Wat ik leerde van het reizen door een boeddhistisch land

Voordat wij kindjes kregen, reisden mijn man ik al veel. We wisten dan ook, dat als we ooit kinderen mochten krijgen, we dit zeker zouden blijven doen. Onze eerste reis met Livia was, toen ik net op begon te krabbelen uit mijn postnatale depressie. Daarna zijn we ook met haar naar Amerika geweest. Toen Emmi vorig jaar zes maanden oud was, gingen we naar het Griekse eiland Mykonos. Heerlijk! Dit jaar wilden we weer wat verder weg. Emmi had het zo goed gedaan en Liv is al zo’n doorgewinterde reiziger, dat durfden we aan.

Na alle enthousiaste verhalen van vrienden en bekenden, kozen we voor Sri Lanka. Het klimaat zag er goed uit, de natuur sprak ons aan en het lekkere eten lonkte ons. Tel daar de inspirerende cultuur bij op en we waren verkocht. Dus, daar gingen we, nog net voordat Livia vijf werd, naar Sri Lanka. We vlogen rechtstreeks op de hoofdstad Colombo (9 uur) en maakten vanuit daar een rondreis het hele eiland over. We eindigden op de Malediven. Wie mijn Instagrampagina volgt, heeft wellicht de updates gezien en in mijn Insta-stories, kan je alles rustig terugkijken, onder het kopje Travel. Het was een magische reis. Na 24 uur, waren we al een stuk meer zen, dan voor we op vakantie gingen. We voelden de stress van ons afglijden en maakten ons op voor onze rondreis.

Tijdens onze tour over dit prachtige eiland, leerde ik veel over de verschillen tussen onze westerse maatschappij, maar ook over mezelf. Hier volgen de 9 tofste dingen die ik leerde tijdens onze reis door Sri Lanka:

  1. Je kan prima reizen naar een land met tijdsverschil als je kleine kinderen hebt. De jetlag viel alles mee, voor zowel ons zelf, als de kindjes. Wij hielden gewoon het ritme van daar aan, qua eten, slapen, spelen en dat ging super. Op reisdagen kan je het ritme het beste gewoon laten gebeuren, want zittend in een taxibusje, heb je niet heel veel afwisseling. Maar leuke spelletjes, reistpilletjes en de tablet doen wonderen.
  2. De bevolking van Sri Lanka was zo ontzettend lief, geduldig en gastvrij, daar kunnen we in de Westerse wereld heel veel van leren. Waar ik me in Nederland, chronisch verontschuldig voor de ravage die mijn kinderen aanrichten, reageerden ze daar heel lief en zachtaardig.” Dat geeft toch niks, dat doen kinderen gewoon!”, hoorden we dan. We vielen van de ene verbazing in de andere. Er werd speciaal eten gemaakt voor Emmi en Livia werd aan de hand overal mee naartoe genomen. Daarnaast nam iedereen foto’s van onze meisjes omdat ze zo lief en mooi vonden, dat is daar heel normaal.
  3. Ze doen niet moeilijk over de tijd. Wij leven op de klok, maar zij hebben de tijd. Zo is het daar echt. Wij als Westerlingen vinden dat vaak ingewikkeld, maar als je accepteert dat het zo is, heb een veel relaxtere vakantie. Zij komen gerust een half uurtje later, maar zijn ook niet geïrriteerd als jij wat later aanschuift of langer de tijd ergens nodig hebt. Hier in Nederland wordt er dan toch vaak op het horloge gekeken.
  4. Het verkeer mag dan een grote chaos zijn in Sri Lanka, ze gunnen elkaar de ruimte en de tijd om veilig op hun bestemming aan te komen. Op de bussen nagelaten, die reden als kippen zonder kop rond. Maar de rest reed mijns inziens heel relaxed. Ja, er wordt vaak getoeterd, maar dat is meer om aan te geven, dat ze eraan komen of als vraag of jij ruimte wil maken. Van een tweebaansweg, wordt gerust een vierbaansweg gemaakt en de motors en Tuk Tuk-jes, rijden overal kris kras doorheen. Hier in de westerse wereld, lijkt het wel of iedereen acute Road Rage of Gilles de la Tourette krijgt, zodra ze achter het stuur kruipen. Zoveel agressie in het verkeer, ik vind dit onbegrijpelijk. In Sri Lanka voelde ik me eerlijk gezegd veiliger dan hier, als ik deelnam aan het verkeer.
  5. Mensen met kinderen worden overal sneller geholpen, mogen voor in de rij of krijgen zitplaatsen aangeboden. Zo klommen wij de trein in naar bergstadje Ella en stonden mensen spontaan op om ons te verwelkomen en vroegen of we daar wilden zitten. Niet omdat we de eerste blanken in de trein waren. Nee, onze coupe stond er vol mee. Maar omdat we kleintjes bij ons hadden, mochten we zitten. De meisjes keken hun ogen uit en hadden de tijd van hun leven in de trein. En wij ook!
  6. Wat ik leerde, is dat ik eigenlijk niks nodig heb om me ultiem gelukkig te voelen. Ik keek op een gegeven moment naar mijn gezin, naar de prachtige jungle waar we ons bevonden en realiseerde me, dat we echt overal ter wereld zouden kunnen wonen zonder spullen en dat we dan echt ultiem gelukkig zouden zijn. Waar ik me thuis kan laven aan m’n fijne spulletjes, miste ik dat in Sri Lanka helemaal niet. Ik voelde me gelukkig met mijn gezin. Punt.
  7. Hoe mooi de natuur kan zijn en hoe divers die wereldwijd is. Dit klinkt misschien als een enorme open deur, maar zodra ik op reis ben, vergaap ik me aan de mooie kleuren, de bergen, de geluiden van al die vogels, de geuren van lekker eten, verse bloemen, de zee. Het is een soort sensorische ontploffing maar dan in positieve zin. De wereld is zo mooi. Ik voel me zo dankbaar dat ik dit weer mocht herontdekken al reizend met mijn gezin. Ik voelde me enorm bevoorrecht. Deze reis zal me nog heel lang bijblijven.
  8. Hoeveel respect de boeddhistische bevolking van Sri Lanka heeft voor dieren en de natuur. Wij gingen zwemmen met wilde zeeschildpadden. Van te voren vertelden ze ons hoe bijzonder en mooi deze dieren zijn en dat je ze met respect en liefde moet benaderen. Ook laten ze alle dieren vrij om te gaan en te staan waar zij willen. Tot aan de zwerfhonden aan toe. Ja, natuurlijk is dat wel eens lastig als je niet van vreemde honden houdt. Maar vanuit hun geloof is dit heel normaal. Geen enkel dier wat wij tegenkwamen werd geslagen of mishandeld, maar met een liefdevolle benadering behandeld.
  9. Ik werk zelf veel met minfulness, maar vind dit zelf ook wel eens lastig om vol te houden, in een maatschappij waar zoveel van je gevraagd wordt. Wij moeders moeten heel veel ballen hoog houden en soms is dat echt een enorme uitdaging. Het vergt enorm veel van je en kost bakken energie. In Sri Lanka leerde ik weer tot de kern te komen. Wat vind ik nu echt belangrijk in mijn leven? Waar besteed ik het liefste mijn aandacht aan en hoe was dat voor ik op vakantie ging? Ik besloot me minder te focussen op social media en meer op mijn gezin en om mijn telefoon vaker weg te leggen. Dit houd ik nog steeds goed vol.

Mocht je dit lezen en denken, dit wil ik ook! Mail me gerust over hoe wij het hebben aangepakt: info@froufroubegeleiding.nl. Lees je dit en denk je: ik vind de camping in Brabant ook helemaal top: hartstikke goed! Ik ben echt niet de maatstaf van hoe een vakantie eruit moet zien. Doe vooral wat goed voelt voor jou en je gezin!

