Hoe voorkom je een relatiecrisis als nieuwbakken ouders?

Op het moment dat je als stel begint na te denken over kinderen, begint er al een kleine verandering te komen in jullie relatie. Je begint te dagdromen over hoe het zal zijn als jullie straks eenmaal kinderen hebben. Jullie hebben beiden vast al verschillende ideeën over de opvoeding, regels en waarden en normen binnen jullie gezin. Sommige stellen zitten volledig op een lijn met betrekking tot deze onderwerpen, andere stellen staan recht tegenover elkaar.

Als het dan eenmaal zover is en jullie zijn papa en mama geworden, komt de grootste verandering. Ineens is daar een klein baby’tje die alles op zijn kop zet. Je eigen identiteit komt op losse schroeven te staan. Je bent nu moeder of vader geworden. Daar komt een heel eisenpakket bij kijken. Ouders worden is, alsof je eindexamen moet doen voor iets, waar je nooit een gedegen opleiding voor hebt gedaan. Logisch, dat jullie als stel, elkaar ook weer moeten vinden. Tussen de poepluiers, de slapeloze nachten en de voedingen door, moet je ergens tijd voor elkaar vrij zien te maken.

Voor veel stellen is dit erg lastig. Doordat jullie leven ineens full-time om de kindje(s) draait, heb je veel minder tijd om samen even alleen te zijn. Een avondje samen weg is in tegenstelling tot vroeger, niet meer zomaar gepland. Tegenwoordig vraagt dit om een ijzersterke planning, regelen van oppas en op tijd reserveren van een leuk restaurantje. Doordeweeks zit je vaak samen doodmoe op de bank, te Netflixen in je pyjama en rollen jullie uiterlijk 22.00 je bed in. Logisch, want je weet maar nooit wat voor nacht je te wachten staat en hoeveel uur slaap je krijgt.

Een relatiecrisis ligt vaak op de loer bij kersverse ouders. Continue reading

Hoe bereid je je voor op de komst van een tweede kindje?

Het is alweer ruim twee jaar geleden dat ik zwanger was van ons tweede meisje, Emmi! Ik weet het nog zo goed, het voelde soms best onwerkelijk, dat er weer een baby’tje aan kwam. We wilden dit zo graag en het voelde als zo’n enorme zegen dat het ons weer gegund was! Livia ging van enig kind naar grote zus! Dat vonden we nogal wat. De overgang was al vrij snel in volle gang gezet, want voor onze oudste  wilde ik dit zo goed mogelijk voorbereiden. En voor ons zelf natuurlijk ook.

Confronterend

Ik kende de verhalen van peuters die grote broer of zus gingen worden. De verhalen die je als moeder liever overslaat, omdat ze nogal confronterend zijn. Zindelijke peuters die ineens weer vol gas in hun broek poepen, zodra de baby er is. Of stikjaloerse broertjes en zusjes die de baby hun neus dichtknijpen als jij even niet kijkt. Daar wordt je niet blij van. Sterker nog: daar wordt je vrij ongerust van. Maar hoe pak je de komst van een tweede kindje nu aan? Continue reading

De vijf grootste ergernissen van een nieuwbakken moeder

Als je net bevallen bent, heb je vaak het gevoel amper grip te hebben op je leven. Alles voelt ineens heel anders en voor sommige moeders staat alles wat ze ooit kenden, ineens op losse schroeven. Het is dan ook niet gek, dat je je vasthoudt aan dingen waar je wel controle over hebt. Die dingen zijn ineens heilig. Zo vertelde een cliënte mij ooit, dat als ze niet ’s morgens tijdens het ochtendslaapje haar kopje koffie kon drinken, ze de rest van de dag van slag was. Door het gemis van de cafeïne, maar vooral omdat dit één van de weinige momenten was, die ze echt even voor zichzelf had. Tijdens dit soort tropen maanden, waarin je op de survival stand staat, zijn er een hoop dingen waar je je aan stoort als kersverse mama. Dit zijn de voorbeelden die ik in de praktijk het meeste tegenkom: Continue reading

Weet wat je kunt verwachten van de kraamweek

Als het over de kraamtijd gaat, denk ik daar zelf met warme gevoelens aan terug. Ondanks mijn depressie, was het ook een fijne tijd dankzij mijn allerliefste man en onze fijne kraamverzorgster, en dankzij de lieve vrienden en familie die langskwamen. Als je niet op een roze wolk zit, is het soms moeilijk om van deze periode te genieten. Je wordt verscheurd door al die dubbele gevoelens. Enerzijds ben je superblij met de geboorte van je kindje. Anderzijds komt er zo ontzettend veel op je af, dat je niet weet waar je het zoeken moet. Je wilt zo graag genieten van je kindje, maar je weet niet goed hoe. Het begint bij accepteren dat de situatie is zoals die is. Je kunt op dit moment even niets anders doen dan je nu doet. Daarnaast is het heel belangrijk dat je in de kraamweek je grenzen aangeeft, maar hierover later meer. Continue reading

Het Bevalplan: waarom lezen artsen en verpleegkundigen het niet?

Als je in het ziekenhuis bevalt, vragen ze je om voorafgaand aan de bevalling, een bevalplan te schrijven. Dat is voor de moeder in spe fijn, omdat ze haar wensen kenbaar kan maken. Daarnaast kan ze haar angsten en aversies hier ook duidelijk in verwoorden. Dit geeft de moeder een gevoel van controle en vaak ook een veilig gevoel. Een goed initiatief dus!

