Laat het bodyshamen stoppen

Bodyshamen is iets wat tegenwoordig veel gebeurt op social media. Veel moeders worstelen na de bevalling met hun lichamelijke omvang. Hoe je het ook went of keert, na de bevalling ziet je lichaam er nu eenmaal niet uit, zoals het er voorheen uitzag. Of je nu veel of weinig bent aangekomen: je buik flubbert, je heupen en billen zijn vaak in proportie toegenomen en veel moeders denken: komt dit ooit nog goed? Het antwoord is: ja! Alleen, moet je er vaak wel “even” wat voor doen. De skinny moms daargelaten, die van nature weinig aankomen tijdens een zwangerschap en na de bevalling binnen no-time weer op gewicht zijn. Heel fijn en vooral benijdenswaardig!

Omdat er tegenwoordig zoveel fitmom blogs zijn en veel moeders op Instagram hun voor en na foto’s showen, lijkt het voor veel mama’s, alsof het normaal is dat je binnen zes weken weer in je skinny jeans past. Niks is minder waar. Ook moeders die weinig aan zijn gekomen tijdens de zwangerschap, vertellen me regelmatig dat ze er bijna een jaar over hebben gedaan, om af te vallen. Laat staan, als je dus nog aardig wat kilo’s te gaan hebt. Het zit het ook niet in de kilo’s het zit hem vaak in eetgewoontes die moeilijk af te leren zijn. Zoals emotionele eetbuien bijvoorbeeld. Of de zogeheten cravings, die vaak hormoon onderhevig zijn en waardoor je pardoes een heel pak Bastogne naar binnen heb gewerkt of een hele reep Oranje Tony.

Hoe het ook komt, dat je bent aangekomen tijdens je zwangerschap, het is niks om je voor te schamen. Het gebeurt bijna alle moeders. Toch wordt er op social media en daarbuiten veel geshamed als moeders veel aankomen tijdens de zwangerschap. Het begint vaak al tijdens de zwangerschap: “Zo, je hebt al een aardig grote buik he?” Vaak is het na de zwangerschap bijna een sport, wie er het snelst weer skinny pitch perfect uit kan zien. Maar daar gaat het helemaal niet om! Je hebt net een kindje gekregen! Het mooiste geschenk wat er is. Ja, daar vallen offers bij en ja: dat is onder andere een lijf, wat je niet per se zo had bedacht van te voren. Geloof me, het komt echt weer goed. Elkaar shamen, omdat we niet allemaal hetzelfde zijn of even slank zijn, vind ik echt not done. Dus laten we afspreken, dat we elkaar wat liefdevoller toespreken en elkaar respecteren. Zie je een moeder die nog niet al haar zwangerschapskilo’s kwijt is? Hou dan wijselijk je mond of zeg iets aardigs over haar kindje, haar outfit of hoe ze straalt als mama.

We hoeven niet te pas en te onpas onze negatieve mening over andere moeders te ventileren. Het is onnodig en vooral: erg onaardig. Dus laat het bodyshamen stoppen! Als je als net bevallen mama graag af wil vallen, kan dat natuurlijk altijd. Doe het voor jezelf, dat is de beste motivatie. Maar niet, omdat je buurvrouw steeds zegt dat ze je zo groot vind, of omdat je negatieve comments op Instagram krijgt.

Wil je meer hulp bij het hervinden van je zelfvertrouwen? Mail dan naar info@froufroubegeleiding.nl!

De vloek die vergelijken heet

Veel moeders vergelijken zichzelf constant met andere moeders op Instagram, Facebook of Snapchat. Als je sommige moeders op social media moet geloven, is elke nieuwbakken) moeder zielsgelukkig, super zelfverzekerd en ziet ze er altijd tiptop uit. Ze heeft geen last van post-partum kwalen, een uitgezakt lichaam of onzekerheden. Ze straalt van oor tot oor, vindt het moederschap het leukste wat er is en doet alles zonder pijn of moeite. Herkenbaar?

