordelijkheidsgevoel, die soms wat over beschermende houding tegenover je kinderen. “Pas op, kijk uit!” We roepen het allemaal en daar is overigens niks mis mee. Maar hoe houd je het voor jezelf behapbaar en houd je jezelf op de rails, als sommige wagons in je hoofd soms ontsporen? Continue reading

Als je kindje na de bevalling heel ziek is

Voordat je gaat bevallen, heb je als moeder een bepaald (droom)beeld van hoe de periode na de bevalling eruit komt te zien. Je droomt over ellenlange knuffelsessies op de bank, skin to skin contact en fijne lange wandelingen met je kleintje. Maar soms loopt het leven anders dan je gepland had en blijkt je kindje na de bevalling ziek te zijn. In de ene situatie is dit aangeboren, bij de ander gebeurt dit later. Het resultaat is hetzelfde: je kindje is ziek en jullie gaan als ouders door een hele zware periode heen. Al je mooie plannen, gaan zo het raam uit. Je bent non-stop in het ziekenhuis en niets is wat je van te voren gedacht had.

Wat doe je als mama in zo’n situatie? Een situatie waarin je 24/7 angsten doorstaat en je afvraagt of je kindje het wel gaat redden? Laat ik voorop stellen dat een dergelijke situatie ontzettend heftig is. De moeders die ik spreek in mijn praktijk, noemen het de hel op aarde. De zorgen die je maakt om je kindje zijn zo alomvattend aanwezig. Je probeert als ouders natuurlijk positief te blijven, maar dat lukt nu eenmaal niet altijd. Dat is heel begrijpelijk. Daarnaast vliegen je emoties, alle kanten op. Van wanhoop tot pure doodsangst, je ervaart het allemaal. Want als ouders wil je gewoon niet, dat je kindje iets overkomt. Je wil je kindje(s) tegen alles beschermen. Als dit niet lukt, voel je je machteloos en veel moeders voelen zich tegelijkertijd ook ontzettend schuldig. Continue reading

De zeven dingen waar elke moeder zich schuldig over voelt

Zodra je moeder bent, zijn er steevast een aantal dingen waar je je schuldig over gaat voelen. En heb je net het ene obstakel getackeld en voel je je daar inmiddels niet meer schuldig over, dan volgt er al snel weer een nieuwe voor in de plaats. Het is alsof je brein een soort roulette uitvoert en steeds weer opnieuw het balletje ergens anders terecht laat komen. Dit zijn de zeven dingen waar bijna elke moeder zich schuldig over voelt:
1. Het gebruik van je telefoon. Je weet diep van binnen, dat je je telefoon weg moet leggen als je met je kindjes (bezig) bent, maar vaak lukt het moeders niet, omdat er constant een beroep op je wordt gedaan. Je telefoon helemaal elimineren als je thuis bent met je kindje(s) is niet haalbaar. Leg hem uit het zicht en sta jezelf een keer per uur toe om even je mail/app/social media te checken en leg hem dan weer weg.
2. Dat je niet zo vaak thuis bent met je kleintje(s), als je zou willen. Omdat je moet werken bijvoorbeeld. Bijna elke moeder die ik spreek in mijn praktijk, heeft hier last van. De constante zoektocht naar balans tussen werk en je privéleven is een pittige. Probeer als je aan het werk bent, je focus op je werk te houden en als je thuis bent, echt de focus op thuis te houden. Zo leef je meer in het moment en ben je in beide situaties zo bewust mogelijk aanwezig. Continue reading

Waarom bagatelliseren ontmoedigend werkt

Vrouwen hebben vaak de neiging om te bagatelliseren. Zodra een onderwerp enigszins beladen wordt, merk je dat moeders zich gaan verontschuldigen. Ze voelen namelijk (bewust of onbewust), dat de andere partij, zich ongemakkelijk voelt als een onderwerp wat zwaar op de hand ligt. Dus als ze dan eindelijk de moed hebben opgevat, om eindelijk aan te kaarten wat er zich werkelijk in hun leven afspeelt, worden er al snel dingen achteraan gevoegd als: ”Ach ja joh, het valt allemaal wel mee. Of: “Het hoort bij het moederschap he?” Waarmee ze de andere partij gerust stellen, dat het eigenlijk allemaal wel meevalt. Maar waarom bagatelliseren wij vrouwen zoveel? Continue reading