Hoe voorkom je een relatiecrisis als nieuwbakken ouders?

Op het moment dat je als stel begint na te denken over kinderen, begint er al een kleine verandering te komen in jullie relatie. Je begint te dagdromen over hoe het zal zijn als jullie straks eenmaal kinderen hebben. Jullie hebben beiden vast al verschillende ideeën over de opvoeding, regels en waarden en normen binnen jullie gezin. Sommige stellen zitten volledig op een lijn met betrekking tot deze onderwerpen, andere stellen staan recht tegenover elkaar.

Als het dan eenmaal zover is en jullie zijn papa en mama geworden, komt de grootste verandering. Ineens is daar een klein baby’tje die alles op zijn kop zet. Je eigen identiteit komt op losse schroeven te staan. Je bent nu moeder of vader geworden. Daar komt een heel eisenpakket bij kijken. Ouders worden is, alsof je eindexamen moet doen voor iets, waar je nooit een gedegen opleiding voor hebt gedaan. Logisch, dat jullie als stel, elkaar ook weer moeten vinden. Tussen de poepluiers, de slapeloze nachten en de voedingen door, moet je ergens tijd voor elkaar vrij zien te maken.

Voor veel stellen is dit erg lastig. Doordat jullie leven ineens full-time om de kindje(s) draait, heb je veel minder tijd om samen even alleen te zijn. Een avondje samen weg is in tegenstelling tot vroeger, niet meer zomaar gepland. Tegenwoordig vraagt dit om een ijzersterke planning, regelen van oppas en op tijd reserveren van een leuk restaurantje. Doordeweeks zit je vaak samen doodmoe op de bank, te Netflixen in je pyjama en rollen jullie uiterlijk 22.00 je bed in. Logisch, want je weet maar nooit wat voor nacht je te wachten staat en hoeveel uur slaap je krijgt.

Een relatiecrisis ligt vaak op de loer bij kersverse ouders. Continue reading

Je leven nadat je een tweede kindje hebt gekregen

Wat je van te voren denkt vs hoe het echt is

Voordat ik ooit moeder werd, kon ik me er niets bij voorstellen hoe het zou zijn om 24/7 voor een kindje te moeten zorgen. Ook al paste ik wekelijks op kindjes van familie en vrienden, de realiteit bleek zo enorm anders, toen ik eenmaal zelf moeder werd. Ik was met stomheid geslagen, over hoe intens het is. De verantwoordelijkheid die je constant voelt, de druk dat je kindje niks mag overkomen, de continue zorg die eigenlijk nooit ophoudt. Ik vond het heel heftig. Toen we besloten, dat we een tweede kindje wilden, was dit voor ons beiden een verrassing. Ik dacht zelf na mijn postnatale depressie, dat ik dit nooit meer aan zou durven. Pas toen ik goed en wel in mijn tweede semester van Emmi’s zwangerschap verkeerde begon het ineens te knagen: wat heb ik nou weer gedaan? Waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen? Ik kan helemaal niet voor twee kindjes tegelijk zorgen, dacht ik. Straks vindt Livia er geen snars aan! En daar kwam het schuldgevoel. O en schaamte. Tuurlijk, want die twee passen zo goed bij elkaar.

Ik maakte allerlei voorstellingen over hoe mijn dagen er uit zouden komen te zien. Allerlei verwachtingen, die achteraf vaker niet uitkwamen dan wel. Ik ben niet de enige moeder die zich geen realistisch beeld kon vormen van hoe de komst van een tweede kindje, je leven beïnvloedt. Dit zie ik bij de moeders in mijn praktijk ook heel vaak. Dus besloot ik een eerlijk artikel te schrijven over wat je van te voren verwacht als er een tweede kindje bijkomt en hoe het in het echt is: Continue reading