Dit is totale onzin natuurlijk. Geen enkele moeder voelt zich na de bevalling meteen geweldig en vol zelfvertrouwen. De meeste moeders klooien maar wat aan en dat is heel normaal. De quote: “Die andere moeders doen ook maar wat”, is de meest gebruikte in mijn praktijk. Want echt, we doen allemaal maar wat! Het moederschap is nu eenmaal wennen, bij tijd en wijlen super zwaar en soms vindt je er gewoon geen snars aan. Als je na de zoveelste slapeloze nacht beneden komt, de was drie verdiepingen hoog opgestapeld ligt en je nog steeds niet in je skinny jeans past. Continue reading

Stoppen met moeten

Misschien is het je al eens opgevallen. Je loopt op straat en ineens denk je: ik zou ik eigenlijk nog even de ramen moeten lappen voor de visite zo meteen komt. Of je buurvrouw komt binnen terwijl je een taart staat te bakken en zegt: “nou zo’n lekkere taart wil ik ook wel” en prompt sta je diezelfde avond nog een creatie voor je buurvrouw te bakken. Of je zit op je werk en ineens bekruipt je de gedachte: ik ben al een week niet wezen sporten, ik ben ook zo lui. Ik moet NODIG weer even langs de gym. Om vervolgens tot 22.00 uur ’s avonds nog met gewichten in de weer te zijn, terwijl je al een week niet fatsoenlijk geslapen hebt en eigenlijk vroeg naar bed wilde. Herkenbaar?

Wij vrouwen zijn er enorm goed in, om van alles te moeten. En daar mogen we wel eens mee stoppen, als je het mij vraagt. Want van wie moet je al die dingen, zogenaamd? Juist! Van jezelf! Dus hoeft het dus helemaal niet! The end. Continue reading

Hoe stop je met voor anderen in te vullen?

Veel moeders die ik zie ik mijn praktijk, hebben de neiging om dingen voor anderen in te vullen. Ik deed dit zelf vroeger ook heel vaak en dit kostte me veel energie en leverde me vooral piekergedachten en slapeloze nachten op. Ja, ook als mijn baby sliep.

Dan denk ik…

De moeders die bij mij de praktijk komen, doen dit ook. Zo hoor ik bijvoorbeeld de volgende zin heel vaak: ”Dan denk ik, ze zullen me wel een heel slechte moeder vinden.” Of: ”Ik denk dat mijn vriendinnen mij een enorme aansteller vinden.” Gevolgd door een aaneenschakeling van negatieve gevoelens. Als ik dan vraag, waarom ze denken dat anderen hun zogenaamd  een slechte moeder zouden vinden, vertellen deze mama’s, dat ze zich zo incapabel voelen als moeder. Dat ze het gevoel hebben, dat de hele wereld het moederschap van een leien dakje gaat, behalve bij hen. Het verschil met alle insta perfect moms lijkt soms zo groot, dat het eigenlijk niet meer te overbruggen is voor deze moeders. Ook hier wordt een hoop ingevuld voor een ander. Dat die perfecte moeders nooit ruzie hebben met hun man, dat hun haar en make-up altijd on point is en dat ze zich nooit onzeker voelen over dingen. Natuurlijk is dit niet het geval, ook de zogenaamde perfecte moeders hebben hun issues en klooien maar wat aan. Echter, voelt het vaak voor deze onzekere moeders, alsof de hele wereld het voor elkaar heeft, behalve zij zelf.

Je weet niet wat een ander denkt of voelt

Dit zijn heel begrijpelijke gedachten die bijna iedere moeder wel eens heeft. Jawel, ook ik!  Alleen, heeft het voor anderen invullen weinig nut. Omdat je simpelweg niet weet, wat zich in het hoofd van een ander afspeelt. Of hoe diegene die voor je zit, zich diep van binnen voelt. Net zoals dat de buitenwereld, dat ook niet aan jouw hoofd kan aflezen. Je kan niet weten wat een ander denkt. Was het maar zo’n feest. Dat je even een luikje open kon doen en bij de ander naar binnen kon spieken om te kijken wat diegene denkt en voelt. Helaas is dit geen optie. Ik kan het niet genoeg benadrukken: stop met het invullen voor een ander. Het is zo zonde van je tijd en energie. Wat kan je dan wel doen, als je je suf piekert over of je collega je geen trit vindt? Of als je bang bent dat je partner je niet meer aantrekkelijk vindt, nu je moeder bent geworden? Vraag het dan op de man af. Ja, dit is spannend, maar ik durf te wedden, dat het antwoord je zal verassen. Continue reading

De 7 beste adviezen aan een onzekere moeder

Als je net bevallen bent, voel je je soms heel onzeker. Er komt een wervelwind vol gedachten, emoties en gebeurtenissen op je af. Het is alsof je soms wordt meegesleurd in een enorme tornado. Het voelt heel heftig voor de meeste moeders en dat is logisch; Een baby krijgen, zet je hele wereld op zijn kop. Hoe graag je ook zwanger wilde worden, hoeveel boeken je ook hebt gelezen over het moederschap en hoe goed je ook je best doet: het moederschap maakt je soms heel erg onzeker. Daarom heb ik hier de 7 beste adviezen aan de onzekere moeder opgeschreven:

  1. Allereerst: stop met jezelf te vergelijken met andere moeders. Dat heeft echt geen enkele zin. Die andere mama’s doen namelijk ook maar wat en je weet verder niet wat er zich allemaal in hun hoofd afspeelt. Misschien zijn die ook wel bang, onzeker en voelen zij zich soms ook enorm incapabel als moeder.
  2. Kijk naar wat voor jou haalbaar is op elk moment. Is er die dag even weinig te behalen? Dan is dat maar zo. Accepteer dit van jezelf, het is helemaal prima. Je hoeft niks, alles mag.
  3. Bedenk je dat de perfecte moeder niet bestaat. Ookal lijken veel (bekende) moeders op Instagram heel zelfverzekerd, zielsgelukkig en over the moon met hun baby. Dat maakt ze nog niet de perfecte mama. Waarom? Omdat de perfecte moeder een mythe is. Ze bestaat niet, echt niet.
  4. Accepteer dat elke moeder wel eens onzeker is, een fout maakt of iets niet zo handig aanpakt. Dat is volkomen normaal. Je zal toch maar elke dag foutloos door het leven gaan: boring! Iedere moeder doet wel eens iets, waarvan ze achteraf denkt: oeps! Doe je dit expres? Nee! Dus vergeef jezelf en ga verder met de dag
  5. Bedenk je dat iedere dag een nieuw begin is. Had je vandaag een off-day? Dan begin je morgen weer met een schone lei. Niks of niemand is perfect, door wat er vandaag gebeurd is. Zoiets bestaat namelijk niet.
  6. Probeer de negatieve gedachten en emoties die je soms hebt over jezelf, over het moederschap en misschien ook wel over je baby te accepteren. Dat is volkomen normaal. Moeder zijn is vaak keihard werken, veel aanpassen en meer compromissen sluiten dan je ooit van te voren hebt gedaan. Dan is het niet gek, dat je je soms afvraagt of je dit wel had moeten doen of je onzeker voelt. Bekijk de gedachte die je hebt, stop hem in een wolk en laat hem wegdrijven.
  7. Schijf elke dag op, wat je vandaag allemaal goed hebt gedaan. Dat kan variëren van de meest pietluttige dingen (zoals: ik heb de vaatwasser leeggehaald), tot: ik heb mijn kindje vandaag voor het eerst weggebracht naar de gastouder/oppas/opvang zonder te huilen. Blijf die positieve dingen benoemen. Het zal ervoor zorgen dat je de nadruk niet langer legt op de dingen die minder goed gaan, naar de dingen die allemaal wel goed gaan. zo voel je je minder onzeker en sta je steviger in je schoenen.

Continue reading

Stop! Echo time!

Vorige week was het zover! We zouden uitvinden of we een jongen of een meisje zouden krijgen. Samen met manlief hadden we beiden honderd procent het gevoel, dat het een jongen zou worden. Nee, dat was geen voorkeur (althans niet van mijn kant), maar puur een voorgevoel. We waren zo’n beetje de enigen die dit dachten. De rest van de wereld was ervan overtuigd dat het een meisje is.

De dag van de echo naderde en ’s avonds stapten we met gezonde spanning in de auto. Wat gaat het worden? Mijn man was na het uitvinden van ons meisje al redelijk in shock. Ik dacht: als dit weer een meisje blijkt te zijn, moet hij wellicht een weekje op vakantie. Om bij te komen.

Ik nam plaats op het bed in de echokamer en kreeg warme gel opgespoten. Dat was een enorm verassing. Ik dacht: dit kan niet meer stuk. De echomevrouw begon driftig heen en weer te zwiepen met de doppler. Niks te zien. Afijn, baby’s liggen er wel vaker verkeerd voor. Zo heb ik bij de eerste twintig weken echo staan hupsen, dansen en gerollebold van zij naar zij. Niks is mij te gek. Dus toen ze zei: de beentjes zitten dicht tegen elkaar aan, keek ik daar niet van op. Continue reading

Mogen de relblogs weg?