Vergelijken is funest voor je zelfvertrouwen

Veel moeders vergelijken zichzelf constant met andere moeders op Instagram, Facebook of Snapchat. Als je sommige moeders op social media moet geloven, is elke (nieuwbakken) mama zielsgelukkig, super zelfverzekerd en ziet ze er altijd tiptop uit. Ze heeft geen last van post-partum kwalen, een uitgezakt lichaam of onzekerheden. Ze straalt van oor tot oor, vindt het moederschap het leukste wat er is en doet alles zonder pijn of moeite. Herkenbaar?

Totale onzin

Dit is totale onzin natuurlijk. Geen enkele moeder voelt zich na de bevalling meteen geweldig en vol zelfvertrouwen. De meeste moeders klooien maar wat aan en dat is heel normaal. De quote: “Die andere moeders doen ook maar wat”, is de meest gebruikte in mijn praktijk. Want echt, we doen allemaal maar wat! Het moederschap is nu eenmaal wennen, bij tijd en wijlen super zwaar en soms vindt je er gewoon geen snars aan. Als je na de zoveelste slapeloze nacht beneden komt, de was drie verdiepingen hoog opgestapeld ligt en je nog steeds niet in je skinny jeans past. Er is geen enkele mama die dan denkt: ’dit is echt top!’

Als je dan jezelf constant gaat vergelijken met andere moeders, is dit funest voor je zelfvertrouwen. Je vergelijkt jezelf vaak met andere moeders die het ogenschijnlijk allemaal heel makkelijk afgaan. Vervolgens voel je jezelf dan vaak een enorme mislukking. Dat is zo ontzettend zonde! Want je bent goed, precies zoals je bent. Er bestaat niet zoiets als de perfecte moeder, echt niet!

Geen reëel beeld van de werkelijkheid

Laat ik een ding voorop stellen: stop alsjeblieft met vergelijken. Waarom? Omdat die andere moeders geen reëel beeld geven, van wat het moederschap is of van de werkelijkheid. Het gras is nu eenmaal altijd groener aan de overkant. Dus ook bij die andere moeders met hun feilloze uiterlijk en Pinterest waardige huizen. Het moederschap is wat je er zelf van maakt. Met alle ups en downs die daarbij horen. Niks meer en niks minder. Dus vergelijken heeft geen enkele zin! Die andere moeders hebben ook hun issues, trust me! Ook zij kibbelen met hun partner over wie nu weer de luier moet verschonen. Of waarom hij of zij er ’s nachts niet wat vaker uit gaat. Ook deze mama’s worstelen om weer hun zwangerschapskilo’s kwijt te raken, om hun draai te vinden in hun nieuwe rol als moeder. Alleen, zie je dat niet op social media. Dit gebeurt achter de schermen!

Ze gaan niet het ondergekotste bed van hun kleintje delen op Instagram. Of hun aangebrande aardappelschotel uit de oven, omdat ze die door het slaapgebrek waren vergeten een timer te zetten. Dat zie je niet op social media. Helaas, want ik denk dat de wereld er een stuk leuker uit zou zien, als we allemaal wat minder competitief waren. Dit is ook de reden waarom ik de flater in mijn moederschap wel deel op insta. Ik heb een kopje “Keep it real” in mijn stories, waar ik dit deel. Omdat ik wil laten zien, dat ook bij een therapeut dingen soms in het honderd lopen. Is dat erg? Mee!

Ik deed het ook!