5 dingen die elke net bevallen moeder vergeet

Als je net bevallen bent, ziet je leven er ineens heel anders uit. Alles staat in dienst van je kersverse baby. Wanneer hij of zij gevoed moet worden, luiers die verschoond moeten worden, wassen die zich maar op blijven stapelen. Zodra kraamzorg de deur uit is, komt alles op jou neer als moeder, want partners zijn na de twee verlofdagen weer aan het werk. Dus je werkt in je hoofd (onbewust) je hele to do list af en gaat non-stop door met al je taken gedurende dag. Als je dan ook nog een of meerdere oudere kindjes hebt rond lopen, is de rust helemaal nergens meer te bekennen. Kortom: chaos alom! Dit zijn de vijf dingen de elke net bevallen moeder vergeet:

  1. Je zet talloze kopjes thee of koffie, maar je lijkt ze maar niet warm op te kunnen drinken. Simpelweg omdat je vergeten bent dat je die thee (of koffie) gezet hebt. Ondertussen ging je baby af, was de wasmachine klaar of stond de bezorger aan de deur met je pakketje. Dus gooi je je thee weg, zet weer nieuwe, om ook die niet warm op te drinken.
  2. Plassen….of poepen, daar wil ik vanaf zijn. Het is te bizar voor woorden, maar je vergeet om naar de wc te gaan. Na een afzienbare tijd denk je ineens, goh ik moet nu wel heul nodig naar de wc! Dat klopt! Je bent namelijk al een hele poos niet meer geweest! Mocht je dit zitten te lezen en denken: hey dat doe ik ook! Ga dan nu snel even naar de wc ;).
  3. Dat de supermarkt ook ooit weer dicht gaat. En je gedurende de dag even moet checken of je nog genoeg van alles in huis hebt. Dus als je geen luiers, flesvoeding, billendoekjes meer hebt, je die om 23.00 uur ’s avond niet meer kunt halen helaas. Je wordt wel weer erg creatief in het bedenken van oplossingen. Dat dan weer wel.
  4. Hoeveel tijd koken in beslag neemt. Als je een of meerdere kindjes hebt, wordt je ineens met je neus op de feiten gedrukt als het om tijdsplanning gaat. Koken wordt ineens een hele organisatie. Überhaupt bedenken wat je wil gaan eten, is al een hele opgave. Dan nog het snijden van groenten, koken van rijst, zonder dat het aanbakt, het lijkt ineens onmogelijk. Omdat of je baby, of je peuter je nodig heeft. Bij het billen afvegen bijvoorbeeld. Of omdat je baby in defcon 5 modus huilt en je zesentwintig keer de trap op en af moet rennen.
  5. Hoe hard babygehuil klinkt. Het is wetenschappelijk bewezen, dat het gehuil van je kindje bij jou veel harder binnenkomt, dan bij je man. Oneerlijk much? Nogal! Dus als je denkt, wat is dit intens, dan klopt dat hoor! Je kan er niks aan doen. Het gehuil van je baby gaat bij jou door merg en been en je man slaapt er doorheen. Bedankt moeder natuur, top geregeld!

Continue reading

Help! Er komt een nog een kindje bij!

 

Op het moment dat je zwanger bent van je eerste kindje, denk je alleen nog maar aan de baby in je buik. Alles draait zo’n beetje om het kleine wonder in je buik en je gedachten draaien overuren met betrekking tot de geboorte en hoe je alles zo goed mogelijk kunt regelen en verzorgen voor je newborn. Hier heb je dan ook zeeën van tijd voor, want naast je werk en sociale leven, hoef je je in principe verder over weinig dingen druk te maken.