Je ziet momenteel veel van die opstandige moeder blogs. Je kent ze ongetwijfeld, ze trappen overal tegenaan, promoten de ontaarde moeder en doen alsof het ze allemaal niet zoveel kan schelen. Het meest frappante aan deze blogs vind ik nog de commentaren van de mensen eronder. Alsof niemand een filter heeft, enkel en alleen omdat men vanachter een laptop of tablet scherm zit te becommentariëren. Ik heb al die negativiteit en het relgevoel nooit begrepen. Waarom is ergens tegenaan schoppen de trend? Ik laat hem graag aan me voorbijgaan. Ik denk dat juist nieuwbakken moeders, dit soort blogs niet moeten lezen. Ze geven een verkeerd beeld van hoe je zogenaamd tegen het moederschap aan zou moeten kijken. Relaxed, alsof het niks voorstelt en haast onverschillig. De moeder die niet op een roze wolk zit, heeft vaak veel angsten. De angst om het allemaal verkeerd te doen bijvoorbeeld. Maar ook de angst dat haar kindje iets overkomt. Deze mama’s voelen zich enorm verantwoordelijk en leggen de lat heel hoog voor zichzelf. Als je dan leest, dat het moederschap allemaal wel meevalt, dat we vooral onze schouders moeten ophalen voor alles, voelen deze kersverse moeders zich hier enorm buiten vallen. Want deze moeders ervaren hun moederrol helemaal niet zo. Zij leggen de lat niet voor niks zo hoog, ze willen de perfecte moeder zijn en krijgen door dit soort blogs een enorm faalgevoel.  Ze vragen zich af: “Waarom kan ik geen relaxte moeder zijn?” Of: ”Waarom denken deze moeders overal zo makkelijk over, terwijl ik alles continue aan het afwegen ben?” Continue reading

De vijf grootste ergernissen van een nieuwbakken moeder

Als je net bevallen bent, heb je vaak het gevoel amper grip te hebben op je leven. Alles voelt ineens heel anders en voor sommige moeders staat alles wat ze ooit kenden, ineens op losse schroeven. Het is dan ook niet gek, dat je je vasthoudt aan dingen waar je wel controle over hebt. Die dingen zijn ineens heilig. Zo vertelde een cliënte mij ooit, dat als ze niet ’s morgens tijdens het ochtendslaapje haar kopje koffie kon drinken, ze de rest van de dag van slag was. Door het gemis van de cafeïne, maar vooral omdat dit één van de weinige momenten was, die ze echt even voor zichzelf had. Tijdens dit soort tropen maanden, waarin je op de survival stand staat, zijn er een hoop dingen waar je je aan stoort als kersverse mama. Dit zijn de voorbeelden die ik in de praktijk het meeste tegenkom: Continue reading

Hoe ga je om met ongevraagde adviezen?

Soms bevind je je in een situatie, waarin je ineens van ongevraagd advies wordt voorzien. Bijvoorbeeld: je bent net bevallen en je schoonmoeder komt op bezoek. Ze vraagt vervolgens: ‘Goh, moet je baby niet in zijn eigen bedje slapen?’ Waarop jij zucht en beleefd antwoord geeft. Dit is vervelend, maar overkomt veel mensen. Wat ik bedoel is, de echt schaamteloze adviezen van wildvreemden of soms zelfs vriendinnen. Omdat ze denken het beter te weten dan jij. Ik heb goed nieuws! Dat weten ze niet. Welnee! Jij kent je kindje het allerbeste, dus jij weet dan ook het beste wat je moet doen of hoe je dingen aan moet pakken. Ik weet uit de praktijk dat veel kersverse moeders zich niet zo voelen. Door de onzekerheid en de enorme rolverandering, voel je je alles behalve stevig in je schoenen staan. Continue reading

7 tips om je grenzen beter aan te geven

Er zijn van die momenten in je leven, waar op je achteraf denkt: had ik toen maar wat terug gezegd. Of: was ik toen maar assertiever geweest. Hoe komt het toch, dat wij vrouwen (en sommige mannen) het zo lastig vinden om onze grenzen aan te geven? Waarom vinden wij het woordje “nee” zo lastig om uit te spreken? Sterker nog, de meeste mama’s die ik zie in de praktijk, voelen ook nog eens een grote behoefte om uit te leggen, waarom ze nee zeggen. Eigenlijk is dit helemaal niet nodig, want het woordje “nee” is in principe al voldoende. Je hebt antwoord gegeven, de teerling is geworpen, schluss. Ik geef je daarom graag tips, om beter je grenzen aan te geven, gewoon omdat je leven er een stuk makkelijker en vooral: een stuk leuker door wordt.

  1. Leer te luisteren naar je gevoel en volg dit vervolgens. Dus als jij intuïtief al aanvoelt, dat wat er van je gevraagd wordt niet oké is of over je grenzen heen gaat, zeg dan nee. Je voelt dit unheimische gevoel niet voor niets en het is heel belangrijk om op dat moment je gevoel te volgen en je grenzen aan te geven aan die ander.

Continue reading