Ik keek zelf vlak na de bevalling ook steeds naar hoe andere moeders het deden. Ik deed niks anders dan mezelf vergelijken met die andere moeders. Wat leverde me dat op? Helemaal niks. Een uitgeblust gevoel, een chronisch gevoel van falen en mijn zelfvertrouwen daalde met de dag. Het is zo niet helpend of ondersteunend voor jou als mama. Dus mijn advies is: stop met vergelijken, kijk naar wat jij kan. Wat er voor jou en je gezin op dat moment mogelijk is. En op sommige dagen, is er gewoon niet zoveel haalbaar. Omdat je uitgeput bent, er klaar mee bent en gewoon met rust gelaten wil worden. Dat is heel begrijpelijk. Accepteer dit van jezelf. Morgen weer een dag.

Wil je meer zelfvertrouwen als mama?

Herken je bovenstaande en wil je werken aan meer zelfvertrouwen en een groter gevoel van welbevinden? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl!

 

De 7 beste adviezen aan een onzekere moeder

Als je net bevallen bent, voel je je soms heel onzeker. Er komt een wervelwind vol gedachten, emoties en gebeurtenissen op je af. Het is alsof je soms wordt meegesleurd in een enorme tornado. Het voelt heel heftig voor de meeste moeders en dat is logisch; Een baby krijgen, zet je hele wereld op zijn kop. Hoe graag je ook zwanger wilde worden, hoeveel boeken je ook hebt gelezen over het moederschap en hoe goed je ook je best doet: het moederschap maakt je soms heel erg onzeker. Daarom heb ik hier de 7 beste adviezen aan de onzekere moeder opgeschreven:

  1. Allereerst: stop met jezelf te vergelijken met andere moeders. Dat heeft echt geen enkele zin. Die andere mama’s doen namelijk ook maar wat en je weet verder niet wat er zich allemaal in hun hoofd afspeelt. Misschien zijn die ook wel bang, onzeker en voelen zij zich soms ook enorm incapabel als moeder.
  2. Kijk naar wat voor jou haalbaar is op elk moment. Is er die dag even weinig te behalen? Dan is dat maar zo. Accepteer dit van jezelf, het is helemaal prima. Je hoeft niks, alles mag.
  3. Bedenk je dat de perfecte moeder niet bestaat. Ookal lijken veel (bekende) moeders op Instagram heel zelfverzekerd, zielsgelukkig en over the moon met hun baby. Dat maakt ze nog niet de perfecte mama. Waarom? Omdat de perfecte moeder een mythe is. Ze bestaat niet, echt niet.
  4. Accepteer dat elke moeder wel eens onzeker is, een fout maakt of iets niet zo handig aanpakt. Dat is volkomen normaal. Je zal toch maar elke dag foutloos door het leven gaan: boring! Iedere moeder doet wel eens iets, waarvan ze achteraf denkt: oeps! Doe je dit expres? Nee! Dus vergeef jezelf en ga verder met de dag
  5. Bedenk je dat iedere dag een nieuw begin is. Had je vandaag een off-day? Dan begin je morgen weer met een schone lei. Niks of niemand is perfect, door wat er vandaag gebeurd is. Zoiets bestaat namelijk niet.
  6. Probeer de negatieve gedachten en emoties die je soms hebt over jezelf, over het moederschap en misschien ook wel over je baby te accepteren. Dat is volkomen normaal. Moeder zijn is vaak keihard werken, veel aanpassen en meer compromissen sluiten dan je ooit van te voren hebt gedaan. Dan is het niet gek, dat je je soms afvraagt of je dit wel had moeten doen of je onzeker voelt. Bekijk de gedachte die je hebt, stop hem in een wolk en laat hem wegdrijven.
  7. Schijf elke dag op, wat je vandaag allemaal goed hebt gedaan. Dat kan variëren van de meest pietluttige dingen (zoals: ik heb de vaatwasser leeggehaald), tot: ik heb mijn kindje vandaag voor het eerst weggebracht naar de gastouder/oppas/opvang zonder te huilen. Blijf die positieve dingen benoemen. Het zal ervoor zorgen dat je de nadruk niet langer legt op de dingen die minder goed gaan, naar de dingen die allemaal wel goed gaan. zo voel je je minder onzeker en sta je steviger in je schoenen.