Ik weet nog goed hoe hard ik zelf had geschreven aan mijn eigen bevalplan. Ik had me er enorm over gebogen en heb geschreven alsof mijn leven er vanaf hing. Nee, geen enorm boekwerk, anderhalf kantje schoon aan de haak. De belangrijkste dingen die erin stonden waren dat ik een ruggenprik bliefde en dat ik geen onervaren persoon aan mijn bed wilde. Beiden wensen waren in verband mijn enorme bevalangst toendertijd.
Waarom leest vervolgens niemand dit bevalplan? Continue reading

Dit zijn de zeven fijnste tips voor na de bevalling

Voordat je gaat bevallen, heb je geen vaak idee wat je te wachten staat. Je hebt bepaalde verwachtingen en denkt wellicht wat onbevangen over de eerste periode na de bevalling. Die onbevangenheid is enerzijds heel fijn, want dan maak je je ook niet al teveel zorgen. Aan de andere kant is enigszins wat inzicht ook wel aan te raden. Dus mocht je zwanger zijn en dit lezen, scroll dan even door. Je verwacht wellicht een chronisch roze wolk na de bevalling en dat het vast allemaal vanzelf gaat. Dat is grotendeels misschien waar, maar toch had ik deze tips toendertijd graag voor de bevalling geweten. Verspreid ze gerust onder je zwangere vriendinnen of famillieleden, want sharing is caring! Continue reading

Je hoeft slaapgebrek als mama niet voor lief te nemen

Slaapgebrek, wie kent het niet als (nieuwbakken) moeder? Het begint al in de kraamweek. Je doet geen oog dicht en op dag drie tot en met vijf van de kraamweek, loop je er als een ware “mombie” bij. Definitie van een mombie: de combinatie van een zombie en een moeder, die paarse kringen onder haar ogen heeft en non-stop, heel gek, haar mond wagenwijd open houdt. Juist, omdat ze alleen maar gaapt door het slaapgebrek. Heel scary allemaal…Daarna volgen de slapeloze maanden zich in rap tempo op en bij het ene gezin slapen ouders en kindje beter dan bij het andere gezin. Continue reading

Postnatale depressie: wat nu?

Als je in een postnatale depressie zit, lijkt je wereld ineens heel klein. Je bevindt je midden in de poepluiers, voedingen en slaapjes door en in een compleet eigen wereld. Een wereld die je van te voren nooit zo had bedacht. Je had je nog zo voorgenomen om er vooral veel op uit te gaan met je kleintje. Je zou niet aan huis gekluisterd raken, zoals je dat wel eens had gelezen op een forum her en der. Nee, je zou het heel anders gaan doen. Maar dan ineens bevind je je niet op een roze wolk, maar in een postnatale depressie en is het huis uit gaan wel het laatste waar je zin in hebt. Je wil alleen gelaten worden, je bent prikkelbaar en oververmoeid. Je huilt urenlang en snapt niet waarom je je zo voelt. Waarom andere moeders wel zielsgelukkig door hun kraamtijd heen lijken te komen en jij alleen meer piekert of je wel een goede moeder bent en of dit normaal is wat je voelt. Daarnaast voel je je schuldig over je postnatale depressie, dat je niet blij bent en je voelt je ondankbaar. Je ziet de leuke dingen van het moederschap wel eens, maar je wolk is niet roze. Verre van, je roze is diep donker grijs. Continue reading

Verandering van vrouw naar moeder

Soms vraag ik me wel eens af wat er van me geworden was, als ik geen moeder was geworden. Zou ik zo veranderd zijn als nu? Hoe zou mijn leven er dan hebben uitgezien? Heel erg anders of valt het misschien wel mee? Ik was een enorme partygirl vroeger. Ik ging alle festivals af en lustte graag een wijntje (of twee, drie…). Toen we besloten klaar te zijn voor het ouderschap, probeerden we zwanger te worden. Doordat ik lijd aan de ziekte collitis ulcerosa, lag ik opgenomen in het ziekenhuis en werd me verteld dat zwanger worden lastig zou zijn. Na anderhalf jaar proberen, lukte het nog steeds niet. Ik werd steeds kriegeliger van het feit dat ik elke maand menstrueerde. Toen ik een echo van mijn baarmoeder en eierstokken kreeg, zagen ze aan elke kant enorme hoeveelheden eitjes. Zoveel, dat er geen eentje kon rijpen, een beeld wat duidde op de aandoening PCOS. Ik zou een aantal onderzoeken ondergaan om uit te sluiten of vast te stellen of dit inderdaad zo was. Na weken wachten op mijn menstruatie, besloot ik toch maar eens een test te doen. Ik had allerlei gekke kwalen , ik was heel rillerig en ik had hartkloppingen waar je u tegen zegt. Continue reading

Wat als je geen oermoeder bent?

Voor veel moeders komt het moederschap gepland. Ze zijn de zogehete “oermoeder”. Ze dromen er als klein meisje al van hoe het is om mama te zijn. Ze oefenen met hun pop en verzorgen deze. Ze kleden hun Barbies aan en uit, borstelen hun haren, etc. Ik propte als mini oermoeder zelfs al leverworst in de mond van mijn pop Lieselot. Die mijn moeder er vervolgens met geen mogelijkheid meer uitgepeuterd kreeg . Maar, dat daar gelaten. Ik ben zo’n oermoeder, die er al haar hele leven van droomde om moeder te worden. Ik wilde niks liever.

Maar er zijn ook moeders die dit niet hebben. Die zich alles behalve een oermoeder voelen. De vrouwen die een kind krijgen omdat het naar eigen zeggen “moet”. Die de opgelegde druk van de maatschappij zo intens ervaren, dat ze besluiten om “toch maar een kind te krijgen”. Of moeders die per ongeluk zwanger raken en er geen raad mee weten. Die geen verbintenis voelen met het kindje wat in hun buik groeit en als het eenmaal geboren is, geen idee hebben wat ze er mee aan moeten. Continue reading