Dat is bij de komst van een tweede kindje echt andere koek. Ten eerste heb je al een gezin wat je draaiende moet houden. De zorg voor je oudste kindje vergt veel energie van je en je hebt echt geen tijd meer om te pas en te onpas een dutje te gaan doen. Helaas, want ook tijdens die tweede zwangerschap ben je bij tijd en wijlen erg moe. Maar ook de komst van jullie tweede, derde of misschien wel vierde kindje, zorgt ervoor dat je het voor je oudste kindje(s) in zo goed mogelijke banen wil leiden. Maar hoe doe je dat nu eigenlijk? Niet alleen voor je kindje, maar ook voor jezelf? Ik beschreef al eerder hoe je de overgang voor je oudste zo goed mogelijk kan verzorgen, maar ook voor jezelf staat er een hoop te veranderen. Soms zorgt dit voor stress en paniekgevoelens bij zwangeren. Logisch, want het is ook veel wat er staat te gebeuren. Hoe pak je dit nou zo goed mogelijk aan? Hier volgen mijn tips om deze overgang voor zowel jezelf als je kindje(s) zo soepel mogelijk te laten verlopen: Continue reading

De zeven fijnste tips als je zwanger op vakantie gaat

Als je zwanger op vakantie gaat, kan dat enerzijds heel leuk zijn, maar tegelijkertijd ook heel spannend. Hoe zal het allemaal verlopen op jullie vakantiebestemming? Zwangeren vragen zich vaak af: Kan ik het lichamelijk wel aan? Is het niet te warm? Er gaat van alles door je heen. Je weet soms al van te voren dat je op vakantie gaat, maar soms ook niet. Omdat sommigen dingen in het leven nu eenmaal niet te plannen zijn. Zwanger op vakantie kan natuurlijk prima, alleen moet je even wat aanpassingen maken.

Hier volgen mijn zeven tips voor als je zwanger op vakantie gaat. Continue reading

Hoe pak je de komst van een tweede kindje aan?

Ik ben zwanger van ons tweede kindje! Super leuk! Inmiddels ben ik 27 weken zwanger en het begint aardig op te schieten. Het voelt soms best onwerkelijk, dat er weer een baby’tje aan komt. We wilden dit zo graag en dan voelt het als zo’n enorme zegen dat het gelukt is! Ons kleine meisje wordt grote zus! Dat is nogal wat. De overgang is al in volle gang ingezet, want voor haar wil ik dit zo goed mogelijk voorbereiden. En voor ons zelf natuurlijk ook.

Ik ken de verhalen van peuters die grote broer of zus worden. De verhalen die je als moeder liever overslaat, omdat ze nogal confronterend zijn. Zindelijke peuters die ineens weer vol gas in hun broek poepen, zodra de baby er is. Of stikjaloerse broertjes en zusjes die de baby hun neus dichtknijpen als jij even niet kijkt. Daar wordt je niet blij van. Sterker nog: daar wordt je vrij ongerust van.

Maar hoe pak je de komst van een tweede kindje nu aan?

Leg allereerst het fenomeen zwangerschap uit aan je peuter. Vertel dat baby’s langzaam groeien in mama’s buik, dat de baby jullie kan horen, zelfs kan lachen en dat als de baby er eenmaal is, hij niet meer terug kan in je buik.

Praat over de verschillen tussen de grote zus/broer en de kleine baby. Leg bijvoorbeeld aan je kindje uit uit hoe knap het is dat hij of zij al zelf naar de wc kan en dat een baby overal bij geholpen moet worden. Het trotse “Ik ben grote zus” gevoel flink aanwakkeren dus!

Praat over de veranderingen die gaande zijn, maar vooral over wat er komen gaat. Leg uit dat mama straks haar tijd moet verdelen tussen jullie twee en dat mama van jullie allebei evenveel houdt. Help ze dus visualiseren wat er gaande is, dit kan met boekjes van bijvoorbeeld het Nijntje boek “Kleine Pluis” of “Bobbi wordt grote broer”. Samen dit soort boekjes lezen, helpt het zich in rap tempo ontwikkelende peuterbrein, grip krijgen op de situatie.