Continue reading

Mogen de relblogs weg?

Je ziet momenteel veel van die opstandige moeder blogs. Je kent ze ongetwijfeld, ze trappen overal tegenaan, promoten de ontaarde moeder en doen alsof het ze allemaal niet zoveel kan schelen. Het meest frappante aan deze blogs vind ik nog de commentaren van de mensen eronder. Alsof niemand een filter heeft, enkel en alleen omdat men vanachter een laptop of tablet scherm zit te becommentariëren. Ik heb al die negativiteit en het relgevoel nooit begrepen. Waarom is ergens tegenaan schoppen de trend? Ik laat hem graag aan me voorbijgaan. Ik denk dat juist nieuwbakken moeders, dit soort blogs niet moeten lezen. Ze geven een verkeerd beeld van hoe je zogenaamd tegen het moederschap aan zou moeten kijken. Relaxed, alsof het niks voorstelt en haast onverschillig. De moeder die niet op een roze wolk zit, heeft vaak veel angsten. De angst om het allemaal verkeerd te doen bijvoorbeeld. Maar ook de angst dat haar kindje iets overkomt. Deze mama’s voelen zich enorm verantwoordelijk en leggen de lat heel hoog voor zichzelf. Als je dan leest, dat het moederschap allemaal wel meevalt, dat we vooral onze schouders moeten ophalen voor alles, voelen deze kersverse moeders zich hier enorm buiten vallen. Want deze moeders ervaren hun moederrol helemaal niet zo. Zij leggen de lat niet voor niks zo hoog, ze willen de perfecte moeder zijn en krijgen door dit soort blogs een enorm faalgevoel.  Ze vragen zich af: “Waarom kan ik geen relaxte moeder zijn?” Of: ”Waarom denken deze moeders overal zo makkelijk over, terwijl ik alles continue aan het afwegen ben?” Continue reading

Hoe leer je tijdens deze Corona crisis je gedachten en emoties te accepteren?

Het zijn moeilijke tijden momenteel. We zitten als moeders allemaal in hetzelfde schuitje en moeten door de Corona crisis roeien met de riemen die we hebben. De meeste moeders die ik zie en spreek hebben regelmatig last van sombere gevoelens, angst of paniek. De meesten proberen dit weg te relativeren of er voor te vluchten. Beiden heeft eigenlijk niet zoveel zin. Wat dan wel? Accepteren dat je nu niet zo lekker in je vel zit en dat deze gedachten en emoties erbij horen.

Kennismaken met mindfulness

Voordat ik ooit kennis had gemaakt met mindfulness, had ik geen idee wat acceptatie nu eigenlijk inhield. Iedereen had het altijd maar over “loslaten”. Ik had geen idee hoe dat werkte, loslaten. Ik vond het een heel abstract woord, met een nog vagere betekenis. De meeste moeders kunnen eigenlijk vrij weinig loslaten. Als je eenmaal moeder bent, heb je over weinig dingen nog controle of zekerheid en dat is nu net wat je zo nodig lijkt te hebben. Zeker tijdens deze Corona crisis. Maar is dat eigenlijk wel zo? Of is het een schijnveiligheid die je op deze manier creëert?

Wereld voor me open

Toen ik me een paar jaar geleden begon te verdiepen in mindfulness, ging er een wereld voor me open. Wat was dit fijn! Ik had altijd een enorme behoefte om van alles te controleren in mijn leven. Ver voordat ik therapeut werd, was mijn agenda mega vol en tot op de seconde af dichtgetimmerd met ingeplande afspraken. Er was dus weinig ruimte voor spontaniteit, maar ook weinig ruimte voor zelfreflectie. De acceptatie was ver te zoeken. Of eigenlijk totaal afwezig in mijn leven. Door mindfulness leerde ik wat er echt toe deed: mezelf leren accepteren precies zoals ik ben met alle gedachten en emoties die ik had op een dag. En dat waren er veel, geloof me!

De bekende bubble

Als je als nieuwbakken moeder zo net na de bevalling in de bekende bubble zit en de dagen vliegen aan je voorbij, dan is het moeilijk om vinger aan de pols te houden, over hoe je je nu eigenlijk echt voelt. Maar ook nu door het Corona virus veel moeders thuis zitten met hun kids en thuisleraar zijn geworden, daarnaast thuis moeten werken en ook nog het huishouden moeten runnen, gebeurt er enorm veel. Teveel. We zijn dus en masse aan het overleven en kunnen eigenlijk nog amper gewoon alleen naar de wc. Gewoon even “zijn” is mission impossible geworden.

We kijken op insta naar hoe andere moeders het doen. We vergelijken onszelf met die andere moeders die het allemaal wel lijkt te lukken. Bij wie het homeschoolen bijvoorbeeld moeiteloos lijkt te gaan. Is dat de realiteit?

Welnee!

Het gras is altijd groener

Dit lijkt misschien zo, omdat het gras aan de overkant altijd groener is. Omdat die andere moeder veel leukere dingen met haar kroost doet. Omdat de baby van de insta perfect mom wel doorslaapt. En omdat je eigenlijk een groter huis wil, met een tuin nu je in quarantaine zit en nergens heen kan. Herkenbaar much? Wat is er gebeurt met de acceptatie van dingen, precies zoals ze zijn? Het komt nog amper in de meeste mensen op. Zonde, want als je leert dingen te accepteren zoals ze zijn, gaat er een wereld voor je open. Laat staan wat er gebeurt, als jij jezelf gaat accepteren zoals je bent. Of nog mooier: als je van jezelf gaat houden, onvoorwaardelijk en precies zoals je nu bent. Ook als je soms hele donkere gedachten hebt die je met niemand wilt delen. Zeker nu in deze Corona crisis is dat heel erg belangrijk!

Oneindig veel gepieker

Acceptatie is het nieuwe zwart. Waarom? Omdat de doe-modus je niks brengt. Het zorgt voor oneindig veel gepieker,vooral ’s nachts. Voor een continue gevoel van onvrede omdat je dingen anders wilt zien dan ze op dit moment zijn. Logisch, want het Corona virus heeft ons leven drastisch verandert en dat is heel ingewikkeld. Het zorgt er ook voor dat je niet gelukkig bent met je leven, jezelf en alles wat daaromheen hangt. En daar zit hem nu net de crux. Als je leert dat je dingen kan accepteren zoals ze zijn en dat dit nu eenmaal bij jou en je leven hoort, zal je zien hoe veel gelukkiger je je gaat voelen. Omdat je rust hebt. Geen gemaal in het holst van de nacht, geen discrepanties tussen waar je nu bent in je leven en waar je zogenaamd zou moeten zijn. En bovendien: jij en je gezin kunnen alles aan wat er op jullie afkomt. Ook de Corona crisis. Gewoon, omdat je hebt leren accepteren.

Ik accepteer, ik accepteer, ik accepteer

Het begint bij tegen jezelf zeggen: ”Ik accepteer dat ik dit nu denk of voel.’ Daarmee geef je jezelf ruimte voor de dingen die je op dat moment denkt en voelt. Ook geeft het een gevoel van rust. Want je hoeft er niet langer tegen te vechten, het is er nu toch al. Dus laat het er dan ook maar gewoon zijn. Haal een paar keer diep adem en ga daarna verder met de orde van de dag, zodat je niet verzand in een negatieve spiraal. Positieve affirmaties werken ook goed. Dit zijn positieve gedachten over jezelf die je gedurende de hele dag tegen jezelf kan zeggen. Zoals: ”ik hou van mezelf, precies zoals ik ben.” Hiermee sla je een ander pad in, wat niet is bezaaid met piekeren en onrust, maar met zelfliefde en door met een milde bik naar jezelf kijken. Want dat verdien je!

Hoe leer je dit nu?

Ook zo benieuwd hoe je echt zelfliefde en zelfacceptatie kunt leren? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl. Ik begeleid je over het pad dat acceptatie en zelfvertrouwen heet.