Betrek ze zoveel mogelijk bij de baby voorbereidingen. Laat je kindje bijvoorbeeld meehelpen met het uitzoeken van behang voor de babykamer. Of geef ze een verfkwast en laat ze meehelpen met verven van een muur, commode of stoel. Hierdoor laat je hem of haar heel belangrijk en betrokken voelen.

Wat ook erg belangrijk is, dat je de verwachtingen bij moet stellen van wat een baby kan en vooral niet kan. Leg bijvoorbeeld uit dat een baby aan het begin vooral veel slaapt en nog niet met zijn grote zus of broer kan spelen. Dit tempert niet alleen de verwachtingen, maar voorkomt ook grote teleurstellingen, als de baby eenmaal geboren is.

Laat foto’s van zwangere moeders zien en andere kleine baby’s en ga indien mogelijk op bezoek. Hierdoor krijgt je peuter een beter beeld van de situatie en kan hij of zij vast zien hoe klein zo’n newborn eigenlijk is. Misschien vind je kindje het wel super spannend, zo’n kleine baby. Dan weet je dat vast en komt dat in de hectische periode na de bevalling niet als een enorme verassing.

Het is voor een peuter altijd heel leuk om babyfoto’s en filmpjes te kijken van hem of haar. Benoem hoe schattig hij of zij was als baby en dat ze nu nog steeds heel erg lief zijn. Je kan ook nog foto’s laten zien van toen je zwanger was van hem of haar

Als laatste de tip die ik van alle moeders om me heen hoor. Koop namens de baby een cadeautje voor je peuter. Dit kan van alles zijn, een grote Nijntje knuffel, een mooi voorleesboek of een racebaan. Geef het met veel tamtam namens de baby en benoem hoe lief het is van de baby, dat hij of zij een cadeau voor zijn of haar grote zus heeft gekocht. Andersom kan je dit natuurlijk ook doen. Laat je peuter dan een cadeautje uitzoeken voor de baby en laat hem of haar dit geven zodra de baby geboren is.

Ben je zwanger van jullie tweede kindje en merk dat je tegen dingen aanloopt, die je tijdens de eerste zwangerschap ook lastig vond? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl. Erover praten is het belangrijkste wat je nu kunt doen!

Op reis met je baby

Omdat voor veel moeders de vakantieperiode is aangebroken of voor de deur staat heb ik besloten het hoofdstuk “Ga op reis met je baby” te publiceren. Dit hoofdstuk is een must-read voor alle ouders die voor het eerst met hun kindje(s) op vakantie gaan. Ik heb dit hoofdstuk met veel plezier geschreven en ik hoop dat jullie veel plezier beleven aan het lezen ervan:

Hoofdstuk 12 Ga op reis met je baby

Moeders die geen lucht krijgen, blijven vaak thuis. Lekker veilig binnen in hun comfortzone. Weg van alle prikkels en confrontaties met de buitenwereld. Dat is heel begrijpelijk en niets om je voor te schamen. De gedachte om dan op vakantie te gaan, staat deze mama’s vaak enorm tegen. Logisch, want als je de prikkels van het dagelijkse bestaan al amper aankunt, is zo’n vakantie voor je gevoel drie stappen te ver. Op vakantie gaan, als je een depressie hebt, kan echter heel helend werken. Je bent even weg uit de gebruikelijke contreien. Je hebt een andere omgeving, nieuwe uitzichten en ontmoet nieuwe mensen. Tel daar lekker weer, fijn eten en afleiding bij op en je hebt alle ingrediënten om een depressie verder te overbruggen.

Zorgen om niets

Toen ons kleine meisje zeven maanden oud was, besloten we dat het tijd was om op vakantie te gaan. We hebben altijd ver gereisd, al zolang als we samen zijn en zijn altijd van plan geweest om dit te blijven doen. Ook als er een kleintje bij kwam (of meerdere). Natuurlijk hadden we toen niet kunnen voorzien dat ik in een postnatale depressie zou belanden. Ondanks de depressie, bleek ik erg veel behoefte te hebben om er even tussenuit te gaan. Want alhoewel mijn leven werd beheerst door angsten en depressieve gevoelens, kwam de oude Tilda na zeven maanden weer een beetje bovendrijven. Thank god! Ik vond het van tevoren allemaal heel erg spannend. Voor het eerst vliegen met mijn baby, zou het wel goed gaan? Zouden haar oortjes wel klaren, zou ze niet het hele vliegtuig bij elkaar huilen? Geen enkele van mijn doom-scenario’s vond plaats! Sterker nog, ze huilde één (!) keer tijdens die tien uur durende vlucht naar Kaapstad! Eén keer! Er kwamen zelfs mensen naar ons toe, om ons te complimenteren met onze zoete baby. Ze lag lekker te kraaien in haar mandje, die ze aan de wand hadden bevestigd voor ons. Ze sliep veel en als ze niet sliep, lag ze op het kleed onder onze voeten te spelen. Continue reading

Hoe een baby krijgen mijn leven verbeterde

Ver voordat ik moeder werd, leidde ik het leven van iemand met serieuze F.O.M.O. (Fear Of Missing Out). Ik wilde niks missen en draafde door mijn leven, alsof er geen morgen zou zijn. Ik ging naar alle feestjes, naar alle festivals, verjaardagen, lunchdates, borrells, you name it. Ik was overal en ik zei nooit af. Dat kwam niet eens in me op. Gas op die lollie! Toen ik zwanger werd, hield ik dit moordende tempo nog aardig lang vol, tot dat de lichamelijke kwalen op begonnen te spelen en ik nog amper kon lopen. Met veel tegenzin, minderde ik vaart en moest ik af en toe wel eens nee zeggen. Dat voelde helemaal niet relaxed. Want je zou maar iets missen! Dat gevoel vond ik niet te verteren. Continue reading

Zeven manieren om als kersverse mama je hoofd boven water te houden

Toen ik net moeder was geworden, had ik het gevoel dat ik bijna verzoop. Ik had van de kraamzorg heel veel huiswerk meegekregen. Niet echt natuurlijk, maar zo voelde dat voor mij. Ik vroeg me af: hoe ga ik dit in hemelsnaam allemaal onthouden? Zo kreeg ik van mijn kraamverzorgster allerhande informatie over de baby’s ademhaling de hoeveelheid poepluiers en wat een normale temperatuur inhield. Hoe vaak moest ik nou ook alweer kolven en hoeveel? O, en mochten de flesjes nou ook alleen huishoudelijk schoongemaakt worden, of moest ik ze tot aan het einde der tijden blijven uitkoken? Ik kon het allemaal maar amper bevatten, laat staan onthouden. Het leek wel hogere wiskunde aan het begin.

Ik hoor vaak van moeders in mijn praktijk dat de beginperiode zo allesomvattend is, dat het amper te overzien is. De hormonen gieren door je lijf, je slaapt amper en je moet enorm wennen aan je nieuwe rol als moeder. Tel daar de krampjes en het enorme verantwoordelijkheidsgevoel bij op en je hebt de poppen aan het dansen.  Want, de gemiddelde ouder moet zo net na de bevalling flink aanpoten om dit allemaal aan te kunnen. Ook vaders hebben het lastig in deze begin periode. Ook zij moeten vaak enorm wennen en worden ook nog eens na twee dagen weer op het werk verwacht. Logisch, dat ook voor hen de druk behoorlijk groot is.

Als net bevallen ouders, is het een enorme taak, om voor je kindje te zorgen. Dit is wat ik moeders en hun partners in mijn praktijk vaak adviseer:

  1. Ontwikkel een ritme en een routine, zodat je meer regelmaat krijgt in je dagen. Zo weten jij en je kindje precies waar jullie aan toe zijn en krijg je mentaal ook meer rust. Dus kan je even met je beentjes omhoog als je baby slaapt en kan jij ook even bijtanken.
  2. Zet een timer wanneer je je kindje moet voeden, bijvoorbeeld elke drie uur net na de geboorte en elke vier uur als ze wat groter zijn. Als je erg moe bent, vergeet je soms wanneer je baby voor het laatst een voeding heeft gehad en ja, dat is volkomen normaal! Alle hulp is welkom, dus zet die kookwekker gewoon en weet dat je het op een gegeven moment echt zelf gaat onthouden.
  3. Lees het boek “Babysecrets” van Jo Tantum (Engelstalig) of de Nederlandse variant: “De Tevreden Baby” van Gina Ford. Hierin staan waardevolle tips hoe je je kindje zo snel mogelijk kunt laten doorslapen. Ik heb veel van deze tips toegepast bij onze beiden kindjes en ze sliepen binnen no time door en doen dit tot aan de dag van vandaag nog steeds. Het is geen hogere wiskunde. Het is voor veel ouders een verademing als ze zelf ook weer eens een normale nacht kunnen slapen. En het houdt je relatie ook meteen wat gezelliger. Want zeg nou zelf: van slaapgebrek wordt geen enkel stel gelukkig. Van een lekkere nacht doorslapen wel!
  4. Probeer te accepteren dat je niet meteen alles weet of begrijpt omtrent het reilen en zeilen met een baby en dat dit helemaal oké is. Je hoeft namelijk ook niet alles te weten! Dus stop met  googlen of allerhande fora op internet af te struinen. Zonde van je tijd! Je kan ook even lekker een dutje gaan doen of een tijdschrift lezen. En hoewel het lijkt, alsof sommige moeders alle waarheid in pacht hebben, dat is niet zo. Die andere moeders doen ook maar wat, eerlijk waar!
  5. Praat met bevriende moeders en deel je ervaringen met hen. Soms kan het al enorm opluchten om even lekker van je af te kletsen of je tranen te laten gaan. Je hoeft niet altijd sterk te zijn. De herkenning die je vindt bij andere moeders die in hetzelfde schuitje zitten, kan zo fijn zijn. Samen even lachen of een traan laten: het mag allemaal!
  6. Plan een dag(deel) in de week vrij voor jezelf. Nee, dat is niet egoïstisch en nee: dit maakt je geen ontaarde moeder. Breng je kindje even naar je moeder, de opvang, of naar een bevriende buurvrouw. Je moet als kersverse mama ook even op kunnen laden en dat kan alleen als je tijd voor jezelf vrijmaakt. Doe wat voor jou goed voelt of waar jij blij van wordt. Voor de een is dat sporten, voor de ander een (mid) dagje sauna met een goede vriendin. Als jij er maar van bijkomt, dat is het allerbelangrijkste!
  7. Omarm de onzekerheid en de wanhoop die je soms voelt als je net bevallen bent. Vaak proberen moeders de controle weer terug te krijgen. Dit creëert dan tijdelijk even een soort schijnveiligheid. Maar deze controle heb je nu eenmaal niet. Hoe begrijpelijk ook, je gooit hiermee nodeloos veel energie het raam uit! Aan het begin is het gewoon heel erg zoeken naar de nieuwe balans in jullie nieuwe leven. Voor zowel jou als je partner, is de komst van een baby enorm wennen en bovendien: aanpoten. Dus als je steeds dingen gaat opzoeken of jezelf gaat vergelijken met andere moeders of gezinnen, maakt dat je nog meer onzeker. Zeg tegen jezelf: “Ik ben een goede moeder” of: ”goed is ook goed genoeg, het hoeft niet allemaal perfect.”. Herhaal dit zo nodig een paar keer per dag. Wees lief voor jezelf! Dat helpt!

Mocht je bovenstaande lezen en denken: ik herken dit volledig en kan wel een steuntje in de rug gebruiken? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl. Samen gaan we werken aan je zelfvertrouwen als mama en aan de aanpassing in je nieuwe moederrol.